Lucas 22

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hari *Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen nden ɓadike, nden no wi'ee kadi *Juldeere Yawtaneede.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Tawi hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen no ɗaɓɓaynoo feere no ɓe mulira Iisaa, kono tawi hiɓe huli jamaa on.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Onsay Ibuliisa naati e ɓernde Yudaasi, ɗun ko oo jammaaɗo Iskariiyu, on ko tawaaɗo e *sahaabaaɓe Iisaa ɓen sappoo e ɗiɗo.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 On yahi yewtidoyi e hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen wondude e halfinaaɓe aynugol *juulirde mawnde nden fii no o wattira Iisaa e juuɗe maɓɓe.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Ɓen weltori ɗun, ɓe haldi yeenugol mo kaalisi.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 O jaɓi ɗun, o woni e ɗaɓɓugol feere no o wattira Iisaa e juuɗe maɓɓe, hara jamaa on hoyɗaali.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Ɓay ɲalaande Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen nden hewtii, ɗun ko ɲalaande hirsanteende baalun nden,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 onsay Iisaa immini Petruusu e Yuuhanna, o wi'i ɓe: «Yahee moƴƴinanon en nafakka fii ko nafoɗen ka juldeere.»
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Ɓen wi'i mo: «Ko honto faalaɗon yo men moƴƴinanoy en ɗun?»
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Onsay o wi'i ɓe: «No naatirɗon ka saare, on fottay e gorko rondiiɗo loonde ndiyan. On jokkay mo haa e suudu ndu o naati e mun woo.
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Onsay on wi'ay jom suudu ndun: ‹Karamoko'en wi'ii men yo men lando on: Ko e suudu hondu ɓe nafodata e taalibaaɓe maɓɓe ɓen nafakka Juldeere Yawtaneede nden?›
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ontuma o hollay on konkooru njanndu weƴƴitaandu ka koore dow. Ko ɗon moƴƴinton.»
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Ɓe yahi ɓe tawroyi no o haalirannoo ɓe non, ɓe moƴƴini nafakka juldeere nden.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Ɓay saa'i on hewtii, Iisaa ɓadii fii nafagol wondude e sahaabaaɓe ɓe o toɗɗinoo ɓen sappoo e ɗiɗo.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Onsay o wi'i ɓe: «Miɗo faalanoo fota hawtidugol e mon oo nafakka ado mi tampude.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Ko fii mi andinii on, mi ɲaamitataa oo nafakka ndee juldeere hande kadi haa nde laatoyoo ka *laamateeri Alla.»
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Onsay o ƴetti jardukun waɗorkun njaram, o jarni Alla, o wi'i: «Jaɓee kun jardukun njaram, senditon hakkunde mon.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Ko fii mi andinii on, mi yaritataa hande kadi njaram ɓiɓɓe wiiɲu haa tuma laamateeri Alla ndin ari.»
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Ɓawto ɗun o ƴetti kadi bireedi, o jarni Alla, o taƴiti, o jonni ɓe, o wi'i: «Ɗunɗoo ko ɓandu an ndu okkaɗon ndun nii, waɗee ɗunɗoo maande ko anditiron fii an.»
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ko wano non kadi, ɓay ɓe gaynii ɲaamude, o ƴetti jardukun waɗorkun njaram, o wi'i: «Kun jardukun ko maande fii *ahadi heyri tippundi e ɗan ƴiiƴan an hibboyteeɗan fii mon.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Kono non janfotooɗo lan on no ɲaamidude e an.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Ɓii-Aaden* on no yahude wano muuyiranoo non, kono bone wonanii on janfotooɗo mo!»
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Onsay ɓe woni e landondirgol, wi'a: «Hara ko hombo e men waɗoyta ɗun?»
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Yeddondiral waɗi hakkunde maɓɓe fii andugol ko hombo e maɓɓe gasata wonude mawɗo.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Lamɓe ɗiya leƴƴi no laamori ɗi doole, ɓen laamiiɓe no wi'aa waɗooɓe ko moƴƴi.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Kono onon, wota on wa'u wa ɓen. Ɓurɗo teddude on e mon, yo wa'u wa suka. Awa kadi lanɗo on, yo wa'u wa kurkaadu.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Hara ko hombo ɓuri teddude hakkunde wonɗo nafaade on e wonɗo ɓannude nafakka on? Hinaa wonɗo nafaade on? Min-le non, miɗo woniri hakkunde mon wa on ɓannoowo.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 Onon-le, ko onon wondunoo e an e nder ɗii tampereeji an fow.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ko ɗun waɗi si mi lamminiray on wano Baaba an lamminirimmi non,
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 fii no ɲaamiroyon yaron ka ndaɗɗudi an, ɗun ko ka nder laamateeri an, jooɗoɗon kadi ka julle laamu fii laamoyagol *bolondaaji Isra'iila ɗin sappoo e ɗiɗi.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Onsay Iisaa wi'i: «Sim'uunu, Sim'uunu! Ibuliisa torike hendagol on, wesira wa nendi.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Kono min mi toranike ma fii wota gomɗinal maa ngal hayru. An kadi tuma yiltitiɗaa e an eto tabintinaa wondiɓɓe maa ɓen.»
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Onsay Sim'uunu Petruusu jaabii mo, wi'i: «Koohoojo, miɗo hebulanii yaadugol e maa haa e kaso maa haa e mayde.»
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Petruusu, mi andinii ma, ndonto ƴoggataa hande hara a yeddaali wonde hiɗa andimmi haa timma laabi tati.»
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 O wi'i ɓe kadi: «Fewndo ko mi neli on e ɓaawo mbuuɗi e bonfo e paɗe, on ŋakkiroyano ton goɗɗun?»
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 O wi'i ɓe kadi: «Jooni non ko nii: Kala jogiiɗo mbuuɗi yo ƴettu, wano non kadi on mo no mari bonfo yo ƴettu, awa kadi mo maraa kaafa e mon yo yeeyitu waramba mun on sooda.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Awa mi andinii on, bee ko windii fii an kon laatoo, wonde: ‹O wattidete e waɗooɓe bone ɓen.› Wano non kadi, kala ko windanoo fii an kon ko e laataade woni.»
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Onsay ɓe wi'i mo: «Koohoojo, e hino ɗoo kaafaaje ɗiɗi.»
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Ontuma o yalti o yahi ka Fello *Zaytuuni wano o woowiri non. Taalibaaɓe makko ɓen kadi jokki mo.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ɓay ɓe hewtii e nden nokkuure, o wi'i ɓe: «Toree Alla fii wota on naatu e jarrabi.»
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Onsay o woɗɗitori ɓe yeru bugannde hayre, o jiccii o torii,
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 o wi'i: «Baaba an, si hiɗa faalaa, yo kun jardukun tampere pottito lan. Kono non wota faale an on waɗu, kono yo faale maa on waɗu.»
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Onsay malaa'ikaajo iwri ka kammu, ari e makko no tiiɗina mo.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Ɓay sonjaa wonkii heɓii mo, o ɓurti toragol. Onsay lakkere makko nden wa'i wa cinte ƴiiƴan ɗe no sinta e leydi.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Ɓay o gaynii toragol, o immii o yahi ka taalibaaɓe makko ɓen woni ton, o tawi hiɓe ɗaanii sabu annde nde ɓe wondi nden.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Onsay o wi'i ɓe: «Ko fii honɗun ɗaanantoɗon? Immee toroɗon fii wota on naatu e jarrabi.»
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 E nder ko o yewtata kon, hawrondiri jamaa yimɓe hewtii. Tawi ko oo wi'eteeɗo Yudaasi tawdaaɗo e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen ardii ɓen. On ɓadii Iisaa fii lunnagol mo.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Onsay Iisaa wi'i mo: «Yudaasi, hara ko lunnagol janfortaa Ɓii-Aaden on?»
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Ɓay wondiɓɓe Iisaa ɓen sogitike ko saatii waɗude kon, onsay ɓe wi'i: «Koohoojo, hara yo men huutor kaafaaje amen ɗen?»
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Tun goɗɗo e maɓɓe soppi kurkaadu yottinoowo mawɗo sadaka on, o itti mo nowru ɲaamuru ndun.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Kono Iisaa ƴetti haala kan, wi'i: «Hattinee ɗoo!» Onsay o meemi nowru on ndun, ndu wattii.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Iisaa wi'i ɓen arɓe hendagol mo kadi, ɗun ko hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e hooreeɓe aynooɓe juulirde mawnde nden e mawɓe ɓen: «Hiɗon ardi e kaafaaje e bedi wa si ko ngujjo aranɗon.
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Hara-le ɲande woo miɗo wondi e mon ka juulirde mawnde, kono on fawaali juuɗe e an. Kono ɗoo ko saa'i mon nii, e saa'i mbawdi niɓe ɗen.»
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ɓay wonii ɓe nangii Iisaa, ɓe naɓi mo ka galle yottinoowo mawɗo sadaka on. Petruusu iwtiri ɓaawo maɓɓe ka woɗɗitii.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Onsay ɓe huɓɓi yiite ka hakkunde tande, ɓe jooɗii. Petruusu kadi ari jooɗodi e maɓɓe.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 No debbo kurkaaduujo goo yiirunoo mo kanko Petruusu himo jooɗii ka binde yiite, kanko debbo on o tenƴini mo, o wi'i: «Oo ɗoo ko wondiɗɗo Iisaa!»
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Kono kanko Petruusu o yeddi, o wi'i: «Hey ko an yo debbo, min mi andaa oo.»
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ɓay nettii seeɗa, goɗɗo goo kadi yi'i mo, wi'i: «An ko a tawdaaɗo e maɓɓe.»
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Ɓay wonii embere saa'i gooto feƴƴii, goɗɗo goo kadi catii, wi'i: «Pellet, oo ko wondiɗɗo makko nii, ko fii oo ko mo Jaliilu.»
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Petruusu jaabii onɗon kadi, wi'i: «An mi andaa ko honɗun wonɗaa wowlude!» Wa fewndo o wowlata ɗun, ndontoori ndin ƴoggi.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Onsay Koohoojo on yeƴƴitii, cikki gite mun ɗen e Petruusu. Tun Petruusu anditi fii ko Koohoojo on wowlannoo mo kon wondema: «Ado ndonto ƴoggude hande, haray a yeddii fii an haa timmii laabi tati!»
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Onsay Petruusu yalti ka yaasi, o wulli wullaandu sattundu.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Tawi yimɓe joginooɓe Iisaa ɓen no jalaynoo mo luuboo,
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 awa kadi ɓe buumayno mo yeeso ngon, ɓe wi'a: «Hotto ko hombo luubi-maa!»
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 E hoore ɗun ɓe kongayno mo, ɓe hoyna.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ɓay weetii, mawɓe jamaa on, ɗun ko hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen, mottondiri. Ɓe addi Iisaa ka yeeso dental maɓɓe,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 ɓe wi'i mo: «Si tawii ko an woni *Almasiihu on, wowlan men.»
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 awa kadi si mi landike on, on jaabotaako lan.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Kono gila jooni Ɓii-Aaden on jooɗoto ka sengo ɲaamo Allaahu on, on Jom Bawgal.»
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Ɓe fow ɓe wi'i: «Kere ko an woni *Ɓiɗɗo Alla on?»
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Onsay ɓe wi'i: «Ko seedee hombo faalaɗen kadi? Kanko tigi o wowlii, en nanii!»
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.