Lucas 24
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ACF
1 E alat, ɗun ko ɲallal aranal e nder yontere nden, ɓen rewɓe dawi bimbi subaka ka yenaande, hiɓe yooɓii tiiri ndi ɓe moƴƴinnoo.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ɓe tawi hayre ombiranoonde yenaande nden tallaama,
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 ɓe naati, kono ɓe tawaali ton furee Iisaa Koohoojo on.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Wa fewndo ko ɓe miijotoo fii ɗun, worɓe ɗiɗo ɓorniiɓe conci jalbuɗi, feeɲani ɓe.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Ɓe fow ɓe huli, ɓe ugginii ka leydi. Kono ɓen worɓe ɗiɗo wi'i ɓe: «Ko fii honɗun ɗaɓɓitanton wurɗo on e hakkunde mayɓe ɓen?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 O alaa ɗoo, o immintinaama. Anditee ko o wowlanaynoo on kon fewndo o wonnoo Jaliilu,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 himo wi'aynoo on: ‹Bee *Ɓii-Aaden on wattee e juuɗe junuubanke'en, o fempee, o waree, o immintinoyee ka ɲalaande tammere.› »
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Tun, ɓen anditi ɗin konguɗi Iisaa Almasiihu on.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Onsay ɓe iwi ka yenaande ɗon, ɓe yahi yeetoyagol ɗun *sahaabaaɓe ɓen sappoo e go'o wondude e heddiiɓe ɓen fow.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Ɓen rewɓe ko Mariyama Magaduuna e Yuuwanna e Mariyama yumma Yaaquuba wondude e woɓɓe goo, wowlanoynoo ɗun sahaabaaɓe ɓen sappoo e go'o.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Kono ɓe ronki hoolaade ɓen rewɓe, tawi konguɗi ɓen ɗin no wa'ani ɓe wa fuyanteeji.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Kono Petruusu immii dogiri ton. Ɓay o hewtii, o ugginii ka yenaande, ko kasannge on tun o yi'i ton. Onsay o hooti ka makko e hoore himo ŋalɗi sabu kon ko waɗi.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Tawi nden ɲande tigi ɗiɗo e maɓɓe no yahaynoo e hoɗo no wi'ee Emayuusu woɗɗitorngo Yerusalaam embere kilomeeterji sappoo e ɗiɗi.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Tawi ɓen no yewta fii ko waɗunoo kon fow.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Wa fewndo ko ɓe yewtata ɗun ɓe landondira, Iisaa ɓadii ɓe, o waddi e maɓɓe laawol.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Kono tawi giiɗe maɓɓe ɗen no wirnanaa anditugol mo.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Onsay o wi'i ɓe: «Ko konguɗi honɗi wonɗon bugondirde e nder nduu yaadu mon?»
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Onsay goɗɗo e maɓɓe wi'eteeɗo Keleyopaasu jaabii mo, wi'i: «Haray ko an tun woni koɗo wonɗo Yerusalaam mo andaali ko waɗi kon e ɗee balɗe ɗoo?»
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Onsay o wi'i ɓe: «Honɗun?»
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 e ko honno kadi hooreeɓe *yottinooɓe sadaka men ɓen e hooreeɓe men ɓen wattiri mo e juuɗe ɓeya fii yo ɓen ɲaawu mo, ɓe fempa mo e leggal, ɓe wara.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Meɗen tanƴininoo ko kanko yaltinayno *Banii-Isra'iila'en e njaggu. Kono e nder ɗun fow, e hino heɓii hande balɗe tati gila ɗun waɗi.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Awa kadi rewɓe wondiɓɓe amen goo ŋalɗinii men fota, nde ɓe dawunoo ka yenaande,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ɓe tawaali ton furee makko on. Ɓe ari ɓe wi'i men malaa'ikaaɓe feeɲanii ɓe, ɓen wi'ii ɓe wonde kanko Iisaa himo wuuri.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Onsay wondiɓɓe amen goo kadi yahi ka yenaande, ɓe tawaali furee Iisaa on ton, tawi ko no rewɓe ɓen wiirunoo men non tigi woniri!»
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Onsay kanko Iisaa o wi'i ɓe: «Ko onon yo njofooɓe, hiɗon nennanii gomɗingol kala ko annabaaɓe ɓen *hiitinoo kon!
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Hara haananaa *Almasiihu on ka o tampira nii ado o naatude ka mangural makko?»
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Onsay o nangi sifanagol ɓe ko windii fii makko kon fow ka defte, gila e Muusaa e ɓeya annabaaɓe fow.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ɓay wonii ɓe ɓadike hoɗo ngo ɓe yahaynoo e mun ngon, o faaminani ɓe wonde ko toonin ton o sutii.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Kono ɓe jeeji mo, ɓe wi'i: «Wonen, ko fii naange ngen yoroyii, niɓɓay woni.» Onsay o naatidi e maɓɓe.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Fewndo o jooɗodi e maɓɓe fii ɲaamugol, o ƴetti bireedi on, o du'ii, o taƴiti, o jonni ɓe.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Tun, giiɗe maɓɓe ɗen udditii, ɓe anditi mo, onsay o majjitori ɓe.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ɓe woni e wi'indirgol: «Hinaa ɓerɗe men ɗen no amaynoo weltaare fewndo ko o yewtata en ka laawol, o sifanoo en ko windii kon ka defte?»
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ɓe immii kisan, ɓe yiltitii Yerusalaam, ɓe ari ɓe tawi sahaabaaɓe ɓen sappoo e go'o e wondiɓɓe mun ɓen no mottondiri ɗon.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Tawi ɓen wonnooɓe ɗon no wi'a: «Ka haqiiqa, Koohoojo on immintinaama, o feeɲanii Sim'uunu!»
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Onsay ɓeya ɗiɗo kadi sifanii ɓe ko ɓe yi'i kon ka laawol e ko honno ɓe anditiri mo ka sendo bireedi.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Wa fewndo ko ɓe yewtaynoo ɗun, kanko tigi o ari hakkunde maɓɓe, o wi'i ɓe: «Yo jam wonu e mon!»
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Tun ɓe ɗenƴii, ɓe huli, ɓe sikki ko mbeelu ɓe yi'i.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Kono o wi'i ɓe: «Ko honɗun jiɓiɗon? Ko fii honɗun kadi ndee sikkitaare wonani ka ɓerɗe mon?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Ndaaree ɗee juuɗe an e ɗee koyɗe an. Ko min tigi nii! Meemee lan, ndaaron, ko fii mbeelu alaa teewu, alaa ƴi'e, on yi'ii-le min miɗo mari.»
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ɓay wonii o wi'ii ɗun, onsay o holli ɓe juuɗe makko ɗen e koyɗe makko ɗen.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ɓay tawii e nder weltaare maɓɓe nden haa jooni ɓe hoolaaki, hiɓe e nder ŋalaw, onsay o wi'i ɓe: «Hara hiɗon mari ɗoo goɗɗun ko ɲaametee?»
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Onsay ɓe ɓannani mo huntere lingii sa'aangii.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 O ƴetti ngii, o nafii yeeso maɓɓe.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Onsay o wi'i ɓe: «Ko ɗunɗoo mi wowlannoo on fewndo mi wondunoo e mon, wonde bee ko windii fii an kon fow ka Sariya Muusaa e ka Zabuura e ka defte ɓeya annabaaɓe laatoo.»
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Ontuma o udditani ɓe hakkille maɓɓe ɗen fii no ɓe faamira defte ɗen.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 O wi'i ɓe kadi: «Ko ɗunɗoo windii wondema Almasiihu on tampay, o immintinee e hakkunde mayɓe ɓen ka ɲallal tammal.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Awa kadi leƴƴi ɗin fow waajete e innde makko gila Yerusalaam fii yo ɓe tuubu, ɓe yaafanee junuubaaji maɓɓe ɗin.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ko onon woni seedeeɓe ɗun ɓen.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Jooni non mi addanoyay on ko Baaba an fodunoo kon. Kono onon luttee ka nder saare, haa tuma yeɗaɗon bawgal iwrayngal ka dow ngal.»
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ɓawto ɗun Iisaa nawri ɓe telen *Betanii, o fonti juuɗe makko ɗen, o du'anii ɓe.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Wa fewndo ko o du'antoo ɓe, o acci ɓe ɗon, o ƴentinaa ka kammu.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ɓay kamɓe ɓe sujjanii mo, ɓe yiltitii Yerusalaam e hoore welo-welo mawngo.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Onsay ɓe tabiti ka *juulirde mawnde, hiɓe mawnina Alla.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.