Lucas 1
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ACF
1 Ɓay woodiino yimɓe ɗuuɗuɓe, nangannooɓe wallifagol fillayeeji fii piiji feƴƴunooɗi hakkunde men,
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 wano ɓee tawanooɓe gila ka fuɗɗoode yottinirnoo non e men, ɓen seeditorɓe gite mun, wonti kurkantooɓe daaluyee on,
2 Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,
3 min kadi mi taw no hawranimmi, yo Tawaafiilu tedduɗo, tippude e koo ko mi tefi, mi fensiti gila ka fuɗɗoode, weeɓitirangol on ɗun bindudi rewrundi,
3 Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;
4 fii no andiron pellital wongal ngal e nder ɗii janndeeji ɗi jannaɗon.
4 Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Fewndo *Heroodu laaminoo diiwal *Yahuuda ngal, wooduno *yottinoowo sadaka wi'eteeɗo Zakariyaa'u jeyaaɗo e mojobere oo wi'eteeɗo Abiiya. Sonna makko ko e leɲol *Haaruuna jeyaa, on no wi'ee Elisabaatu.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.
6 Ɓe ɗiɗoo non ko ɓe feewuɓe yeeso Alla, awa kadi hiɓe jokkunoo yamirooje e sariyaaji Joomiraaɗo on e ɓaawo feloore.
6 E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Kono tawi ɓe maraa ɓiɗɗo, ɓay hari Elisabaatu wonaa jiidotooɗo, awa kadi mo kala e maɓɓe nawyii.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Tawi non e nder ko kanko Zakariyaa'u o gollaynoo golle yottingol sadakaaji ka Alla, ɗun ko fewndo ko mojobere makko nden ardinaa yottingol sadakaaji,
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 o toɗɗorano urɓa tippude e naamuuji maɓɓe kamɓe yottinooɓe sadaka ɓen naatugol ka nder juulirde Joomiraaɗo on, fii ittugol sadaka urngallooji sunneteeɗi.
9 Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Fewndo on saa'i ittugol sadaka urngallooji, tawi jamaa on fow no juula ka yaasi.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Ko fewndo on saa'i malaa'ikaajo Joomiraaɗo on feeɲani mo, no darii ka ɲaamo ittirde sadaka urngallooji.
11 E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ɓay Zakariyaa'u yi'ii on malaa'ikaajo, o ɗenƴii, o huli.
12 E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Kono malaa'ikaajo on wi'i mo: «Wota a hulu, yo Zakariyaa'u, ko fii toraare maa nden jaɓaama. Sonna maa Elisabaatu jibinante boobo gorko, a innay on Yaayaa.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 O wonane welo-welo e weltaare, awa kadi yimɓe buy weltoray jibinegol makko,
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 sabu o wonay aaden mawɗo yeeso Joomiraaɗo on. O yaroytaa njaram mandilinayɗan e kala ko caakinta. *Ruuhu Seniiɗo on wonoyay e makko gila ka teege yumma makko,
15 Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 awa kadi o artiroyay *Banii-Isra'iilayankeeɓe buy e laawol Joomiraaɗo on, on Alla maɓɓe.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,
17 O yaaray yeeso Joomiraaɗo on e nder ruuhu e doole wa Iiliiya, fii no o artira ɓerɗe baabiraaɓe e telen-ma ɓiɓɓe mun, o artira murtuɓe ɓen e telen-ma faamu feewuɓe ɓen, e fii no o eɓɓirana Joomiraaɗo on jamaa hebulaniiɗo mo.»
17 E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Zakariyaa'u wi'i malaa'ikaajo on: «Ko honno ɗun henirantammi? Ko fii mi nawyii, awa ɓeyngu an kadi wonii nayeejo.»
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.
19 Malaa'ikaajo on jaabii mo: «Ko min woni Jibriilu, darotooɗo takko Allaahu on. Ko mi imminaaɗo fii yewtugol ma, humpite oo kibaaru moƴƴo.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Jooni, a mbobiɗay, a waawataa wowlude ɗoo e ɗun laataade, sabu a hoolaaki ɗii konguɗi an laatoytooɗi e saa'i happaaɗo on.»
20 E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Tawi non jamaa on no habbii Zakariyaa'u, hiɓe jiɓii ko honɗun neeɓini mo ka nder *juulirde mawnde ton.
21 E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Ɓay o yaltii, o waawaali ɓe yewtude hay fus. Ɓe ndaari, ɓe tawi o feɲɲinanaama ka nder juulirde mawnde ton. O woni e eɓɓirangol ɓe juuɗe, o lutti mbobiɗude.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.
23 Ɓay ɲalaaɗe makko yottingol sadakaaji ɗen timmii, o yiltitii ka suudu makko.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Ɓay feƴƴii e ɗun, sonna makko Elisabaatu ƴetti reedu. O suuɗitii e nder lebbi jowi, himo wi'a:
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 «E hino ko Joomiraaɗo on waɗanimmi kon,
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Ka lewru jeegaɓuru, Allaahu on nuli oo malaa'ikaajo wi'eteeɗo Jibriilu e ndee saare Naasirata jeyaande e ngal diiwal Jaliilu
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 haa e oo jiwo wi'eteeɗo Mariyama, mo gorko wi'eteeɗo Yuusufu jeyaaɗo e bolondaa Daawuuda ƴami.
27 A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Malaa'ikaajo on naati ka on jiwo, wi'i: «Mi salminii ma, an oo yeɗaaɗo sulfu. Joomiraaɗo on no wondi e maa.»
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Ngol kongol jiɓi mo, o miijii ko honɗun e salminaango nii.
29 E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.
30 Malaa'ikaajo on wi'i mo: «Wota a hulu yo Mariyama, sabu a heɓii sulfu immorde ka Allaahu on.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.
31 Awa a ƴettay reedu, jibinaa boobo gorko, innoyaa mo Iisaa.
31 E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 O wonay mawɗo, o noddiree Geɗal Jom Ɓural on. Allaahu Joomiraaɗo on jonnoyay mo jullere laamu maama makko Daawuuda nden.
32 Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 O laamoyto suudu Yaaquuba ndun haa poomaa, awa kadi laamu makko ngun lannataa.»
33 E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Mariyama wi'i malaa'ikaajo on: «E ko honno ɗun laatorta, ɓay mi andaali gorko?»
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?
35 Malaa'ikaajo on jaabii mo, wi'i: «Ruuhu Seniiɗo on aray e maa, bawgal Jom Ɓural on ɗuwirte ɗowdi mun ndin. Ko ɗun si boobo *seniiɗo heɓoyteeɗo on noddiroyte *Ɓiɗɗo Alla.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Jooni non, Elisabaatu oo musiɗɗo maa ko sowiiɗo, o sowike kanko kadi e nder nayeewu makko boobo gorko. On wi'anooɗo jiidotaako no e nder lewru jeegaɓuru mun
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 sabu alaa ko Allaahu on ronki.»
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Onsay Mariyama wi'i: «Min ko mi korɗo Joomiraaɗo on. Yo woniranan wano wiiruɗon non.» Onsay malaa'ikaajo on yahi.
38 Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 E nder ɗen balɗe ɗon, Mariyama immii no heɲii yahugol e saare goo ka hoore pelle e nder ndii leydi bolondaa Yahuuda.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 O naati ka suudu Zakariyaa'u, o salmini Elisabaatu.
40 E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 No Elisabaatu nanirnoo salminaango Mariyama ngon, ɓiɗɗo makko on memminii ka nder reedu makko, kanko Elisabaatu o heewi Ruuhu Seniiɗo on,
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.
42 o ewnii ko tiiɗi, o wi'i: «An ko a barkinaaɗo e hakkunde rewɓe ɓen, awa kadi ɓiɗɗo mo saawuɗaa on ko barkinaaɗo!
42 E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.
43 E ko honno mi newniranaa yo yumma Koohoojo an on seeno ka an.
43 E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 No hito salminaango maa ngon naatirnoo ka noppi an, boobo mo mi saawi on memminii weltaare ka reedu an.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 On hooliiɗo ko Joomiraaɗo on fodi ɗun kon ko laatotooɗun, haray ko malaaɗo!»
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Onsay Mariyama wi'i:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Ruuhu an on no weltanii Allaahu on,
47 E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;
48 ɓay o liiƴii giiɗe makko ɗen e ndee lo'ere an
48 Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 ɓay Jom Bawgal on waɗanii lan piiji mawnuɗi,
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.
50 Awa kadi yurmeende makko nden no layude
50 E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.
51 O golliri doole jungo makko ngon golle mawɗe.
51 Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.
52 O jippini ɓen marɓe doole ka julle mun laamu.
52 Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.
53 O harniri weelaaɓe ɓen piiji moƴƴi.
53 Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.
54 O faabii *Isra'iila'en, ɓen jiyaaɓe makko.
54 Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;
55 wano o fodirnoo maamaaɓe men ɓen
55 Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.
56 Mariyama wondi ɗon e Elisabaatu e nder lebbi tati. Onsay o yiltitii ka makko.
56 E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.
57 Ɓay hewtii ka Elisabaatu jibinta, o jibini boobo gorko.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 No kawtalɓe makko ɓen e siɓɓe makko ɓen humpitornoo nden yurmeende nde Joomiraaɗo on yeɗi mo, ɓe weltodi e makko.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.
59 Ka ɲallal jeetataɓal, ɓe ari *sunningol boobo on, ɓe faalaa mo innitirde ben makko Zakariyaa'u.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Kono yumma makko ƴetti haala kan, wi'i: «Oo'o, ko Yaayaa o innetee!»
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Ɓe wi'i mo: «Hay gooto e musiɓɓe maa ɓen innaaka nden innde ɗon!»
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ɓe landori ben boobo on eɓɓirangol mo juuɗe fii andugol ko honno o innata boobo on.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Zakariyaa'u torii alluwal, o windi ɗon: «Ko Yaayaa o innetee.» Onsay ɓe fow ɓe ŋalɗi.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ɗon kisan, o hetti hunduko makko kon e ɗenngal makko ngal, o wowli, o jarni Alla.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Onsay yimɓe kawtal ngal fow huli, awa kadi koɗooli wonɗi ka hoore pelle Yahuuda ɗin fow hollondiri fii kon ko waɗi ɗon.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Kala nanuɗo ɗun miijii e ɓernde mun, wi'i: «Ko honɗun oo boobo laatotoo?» Tawi bawgal Joomiraaɗo on no wondi e makko.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ɓay Zakariyaa'u ben boobo on heewii Ruuhu Seniiɗo on, o woni e haalugol ko o longinaa, o wi'i:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 «Mantoore wonanii Joomiraaɗo on, on Alla Isra'iila'en,
68 Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,
69 O yeɗii en Dandoowo mawɗo
69 E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.
70 wano o daalirnoo e kundule annabaaɓe makko laaɓuɓe ɓen
70 Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 hisingol en e juuɗe ayɓe men e kala aɲuɓe en.
71 Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Ko nii o yeɗirnoo maamiraaɓe men ɓen yurmeende,
72 Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,
73 ɗun ko woondoore nde o woondannoo ben men Ibraahiima nden
73 E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,
74 fii jattingol en e juuɗe ayɓe men ɓen
74 De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,
75 e nder laaɓal e peewal yeeso makko,
75 Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 An-le oo boobo, a innete annabaajo Alla Jom Ɓural on,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 fii no o andinira jamaa makko on wonde
77 Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;
78 ko fii Alla men on ko heewuɗo yurmeende,
78 Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;
79 fii ndayginangol wonɓe ka niwre ɓen
79 Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Paykun kun njanɗi, ruuhu makko on kadi tiiɗi. Ko ka wulaa o daakinoo haa ɲande o feeɲannoo *Banii-Isra'iila'en.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.