Lucas 24

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 E alat, ɗun ko ɲallal aranal e nder yontere nden, ɓen rewɓe dawi bimbi subaka ka yenaande, hiɓe yooɓii tiiri ndi ɓe moƴƴinnoo.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Ɓe tawi hayre ombiranoonde yenaande nden tallaama,
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 ɓe naati, kono ɓe tawaali ton furee Iisaa Koohoojo on.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Wa fewndo ko ɓe miijotoo fii ɗun, worɓe ɗiɗo ɓorniiɓe conci jalbuɗi, feeɲani ɓe.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Ɓe fow ɓe huli, ɓe ugginii ka leydi. Kono ɓen worɓe ɗiɗo wi'i ɓe: «Ko fii honɗun ɗaɓɓitanton wurɗo on e hakkunde mayɓe ɓen?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 O alaa ɗoo, o immintinaama. Anditee ko o wowlanaynoo on kon fewndo o wonnoo Jaliilu,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 himo wi'aynoo on: ‹Bee *Ɓii-Aaden on wattee e juuɗe junuubanke'en, o fempee, o waree, o immintinoyee ka ɲalaande tammere.› »
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Tun, ɓen anditi ɗin konguɗi Iisaa Almasiihu on.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Onsay ɓe iwi ka yenaande ɗon, ɓe yahi yeetoyagol ɗun *sahaabaaɓe ɓen sappoo e go'o wondude e heddiiɓe ɓen fow.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Ɓen rewɓe ko Mariyama Magaduuna e Yuuwanna e Mariyama yumma Yaaquuba wondude e woɓɓe goo, wowlanoynoo ɗun sahaabaaɓe ɓen sappoo e go'o.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Kono ɓe ronki hoolaade ɓen rewɓe, tawi konguɗi ɓen ɗin no wa'ani ɓe wa fuyanteeji.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Kono Petruusu immii dogiri ton. Ɓay o hewtii, o ugginii ka yenaande, ko kasannge on tun o yi'i ton. Onsay o hooti ka makko e hoore himo ŋalɗi sabu kon ko waɗi.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Tawi nden ɲande tigi ɗiɗo e maɓɓe no yahaynoo e hoɗo no wi'ee Emayuusu woɗɗitorngo Yerusalaam embere kilomeeterji sappoo e ɗiɗi.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Tawi ɓen no yewta fii ko waɗunoo kon fow.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Wa fewndo ko ɓe yewtata ɗun ɓe landondira, Iisaa ɓadii ɓe, o waddi e maɓɓe laawol.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Kono tawi giiɗe maɓɓe ɗen no wirnanaa anditugol mo.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Onsay o wi'i ɓe: «Ko konguɗi honɗi wonɗon bugondirde e nder nduu yaadu mon?»
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Onsay goɗɗo e maɓɓe wi'eteeɗo Keleyopaasu jaabii mo, wi'i: «Haray ko an tun woni koɗo wonɗo Yerusalaam mo andaali ko waɗi kon e ɗee balɗe ɗoo?»
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Onsay o wi'i ɓe: «Honɗun?»
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 e ko honno kadi hooreeɓe *yottinooɓe sadaka men ɓen e hooreeɓe men ɓen wattiri mo e juuɗe ɓeya fii yo ɓen ɲaawu mo, ɓe fempa mo e leggal, ɓe wara.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Meɗen tanƴininoo ko kanko yaltinayno *Banii-Isra'iila'en e njaggu. Kono e nder ɗun fow, e hino heɓii hande balɗe tati gila ɗun waɗi.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Awa kadi rewɓe wondiɓɓe amen goo ŋalɗinii men fota, nde ɓe dawunoo ka yenaande,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 ɓe tawaali ton furee makko on. Ɓe ari ɓe wi'i men malaa'ikaaɓe feeɲanii ɓe, ɓen wi'ii ɓe wonde kanko Iisaa himo wuuri.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Onsay wondiɓɓe amen goo kadi yahi ka yenaande, ɓe tawaali furee Iisaa on ton, tawi ko no rewɓe ɓen wiirunoo men non tigi woniri!»
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Onsay kanko Iisaa o wi'i ɓe: «Ko onon yo njofooɓe, hiɗon nennanii gomɗingol kala ko annabaaɓe ɓen *hiitinoo kon!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Hara haananaa *Almasiihu on ka o tampira nii ado o naatude ka mangural makko?»
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Onsay o nangi sifanagol ɓe ko windii fii makko kon fow ka defte, gila e Muusaa e ɓeya annabaaɓe fow.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Ɓay wonii ɓe ɓadike hoɗo ngo ɓe yahaynoo e mun ngon, o faaminani ɓe wonde ko toonin ton o sutii.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Kono ɓe jeeji mo, ɓe wi'i: «Wonen, ko fii naange ngen yoroyii, niɓɓay woni.» Onsay o naatidi e maɓɓe.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Fewndo o jooɗodi e maɓɓe fii ɲaamugol, o ƴetti bireedi on, o du'ii, o taƴiti, o jonni ɓe.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Tun, giiɗe maɓɓe ɗen udditii, ɓe anditi mo, onsay o majjitori ɓe.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Ɓe woni e wi'indirgol: «Hinaa ɓerɗe men ɗen no amaynoo weltaare fewndo ko o yewtata en ka laawol, o sifanoo en ko windii kon ka defte?»
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Ɓe immii kisan, ɓe yiltitii Yerusalaam, ɓe ari ɓe tawi sahaabaaɓe ɓen sappoo e go'o e wondiɓɓe mun ɓen no mottondiri ɗon.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Tawi ɓen wonnooɓe ɗon no wi'a: «Ka haqiiqa, Koohoojo on immintinaama, o feeɲanii Sim'uunu!»
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Onsay ɓeya ɗiɗo kadi sifanii ɓe ko ɓe yi'i kon ka laawol e ko honno ɓe anditiri mo ka sendo bireedi.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Wa fewndo ko ɓe yewtaynoo ɗun, kanko tigi o ari hakkunde maɓɓe, o wi'i ɓe: «Yo jam wonu e mon!»
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Tun ɓe ɗenƴii, ɓe huli, ɓe sikki ko mbeelu ɓe yi'i.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Kono o wi'i ɓe: «Ko honɗun jiɓiɗon? Ko fii honɗun kadi ndee sikkitaare wonani ka ɓerɗe mon?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Ndaaree ɗee juuɗe an e ɗee koyɗe an. Ko min tigi nii! Meemee lan, ndaaron, ko fii mbeelu alaa teewu, alaa ƴi'e, on yi'ii-le min miɗo mari.»
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Ɓay wonii o wi'ii ɗun, onsay o holli ɓe juuɗe makko ɗen e koyɗe makko ɗen.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ɓay tawii e nder weltaare maɓɓe nden haa jooni ɓe hoolaaki, hiɓe e nder ŋalaw, onsay o wi'i ɓe: «Hara hiɗon mari ɗoo goɗɗun ko ɲaametee?»
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Onsay ɓe ɓannani mo huntere lingii sa'aangii.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 O ƴetti ngii, o nafii yeeso maɓɓe.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Onsay o wi'i ɓe: «Ko ɗunɗoo mi wowlannoo on fewndo mi wondunoo e mon, wonde bee ko windii fii an kon fow ka Sariya Muusaa e ka Zabuura e ka defte ɓeya annabaaɓe laatoo.»
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Ontuma o udditani ɓe hakkille maɓɓe ɗen fii no ɓe faamira defte ɗen.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 O wi'i ɓe kadi: «Ko ɗunɗoo windii wondema Almasiihu on tampay, o immintinee e hakkunde mayɓe ɓen ka ɲallal tammal.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Awa kadi leƴƴi ɗin fow waajete e innde makko gila Yerusalaam fii yo ɓe tuubu, ɓe yaafanee junuubaaji maɓɓe ɗin.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ko onon woni seedeeɓe ɗun ɓen.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Jooni non mi addanoyay on ko Baaba an fodunoo kon. Kono onon luttee ka nder saare, haa tuma yeɗaɗon bawgal iwrayngal ka dow ngal.»
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Ɓawto ɗun Iisaa nawri ɓe telen *Betanii, o fonti juuɗe makko ɗen, o du'anii ɓe.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Wa fewndo ko o du'antoo ɓe, o acci ɓe ɗon, o ƴentinaa ka kammu.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Ɓay kamɓe ɓe sujjanii mo, ɓe yiltitii Yerusalaam e hoore welo-welo mawngo.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Onsay ɓe tabiti ka *juulirde mawnde, hiɓe mawnina Alla.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.