Lucas 20
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARIB
1 E nder ɗen balɗe ɗon, tawi Iisaa no waajaade jamaa on ka *juulirde mawnde, ɗun-le ko feɲɲinangol ɓe Kibaaru Moƴƴo on. Onsay hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen wondude e mawɓe ɓen ari,
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 wi'i mo: «Wowlan men ko e ley kongol hombo wonɗaa waɗude ɗun e ko e ley kongol hombo wonɗaa?»
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 O jaabii ɓe, o wi'i: «Min kadi mi landoto on huunde wootere, jaaboɗon mi.
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 E hara lootugol ko Yaayaa lootaynoo yimɓe ɓen kon, ko ka arsi iwri kaa ko e neɗɗanke?»
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Kono ɓen woni e wi'indirgol: «Si en jaabike mo ko ka arsi iwri, o wi'ay en ko honɗun haɗunoo gomɗinen mo?
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Si en jaabike mo-le ko e neɗɗanke ɗun iwri, jamaa on fow fiɗay en kaaƴe, sabu hiɓe felliti Yaayaa ko annabaajo.»
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Onsay ɓe jaabii mo, ɓe wi'i: «Men andaa ka ngol lootugol ɗon iwri.»
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Min kadi mi wowlantaa on ko e ley kongol hombo mi woni waɗirde ɗun.»
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Ontuma o fewtiti jamaa on, o waɗani ɓe ngal misal ɗoo, o wi'i ɓe: «Goɗɗo tutuno *wiiɲu, o halfini tutateeri ndin remooɓe wiiɲu ɓen, o yahi safaari ka o neeɓoyta.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Ɓay saa'i soɲitugol wiiɲu on hewtii, o immini kurkaadu makko haa e remooɓe wiiɲu ɓen fii yo ɓen jonnan mo ɓiɓɓe wiiɲu geɓal makko ngal. Kono ɓen piyi on, ɓe immintini mo juuɗe mehe.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 O immini kurkaadu makko goo kadi, ɓe piyi onɗon kadi, ɓe hersini, ɓe immintini mo juuɗe mehe.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 O immini tammo kadi, ɓe barmini onɗon kadi, ɓe raɗii.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 «Jom tutateeri ndin wi'i: ‹Ko honɗun mi waɗata jooni? Yo mi immin ɓiɗɗo an yiɗaaɗo on, no gasa ka ɓe teddinoya onɗon.›
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Kono no ɓen remooɓe wiiɲu haynornoo mo, ɓe wi'indiri: ‹Ko oo woni ronoowo on, waren mo fii yo ndondi ndin wontan en!›
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Onsay ɓe naɓi mo ka ɓaawo tutateeri, ɓe wari.»
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 On aray, re'a ɓen remooɓe wiiɲu, o halfina ndi woɓɓe goo.»
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 E nder ko o tenƴinta ɓe kon, kanko Iisaa, o wi'i: «Hara ko honɗun koo ko windii firi:
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 «Awa kala yanuɗo e nden hayre, o lancoto,
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Ɓay hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen faamii wonde ko e hoore maɓɓe Iisaa waɗi ngal misal, tawi hiɓe ɗaɓɓude no ɓe fawira juuɗe e makko ɗon kisan, kono hari hiɓe huli jamaa on.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Ɓe woni e aynugol Iisaa, ɓe immini e makko tefooɓe bonɓe waɗitiiɓe ko feewuɓe fii ko nangira mo konguɗi makko ɗin, watta mo e juuɗe laamu ngun e ley kongol lamminaaɗo diiwal ngal.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ɓen landii mo, wi'i: «Karamoko'en, meɗen andi hiɗon jannude waajoo no feewiri, awa kadi on ɓurdindinaa yimɓe ɓen, hiɗon jannirde laawol Alla ngol goonga.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 E hara no haani ka men yoɓa lanɗo mawɗo Roomu on sagalle kaa haanaa?»
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Kono ɓay Iisaa faamii janfa maɓɓe kan, o jaabii ɓe, o wi'i:
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 «Hollee lan *dinaruuru. Ko nandolla hombo e bindi hombo woni e mayru?»
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Onsay o jaabii ɓe, o wi'i: «Jonnitee lanɗo mawɗo Roomu on ko makko kon, jonniton Alla kadi ko mun kon.»
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Ɓe ronki heɓude feere no ɓe nangira mo e ɗin konguɗi makko yeeso jamaa on, kono ɓay ɓe ŋalɗidii e ngol jaabawol makko, ɓe deƴƴi.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Woɓɓe e ɓee *Sadduusiyaaɓe, wi'uɓe wonde ummutal alaa ɓen, ari landii Iisaa, ɓe wi'i mo:
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 «Karamoko'en, e hino ko Muusaa wi'i men kon: Si goɗɗo maayii accii ɓeyngu e ɓaawo ɓiɗɗo, haray miɲɲiraawo on mayɗo no haani ƴettude on keynguujo mo o acci fii no o heɓirana on kotiraawo makko jurriya.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Tawa non no woodi ɓiɓɓe njeeɗiɗo. Arano on jombii, maayii, heɓaali ɓiɗɗo.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Ɗimmo on kadi ƴettii mo, maayii.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Tammo on kadi wano non. Ɗun yaarii non haa ɓen njeeɗiɗo non ɓe timmi, ɓe accaali jurriya.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Ɓawto ɗun debbo on kadi maayii.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Ɓay hari ɓen njeeɗiɗoo non resii on debbo, ko hombo e ɓen on debbo wontanoyta ka ummutal?»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Fayɓe nguu jamaanu ɗoo tiggay tiggete.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Kono ɓen yeɗoyaaɓe immintineede e hakkunde mayɓe ɓen e tawegol e nguu jamaanu aroyayngu, resoytaa, resetaake.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Awa kadi ɓe maayitoytaa, ko fii haray hiɓe wa'i wa malaa'ikaaɓe. Ko ɓe fayɓe Alla kadi, ɓay ko ɓe ɓiɓɓe ummutal ngal.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Seedee mayɓe ɓen immitoto, ko ɗun Muusaa ɓanginnoo ka o wowli ɗon fii pitahun kun fewndo o noddi Joomiraaɗo on, on Alla Ibraahiima e Alla Issaaqa e Alla Yaaquuba.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Awa Alla wonaa Alla mayɓe ɓen, kono ko o Alla wurɓe ɓen, ɓay fii makko kanko, ɓen fow ko wurɓe.»
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Woɓɓe e jannooɓe fii Sariya on ɓen wi'i mo: «Karamoko'en, on yewtii haqiiqa.»
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Ɓawto ɗun ɓe suusaali mo landaade hay huunde.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Iisaa wi'i ɓe: «Ko honno wi'iraa wonde *Almasiihu on ko jurriya Daawuuda?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 «Daawuuda tigi wi'ii Almasiihu on ‹Joomi›, haray ko honno non Almasiihu on woniri jurriya makko?»
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Fewndo ka yimɓe ɓen fow heɗii mo ɗon, o wi'i taalibaaɓe makko ɓen:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 «Reenee e ɓee jannooɓe fii Sariya on, ɗun ko ɓee yiɗuɓe jindidugol e dolokkaaji njani, yiɗi hiwreede ka fottirɗe, yiɗi saffawol aranol ngol ka juulirɗe, yiɗi ndaɗɗule arane ɗen ka nafagol.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Hiɓe jatta galleeji keynguuɓe, hiɓe juutina julɗe maɓɓe fii yiingo, awa ɓen heɓoyay ɲaawooje ɓurɗe sattuɗe.»
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.