Lucas 19

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iisaa naati Yeerikoo. Ko o taƴitata saare nden,
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 tawi aaden galo tawaaɗo e hooreeɓe ƴantooɓe sagalle ɓen wi'eteeɗo Zaakaru
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 no humpanoo yi'ugol mo kanko Iisaa. Kono o ronki feere mun sabu ɗuuɗugol jamaa on, awa kadi himo raɓɓiɗi.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Onsay o dogi o feƴƴi yeeso, o ƴawoyi e hoore ƴibbehi fii no o yi'ira Iisaa, ɓay hari on ko ɗon rewata.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Nde Iisaa hewtunoo e ley kin ƴibbehi, o tiggitii, o wi'i: «Zaakaru, tippo heɲa, ko fii bee mi weera hande ka galle maa.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Zaakaru tippii heɲa, jaɓɓii mo e nder weltaare.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Ɓay fow yi'ii ɗun, ɓe ŋuni, ɓe wi'i: «Oo koɗoyike junuubankeejo!»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Kono Zaakaru immii darii, wi'i Koohoojo on: «Heɗee yo Koohoojo an, mi okkay miskinɓe ɓen feccere jawdi an ndin. Awa kadi si miɗo bonnani goɗɗo goɗɗun, mi yoɓitiray ontigi ɗun cowalle nay.»
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Onsay Iisaa wi'i: «Hande kisiyee naatii e ɗee galle ɗoo. Ko fii oo ɗoo kadi ko o iwdi Ibraahiima.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Awa ko addi *Ɓii-Aaden on ko ɗaɓɓitugol majjuɓe ɓen, danda ɓe.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Ɓay hari o ɓadike Yerusalaam, o ɓeyditani ɓe ngal misal ɗoo, ko fii hari heɗinooɓe mo ɓen no sikka *laamu Alla ngun feeɲay kisan.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 O wi'i ɓe: «Aaden dimo yahuno e leydi woɗɗundi fii lamminoyegol, arta.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 On noddi kurkaaduuɓe mun sappo, o jonni ɓe manankunji sappo. O wi'i ɓe: ‹Gollitiree ɗii ɗoo haa mi ara.›
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Kono tawi yimɓe leydi makko ndin no aɲi mo. Ɓe nelti woɓɓe ɓaawo makko fii andingol ɓen ton wonde ɓe faalaaka onɗon laamoo ɓe.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 «Ɓay o lamminoyaama, o artii, o nodditi kurkaaduuɓe makko ɓe o jonnunoo mbuuɗi ɓen fii no o andira ko honno mo bee e maɓɓe gollitiriri ɗi.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 «Arano on e maɓɓe ari, wi'i: ‹Koohoojo an, ɗi accirnoɗon mi ɗin ɓeydike cowalle sappo.›
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 O wi'i mo: ‹A waɗii ko moƴƴi, yo kurkaaduujo moƴƴo! Ko fii a nunɗii e hoore ko fanɗi, mi waɗii ma yeesoojo e hoore ca'e sappo.›
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 «Ɗimmo on e maɓɓe ari, wi'i: ‹Koohoojo an, ɗi accirnoɗon mi ɗin ɓeydike cowalle jowi.›
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 O wi'i onɗon kadi: ‹Mi waɗii ma e hoore ca'e jowi.›
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 «Goɗɗo e maɓɓe kadi ari, wi'i: ‹Koohoojo an, e hino ɗi accirnoɗaa mi ɗin, hari miɗo mari ɗi e lincun.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ko fii hari miɗo hulu maa, ɓay ko a ɲaaɗuɗo. A ƴettay ko a wallinaa, awa kadi a soɲitay ko a aawaa.›
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 «Onsay on lanɗo wi'i mo: ‹Mi ɲaawitirte konguɗi maa ɗin, yo jiyaaɗo bonɗo! Hiɗa andunoo ko mi aaden ɲaaɗuɗo? Maa mi ƴettay ko mi wallinaa, maa mi soɲitay ko mi aawaa?
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Fii honɗun non a wallinaali ɗi e juuɗe gollitirooɓe ɗi ɓen, ɗun, nde mi artunoo woo, mi hettayno ɗi e hoore tono.›
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 «Ontuma kanko lanɗo on o wi'i wonnooɓe ɗon ɓen: ‹Jaɓitee ɗi e juuɗe makko, jonnon ɗi oo jogiiɗo manankunji sappo.›
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Kono ɓe wi'i mo: ‹Koohoojo amen, onɗon no jogii manankunji sappo!›
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 O jaabii ɓe, o wi'i: ‹Mi andinii on, ko marɗo ɓeydantee, kono mo maraa on jaɓitante hay yeru ko o mari kon.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Ɗun-le wurin addanee lan ɗoo ayɓe an ɓen, ɓen ɓe faalanooka mi laamoo ɗun, waron ɓe yeeso an ɗoo.› »
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Ɓay kanko Iisaa o gaynii yewtude ɗun, o hikkii yeeso, o yaari Yerusalaam.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Ɓay wonii o ɓadike Bayti-Faazii e *Betanii, ɗun ko takko Fello *Zaytuuni ngon, o nuli taalibaaɓe makko ɗiɗo,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 o wi'i ɓe: «Yahee e ngoo hoɗo wongo yeeso mon ɗoo. No naatirɗon e maggo, on taway mbabun kun goɗɗo waɗɗaaki haa hande no humii ɗon. Hunton kun, addon.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Si goɗɗo aru on e landaade, wi'a: ‹Ko honɗun huntanɗon kun?›, on wi'ay mo: ‹Ko haaju Koohoojo on yani e makkun.› »
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Nelaaɓe ɓen yahi ɓe tawroyi no ɓe wiiranoo non.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Ko ɓe huntata kun, jeyɓe mbabun kun ɓen wi'i ɓe: «Ko honɗun wonɗon kun huntande?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Ɓe jaabii, ɓe wi'i: «Ko haaju Koohoojo on yani e makkun.»
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Ɓe addani kun Iisaa, ɓe ndaɗɗani mo conci maɓɓe ɗin e hoore makkun si ɓe ƴawni mo.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 No o yaaraynoo non, yimɓe ɓen no ndaɗɗirande mo non conci mun ɗin ka laawol.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Nde tawnoo o ɓadike Yerusalaam ka tippagol Fello Zaytuuni, dental taalibaaɓe ɓen fow sowti weltaare, ɓe woni e ewnagol manta Alla, sabu ɗii kaawakeeji moƴƴi ɗi ɓe yi'i.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Tawi hiɓe wi'a:
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Woɓɓe e *Fariisiyaaɓe tawaaɓe e mbatu ngun ɓen wi'i mo kanko Iisaa: «Karamoko'en, yamiree taalibaaɓe mon ɓen yo ɓe fanku!»
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 O jaabii ɓe, o wi'i: «Mi andinii on, si kamɓe ɓe fankii, kaaƴe ɗen sowtay!»
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Ɓay ɓe ɓadike saare Yerusalaam nden, nde Iisaa haynornoo nde, o fesi fii mayre,
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 o wi'i: «Si an kadi hiɗa andunoo hande ko wonanayno-maa ɓuttu, kono jooni ɗun wirnanike ma.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Aroyay e ɲalaaɗe nde ayɓe maa ɓen ari hunditu-maa hurgi, ɓittire cenɗe fow.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Ɓe lancete, ɓe lancide e kala hoɗuɗo e maa. Ɓe accataa e maa hay kaaƴun e hoore hayre, sabu a anditaali saa'i mo Alla hoddiri faabagol ma on.»
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 O naati ka dingiral *juulirde mawnde, o woni e raɗagol wonnooɓe yeeyude ton ɓen,
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 hara himo wi'ora ɓe: «No windii: ‹Suudu an ndun ko suudu torordu Alla›, kono onon on wattii ndu fammeere wuyɓe!»
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Tawi kanko Iisaa ɲande woo o jannayno ka juulirde mawnde. Kono hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen e lamɓe jamaa on no ɗaɓɓaynoo no sahinbinira mo.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Kono hari ɓe andaa ko honno ɓe gerdata, sabu hari jamaa on fow no tuɗi noppi mun e makko.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.