Lucas 23
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT
1 Onsay dental ngal fow immii naɓi Iisaa ka Pilaatu.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Ɓe woni e tooɲugol mo, wi'a: «Men taw oo no murtinde jamaa men on haɗa ɓe yoɓugol lanɗo mawɗo Roomu on sagalle. Awa kadi himo wi'itii *Almasiihu, ɗun ko lanɗo.»
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Pilaatu landii mo, wi'i: «Hara ko an woni lanɗo Yahuudiyanke'en?»
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Onsay Pilaatu wi'i hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jamaa on: «Mi yi'aali hujja woo ko oo neɗɗo jogoree!»
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Kono ɓe catii e ɗun, ɓe wi'i: «Himo lowirde jamaa on jannugol ɓe. O fuɗɗii gila ka diiwal Jaliilu, o rewi e diiwal Yahuuda ngal fow haa o hewtii ɗoo jooni.»
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Ɓay Pilaatu nanii ɗun, o landii si oo neɗɗo ko mo Jaliilu.
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Ɓay kanko Pilaatu o andii wonde Iisaa ko e laamateeri *Heroodu ndin jeyaa, o feƴƴini mo ka Heroodu. Tawi e ɗen balɗe ɗon, on no Yerusalaam.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Ɓay Heroodu yi'ii Iisaa, ɗun weltini mo fota. Tawi gila neeɓi himo faalanoo mo yi'ude sabu ko o nanaynoo no wowlee fii makko kon. Awa kadi himo faalanoo yi'ude himo waɗa kaawakeeji moƴƴi goo.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 O landii mo haa juuti, kono Iisaa jaabaaki mo fus.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Tawi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen wondude e jannooɓe fii Sariya on ɓen no ɗon, ɓen no tooɲa mo tooɲe sattuɗe.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Heroodu e suufaaɓe mun ɓen kadi jali mo aybini. Onsay o ɓorni mo dolokke fotuɗo, o nattani mo Pilaatu.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Nden ɲande tigi Pilaatu e Heroodu ɓen ayrunooɓe welditi.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Ontuma Pilaatu nodditi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e yeesooɓe ɓen wondude e jamaa on,
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 o wi'i ɓe: «On addanii lan oo neɗɗo, on wi'ii ko kanko woni murtinde jamaa on. E hino mi landike mo e tawnde mon, mi yi'aali dalil woo e hoore oo neɗɗo ko tooɲiron mo.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Awa Heroodu kadi-le wano non, ko fii o artiranii en mo. Awa-le oo neɗɗo waɗaa hay huunde ko foddi e wareede.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Jooni mi donkinay mo, mi accita.»
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 Tawi no farlii mo kanko Pilaatu, juldeere bee accitangol ɓe nangaaɗo goo.
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Onsay ɓe fow ɓe sonki, ɓe wi'i: «Waree oo ɗoo! Accitanon men Barabaasi!» (
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Tawi on-le ko sokiraa, ko sabu gere no waɗunoo ka saare e waru hoore.)
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Pilaatu yewti ɓe fahin, ɓay hari no e fondo makko accitugol Iisaa.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Kono hiɓe sonkaynoo, wi'a: «Fempee mo! Fempee mo!»
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Pilaatu wi'i ɓe tammun: «Hara ko honɗun oo bonni? Min mi yi'aali dalil woo ko oo wariree. Jooni mi donkinay mo, mi accita.»
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Kono ɓe catii e ɗun e hoore sonko njano, hiɓe toroo yo o fempe. Ngon sonko maɓɓe fooli mo kanko Pilaatu.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Pilaatu jaɓani ɓe faale maɓɓe on.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 O acciti on mo ɓe torii mo fii mun, ɗun ko oo sokiranooɗo fii gere e waru hoore, o waɗi Iisaa faale maɓɓe on.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Fewndo ɓe naɓaynoo Iisaa fii warugol mo, ɓe hendii goɗɗo mo Sirenii iwaynooɗo ngesa, on no wi'ee Sim'uunu. Ɓe rondi mo *leggal altindiraangal ngal, o iwtiri ɓaawo Iisaa.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Tawi jamaa moolanaaɗo no iwtiri ɓaawo makko wondude e rewɓe, ɓen no wulla fesa fii makko kanko Iisaa.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Onsay Iisaa fewtiti ɓe, wi'i: «Ko onon yo rewɓe Yerusalaam, wota on wullu fii an, kono wullee fii mon e fii ɓiɓɓe mon ɓen.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Ko fii ɲalaaɗe no aroya ka wi'oytee: ‹Maloore wonanii ɓen ɓe jiidotaako e ɓen ɓe heɓaali ɓiɓɓe e ɓen ɓe muyninaali!›
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Onsay yimɓe ɓen wi'oyay: ‹Pelle yanee e hoore amen! Cehe suumee men!›
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Hara si leɗɗe kecce ɗen warraama nii, haray ko honno yorɗe ɗen warroytee?»
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Tawi bonɓe ɗiɗo no naɓideede e Iisaa fii waridoyegol e makko.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Ɓay ɓe hewtii e ndee nokkuure wi'eteende Laalagal Hoore, ɓe fempi mo ɗon wondude e ɓen bonɓe ɗiɗo, goɗɗo on ka sengo makko ɲaamo, oya on ka nano makko.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Onsay Iisaa wi'i: «Baaba an, yaafo ɓee, ko fii ɓe andaa koo ko ɓe woni waɗude.» Onsay ɓen suufaaɓe sendiri conci makko ɗin urɓa.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Tawi yimɓe ɓen no darii ɗon no ndaara. Yeesooɓe ɓen kaɲun no awmotonoo mo, wi'a: «O dandii ɓeya, awa yo o dandu hoore makko kadi si tawii ko kanko woni Almasiihu Alla, Suɓaaɗo on!»
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Suufaaɓe ɓen kaɲun kadi no jalaynoo mo, ɓe ɓadii ɓannangol mo ndiyan lammuɗan,
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 hiɓe wi'a: «Si tawii ko an woni Lanɗo Yahuudiyanke'en, dandito an tigi!»
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Tawi no windii dow makko wonde: «Oo ɗoo ko Lanɗo Yahuudiyanke'en nii.»
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Tawi bonɗo mo o fempidaa wengaa goo no hoynaynoo mo, wi'a: «Wonaa an woni Almasiihu on? Awa dandu goy hoore maa, dandaa men menen kadi!»
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Kono ɗimmo makko on feli mo, wi'i: «An a hulataa Alla? An oo yagginiraaɗo wa makko,
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 enen ɗiɗo-le hiɗen foddi e ɗun, ko fii ko kuuɗe men hettuɗen. Kono oo ɗoo waɗaali hay fus ko boni.»
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Onsay o wi'iti kadi: «Iisaa, anditoyee fii an tuma artoyɗon ka laamu mon.»
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Iisaa jaabii mo, wi'i: «Mi holnii ma wondema hande tigi a wonday e an ka aljanna.»
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Ɓay wonii naange e hoore, niwre waɗi e leydi ndin fow haa ka ɓaawo fanaa.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Naange ngen weɲi, *wirngallo hormorde nden ka *juulirde mawnde feeri e hakkunde.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Iisaa ewnii ko tiiɗi, o wi'i: «Baaba an, mi wattii ruuhu an on e juuɗe maa.» No o gaynirnoo wi'ude ɗun, o timmi.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Ɓay hooreejo suufaaɓe ɓen yi'ii kon ko waɗi ɗon, o mawnini Alla, o wi'i: «Ka haqiiqa, hari oo neɗɗo ko feewuɗo.»
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Ɓay jamaa arnooɓe yi'ugol ko waɗaynoo ɗon kon yi'ii ɗun, ɓe yiltitii hiɓe tappitoo e ɓerɗe.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Tawi kala andunooɓe mo kanko Iisaa, wondude e rewɓe iwtirnooɓe ɓaawo makko ɓen gila Jaliilu, no darii ka woɗɗitii, no ndaara kon ko woni waɗude.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Tawi neɗɗo moƴƴo feewuɗo wi'eteeɗo Yuusufu no tawanoo e ngal dental mawɓe *Banii-Isra'iila'en ɓen,
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 on kaɲun jaɓaano taweede e fewjoore maɓɓe nden e ɗen kuuɗe maɓɓe. Hari on ko jeyaaɗo e ndee saare Yahuudiyankeeɓe wi'eteende Raamati, tawi on ko *laamu Alla ngun tijjii.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 On yahi ka Pilaatu, o torii mo hettugol furee Iisaa on.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Ɓawto ɗun, o yahi, o tippini furee Iisaa on ka hoore leggal, o tumbi e kasannge, o belnoyi mo e qaburu asaaɗo e feto, mo hari hay gooto surraaka e mun.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Ɗun hawri ɲande hebulanagol *ɲalaande fowteteende nden, ɓay hari nden ɓadike ka naata.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Rewɓe ardunooɓe e Iisaa ɓen gila Jaliilu jokki Yuusufu, ɓe yi'oyi yenaande nden e no furee on belniraa.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Onsay rewɓe ɓen yiltitii fii moƴƴinoygol tiiri e angiri. No asewe on naatirnoo, ɓe fowtii wano Sariya on wi'iri non.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.