Lucas 23
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs BKJ
1 Onsay dental ngal fow immii naɓi Iisaa ka Pilaatu.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Ɓe woni e tooɲugol mo, wi'a: «Men taw oo no murtinde jamaa men on haɗa ɓe yoɓugol lanɗo mawɗo Roomu on sagalle. Awa kadi himo wi'itii *Almasiihu, ɗun ko lanɗo.»
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Pilaatu landii mo, wi'i: «Hara ko an woni lanɗo Yahuudiyanke'en?»
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Onsay Pilaatu wi'i hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jamaa on: «Mi yi'aali hujja woo ko oo neɗɗo jogoree!»
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Kono ɓe catii e ɗun, ɓe wi'i: «Himo lowirde jamaa on jannugol ɓe. O fuɗɗii gila ka diiwal Jaliilu, o rewi e diiwal Yahuuda ngal fow haa o hewtii ɗoo jooni.»
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Ɓay Pilaatu nanii ɗun, o landii si oo neɗɗo ko mo Jaliilu.
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Ɓay kanko Pilaatu o andii wonde Iisaa ko e laamateeri *Heroodu ndin jeyaa, o feƴƴini mo ka Heroodu. Tawi e ɗen balɗe ɗon, on no Yerusalaam.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Ɓay Heroodu yi'ii Iisaa, ɗun weltini mo fota. Tawi gila neeɓi himo faalanoo mo yi'ude sabu ko o nanaynoo no wowlee fii makko kon. Awa kadi himo faalanoo yi'ude himo waɗa kaawakeeji moƴƴi goo.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 O landii mo haa juuti, kono Iisaa jaabaaki mo fus.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Tawi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen wondude e jannooɓe fii Sariya on ɓen no ɗon, ɓen no tooɲa mo tooɲe sattuɗe.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Heroodu e suufaaɓe mun ɓen kadi jali mo aybini. Onsay o ɓorni mo dolokke fotuɗo, o nattani mo Pilaatu.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Nden ɲande tigi Pilaatu e Heroodu ɓen ayrunooɓe welditi.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Ontuma Pilaatu nodditi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e yeesooɓe ɓen wondude e jamaa on,
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 o wi'i ɓe: «On addanii lan oo neɗɗo, on wi'ii ko kanko woni murtinde jamaa on. E hino mi landike mo e tawnde mon, mi yi'aali dalil woo e hoore oo neɗɗo ko tooɲiron mo.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Awa Heroodu kadi-le wano non, ko fii o artiranii en mo. Awa-le oo neɗɗo waɗaa hay huunde ko foddi e wareede.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Jooni mi donkinay mo, mi accita.»
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 Tawi no farlii mo kanko Pilaatu, juldeere bee accitangol ɓe nangaaɗo goo.
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Onsay ɓe fow ɓe sonki, ɓe wi'i: «Waree oo ɗoo! Accitanon men Barabaasi!» (
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Tawi on-le ko sokiraa, ko sabu gere no waɗunoo ka saare e waru hoore.)
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Pilaatu yewti ɓe fahin, ɓay hari no e fondo makko accitugol Iisaa.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Kono hiɓe sonkaynoo, wi'a: «Fempee mo! Fempee mo!»
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Pilaatu wi'i ɓe tammun: «Hara ko honɗun oo bonni? Min mi yi'aali dalil woo ko oo wariree. Jooni mi donkinay mo, mi accita.»
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Kono ɓe catii e ɗun e hoore sonko njano, hiɓe toroo yo o fempe. Ngon sonko maɓɓe fooli mo kanko Pilaatu.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Pilaatu jaɓani ɓe faale maɓɓe on.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 O acciti on mo ɓe torii mo fii mun, ɗun ko oo sokiranooɗo fii gere e waru hoore, o waɗi Iisaa faale maɓɓe on.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Fewndo ɓe naɓaynoo Iisaa fii warugol mo, ɓe hendii goɗɗo mo Sirenii iwaynooɗo ngesa, on no wi'ee Sim'uunu. Ɓe rondi mo *leggal altindiraangal ngal, o iwtiri ɓaawo Iisaa.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Tawi jamaa moolanaaɗo no iwtiri ɓaawo makko wondude e rewɓe, ɓen no wulla fesa fii makko kanko Iisaa.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Onsay Iisaa fewtiti ɓe, wi'i: «Ko onon yo rewɓe Yerusalaam, wota on wullu fii an, kono wullee fii mon e fii ɓiɓɓe mon ɓen.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Ko fii ɲalaaɗe no aroya ka wi'oytee: ‹Maloore wonanii ɓen ɓe jiidotaako e ɓen ɓe heɓaali ɓiɓɓe e ɓen ɓe muyninaali!›
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Onsay yimɓe ɓen wi'oyay: ‹Pelle yanee e hoore amen! Cehe suumee men!›
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Hara si leɗɗe kecce ɗen warraama nii, haray ko honno yorɗe ɗen warroytee?»
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Tawi bonɓe ɗiɗo no naɓideede e Iisaa fii waridoyegol e makko.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Ɓay ɓe hewtii e ndee nokkuure wi'eteende Laalagal Hoore, ɓe fempi mo ɗon wondude e ɓen bonɓe ɗiɗo, goɗɗo on ka sengo makko ɲaamo, oya on ka nano makko.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Onsay Iisaa wi'i: «Baaba an, yaafo ɓee, ko fii ɓe andaa koo ko ɓe woni waɗude.» Onsay ɓen suufaaɓe sendiri conci makko ɗin urɓa.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Tawi yimɓe ɓen no darii ɗon no ndaara. Yeesooɓe ɓen kaɲun no awmotonoo mo, wi'a: «O dandii ɓeya, awa yo o dandu hoore makko kadi si tawii ko kanko woni Almasiihu Alla, Suɓaaɗo on!»
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Suufaaɓe ɓen kaɲun kadi no jalaynoo mo, ɓe ɓadii ɓannangol mo ndiyan lammuɗan,
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 hiɓe wi'a: «Si tawii ko an woni Lanɗo Yahuudiyanke'en, dandito an tigi!»
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Tawi no windii dow makko wonde: «Oo ɗoo ko Lanɗo Yahuudiyanke'en nii.»
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Tawi bonɗo mo o fempidaa wengaa goo no hoynaynoo mo, wi'a: «Wonaa an woni Almasiihu on? Awa dandu goy hoore maa, dandaa men menen kadi!»
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Kono ɗimmo makko on feli mo, wi'i: «An a hulataa Alla? An oo yagginiraaɗo wa makko,
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 enen ɗiɗo-le hiɗen foddi e ɗun, ko fii ko kuuɗe men hettuɗen. Kono oo ɗoo waɗaali hay fus ko boni.»
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Onsay o wi'iti kadi: «Iisaa, anditoyee fii an tuma artoyɗon ka laamu mon.»
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Iisaa jaabii mo, wi'i: «Mi holnii ma wondema hande tigi a wonday e an ka aljanna.»
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Ɓay wonii naange e hoore, niwre waɗi e leydi ndin fow haa ka ɓaawo fanaa.
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 Naange ngen weɲi, *wirngallo hormorde nden ka *juulirde mawnde feeri e hakkunde.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Iisaa ewnii ko tiiɗi, o wi'i: «Baaba an, mi wattii ruuhu an on e juuɗe maa.» No o gaynirnoo wi'ude ɗun, o timmi.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Ɓay hooreejo suufaaɓe ɓen yi'ii kon ko waɗi ɗon, o mawnini Alla, o wi'i: «Ka haqiiqa, hari oo neɗɗo ko feewuɗo.»
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Ɓay jamaa arnooɓe yi'ugol ko waɗaynoo ɗon kon yi'ii ɗun, ɓe yiltitii hiɓe tappitoo e ɓerɗe.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Tawi kala andunooɓe mo kanko Iisaa, wondude e rewɓe iwtirnooɓe ɓaawo makko ɓen gila Jaliilu, no darii ka woɗɗitii, no ndaara kon ko woni waɗude.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Tawi neɗɗo moƴƴo feewuɗo wi'eteeɗo Yuusufu no tawanoo e ngal dental mawɓe *Banii-Isra'iila'en ɓen,
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 on kaɲun jaɓaano taweede e fewjoore maɓɓe nden e ɗen kuuɗe maɓɓe. Hari on ko jeyaaɗo e ndee saare Yahuudiyankeeɓe wi'eteende Raamati, tawi on ko *laamu Alla ngun tijjii.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 On yahi ka Pilaatu, o torii mo hettugol furee Iisaa on.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Ɓawto ɗun, o yahi, o tippini furee Iisaa on ka hoore leggal, o tumbi e kasannge, o belnoyi mo e qaburu asaaɗo e feto, mo hari hay gooto surraaka e mun.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Ɗun hawri ɲande hebulanagol *ɲalaande fowteteende nden, ɓay hari nden ɓadike ka naata.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Rewɓe ardunooɓe e Iisaa ɓen gila Jaliilu jokki Yuusufu, ɓe yi'oyi yenaande nden e no furee on belniraa.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Onsay rewɓe ɓen yiltitii fii moƴƴinoygol tiiri e angiri. No asewe on naatirnoo, ɓe fowtii wano Sariya on wi'iri non.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.