Lucas 23

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Onsay dental ngal fow immii naɓi Iisaa ka Pilaatu.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Ɓe woni e tooɲugol mo, wi'a: «Men taw oo no murtinde jamaa men on haɗa ɓe yoɓugol lanɗo mawɗo Roomu on sagalle. Awa kadi himo wi'itii *Almasiihu, ɗun ko lanɗo.»
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Pilaatu landii mo, wi'i: «Hara ko an woni lanɗo Yahuudiyanke'en?»
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Onsay Pilaatu wi'i hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jamaa on: «Mi yi'aali hujja woo ko oo neɗɗo jogoree!»
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Kono ɓe catii e ɗun, ɓe wi'i: «Himo lowirde jamaa on jannugol ɓe. O fuɗɗii gila ka diiwal Jaliilu, o rewi e diiwal Yahuuda ngal fow haa o hewtii ɗoo jooni.»
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Ɓay Pilaatu nanii ɗun, o landii si oo neɗɗo ko mo Jaliilu.
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Ɓay kanko Pilaatu o andii wonde Iisaa ko e laamateeri *Heroodu ndin jeyaa, o feƴƴini mo ka Heroodu. Tawi e ɗen balɗe ɗon, on no Yerusalaam.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Ɓay Heroodu yi'ii Iisaa, ɗun weltini mo fota. Tawi gila neeɓi himo faalanoo mo yi'ude sabu ko o nanaynoo no wowlee fii makko kon. Awa kadi himo faalanoo yi'ude himo waɗa kaawakeeji moƴƴi goo.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 O landii mo haa juuti, kono Iisaa jaabaaki mo fus.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Tawi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen wondude e jannooɓe fii Sariya on ɓen no ɗon, ɓen no tooɲa mo tooɲe sattuɗe.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Heroodu e suufaaɓe mun ɓen kadi jali mo aybini. Onsay o ɓorni mo dolokke fotuɗo, o nattani mo Pilaatu.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Nden ɲande tigi Pilaatu e Heroodu ɓen ayrunooɓe welditi.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Ontuma Pilaatu nodditi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e yeesooɓe ɓen wondude e jamaa on,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 o wi'i ɓe: «On addanii lan oo neɗɗo, on wi'ii ko kanko woni murtinde jamaa on. E hino mi landike mo e tawnde mon, mi yi'aali dalil woo e hoore oo neɗɗo ko tooɲiron mo.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Awa Heroodu kadi-le wano non, ko fii o artiranii en mo. Awa-le oo neɗɗo waɗaa hay huunde ko foddi e wareede.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Jooni mi donkinay mo, mi accita.»
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Tawi no farlii mo kanko Pilaatu, juldeere bee accitangol ɓe nangaaɗo goo.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Onsay ɓe fow ɓe sonki, ɓe wi'i: «Waree oo ɗoo! Accitanon men Barabaasi!» (
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Tawi on-le ko sokiraa, ko sabu gere no waɗunoo ka saare e waru hoore.)
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pilaatu yewti ɓe fahin, ɓay hari no e fondo makko accitugol Iisaa.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Kono hiɓe sonkaynoo, wi'a: «Fempee mo! Fempee mo!»
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Pilaatu wi'i ɓe tammun: «Hara ko honɗun oo bonni? Min mi yi'aali dalil woo ko oo wariree. Jooni mi donkinay mo, mi accita.»
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Kono ɓe catii e ɗun e hoore sonko njano, hiɓe toroo yo o fempe. Ngon sonko maɓɓe fooli mo kanko Pilaatu.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Pilaatu jaɓani ɓe faale maɓɓe on.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 O acciti on mo ɓe torii mo fii mun, ɗun ko oo sokiranooɗo fii gere e waru hoore, o waɗi Iisaa faale maɓɓe on.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Fewndo ɓe naɓaynoo Iisaa fii warugol mo, ɓe hendii goɗɗo mo Sirenii iwaynooɗo ngesa, on no wi'ee Sim'uunu. Ɓe rondi mo *leggal altindiraangal ngal, o iwtiri ɓaawo Iisaa.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Tawi jamaa moolanaaɗo no iwtiri ɓaawo makko wondude e rewɓe, ɓen no wulla fesa fii makko kanko Iisaa.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Onsay Iisaa fewtiti ɓe, wi'i: «Ko onon yo rewɓe Yerusalaam, wota on wullu fii an, kono wullee fii mon e fii ɓiɓɓe mon ɓen.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Ko fii ɲalaaɗe no aroya ka wi'oytee: ‹Maloore wonanii ɓen ɓe jiidotaako e ɓen ɓe heɓaali ɓiɓɓe e ɓen ɓe muyninaali!›
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Onsay yimɓe ɓen wi'oyay: ‹Pelle yanee e hoore amen! Cehe suumee men!›
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Hara si leɗɗe kecce ɗen warraama nii, haray ko honno yorɗe ɗen warroytee?»
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Tawi bonɓe ɗiɗo no naɓideede e Iisaa fii waridoyegol e makko.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Ɓay ɓe hewtii e ndee nokkuure wi'eteende Laalagal Hoore, ɓe fempi mo ɗon wondude e ɓen bonɓe ɗiɗo, goɗɗo on ka sengo makko ɲaamo, oya on ka nano makko.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Onsay Iisaa wi'i: «Baaba an, yaafo ɓee, ko fii ɓe andaa koo ko ɓe woni waɗude.» Onsay ɓen suufaaɓe sendiri conci makko ɗin urɓa.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Tawi yimɓe ɓen no darii ɗon no ndaara. Yeesooɓe ɓen kaɲun no awmotonoo mo, wi'a: «O dandii ɓeya, awa yo o dandu hoore makko kadi si tawii ko kanko woni Almasiihu Alla, Suɓaaɗo on!»
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Suufaaɓe ɓen kaɲun kadi no jalaynoo mo, ɓe ɓadii ɓannangol mo ndiyan lammuɗan,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 hiɓe wi'a: «Si tawii ko an woni Lanɗo Yahuudiyanke'en, dandito an tigi!»
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Tawi no windii dow makko wonde: «Oo ɗoo ko Lanɗo Yahuudiyanke'en nii.»
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Tawi bonɗo mo o fempidaa wengaa goo no hoynaynoo mo, wi'a: «Wonaa an woni Almasiihu on? Awa dandu goy hoore maa, dandaa men menen kadi!»
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Kono ɗimmo makko on feli mo, wi'i: «An a hulataa Alla? An oo yagginiraaɗo wa makko,
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 enen ɗiɗo-le hiɗen foddi e ɗun, ko fii ko kuuɗe men hettuɗen. Kono oo ɗoo waɗaali hay fus ko boni.»
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Onsay o wi'iti kadi: «Iisaa, anditoyee fii an tuma artoyɗon ka laamu mon.»
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Iisaa jaabii mo, wi'i: «Mi holnii ma wondema hande tigi a wonday e an ka aljanna.»
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Ɓay wonii naange e hoore, niwre waɗi e leydi ndin fow haa ka ɓaawo fanaa.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Naange ngen weɲi, *wirngallo hormorde nden ka *juulirde mawnde feeri e hakkunde.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Iisaa ewnii ko tiiɗi, o wi'i: «Baaba an, mi wattii ruuhu an on e juuɗe maa.» No o gaynirnoo wi'ude ɗun, o timmi.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Ɓay hooreejo suufaaɓe ɓen yi'ii kon ko waɗi ɗon, o mawnini Alla, o wi'i: «Ka haqiiqa, hari oo neɗɗo ko feewuɗo.»
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ɓay jamaa arnooɓe yi'ugol ko waɗaynoo ɗon kon yi'ii ɗun, ɓe yiltitii hiɓe tappitoo e ɓerɗe.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Tawi kala andunooɓe mo kanko Iisaa, wondude e rewɓe iwtirnooɓe ɓaawo makko ɓen gila Jaliilu, no darii ka woɗɗitii, no ndaara kon ko woni waɗude.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Tawi neɗɗo moƴƴo feewuɗo wi'eteeɗo Yuusufu no tawanoo e ngal dental mawɓe *Banii-Isra'iila'en ɓen,
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 on kaɲun jaɓaano taweede e fewjoore maɓɓe nden e ɗen kuuɗe maɓɓe. Hari on ko jeyaaɗo e ndee saare Yahuudiyankeeɓe wi'eteende Raamati, tawi on ko *laamu Alla ngun tijjii.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 On yahi ka Pilaatu, o torii mo hettugol furee Iisaa on.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Ɓawto ɗun, o yahi, o tippini furee Iisaa on ka hoore leggal, o tumbi e kasannge, o belnoyi mo e qaburu asaaɗo e feto, mo hari hay gooto surraaka e mun.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Ɗun hawri ɲande hebulanagol *ɲalaande fowteteende nden, ɓay hari nden ɓadike ka naata.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Rewɓe ardunooɓe e Iisaa ɓen gila Jaliilu jokki Yuusufu, ɓe yi'oyi yenaande nden e no furee on belniraa.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Onsay rewɓe ɓen yiltitii fii moƴƴinoygol tiiri e angiri. No asewe on naatirnoo, ɓe fowtii wano Sariya on wi'iri non.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.