Lucas 2

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 E nder ɗen balɗe ɗon Awgustu lanɗo mawɗo Roomu on yamiri winditagol laamateeri makko ndin fow.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Fewndo nden winditannde aranere, hari ko Kiriniiyu woni ko halfinaa ardagol leydi Sirii ndin.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Mo kala winditorayno ka saare mun.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Yuusufu kaɲun kadi iwri ka diiwal Jaliilu e ndee saare Naasirata fii yahugol ka diiwal Yahuuda, ka saare Daawuuda wi'eteende Bayti-Lahiimi, ɓay hari ko o jeyaaɗo e nder ɓeynguure Daawuuda nden, awa kadi ko e ndun suudu o jeyaa,
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 fii no o winditodira e Mariyama on ƴamaaɗo makko, tawi on ko sowiiɗo.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Fewndo ɓe wonnoo ɗon, saa'i ka Mariyama jibinta hewti.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 O firtii dikkuru makko ndun. O buumi mo e wudere, o wallini e nder kunnawal ɲamminirgal daabeeji, ɓay hari ɓe heɓaali werde ka suudu hoɓɓe.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Tawi e on jemma, no woodunoo e ngal diiwal ɗon ngaynaakooɓe daakinooɓe fii aynugol gureeli mun ɗin.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Malaa'ikaajo Joomiraaɗo on feeɲani ɓe, annoora Joomiraaɗo on jalbini nokkuure ka ɓe woni ɗon. Ɓe huli fota.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Kono malaa'ikaajo on wi'i ɓe: «Wota on hulu, sabu miɗo feɲɲinande on Kibaaru Moƴƴo mo welo-welo moolanaango wonanayngo jamaa on fow.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Hande e ndee saare Daawuuda, on daɲanaama ton Dandoowo, on-le ko *Almasiihu on, ko kanko woni Joomi on.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Awa seedee mun, on taway boobo penu no buumaa e nder wudere, wallinaa e nder kunnawal.»
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 No o gaynirnoo wowlude ɗun, ɗon kisan konu malaa'ikaaɓe moolanaangu tawti malaa'ikaajo on, no manta Allaahu on, hiɓe wi'a:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 «Mangural wonanii Allaahu on ka kammu,
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Ɓay malaa'ikaaɓe ɓen ƴentii, ngaynaakooɓe ɓen wi'indiri: «Mahen Bayti-Lahiimi ndaaroyen ko waɗi ton kon, ɗun ko koo ko Joomiraaɗo on andini en fii mun!»
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Ɓe yahi heɲa, ɓe tawoyi Mariyama e Yuusufu ton, tawi boobo penu on kadi no wallinaa ka nder kunnawal.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Ɓay ɓe yi'ii mo, ɓe fillitii ko ɓe wowlananoo kon fii on boobo.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Kala nanunooɓe ko ɓen ngaynaakooɓe yewtaynoo kon wontiri ɗun ŋalaw.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Mariyama mari ɗun fow ka ɓernde mun, maanditii fii miijitagol.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Ontuma ngaynaakooɓe ɓen yiltitii, hiɓe manta mawnina Allaahu on fii kala ko ɓe nanunoo e ko ɓe yi'i wano ɓe wowlirananoo non tigi.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Ɓay balɗe jeetati ɗen timmii, o sunninaa o innaa Iisaa, innde nde malaa'ikaajo on toɗɗaninoo boobo on nden ado neene makko saawude mo.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Ɓay ɲalaaɗe fii laɓɓinagol maɓɓe ngol timmii, wano Sariya Muusaa on wiirunoo non, ɓe naɓi boobo on *Yerusalaam fii weeɓitangol mo Joomiraaɗo on,
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 (wano windori non ka Sariya Joomiraaɗo on: «Kala boobo gorko afo on ka neene mun ko Joomiraaɗo on jeyi.»),
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 e fii ittugol sadaka legetereeji ɗiɗi maa gabooji kecci ɗiɗi wano wiiranoo non ka Sariya Joomiraaɗo on.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Tawi no woodunoo Yerusalaam gorko wi'eteeɗo Sim'uunu. On ko feewuɗo e kadi ko rewoowo Joomiraaɗo on. Himo tijjaninoo *Isra'iila'en on Dandoowo, tawi kadi *Ruuhu Seniiɗo on no e hoore makko.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ruuhu Seniiɗo on feɲɲinanno mo wonde o maayataa ado o yi'ude Almasiihu Joomiraaɗo on.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ruuhu Seniiɗo on ardii mo haa ka *juulirde mawnde. Fewndo ko mawɓe paykun kun addata kun, ɗun ko Iisaa, fii laatinangol kun aadaaji maɓɓe tippude e Sariya Muusaa on,
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 kanko Sim'uunu o tambii paykun kun ka juuɗe makko, o jarni Alla, o wi'i:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 «Jooni non, yaa an Joomiraaɗo,
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 sabu mi yi'irii gite an ɗen kisiyee iwruɗo e maa on,
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 mo moƴƴinɗaa yeeso jamaaji ɗin fow,
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 ɗun-le ko ndaygu hentinanayngu leƴƴi aduna on fow
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Ben makko e yumma makko ŋalɗi fii ko wowlanoo fii makko kon.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Sim'uunu du'anii ɓe, wi'i Mariyama neene paykun kun: «Awa kun paykun wonoyay fii liɓugol woɓɓe, ɓanta ɓeya e nder leydi Isra'iila ndin e fii wonugol maande nde yimɓe ɓen yeddata,
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 e fii no miijooji ɓerɗe buy feeɲira. An kadi a heɓay nguli ɓernde wa tufiraande kaafa.»
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Tawi no woodunoo ɗon kadi debbo haaloowo ko Alla longini ɗun wi'eteeɗo Hannatu, on ko geɗal Fanu'iila, jeyaaɗo e bolondaa Asiira, duuɓinɗo fota. On ko yeru duuɓi jeeɗiɗi wondunoo e moodi mun gila curbayaagal makko.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Ontuma o heynii haa o heɓi duuɓi cappanɗe jeetati e nay. E nder ɗun kadi, o iwataano ka juulirde mawnde, himo duuminoo ton e rewugol Alla, hoora, toroo jemma e ɲalorma.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 On debbo hewti e on saa'i tigi, himo jarna Alla, himo wowlana kala tijjinooɗo hisineede ndee saare Yerusalaam fii kun paykun.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Ɓay Yuusufu e Mariyama waɗii ko Sariya Joomiraaɗo on yamiri kon fow, ɓe yiltitii ka saare maɓɓe Naasirata, ɗun ko e nder Jaliilu.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Tawi paykun kun no njanɗude tun tiiɗa e nder ko kun heewata faamu kon. Awa kadi sulfu Alla on no e hoore makkun.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Tawi mawɓe Iisaa ɓen yahayno hitaande kala Yerusalaam fii *Juldeere Yawtaneede nden.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Ɓay kun heɓii duuɓi sappoo e ɗiɗi, ɓe yaadi e makkun e nden juldeere wano woowiri non.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Ɓay juldeere nden feƴƴii, mawɓe paykun kun hooti, kono kaɲun paykun kun, ɗun ko Iisaa, luttiti Yerusalaam, tawi mawɓe makkun ɓen andaali.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Ɓay hiɓe sikka paykun kun no wondi e ɓe ɓe ardunoo ɓen, ɓe yahi yeru ɲallal. Onsay ɓe woni e ɗaɓɓitugol kun e hakkunde siɓɓe maɓɓe ɓen e andindiraaɓe maɓɓe ɓen.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Ɓay ɓe yiitaali kun, ɓe yiltitii Yerusalaam fii ɗaɓɓitoygol kun.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Balɗe tati ɓaawo ɗun, ɓe tawoyi kun ka juulirde mawnde, hikun jooɗii hakkunde karamokooɓe ɓen, heɗitii ɓe, e kadi hikun landotonoo ɓe lande.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Nanunooɓe hikun yewta ɓen fow ŋalɗi sabu hakkille makkun ɗen e ko kun jaabotonoo kon.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ɓay mawɓe makkun ɓen yi'ii kun, ɓe ŋalɗi, neene makkun wi'i kun: «Boobo an, ko honɗun waɗanɗaa men ɗun? E hino ɗun fow min e ben maa meɗen ɗaɓɓitude ma e nder sokola!»
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Kun wi'i ɓe: «Ko fii honɗun ɗaɓɓitirton mi? Hari on andaa miɗo haani wonude ka suudu Ben an?»
49 Ele respondeu:
50 Kono kamɓe ɓe faamaali ngol kongol ngol kun haalani ɓe.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Ontuma kun yiltodi e maɓɓe Naasirata, kun yankinanii ɓe. Neene makkun mari ɗin piiji fow ka ɓernde mun maanditii.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Tawi kun paykun, ɗun ko Iisaa, no mawnude tun, faamu makko on kadi ko yeeso tun woni yaarude, himo ɓeydoo tun welude Allaahu on e yimɓe ɓen.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.