Lucas 22
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC
1 Hari *Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen nden ɓadike, nden no wi'ee kadi *Juldeere Yawtaneede.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Tawi hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen no ɗaɓɓaynoo feere no ɓe mulira Iisaa, kono tawi hiɓe huli jamaa on.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Onsay Ibuliisa naati e ɓernde Yudaasi, ɗun ko oo jammaaɗo Iskariiyu, on ko tawaaɗo e *sahaabaaɓe Iisaa ɓen sappoo e ɗiɗo.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 On yahi yewtidoyi e hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen wondude e halfinaaɓe aynugol *juulirde mawnde nden fii no o wattira Iisaa e juuɗe maɓɓe.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Ɓen weltori ɗun, ɓe haldi yeenugol mo kaalisi.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 O jaɓi ɗun, o woni e ɗaɓɓugol feere no o wattira Iisaa e juuɗe maɓɓe, hara jamaa on hoyɗaali.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Ɓay ɲalaande Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen nden hewtii, ɗun ko ɲalaande hirsanteende baalun nden,
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 onsay Iisaa immini Petruusu e Yuuhanna, o wi'i ɓe: «Yahee moƴƴinanon en nafakka fii ko nafoɗen ka juldeere.»
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Ɓen wi'i mo: «Ko honto faalaɗon yo men moƴƴinanoy en ɗun?»
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Onsay o wi'i ɓe: «No naatirɗon ka saare, on fottay e gorko rondiiɗo loonde ndiyan. On jokkay mo haa e suudu ndu o naati e mun woo.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Onsay on wi'ay jom suudu ndun: ‹Karamoko'en wi'ii men yo men lando on: Ko e suudu hondu ɓe nafodata e taalibaaɓe maɓɓe ɓen nafakka Juldeere Yawtaneede nden?›
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ontuma o hollay on konkooru njanndu weƴƴitaandu ka koore dow. Ko ɗon moƴƴinton.»
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Ɓe yahi ɓe tawroyi no o haalirannoo ɓe non, ɓe moƴƴini nafakka juldeere nden.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Ɓay saa'i on hewtii, Iisaa ɓadii fii nafagol wondude e sahaabaaɓe ɓe o toɗɗinoo ɓen sappoo e ɗiɗo.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Onsay o wi'i ɓe: «Miɗo faalanoo fota hawtidugol e mon oo nafakka ado mi tampude.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Ko fii mi andinii on, mi ɲaamitataa oo nafakka ndee juldeere hande kadi haa nde laatoyoo ka *laamateeri Alla.»
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Onsay o ƴetti jardukun waɗorkun njaram, o jarni Alla, o wi'i: «Jaɓee kun jardukun njaram, senditon hakkunde mon.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Ko fii mi andinii on, mi yaritataa hande kadi njaram ɓiɓɓe wiiɲu haa tuma laamateeri Alla ndin ari.»
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ɓawto ɗun o ƴetti kadi bireedi, o jarni Alla, o taƴiti, o jonni ɓe, o wi'i: «Ɗunɗoo ko ɓandu an ndu okkaɗon ndun nii, waɗee ɗunɗoo maande ko anditiron fii an.»
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ko wano non kadi, ɓay ɓe gaynii ɲaamude, o ƴetti jardukun waɗorkun njaram, o wi'i: «Kun jardukun ko maande fii *ahadi heyri tippundi e ɗan ƴiiƴan an hibboyteeɗan fii mon.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Kono non janfotooɗo lan on no ɲaamidude e an.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Ɓii-Aaden* on no yahude wano muuyiranoo non, kono bone wonanii on janfotooɗo mo!»
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Onsay ɓe woni e landondirgol, wi'a: «Hara ko hombo e men waɗoyta ɗun?»
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Yeddondiral waɗi hakkunde maɓɓe fii andugol ko hombo e maɓɓe gasata wonude mawɗo.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Lamɓe ɗiya leƴƴi no laamori ɗi doole, ɓen laamiiɓe no wi'aa waɗooɓe ko moƴƴi.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Kono onon, wota on wa'u wa ɓen. Ɓurɗo teddude on e mon, yo wa'u wa suka. Awa kadi lanɗo on, yo wa'u wa kurkaadu.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Hara ko hombo ɓuri teddude hakkunde wonɗo nafaade on e wonɗo ɓannude nafakka on? Hinaa wonɗo nafaade on? Min-le non, miɗo woniri hakkunde mon wa on ɓannoowo.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Onon-le, ko onon wondunoo e an e nder ɗii tampereeji an fow.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Ko ɗun waɗi si mi lamminiray on wano Baaba an lamminirimmi non,
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 fii no ɲaamiroyon yaron ka ndaɗɗudi an, ɗun ko ka nder laamateeri an, jooɗoɗon kadi ka julle laamu fii laamoyagol *bolondaaji Isra'iila ɗin sappoo e ɗiɗi.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Onsay Iisaa wi'i: «Sim'uunu, Sim'uunu! Ibuliisa torike hendagol on, wesira wa nendi.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Kono min mi toranike ma fii wota gomɗinal maa ngal hayru. An kadi tuma yiltitiɗaa e an eto tabintinaa wondiɓɓe maa ɓen.»
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Onsay Sim'uunu Petruusu jaabii mo, wi'i: «Koohoojo, miɗo hebulanii yaadugol e maa haa e kaso maa haa e mayde.»
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Petruusu, mi andinii ma, ndonto ƴoggataa hande hara a yeddaali wonde hiɗa andimmi haa timma laabi tati.»
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 O wi'i ɓe kadi: «Fewndo ko mi neli on e ɓaawo mbuuɗi e bonfo e paɗe, on ŋakkiroyano ton goɗɗun?»
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 O wi'i ɓe kadi: «Jooni non ko nii: Kala jogiiɗo mbuuɗi yo ƴettu, wano non kadi on mo no mari bonfo yo ƴettu, awa kadi mo maraa kaafa e mon yo yeeyitu waramba mun on sooda.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Awa mi andinii on, bee ko windii fii an kon laatoo, wonde: ‹O wattidete e waɗooɓe bone ɓen.› Wano non kadi, kala ko windanoo fii an kon ko e laataade woni.»
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Onsay ɓe wi'i mo: «Koohoojo, e hino ɗoo kaafaaje ɗiɗi.»
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Ontuma o yalti o yahi ka Fello *Zaytuuni wano o woowiri non. Taalibaaɓe makko ɓen kadi jokki mo.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Ɓay ɓe hewtii e nden nokkuure, o wi'i ɓe: «Toree Alla fii wota on naatu e jarrabi.»
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Onsay o woɗɗitori ɓe yeru bugannde hayre, o jiccii o torii,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 o wi'i: «Baaba an, si hiɗa faalaa, yo kun jardukun tampere pottito lan. Kono non wota faale an on waɗu, kono yo faale maa on waɗu.»
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Onsay malaa'ikaajo iwri ka kammu, ari e makko no tiiɗina mo.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Ɓay sonjaa wonkii heɓii mo, o ɓurti toragol. Onsay lakkere makko nden wa'i wa cinte ƴiiƴan ɗe no sinta e leydi.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Ɓay o gaynii toragol, o immii o yahi ka taalibaaɓe makko ɓen woni ton, o tawi hiɓe ɗaanii sabu annde nde ɓe wondi nden.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Onsay o wi'i ɓe: «Ko fii honɗun ɗaanantoɗon? Immee toroɗon fii wota on naatu e jarrabi.»
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 E nder ko o yewtata kon, hawrondiri jamaa yimɓe hewtii. Tawi ko oo wi'eteeɗo Yudaasi tawdaaɗo e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen ardii ɓen. On ɓadii Iisaa fii lunnagol mo.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Onsay Iisaa wi'i mo: «Yudaasi, hara ko lunnagol janfortaa Ɓii-Aaden on?»
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Ɓay wondiɓɓe Iisaa ɓen sogitike ko saatii waɗude kon, onsay ɓe wi'i: «Koohoojo, hara yo men huutor kaafaaje amen ɗen?»
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Tun goɗɗo e maɓɓe soppi kurkaadu yottinoowo mawɗo sadaka on, o itti mo nowru ɲaamuru ndun.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Kono Iisaa ƴetti haala kan, wi'i: «Hattinee ɗoo!» Onsay o meemi nowru on ndun, ndu wattii.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Iisaa wi'i ɓen arɓe hendagol mo kadi, ɗun ko hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e hooreeɓe aynooɓe juulirde mawnde nden e mawɓe ɓen: «Hiɗon ardi e kaafaaje e bedi wa si ko ngujjo aranɗon.
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Hara-le ɲande woo miɗo wondi e mon ka juulirde mawnde, kono on fawaali juuɗe e an. Kono ɗoo ko saa'i mon nii, e saa'i mbawdi niɓe ɗen.»
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Ɓay wonii ɓe nangii Iisaa, ɓe naɓi mo ka galle yottinoowo mawɗo sadaka on. Petruusu iwtiri ɓaawo maɓɓe ka woɗɗitii.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Onsay ɓe huɓɓi yiite ka hakkunde tande, ɓe jooɗii. Petruusu kadi ari jooɗodi e maɓɓe.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 No debbo kurkaaduujo goo yiirunoo mo kanko Petruusu himo jooɗii ka binde yiite, kanko debbo on o tenƴini mo, o wi'i: «Oo ɗoo ko wondiɗɗo Iisaa!»
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Kono kanko Petruusu o yeddi, o wi'i: «Hey ko an yo debbo, min mi andaa oo.»
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Ɓay nettii seeɗa, goɗɗo goo kadi yi'i mo, wi'i: «An ko a tawdaaɗo e maɓɓe.»
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Ɓay wonii embere saa'i gooto feƴƴii, goɗɗo goo kadi catii, wi'i: «Pellet, oo ko wondiɗɗo makko nii, ko fii oo ko mo Jaliilu.»
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Petruusu jaabii onɗon kadi, wi'i: «An mi andaa ko honɗun wonɗaa wowlude!» Wa fewndo o wowlata ɗun, ndontoori ndin ƴoggi.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Onsay Koohoojo on yeƴƴitii, cikki gite mun ɗen e Petruusu. Tun Petruusu anditi fii ko Koohoojo on wowlannoo mo kon wondema: «Ado ndonto ƴoggude hande, haray a yeddii fii an haa timmii laabi tati!»
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Onsay Petruusu yalti ka yaasi, o wulli wullaandu sattundu.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Tawi yimɓe joginooɓe Iisaa ɓen no jalaynoo mo luuboo,
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 awa kadi ɓe buumayno mo yeeso ngon, ɓe wi'a: «Hotto ko hombo luubi-maa!»
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 E hoore ɗun ɓe kongayno mo, ɓe hoyna.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Ɓay weetii, mawɓe jamaa on, ɗun ko hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen, mottondiri. Ɓe addi Iisaa ka yeeso dental maɓɓe,
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 ɓe wi'i mo: «Si tawii ko an woni *Almasiihu on, wowlan men.»
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 awa kadi si mi landike on, on jaabotaako lan.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Kono gila jooni Ɓii-Aaden on jooɗoto ka sengo ɲaamo Allaahu on, on Jom Bawgal.»
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ɓe fow ɓe wi'i: «Kere ko an woni *Ɓiɗɗo Alla on?»
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Onsay ɓe wi'i: «Ko seedee hombo faalaɗen kadi? Kanko tigi o wowlii, en nanii!»
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.