Lucas 19

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Iisaa naati Yeerikoo. Ko o taƴitata saare nden,
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 tawi aaden galo tawaaɗo e hooreeɓe ƴantooɓe sagalle ɓen wi'eteeɗo Zaakaru
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 no humpanoo yi'ugol mo kanko Iisaa. Kono o ronki feere mun sabu ɗuuɗugol jamaa on, awa kadi himo raɓɓiɗi.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Onsay o dogi o feƴƴi yeeso, o ƴawoyi e hoore ƴibbehi fii no o yi'ira Iisaa, ɓay hari on ko ɗon rewata.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Nde Iisaa hewtunoo e ley kin ƴibbehi, o tiggitii, o wi'i: «Zaakaru, tippo heɲa, ko fii bee mi weera hande ka galle maa.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Zaakaru tippii heɲa, jaɓɓii mo e nder weltaare.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Ɓay fow yi'ii ɗun, ɓe ŋuni, ɓe wi'i: «Oo koɗoyike junuubankeejo!»
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Kono Zaakaru immii darii, wi'i Koohoojo on: «Heɗee yo Koohoojo an, mi okkay miskinɓe ɓen feccere jawdi an ndin. Awa kadi si miɗo bonnani goɗɗo goɗɗun, mi yoɓitiray ontigi ɗun cowalle nay.»
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Onsay Iisaa wi'i: «Hande kisiyee naatii e ɗee galle ɗoo. Ko fii oo ɗoo kadi ko o iwdi Ibraahiima.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Awa ko addi *Ɓii-Aaden on ko ɗaɓɓitugol majjuɓe ɓen, danda ɓe.»
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Ɓay hari o ɓadike Yerusalaam, o ɓeyditani ɓe ngal misal ɗoo, ko fii hari heɗinooɓe mo ɓen no sikka *laamu Alla ngun feeɲay kisan.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 O wi'i ɓe: «Aaden dimo yahuno e leydi woɗɗundi fii lamminoyegol, arta.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 On noddi kurkaaduuɓe mun sappo, o jonni ɓe manankunji sappo. O wi'i ɓe: ‹Gollitiree ɗii ɗoo haa mi ara.›
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Kono tawi yimɓe leydi makko ndin no aɲi mo. Ɓe nelti woɓɓe ɓaawo makko fii andingol ɓen ton wonde ɓe faalaaka onɗon laamoo ɓe.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 «Ɓay o lamminoyaama, o artii, o nodditi kurkaaduuɓe makko ɓe o jonnunoo mbuuɗi ɓen fii no o andira ko honno mo bee e maɓɓe gollitiriri ɗi.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 «Arano on e maɓɓe ari, wi'i: ‹Koohoojo an, ɗi accirnoɗon mi ɗin ɓeydike cowalle sappo.›
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 O wi'i mo: ‹A waɗii ko moƴƴi, yo kurkaaduujo moƴƴo! Ko fii a nunɗii e hoore ko fanɗi, mi waɗii ma yeesoojo e hoore ca'e sappo.›
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 «Ɗimmo on e maɓɓe ari, wi'i: ‹Koohoojo an, ɗi accirnoɗon mi ɗin ɓeydike cowalle jowi.›
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 O wi'i onɗon kadi: ‹Mi waɗii ma e hoore ca'e jowi.›
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 «Goɗɗo e maɓɓe kadi ari, wi'i: ‹Koohoojo an, e hino ɗi accirnoɗaa mi ɗin, hari miɗo mari ɗi e lincun.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Ko fii hari miɗo hulu maa, ɓay ko a ɲaaɗuɗo. A ƴettay ko a wallinaa, awa kadi a soɲitay ko a aawaa.›
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 «Onsay on lanɗo wi'i mo: ‹Mi ɲaawitirte konguɗi maa ɗin, yo jiyaaɗo bonɗo! Hiɗa andunoo ko mi aaden ɲaaɗuɗo? Maa mi ƴettay ko mi wallinaa, maa mi soɲitay ko mi aawaa?
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Fii honɗun non a wallinaali ɗi e juuɗe gollitirooɓe ɗi ɓen, ɗun, nde mi artunoo woo, mi hettayno ɗi e hoore tono.›
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 «Ontuma kanko lanɗo on o wi'i wonnooɓe ɗon ɓen: ‹Jaɓitee ɗi e juuɗe makko, jonnon ɗi oo jogiiɗo manankunji sappo.›
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Kono ɓe wi'i mo: ‹Koohoojo amen, onɗon no jogii manankunji sappo!›
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 O jaabii ɓe, o wi'i: ‹Mi andinii on, ko marɗo ɓeydantee, kono mo maraa on jaɓitante hay yeru ko o mari kon.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Ɗun-le wurin addanee lan ɗoo ayɓe an ɓen, ɓen ɓe faalanooka mi laamoo ɗun, waron ɓe yeeso an ɗoo.› »
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Ɓay kanko Iisaa o gaynii yewtude ɗun, o hikkii yeeso, o yaari Yerusalaam.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ɓay wonii o ɓadike Bayti-Faazii e *Betanii, ɗun ko takko Fello *Zaytuuni ngon, o nuli taalibaaɓe makko ɗiɗo,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 o wi'i ɓe: «Yahee e ngoo hoɗo wongo yeeso mon ɗoo. No naatirɗon e maggo, on taway mbabun kun goɗɗo waɗɗaaki haa hande no humii ɗon. Hunton kun, addon.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Si goɗɗo aru on e landaade, wi'a: ‹Ko honɗun huntanɗon kun?›, on wi'ay mo: ‹Ko haaju Koohoojo on yani e makkun.› »
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Nelaaɓe ɓen yahi ɓe tawroyi no ɓe wiiranoo non.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Ko ɓe huntata kun, jeyɓe mbabun kun ɓen wi'i ɓe: «Ko honɗun wonɗon kun huntande?»
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Ɓe jaabii, ɓe wi'i: «Ko haaju Koohoojo on yani e makkun.»
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Ɓe addani kun Iisaa, ɓe ndaɗɗani mo conci maɓɓe ɗin e hoore makkun si ɓe ƴawni mo.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 No o yaaraynoo non, yimɓe ɓen no ndaɗɗirande mo non conci mun ɗin ka laawol.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Nde tawnoo o ɓadike Yerusalaam ka tippagol Fello Zaytuuni, dental taalibaaɓe ɓen fow sowti weltaare, ɓe woni e ewnagol manta Alla, sabu ɗii kaawakeeji moƴƴi ɗi ɓe yi'i.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Tawi hiɓe wi'a:
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Woɓɓe e *Fariisiyaaɓe tawaaɓe e mbatu ngun ɓen wi'i mo kanko Iisaa: «Karamoko'en, yamiree taalibaaɓe mon ɓen yo ɓe fanku!»
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 O jaabii ɓe, o wi'i: «Mi andinii on, si kamɓe ɓe fankii, kaaƴe ɗen sowtay!»
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Ɓay ɓe ɓadike saare Yerusalaam nden, nde Iisaa haynornoo nde, o fesi fii mayre,
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 o wi'i: «Si an kadi hiɗa andunoo hande ko wonanayno-maa ɓuttu, kono jooni ɗun wirnanike ma.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Aroyay e ɲalaaɗe nde ayɓe maa ɓen ari hunditu-maa hurgi, ɓittire cenɗe fow.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Ɓe lancete, ɓe lancide e kala hoɗuɗo e maa. Ɓe accataa e maa hay kaaƴun e hoore hayre, sabu a anditaali saa'i mo Alla hoddiri faabagol ma on.»
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 O naati ka dingiral *juulirde mawnde, o woni e raɗagol wonnooɓe yeeyude ton ɓen,
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 hara himo wi'ora ɓe: «No windii: ‹Suudu an ndun ko suudu torordu Alla›, kono onon on wattii ndu fammeere wuyɓe!»
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Tawi kanko Iisaa ɲande woo o jannayno ka juulirde mawnde. Kono hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen e lamɓe jamaa on no ɗaɓɓaynoo no sahinbinira mo.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Kono hari ɓe andaa ko honno ɓe gerdata, sabu hari jamaa on fow no tuɗi noppi mun e makko.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.