Lucas 1
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARIB
1 Ɓay woodiino yimɓe ɗuuɗuɓe, nangannooɓe wallifagol fillayeeji fii piiji feƴƴunooɗi hakkunde men,
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 wano ɓee tawanooɓe gila ka fuɗɗoode yottinirnoo non e men, ɓen seeditorɓe gite mun, wonti kurkantooɓe daaluyee on,
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 min kadi mi taw no hawranimmi, yo Tawaafiilu tedduɗo, tippude e koo ko mi tefi, mi fensiti gila ka fuɗɗoode, weeɓitirangol on ɗun bindudi rewrundi,
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 fii no andiron pellital wongal ngal e nder ɗii janndeeji ɗi jannaɗon.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Fewndo *Heroodu laaminoo diiwal *Yahuuda ngal, wooduno *yottinoowo sadaka wi'eteeɗo Zakariyaa'u jeyaaɗo e mojobere oo wi'eteeɗo Abiiya. Sonna makko ko e leɲol *Haaruuna jeyaa, on no wi'ee Elisabaatu.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Ɓe ɗiɗoo non ko ɓe feewuɓe yeeso Alla, awa kadi hiɓe jokkunoo yamirooje e sariyaaji Joomiraaɗo on e ɓaawo feloore.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Kono tawi ɓe maraa ɓiɗɗo, ɓay hari Elisabaatu wonaa jiidotooɗo, awa kadi mo kala e maɓɓe nawyii.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Tawi non e nder ko kanko Zakariyaa'u o gollaynoo golle yottingol sadakaaji ka Alla, ɗun ko fewndo ko mojobere makko nden ardinaa yottingol sadakaaji,
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 o toɗɗorano urɓa tippude e naamuuji maɓɓe kamɓe yottinooɓe sadaka ɓen naatugol ka nder juulirde Joomiraaɗo on, fii ittugol sadaka urngallooji sunneteeɗi.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Fewndo on saa'i ittugol sadaka urngallooji, tawi jamaa on fow no juula ka yaasi.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Ko fewndo on saa'i malaa'ikaajo Joomiraaɗo on feeɲani mo, no darii ka ɲaamo ittirde sadaka urngallooji.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Ɓay Zakariyaa'u yi'ii on malaa'ikaajo, o ɗenƴii, o huli.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Kono malaa'ikaajo on wi'i mo: «Wota a hulu, yo Zakariyaa'u, ko fii toraare maa nden jaɓaama. Sonna maa Elisabaatu jibinante boobo gorko, a innay on Yaayaa.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 O wonane welo-welo e weltaare, awa kadi yimɓe buy weltoray jibinegol makko,
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 sabu o wonay aaden mawɗo yeeso Joomiraaɗo on. O yaroytaa njaram mandilinayɗan e kala ko caakinta. *Ruuhu Seniiɗo on wonoyay e makko gila ka teege yumma makko,
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 awa kadi o artiroyay *Banii-Isra'iilayankeeɓe buy e laawol Joomiraaɗo on, on Alla maɓɓe.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 O yaaray yeeso Joomiraaɗo on e nder ruuhu e doole wa Iiliiya, fii no o artira ɓerɗe baabiraaɓe e telen-ma ɓiɓɓe mun, o artira murtuɓe ɓen e telen-ma faamu feewuɓe ɓen, e fii no o eɓɓirana Joomiraaɗo on jamaa hebulaniiɗo mo.»
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Zakariyaa'u wi'i malaa'ikaajo on: «Ko honno ɗun henirantammi? Ko fii mi nawyii, awa ɓeyngu an kadi wonii nayeejo.»
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Malaa'ikaajo on jaabii mo: «Ko min woni Jibriilu, darotooɗo takko Allaahu on. Ko mi imminaaɗo fii yewtugol ma, humpite oo kibaaru moƴƴo.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Jooni, a mbobiɗay, a waawataa wowlude ɗoo e ɗun laataade, sabu a hoolaaki ɗii konguɗi an laatoytooɗi e saa'i happaaɗo on.»
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Tawi non jamaa on no habbii Zakariyaa'u, hiɓe jiɓii ko honɗun neeɓini mo ka nder *juulirde mawnde ton.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Ɓay o yaltii, o waawaali ɓe yewtude hay fus. Ɓe ndaari, ɓe tawi o feɲɲinanaama ka nder juulirde mawnde ton. O woni e eɓɓirangol ɓe juuɗe, o lutti mbobiɗude.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Ɓay ɲalaaɗe makko yottingol sadakaaji ɗen timmii, o yiltitii ka suudu makko.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Ɓay feƴƴii e ɗun, sonna makko Elisabaatu ƴetti reedu. O suuɗitii e nder lebbi jowi, himo wi'a:
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 «E hino ko Joomiraaɗo on waɗanimmi kon,
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Ka lewru jeegaɓuru, Allaahu on nuli oo malaa'ikaajo wi'eteeɗo Jibriilu e ndee saare Naasirata jeyaande e ngal diiwal Jaliilu
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 haa e oo jiwo wi'eteeɗo Mariyama, mo gorko wi'eteeɗo Yuusufu jeyaaɗo e bolondaa Daawuuda ƴami.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Malaa'ikaajo on naati ka on jiwo, wi'i: «Mi salminii ma, an oo yeɗaaɗo sulfu. Joomiraaɗo on no wondi e maa.»
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Ngol kongol jiɓi mo, o miijii ko honɗun e salminaango nii.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Malaa'ikaajo on wi'i mo: «Wota a hulu yo Mariyama, sabu a heɓii sulfu immorde ka Allaahu on.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Awa a ƴettay reedu, jibinaa boobo gorko, innoyaa mo Iisaa.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 O wonay mawɗo, o noddiree Geɗal Jom Ɓural on. Allaahu Joomiraaɗo on jonnoyay mo jullere laamu maama makko Daawuuda nden.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 O laamoyto suudu Yaaquuba ndun haa poomaa, awa kadi laamu makko ngun lannataa.»
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Mariyama wi'i malaa'ikaajo on: «E ko honno ɗun laatorta, ɓay mi andaali gorko?»
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Malaa'ikaajo on jaabii mo, wi'i: «Ruuhu Seniiɗo on aray e maa, bawgal Jom Ɓural on ɗuwirte ɗowdi mun ndin. Ko ɗun si boobo *seniiɗo heɓoyteeɗo on noddiroyte *Ɓiɗɗo Alla.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Jooni non, Elisabaatu oo musiɗɗo maa ko sowiiɗo, o sowike kanko kadi e nder nayeewu makko boobo gorko. On wi'anooɗo jiidotaako no e nder lewru jeegaɓuru mun
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 sabu alaa ko Allaahu on ronki.»
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Onsay Mariyama wi'i: «Min ko mi korɗo Joomiraaɗo on. Yo woniranan wano wiiruɗon non.» Onsay malaa'ikaajo on yahi.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 E nder ɗen balɗe ɗon, Mariyama immii no heɲii yahugol e saare goo ka hoore pelle e nder ndii leydi bolondaa Yahuuda.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 O naati ka suudu Zakariyaa'u, o salmini Elisabaatu.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 No Elisabaatu nanirnoo salminaango Mariyama ngon, ɓiɗɗo makko on memminii ka nder reedu makko, kanko Elisabaatu o heewi Ruuhu Seniiɗo on,
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 o ewnii ko tiiɗi, o wi'i: «An ko a barkinaaɗo e hakkunde rewɓe ɓen, awa kadi ɓiɗɗo mo saawuɗaa on ko barkinaaɗo!
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 E ko honno mi newniranaa yo yumma Koohoojo an on seeno ka an.
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 No hito salminaango maa ngon naatirnoo ka noppi an, boobo mo mi saawi on memminii weltaare ka reedu an.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 On hooliiɗo ko Joomiraaɗo on fodi ɗun kon ko laatotooɗun, haray ko malaaɗo!»
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Onsay Mariyama wi'i:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Ruuhu an on no weltanii Allaahu on,
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 ɓay o liiƴii giiɗe makko ɗen e ndee lo'ere an
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 ɓay Jom Bawgal on waɗanii lan piiji mawnuɗi,
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Awa kadi yurmeende makko nden no layude
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 O golliri doole jungo makko ngon golle mawɗe.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 O jippini ɓen marɓe doole ka julle mun laamu.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 O harniri weelaaɓe ɓen piiji moƴƴi.
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 O faabii *Isra'iila'en, ɓen jiyaaɓe makko.
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 wano o fodirnoo maamaaɓe men ɓen
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Mariyama wondi ɗon e Elisabaatu e nder lebbi tati. Onsay o yiltitii ka makko.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Ɓay hewtii ka Elisabaatu jibinta, o jibini boobo gorko.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 No kawtalɓe makko ɓen e siɓɓe makko ɓen humpitornoo nden yurmeende nde Joomiraaɗo on yeɗi mo, ɓe weltodi e makko.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Ka ɲallal jeetataɓal, ɓe ari *sunningol boobo on, ɓe faalaa mo innitirde ben makko Zakariyaa'u.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Kono yumma makko ƴetti haala kan, wi'i: «Oo'o, ko Yaayaa o innetee!»
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Ɓe wi'i mo: «Hay gooto e musiɓɓe maa ɓen innaaka nden innde ɗon!»
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ɓe landori ben boobo on eɓɓirangol mo juuɗe fii andugol ko honno o innata boobo on.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Zakariyaa'u torii alluwal, o windi ɗon: «Ko Yaayaa o innetee.» Onsay ɓe fow ɓe ŋalɗi.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Ɗon kisan, o hetti hunduko makko kon e ɗenngal makko ngal, o wowli, o jarni Alla.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Onsay yimɓe kawtal ngal fow huli, awa kadi koɗooli wonɗi ka hoore pelle Yahuuda ɗin fow hollondiri fii kon ko waɗi ɗon.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Kala nanuɗo ɗun miijii e ɓernde mun, wi'i: «Ko honɗun oo boobo laatotoo?» Tawi bawgal Joomiraaɗo on no wondi e makko.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Ɓay Zakariyaa'u ben boobo on heewii Ruuhu Seniiɗo on, o woni e haalugol ko o longinaa, o wi'i:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 «Mantoore wonanii Joomiraaɗo on, on Alla Isra'iila'en,
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 O yeɗii en Dandoowo mawɗo
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 wano o daalirnoo e kundule annabaaɓe makko laaɓuɓe ɓen
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 hisingol en e juuɗe ayɓe men e kala aɲuɓe en.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Ko nii o yeɗirnoo maamiraaɓe men ɓen yurmeende,
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 ɗun ko woondoore nde o woondannoo ben men Ibraahiima nden
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 fii jattingol en e juuɗe ayɓe men ɓen
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 e nder laaɓal e peewal yeeso makko,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 An-le oo boobo, a innete annabaajo Alla Jom Ɓural on,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 fii no o andinira jamaa makko on wonde
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 ko fii Alla men on ko heewuɗo yurmeende,
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 fii ndayginangol wonɓe ka niwre ɓen
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Paykun kun njanɗi, ruuhu makko on kadi tiiɗi. Ko ka wulaa o daakinoo haa ɲande o feeɲannoo *Banii-Isra'iila'en.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.