Lucas 20
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARC
1 E nder ɗen balɗe ɗon, tawi Iisaa no waajaade jamaa on ka *juulirde mawnde, ɗun-le ko feɲɲinangol ɓe Kibaaru Moƴƴo on. Onsay hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen wondude e mawɓe ɓen ari,
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 wi'i mo: «Wowlan men ko e ley kongol hombo wonɗaa waɗude ɗun e ko e ley kongol hombo wonɗaa?»
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 O jaabii ɓe, o wi'i: «Min kadi mi landoto on huunde wootere, jaaboɗon mi.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 E hara lootugol ko Yaayaa lootaynoo yimɓe ɓen kon, ko ka arsi iwri kaa ko e neɗɗanke?»
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Kono ɓen woni e wi'indirgol: «Si en jaabike mo ko ka arsi iwri, o wi'ay en ko honɗun haɗunoo gomɗinen mo?
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 Si en jaabike mo-le ko e neɗɗanke ɗun iwri, jamaa on fow fiɗay en kaaƴe, sabu hiɓe felliti Yaayaa ko annabaajo.»
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Onsay ɓe jaabii mo, ɓe wi'i: «Men andaa ka ngol lootugol ɗon iwri.»
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Min kadi mi wowlantaa on ko e ley kongol hombo mi woni waɗirde ɗun.»
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Ontuma o fewtiti jamaa on, o waɗani ɓe ngal misal ɗoo, o wi'i ɓe: «Goɗɗo tutuno *wiiɲu, o halfini tutateeri ndin remooɓe wiiɲu ɓen, o yahi safaari ka o neeɓoyta.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 Ɓay saa'i soɲitugol wiiɲu on hewtii, o immini kurkaadu makko haa e remooɓe wiiɲu ɓen fii yo ɓen jonnan mo ɓiɓɓe wiiɲu geɓal makko ngal. Kono ɓen piyi on, ɓe immintini mo juuɗe mehe.
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 O immini kurkaadu makko goo kadi, ɓe piyi onɗon kadi, ɓe hersini, ɓe immintini mo juuɗe mehe.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 O immini tammo kadi, ɓe barmini onɗon kadi, ɓe raɗii.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 «Jom tutateeri ndin wi'i: ‹Ko honɗun mi waɗata jooni? Yo mi immin ɓiɗɗo an yiɗaaɗo on, no gasa ka ɓe teddinoya onɗon.›
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Kono no ɓen remooɓe wiiɲu haynornoo mo, ɓe wi'indiri: ‹Ko oo woni ronoowo on, waren mo fii yo ndondi ndin wontan en!›
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Onsay ɓe naɓi mo ka ɓaawo tutateeri, ɓe wari.»
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 On aray, re'a ɓen remooɓe wiiɲu, o halfina ndi woɓɓe goo.»
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 E nder ko o tenƴinta ɓe kon, kanko Iisaa, o wi'i: «Hara ko honɗun koo ko windii firi:
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 «Awa kala yanuɗo e nden hayre, o lancoto,
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Ɓay hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen faamii wonde ko e hoore maɓɓe Iisaa waɗi ngal misal, tawi hiɓe ɗaɓɓude no ɓe fawira juuɗe e makko ɗon kisan, kono hari hiɓe huli jamaa on.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Ɓe woni e aynugol Iisaa, ɓe immini e makko tefooɓe bonɓe waɗitiiɓe ko feewuɓe fii ko nangira mo konguɗi makko ɗin, watta mo e juuɗe laamu ngun e ley kongol lamminaaɗo diiwal ngal.
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 Ɓen landii mo, wi'i: «Karamoko'en, meɗen andi hiɗon jannude waajoo no feewiri, awa kadi on ɓurdindinaa yimɓe ɓen, hiɗon jannirde laawol Alla ngol goonga.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 E hara no haani ka men yoɓa lanɗo mawɗo Roomu on sagalle kaa haanaa?»
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Kono ɓay Iisaa faamii janfa maɓɓe kan, o jaabii ɓe, o wi'i:
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 «Hollee lan *dinaruuru. Ko nandolla hombo e bindi hombo woni e mayru?»
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Onsay o jaabii ɓe, o wi'i: «Jonnitee lanɗo mawɗo Roomu on ko makko kon, jonniton Alla kadi ko mun kon.»
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Ɓe ronki heɓude feere no ɓe nangira mo e ɗin konguɗi makko yeeso jamaa on, kono ɓay ɓe ŋalɗidii e ngol jaabawol makko, ɓe deƴƴi.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Woɓɓe e ɓee *Sadduusiyaaɓe, wi'uɓe wonde ummutal alaa ɓen, ari landii Iisaa, ɓe wi'i mo:
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 «Karamoko'en, e hino ko Muusaa wi'i men kon: Si goɗɗo maayii accii ɓeyngu e ɓaawo ɓiɗɗo, haray miɲɲiraawo on mayɗo no haani ƴettude on keynguujo mo o acci fii no o heɓirana on kotiraawo makko jurriya.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Tawa non no woodi ɓiɓɓe njeeɗiɗo. Arano on jombii, maayii, heɓaali ɓiɗɗo.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 Ɗimmo on kadi ƴettii mo, maayii.
30 e o segundo
31 Tammo on kadi wano non. Ɗun yaarii non haa ɓen njeeɗiɗo non ɓe timmi, ɓe accaali jurriya.
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 Ɓawto ɗun debbo on kadi maayii.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Ɓay hari ɓen njeeɗiɗoo non resii on debbo, ko hombo e ɓen on debbo wontanoyta ka ummutal?»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Fayɓe nguu jamaanu ɗoo tiggay tiggete.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Kono ɓen yeɗoyaaɓe immintineede e hakkunde mayɓe ɓen e tawegol e nguu jamaanu aroyayngu, resoytaa, resetaake.
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Awa kadi ɓe maayitoytaa, ko fii haray hiɓe wa'i wa malaa'ikaaɓe. Ko ɓe fayɓe Alla kadi, ɓay ko ɓe ɓiɓɓe ummutal ngal.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Seedee mayɓe ɓen immitoto, ko ɗun Muusaa ɓanginnoo ka o wowli ɗon fii pitahun kun fewndo o noddi Joomiraaɗo on, on Alla Ibraahiima e Alla Issaaqa e Alla Yaaquuba.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Awa Alla wonaa Alla mayɓe ɓen, kono ko o Alla wurɓe ɓen, ɓay fii makko kanko, ɓen fow ko wurɓe.»
38 Ora, ele vivem todos.
39 Woɓɓe e jannooɓe fii Sariya on ɓen wi'i mo: «Karamoko'en, on yewtii haqiiqa.»
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Ɓawto ɗun ɓe suusaali mo landaade hay huunde.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Iisaa wi'i ɓe: «Ko honno wi'iraa wonde *Almasiihu on ko jurriya Daawuuda?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 — ausente —
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 «Daawuuda tigi wi'ii Almasiihu on ‹Joomi›, haray ko honno non Almasiihu on woniri jurriya makko?»
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Fewndo ka yimɓe ɓen fow heɗii mo ɗon, o wi'i taalibaaɓe makko ɓen:
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 «Reenee e ɓee jannooɓe fii Sariya on, ɗun ko ɓee yiɗuɓe jindidugol e dolokkaaji njani, yiɗi hiwreede ka fottirɗe, yiɗi saffawol aranol ngol ka juulirɗe, yiɗi ndaɗɗule arane ɗen ka nafagol.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Hiɓe jatta galleeji keynguuɓe, hiɓe juutina julɗe maɓɓe fii yiingo, awa ɓen heɓoyay ɲaawooje ɓurɗe sattuɗe.»
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.