Lucas 24
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT
1 E alat, ɗun ko ɲallal aranal e nder yontere nden, ɓen rewɓe dawi bimbi subaka ka yenaande, hiɓe yooɓii tiiri ndi ɓe moƴƴinnoo.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Ɓe tawi hayre ombiranoonde yenaande nden tallaama,
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 ɓe naati, kono ɓe tawaali ton furee Iisaa Koohoojo on.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Wa fewndo ko ɓe miijotoo fii ɗun, worɓe ɗiɗo ɓorniiɓe conci jalbuɗi, feeɲani ɓe.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Ɓe fow ɓe huli, ɓe ugginii ka leydi. Kono ɓen worɓe ɗiɗo wi'i ɓe: «Ko fii honɗun ɗaɓɓitanton wurɗo on e hakkunde mayɓe ɓen?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 O alaa ɗoo, o immintinaama. Anditee ko o wowlanaynoo on kon fewndo o wonnoo Jaliilu,
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 himo wi'aynoo on: ‹Bee *Ɓii-Aaden on wattee e juuɗe junuubanke'en, o fempee, o waree, o immintinoyee ka ɲalaande tammere.› »
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Tun, ɓen anditi ɗin konguɗi Iisaa Almasiihu on.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Onsay ɓe iwi ka yenaande ɗon, ɓe yahi yeetoyagol ɗun *sahaabaaɓe ɓen sappoo e go'o wondude e heddiiɓe ɓen fow.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Ɓen rewɓe ko Mariyama Magaduuna e Yuuwanna e Mariyama yumma Yaaquuba wondude e woɓɓe goo, wowlanoynoo ɗun sahaabaaɓe ɓen sappoo e go'o.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Kono ɓe ronki hoolaade ɓen rewɓe, tawi konguɗi ɓen ɗin no wa'ani ɓe wa fuyanteeji.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Kono Petruusu immii dogiri ton. Ɓay o hewtii, o ugginii ka yenaande, ko kasannge on tun o yi'i ton. Onsay o hooti ka makko e hoore himo ŋalɗi sabu kon ko waɗi.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Tawi nden ɲande tigi ɗiɗo e maɓɓe no yahaynoo e hoɗo no wi'ee Emayuusu woɗɗitorngo Yerusalaam embere kilomeeterji sappoo e ɗiɗi.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Tawi ɓen no yewta fii ko waɗunoo kon fow.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Wa fewndo ko ɓe yewtata ɗun ɓe landondira, Iisaa ɓadii ɓe, o waddi e maɓɓe laawol.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Kono tawi giiɗe maɓɓe ɗen no wirnanaa anditugol mo.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Onsay o wi'i ɓe: «Ko konguɗi honɗi wonɗon bugondirde e nder nduu yaadu mon?»
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Onsay goɗɗo e maɓɓe wi'eteeɗo Keleyopaasu jaabii mo, wi'i: «Haray ko an tun woni koɗo wonɗo Yerusalaam mo andaali ko waɗi kon e ɗee balɗe ɗoo?»
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Onsay o wi'i ɓe: «Honɗun?»
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 e ko honno kadi hooreeɓe *yottinooɓe sadaka men ɓen e hooreeɓe men ɓen wattiri mo e juuɗe ɓeya fii yo ɓen ɲaawu mo, ɓe fempa mo e leggal, ɓe wara.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Meɗen tanƴininoo ko kanko yaltinayno *Banii-Isra'iila'en e njaggu. Kono e nder ɗun fow, e hino heɓii hande balɗe tati gila ɗun waɗi.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Awa kadi rewɓe wondiɓɓe amen goo ŋalɗinii men fota, nde ɓe dawunoo ka yenaande,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 ɓe tawaali ton furee makko on. Ɓe ari ɓe wi'i men malaa'ikaaɓe feeɲanii ɓe, ɓen wi'ii ɓe wonde kanko Iisaa himo wuuri.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Onsay wondiɓɓe amen goo kadi yahi ka yenaande, ɓe tawaali furee Iisaa on ton, tawi ko no rewɓe ɓen wiirunoo men non tigi woniri!»
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Onsay kanko Iisaa o wi'i ɓe: «Ko onon yo njofooɓe, hiɗon nennanii gomɗingol kala ko annabaaɓe ɓen *hiitinoo kon!
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Hara haananaa *Almasiihu on ka o tampira nii ado o naatude ka mangural makko?»
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Onsay o nangi sifanagol ɓe ko windii fii makko kon fow ka defte, gila e Muusaa e ɓeya annabaaɓe fow.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Ɓay wonii ɓe ɓadike hoɗo ngo ɓe yahaynoo e mun ngon, o faaminani ɓe wonde ko toonin ton o sutii.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Kono ɓe jeeji mo, ɓe wi'i: «Wonen, ko fii naange ngen yoroyii, niɓɓay woni.» Onsay o naatidi e maɓɓe.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Fewndo o jooɗodi e maɓɓe fii ɲaamugol, o ƴetti bireedi on, o du'ii, o taƴiti, o jonni ɓe.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Tun, giiɗe maɓɓe ɗen udditii, ɓe anditi mo, onsay o majjitori ɓe.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Ɓe woni e wi'indirgol: «Hinaa ɓerɗe men ɗen no amaynoo weltaare fewndo ko o yewtata en ka laawol, o sifanoo en ko windii kon ka defte?»
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Ɓe immii kisan, ɓe yiltitii Yerusalaam, ɓe ari ɓe tawi sahaabaaɓe ɓen sappoo e go'o e wondiɓɓe mun ɓen no mottondiri ɗon.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Tawi ɓen wonnooɓe ɗon no wi'a: «Ka haqiiqa, Koohoojo on immintinaama, o feeɲanii Sim'uunu!»
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Onsay ɓeya ɗiɗo kadi sifanii ɓe ko ɓe yi'i kon ka laawol e ko honno ɓe anditiri mo ka sendo bireedi.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Wa fewndo ko ɓe yewtaynoo ɗun, kanko tigi o ari hakkunde maɓɓe, o wi'i ɓe: «Yo jam wonu e mon!»
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Tun ɓe ɗenƴii, ɓe huli, ɓe sikki ko mbeelu ɓe yi'i.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Kono o wi'i ɓe: «Ko honɗun jiɓiɗon? Ko fii honɗun kadi ndee sikkitaare wonani ka ɓerɗe mon?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Ndaaree ɗee juuɗe an e ɗee koyɗe an. Ko min tigi nii! Meemee lan, ndaaron, ko fii mbeelu alaa teewu, alaa ƴi'e, on yi'ii-le min miɗo mari.»
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Ɓay wonii o wi'ii ɗun, onsay o holli ɓe juuɗe makko ɗen e koyɗe makko ɗen.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ɓay tawii e nder weltaare maɓɓe nden haa jooni ɓe hoolaaki, hiɓe e nder ŋalaw, onsay o wi'i ɓe: «Hara hiɗon mari ɗoo goɗɗun ko ɲaametee?»
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Onsay ɓe ɓannani mo huntere lingii sa'aangii.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 O ƴetti ngii, o nafii yeeso maɓɓe.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Onsay o wi'i ɓe: «Ko ɗunɗoo mi wowlannoo on fewndo mi wondunoo e mon, wonde bee ko windii fii an kon fow ka Sariya Muusaa e ka Zabuura e ka defte ɓeya annabaaɓe laatoo.»
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Ontuma o udditani ɓe hakkille maɓɓe ɗen fii no ɓe faamira defte ɗen.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 O wi'i ɓe kadi: «Ko ɗunɗoo windii wondema Almasiihu on tampay, o immintinee e hakkunde mayɓe ɓen ka ɲallal tammal.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Awa kadi leƴƴi ɗin fow waajete e innde makko gila Yerusalaam fii yo ɓe tuubu, ɓe yaafanee junuubaaji maɓɓe ɗin.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ko onon woni seedeeɓe ɗun ɓen.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Jooni non mi addanoyay on ko Baaba an fodunoo kon. Kono onon luttee ka nder saare, haa tuma yeɗaɗon bawgal iwrayngal ka dow ngal.»
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Ɓawto ɗun Iisaa nawri ɓe telen *Betanii, o fonti juuɗe makko ɗen, o du'anii ɓe.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Wa fewndo ko o du'antoo ɓe, o acci ɓe ɗon, o ƴentinaa ka kammu.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Ɓay kamɓe ɓe sujjanii mo, ɓe yiltitii Yerusalaam e hoore welo-welo mawngo.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Onsay ɓe tabiti ka *juulirde mawnde, hiɓe mawnina Alla.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.