Lucas 20
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NTLH
1 E nder ɗen balɗe ɗon, tawi Iisaa no waajaade jamaa on ka *juulirde mawnde, ɗun-le ko feɲɲinangol ɓe Kibaaru Moƴƴo on. Onsay hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen wondude e mawɓe ɓen ari,
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 wi'i mo: «Wowlan men ko e ley kongol hombo wonɗaa waɗude ɗun e ko e ley kongol hombo wonɗaa?»
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 O jaabii ɓe, o wi'i: «Min kadi mi landoto on huunde wootere, jaaboɗon mi.
3 Jesus respondeu:
4 E hara lootugol ko Yaayaa lootaynoo yimɓe ɓen kon, ko ka arsi iwri kaa ko e neɗɗanke?»
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Kono ɓen woni e wi'indirgol: «Si en jaabike mo ko ka arsi iwri, o wi'ay en ko honɗun haɗunoo gomɗinen mo?
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Si en jaabike mo-le ko e neɗɗanke ɗun iwri, jamaa on fow fiɗay en kaaƴe, sabu hiɓe felliti Yaayaa ko annabaajo.»
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Onsay ɓe jaabii mo, ɓe wi'i: «Men andaa ka ngol lootugol ɗon iwri.»
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Min kadi mi wowlantaa on ko e ley kongol hombo mi woni waɗirde ɗun.»
8 Jesus disse:
9 Ontuma o fewtiti jamaa on, o waɗani ɓe ngal misal ɗoo, o wi'i ɓe: «Goɗɗo tutuno *wiiɲu, o halfini tutateeri ndin remooɓe wiiɲu ɓen, o yahi safaari ka o neeɓoyta.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Ɓay saa'i soɲitugol wiiɲu on hewtii, o immini kurkaadu makko haa e remooɓe wiiɲu ɓen fii yo ɓen jonnan mo ɓiɓɓe wiiɲu geɓal makko ngal. Kono ɓen piyi on, ɓe immintini mo juuɗe mehe.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 O immini kurkaadu makko goo kadi, ɓe piyi onɗon kadi, ɓe hersini, ɓe immintini mo juuɗe mehe.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 O immini tammo kadi, ɓe barmini onɗon kadi, ɓe raɗii.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 «Jom tutateeri ndin wi'i: ‹Ko honɗun mi waɗata jooni? Yo mi immin ɓiɗɗo an yiɗaaɗo on, no gasa ka ɓe teddinoya onɗon.›
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Kono no ɓen remooɓe wiiɲu haynornoo mo, ɓe wi'indiri: ‹Ko oo woni ronoowo on, waren mo fii yo ndondi ndin wontan en!›
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Onsay ɓe naɓi mo ka ɓaawo tutateeri, ɓe wari.»
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 On aray, re'a ɓen remooɓe wiiɲu, o halfina ndi woɓɓe goo.»
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 E nder ko o tenƴinta ɓe kon, kanko Iisaa, o wi'i: «Hara ko honɗun koo ko windii firi:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 «Awa kala yanuɗo e nden hayre, o lancoto,
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Ɓay hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen faamii wonde ko e hoore maɓɓe Iisaa waɗi ngal misal, tawi hiɓe ɗaɓɓude no ɓe fawira juuɗe e makko ɗon kisan, kono hari hiɓe huli jamaa on.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Ɓe woni e aynugol Iisaa, ɓe immini e makko tefooɓe bonɓe waɗitiiɓe ko feewuɓe fii ko nangira mo konguɗi makko ɗin, watta mo e juuɗe laamu ngun e ley kongol lamminaaɗo diiwal ngal.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Ɓen landii mo, wi'i: «Karamoko'en, meɗen andi hiɗon jannude waajoo no feewiri, awa kadi on ɓurdindinaa yimɓe ɓen, hiɗon jannirde laawol Alla ngol goonga.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 E hara no haani ka men yoɓa lanɗo mawɗo Roomu on sagalle kaa haanaa?»
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Kono ɓay Iisaa faamii janfa maɓɓe kan, o jaabii ɓe, o wi'i:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 «Hollee lan *dinaruuru. Ko nandolla hombo e bindi hombo woni e mayru?»
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Onsay o jaabii ɓe, o wi'i: «Jonnitee lanɗo mawɗo Roomu on ko makko kon, jonniton Alla kadi ko mun kon.»
25 Então Jesus disse:
26 Ɓe ronki heɓude feere no ɓe nangira mo e ɗin konguɗi makko yeeso jamaa on, kono ɓay ɓe ŋalɗidii e ngol jaabawol makko, ɓe deƴƴi.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Woɓɓe e ɓee *Sadduusiyaaɓe, wi'uɓe wonde ummutal alaa ɓen, ari landii Iisaa, ɓe wi'i mo:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 «Karamoko'en, e hino ko Muusaa wi'i men kon: Si goɗɗo maayii accii ɓeyngu e ɓaawo ɓiɗɗo, haray miɲɲiraawo on mayɗo no haani ƴettude on keynguujo mo o acci fii no o heɓirana on kotiraawo makko jurriya.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Tawa non no woodi ɓiɓɓe njeeɗiɗo. Arano on jombii, maayii, heɓaali ɓiɗɗo.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ɗimmo on kadi ƴettii mo, maayii.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Tammo on kadi wano non. Ɗun yaarii non haa ɓen njeeɗiɗo non ɓe timmi, ɓe accaali jurriya.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Ɓawto ɗun debbo on kadi maayii.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ɓay hari ɓen njeeɗiɗoo non resii on debbo, ko hombo e ɓen on debbo wontanoyta ka ummutal?»
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Fayɓe nguu jamaanu ɗoo tiggay tiggete.
34 Jesus respondeu:
35 Kono ɓen yeɗoyaaɓe immintineede e hakkunde mayɓe ɓen e tawegol e nguu jamaanu aroyayngu, resoytaa, resetaake.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Awa kadi ɓe maayitoytaa, ko fii haray hiɓe wa'i wa malaa'ikaaɓe. Ko ɓe fayɓe Alla kadi, ɓay ko ɓe ɓiɓɓe ummutal ngal.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Seedee mayɓe ɓen immitoto, ko ɗun Muusaa ɓanginnoo ka o wowli ɗon fii pitahun kun fewndo o noddi Joomiraaɗo on, on Alla Ibraahiima e Alla Issaaqa e Alla Yaaquuba.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Awa Alla wonaa Alla mayɓe ɓen, kono ko o Alla wurɓe ɓen, ɓay fii makko kanko, ɓen fow ko wurɓe.»
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Woɓɓe e jannooɓe fii Sariya on ɓen wi'i mo: «Karamoko'en, on yewtii haqiiqa.»
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ɓawto ɗun ɓe suusaali mo landaade hay huunde.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Iisaa wi'i ɓe: «Ko honno wi'iraa wonde *Almasiihu on ko jurriya Daawuuda?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 «Daawuuda tigi wi'ii Almasiihu on ‹Joomi›, haray ko honno non Almasiihu on woniri jurriya makko?»
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Fewndo ka yimɓe ɓen fow heɗii mo ɗon, o wi'i taalibaaɓe makko ɓen:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 «Reenee e ɓee jannooɓe fii Sariya on, ɗun ko ɓee yiɗuɓe jindidugol e dolokkaaji njani, yiɗi hiwreede ka fottirɗe, yiɗi saffawol aranol ngol ka juulirɗe, yiɗi ndaɗɗule arane ɗen ka nafagol.
46 — Cuidado com os
47 Hiɓe jatta galleeji keynguuɓe, hiɓe juutina julɗe maɓɓe fii yiingo, awa ɓen heɓoyay ɲaawooje ɓurɗe sattuɗe.»
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.