Lucas 22

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Hari *Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen nden ɓadike, nden no wi'ee kadi *Juldeere Yawtaneede.
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 Tawi hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen no ɗaɓɓaynoo feere no ɓe mulira Iisaa, kono tawi hiɓe huli jamaa on.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Onsay Ibuliisa naati e ɓernde Yudaasi, ɗun ko oo jammaaɗo Iskariiyu, on ko tawaaɗo e *sahaabaaɓe Iisaa ɓen sappoo e ɗiɗo.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 On yahi yewtidoyi e hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen wondude e halfinaaɓe aynugol *juulirde mawnde nden fii no o wattira Iisaa e juuɗe maɓɓe.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Ɓen weltori ɗun, ɓe haldi yeenugol mo kaalisi.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 O jaɓi ɗun, o woni e ɗaɓɓugol feere no o wattira Iisaa e juuɗe maɓɓe, hara jamaa on hoyɗaali.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Ɓay ɲalaande Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen nden hewtii, ɗun ko ɲalaande hirsanteende baalun nden,
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 onsay Iisaa immini Petruusu e Yuuhanna, o wi'i ɓe: «Yahee moƴƴinanon en nafakka fii ko nafoɗen ka juldeere.»
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ɓen wi'i mo: «Ko honto faalaɗon yo men moƴƴinanoy en ɗun?»
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Onsay o wi'i ɓe: «No naatirɗon ka saare, on fottay e gorko rondiiɗo loonde ndiyan. On jokkay mo haa e suudu ndu o naati e mun woo.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Onsay on wi'ay jom suudu ndun: ‹Karamoko'en wi'ii men yo men lando on: Ko e suudu hondu ɓe nafodata e taalibaaɓe maɓɓe ɓen nafakka Juldeere Yawtaneede nden?›
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ontuma o hollay on konkooru njanndu weƴƴitaandu ka koore dow. Ko ɗon moƴƴinton.»
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Ɓe yahi ɓe tawroyi no o haalirannoo ɓe non, ɓe moƴƴini nafakka juldeere nden.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Ɓay saa'i on hewtii, Iisaa ɓadii fii nafagol wondude e sahaabaaɓe ɓe o toɗɗinoo ɓen sappoo e ɗiɗo.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 Onsay o wi'i ɓe: «Miɗo faalanoo fota hawtidugol e mon oo nafakka ado mi tampude.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Ko fii mi andinii on, mi ɲaamitataa oo nafakka ndee juldeere hande kadi haa nde laatoyoo ka *laamateeri Alla.»
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Onsay o ƴetti jardukun waɗorkun njaram, o jarni Alla, o wi'i: «Jaɓee kun jardukun njaram, senditon hakkunde mon.
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Ko fii mi andinii on, mi yaritataa hande kadi njaram ɓiɓɓe wiiɲu haa tuma laamateeri Alla ndin ari.»
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Ɓawto ɗun o ƴetti kadi bireedi, o jarni Alla, o taƴiti, o jonni ɓe, o wi'i: «Ɗunɗoo ko ɓandu an ndu okkaɗon ndun nii, waɗee ɗunɗoo maande ko anditiron fii an.»
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Ko wano non kadi, ɓay ɓe gaynii ɲaamude, o ƴetti jardukun waɗorkun njaram, o wi'i: «Kun jardukun ko maande fii *ahadi heyri tippundi e ɗan ƴiiƴan an hibboyteeɗan fii mon.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Kono non janfotooɗo lan on no ɲaamidude e an.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Ɓii-Aaden* on no yahude wano muuyiranoo non, kono bone wonanii on janfotooɗo mo!»
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Onsay ɓe woni e landondirgol, wi'a: «Hara ko hombo e men waɗoyta ɗun?»
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Yeddondiral waɗi hakkunde maɓɓe fii andugol ko hombo e maɓɓe gasata wonude mawɗo.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Lamɓe ɗiya leƴƴi no laamori ɗi doole, ɓen laamiiɓe no wi'aa waɗooɓe ko moƴƴi.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Kono onon, wota on wa'u wa ɓen. Ɓurɗo teddude on e mon, yo wa'u wa suka. Awa kadi lanɗo on, yo wa'u wa kurkaadu.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Hara ko hombo ɓuri teddude hakkunde wonɗo nafaade on e wonɗo ɓannude nafakka on? Hinaa wonɗo nafaade on? Min-le non, miɗo woniri hakkunde mon wa on ɓannoowo.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 Onon-le, ko onon wondunoo e an e nder ɗii tampereeji an fow.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ko ɗun waɗi si mi lamminiray on wano Baaba an lamminirimmi non,
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 fii no ɲaamiroyon yaron ka ndaɗɗudi an, ɗun ko ka nder laamateeri an, jooɗoɗon kadi ka julle laamu fii laamoyagol *bolondaaji Isra'iila ɗin sappoo e ɗiɗi.»
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Onsay Iisaa wi'i: «Sim'uunu, Sim'uunu! Ibuliisa torike hendagol on, wesira wa nendi.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Kono min mi toranike ma fii wota gomɗinal maa ngal hayru. An kadi tuma yiltitiɗaa e an eto tabintinaa wondiɓɓe maa ɓen.»
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Onsay Sim'uunu Petruusu jaabii mo, wi'i: «Koohoojo, miɗo hebulanii yaadugol e maa haa e kaso maa haa e mayde.»
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Petruusu, mi andinii ma, ndonto ƴoggataa hande hara a yeddaali wonde hiɗa andimmi haa timma laabi tati.»
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 O wi'i ɓe kadi: «Fewndo ko mi neli on e ɓaawo mbuuɗi e bonfo e paɗe, on ŋakkiroyano ton goɗɗun?»
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 O wi'i ɓe kadi: «Jooni non ko nii: Kala jogiiɗo mbuuɗi yo ƴettu, wano non kadi on mo no mari bonfo yo ƴettu, awa kadi mo maraa kaafa e mon yo yeeyitu waramba mun on sooda.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Awa mi andinii on, bee ko windii fii an kon laatoo, wonde: ‹O wattidete e waɗooɓe bone ɓen.› Wano non kadi, kala ko windanoo fii an kon ko e laataade woni.»
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Onsay ɓe wi'i mo: «Koohoojo, e hino ɗoo kaafaaje ɗiɗi.»
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Ontuma o yalti o yahi ka Fello *Zaytuuni wano o woowiri non. Taalibaaɓe makko ɓen kadi jokki mo.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Ɓay ɓe hewtii e nden nokkuure, o wi'i ɓe: «Toree Alla fii wota on naatu e jarrabi.»
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Onsay o woɗɗitori ɓe yeru bugannde hayre, o jiccii o torii,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 o wi'i: «Baaba an, si hiɗa faalaa, yo kun jardukun tampere pottito lan. Kono non wota faale an on waɗu, kono yo faale maa on waɗu.»
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Onsay malaa'ikaajo iwri ka kammu, ari e makko no tiiɗina mo.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Ɓay sonjaa wonkii heɓii mo, o ɓurti toragol. Onsay lakkere makko nden wa'i wa cinte ƴiiƴan ɗe no sinta e leydi.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Ɓay o gaynii toragol, o immii o yahi ka taalibaaɓe makko ɓen woni ton, o tawi hiɓe ɗaanii sabu annde nde ɓe wondi nden.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 Onsay o wi'i ɓe: «Ko fii honɗun ɗaanantoɗon? Immee toroɗon fii wota on naatu e jarrabi.»
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 E nder ko o yewtata kon, hawrondiri jamaa yimɓe hewtii. Tawi ko oo wi'eteeɗo Yudaasi tawdaaɗo e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen ardii ɓen. On ɓadii Iisaa fii lunnagol mo.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Onsay Iisaa wi'i mo: «Yudaasi, hara ko lunnagol janfortaa Ɓii-Aaden on?»
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Ɓay wondiɓɓe Iisaa ɓen sogitike ko saatii waɗude kon, onsay ɓe wi'i: «Koohoojo, hara yo men huutor kaafaaje amen ɗen?»
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Tun goɗɗo e maɓɓe soppi kurkaadu yottinoowo mawɗo sadaka on, o itti mo nowru ɲaamuru ndun.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Kono Iisaa ƴetti haala kan, wi'i: «Hattinee ɗoo!» Onsay o meemi nowru on ndun, ndu wattii.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Iisaa wi'i ɓen arɓe hendagol mo kadi, ɗun ko hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e hooreeɓe aynooɓe juulirde mawnde nden e mawɓe ɓen: «Hiɗon ardi e kaafaaje e bedi wa si ko ngujjo aranɗon.
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Hara-le ɲande woo miɗo wondi e mon ka juulirde mawnde, kono on fawaali juuɗe e an. Kono ɗoo ko saa'i mon nii, e saa'i mbawdi niɓe ɗen.»
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ɓay wonii ɓe nangii Iisaa, ɓe naɓi mo ka galle yottinoowo mawɗo sadaka on. Petruusu iwtiri ɓaawo maɓɓe ka woɗɗitii.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Onsay ɓe huɓɓi yiite ka hakkunde tande, ɓe jooɗii. Petruusu kadi ari jooɗodi e maɓɓe.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 No debbo kurkaaduujo goo yiirunoo mo kanko Petruusu himo jooɗii ka binde yiite, kanko debbo on o tenƴini mo, o wi'i: «Oo ɗoo ko wondiɗɗo Iisaa!»
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Kono kanko Petruusu o yeddi, o wi'i: «Hey ko an yo debbo, min mi andaa oo.»
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ɓay nettii seeɗa, goɗɗo goo kadi yi'i mo, wi'i: «An ko a tawdaaɗo e maɓɓe.»
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ɓay wonii embere saa'i gooto feƴƴii, goɗɗo goo kadi catii, wi'i: «Pellet, oo ko wondiɗɗo makko nii, ko fii oo ko mo Jaliilu.»
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Petruusu jaabii onɗon kadi, wi'i: «An mi andaa ko honɗun wonɗaa wowlude!» Wa fewndo o wowlata ɗun, ndontoori ndin ƴoggi.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Onsay Koohoojo on yeƴƴitii, cikki gite mun ɗen e Petruusu. Tun Petruusu anditi fii ko Koohoojo on wowlannoo mo kon wondema: «Ado ndonto ƴoggude hande, haray a yeddii fii an haa timmii laabi tati!»
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Onsay Petruusu yalti ka yaasi, o wulli wullaandu sattundu.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Tawi yimɓe joginooɓe Iisaa ɓen no jalaynoo mo luuboo,
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 awa kadi ɓe buumayno mo yeeso ngon, ɓe wi'a: «Hotto ko hombo luubi-maa!»
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 E hoore ɗun ɓe kongayno mo, ɓe hoyna.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ɓay weetii, mawɓe jamaa on, ɗun ko hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen, mottondiri. Ɓe addi Iisaa ka yeeso dental maɓɓe,
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 ɓe wi'i mo: «Si tawii ko an woni *Almasiihu on, wowlan men.»
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 awa kadi si mi landike on, on jaabotaako lan.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Kono gila jooni Ɓii-Aaden on jooɗoto ka sengo ɲaamo Allaahu on, on Jom Bawgal.»
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Ɓe fow ɓe wi'i: «Kere ko an woni *Ɓiɗɗo Alla on?»
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Onsay ɓe wi'i: «Ko seedee hombo faalaɗen kadi? Kanko tigi o wowlii, en nanii!»
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.