Lucas 19
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARC
1 Iisaa naati Yeerikoo. Ko o taƴitata saare nden,
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 tawi aaden galo tawaaɗo e hooreeɓe ƴantooɓe sagalle ɓen wi'eteeɗo Zaakaru
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 no humpanoo yi'ugol mo kanko Iisaa. Kono o ronki feere mun sabu ɗuuɗugol jamaa on, awa kadi himo raɓɓiɗi.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Onsay o dogi o feƴƴi yeeso, o ƴawoyi e hoore ƴibbehi fii no o yi'ira Iisaa, ɓay hari on ko ɗon rewata.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Nde Iisaa hewtunoo e ley kin ƴibbehi, o tiggitii, o wi'i: «Zaakaru, tippo heɲa, ko fii bee mi weera hande ka galle maa.»
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Zaakaru tippii heɲa, jaɓɓii mo e nder weltaare.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ɓay fow yi'ii ɗun, ɓe ŋuni, ɓe wi'i: «Oo koɗoyike junuubankeejo!»
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Kono Zaakaru immii darii, wi'i Koohoojo on: «Heɗee yo Koohoojo an, mi okkay miskinɓe ɓen feccere jawdi an ndin. Awa kadi si miɗo bonnani goɗɗo goɗɗun, mi yoɓitiray ontigi ɗun cowalle nay.»
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Onsay Iisaa wi'i: «Hande kisiyee naatii e ɗee galle ɗoo. Ko fii oo ɗoo kadi ko o iwdi Ibraahiima.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Awa ko addi *Ɓii-Aaden on ko ɗaɓɓitugol majjuɓe ɓen, danda ɓe.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ɓay hari o ɓadike Yerusalaam, o ɓeyditani ɓe ngal misal ɗoo, ko fii hari heɗinooɓe mo ɓen no sikka *laamu Alla ngun feeɲay kisan.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 O wi'i ɓe: «Aaden dimo yahuno e leydi woɗɗundi fii lamminoyegol, arta.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 On noddi kurkaaduuɓe mun sappo, o jonni ɓe manankunji sappo. O wi'i ɓe: ‹Gollitiree ɗii ɗoo haa mi ara.›
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Kono tawi yimɓe leydi makko ndin no aɲi mo. Ɓe nelti woɓɓe ɓaawo makko fii andingol ɓen ton wonde ɓe faalaaka onɗon laamoo ɓe.
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 «Ɓay o lamminoyaama, o artii, o nodditi kurkaaduuɓe makko ɓe o jonnunoo mbuuɗi ɓen fii no o andira ko honno mo bee e maɓɓe gollitiriri ɗi.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 «Arano on e maɓɓe ari, wi'i: ‹Koohoojo an, ɗi accirnoɗon mi ɗin ɓeydike cowalle sappo.›
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 O wi'i mo: ‹A waɗii ko moƴƴi, yo kurkaaduujo moƴƴo! Ko fii a nunɗii e hoore ko fanɗi, mi waɗii ma yeesoojo e hoore ca'e sappo.›
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 «Ɗimmo on e maɓɓe ari, wi'i: ‹Koohoojo an, ɗi accirnoɗon mi ɗin ɓeydike cowalle jowi.›
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 O wi'i onɗon kadi: ‹Mi waɗii ma e hoore ca'e jowi.›
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 «Goɗɗo e maɓɓe kadi ari, wi'i: ‹Koohoojo an, e hino ɗi accirnoɗaa mi ɗin, hari miɗo mari ɗi e lincun.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Ko fii hari miɗo hulu maa, ɓay ko a ɲaaɗuɗo. A ƴettay ko a wallinaa, awa kadi a soɲitay ko a aawaa.›
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 «Onsay on lanɗo wi'i mo: ‹Mi ɲaawitirte konguɗi maa ɗin, yo jiyaaɗo bonɗo! Hiɗa andunoo ko mi aaden ɲaaɗuɗo? Maa mi ƴettay ko mi wallinaa, maa mi soɲitay ko mi aawaa?
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 Fii honɗun non a wallinaali ɗi e juuɗe gollitirooɓe ɗi ɓen, ɗun, nde mi artunoo woo, mi hettayno ɗi e hoore tono.›
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 «Ontuma kanko lanɗo on o wi'i wonnooɓe ɗon ɓen: ‹Jaɓitee ɗi e juuɗe makko, jonnon ɗi oo jogiiɗo manankunji sappo.›
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 Kono ɓe wi'i mo: ‹Koohoojo amen, onɗon no jogii manankunji sappo!›
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 O jaabii ɓe, o wi'i: ‹Mi andinii on, ko marɗo ɓeydantee, kono mo maraa on jaɓitante hay yeru ko o mari kon.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Ɗun-le wurin addanee lan ɗoo ayɓe an ɓen, ɓen ɓe faalanooka mi laamoo ɗun, waron ɓe yeeso an ɗoo.› »
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Ɓay kanko Iisaa o gaynii yewtude ɗun, o hikkii yeeso, o yaari Yerusalaam.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ɓay wonii o ɓadike Bayti-Faazii e *Betanii, ɗun ko takko Fello *Zaytuuni ngon, o nuli taalibaaɓe makko ɗiɗo,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 o wi'i ɓe: «Yahee e ngoo hoɗo wongo yeeso mon ɗoo. No naatirɗon e maggo, on taway mbabun kun goɗɗo waɗɗaaki haa hande no humii ɗon. Hunton kun, addon.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Si goɗɗo aru on e landaade, wi'a: ‹Ko honɗun huntanɗon kun?›, on wi'ay mo: ‹Ko haaju Koohoojo on yani e makkun.› »
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Nelaaɓe ɓen yahi ɓe tawroyi no ɓe wiiranoo non.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Ko ɓe huntata kun, jeyɓe mbabun kun ɓen wi'i ɓe: «Ko honɗun wonɗon kun huntande?»
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ɓe jaabii, ɓe wi'i: «Ko haaju Koohoojo on yani e makkun.»
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ɓe addani kun Iisaa, ɓe ndaɗɗani mo conci maɓɓe ɗin e hoore makkun si ɓe ƴawni mo.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 No o yaaraynoo non, yimɓe ɓen no ndaɗɗirande mo non conci mun ɗin ka laawol.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Nde tawnoo o ɓadike Yerusalaam ka tippagol Fello Zaytuuni, dental taalibaaɓe ɓen fow sowti weltaare, ɓe woni e ewnagol manta Alla, sabu ɗii kaawakeeji moƴƴi ɗi ɓe yi'i.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Tawi hiɓe wi'a:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Woɓɓe e *Fariisiyaaɓe tawaaɓe e mbatu ngun ɓen wi'i mo kanko Iisaa: «Karamoko'en, yamiree taalibaaɓe mon ɓen yo ɓe fanku!»
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 O jaabii ɓe, o wi'i: «Mi andinii on, si kamɓe ɓe fankii, kaaƴe ɗen sowtay!»
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Ɓay ɓe ɓadike saare Yerusalaam nden, nde Iisaa haynornoo nde, o fesi fii mayre,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 o wi'i: «Si an kadi hiɗa andunoo hande ko wonanayno-maa ɓuttu, kono jooni ɗun wirnanike ma.
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Aroyay e ɲalaaɗe nde ayɓe maa ɓen ari hunditu-maa hurgi, ɓittire cenɗe fow.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Ɓe lancete, ɓe lancide e kala hoɗuɗo e maa. Ɓe accataa e maa hay kaaƴun e hoore hayre, sabu a anditaali saa'i mo Alla hoddiri faabagol ma on.»
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 O naati ka dingiral *juulirde mawnde, o woni e raɗagol wonnooɓe yeeyude ton ɓen,
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 hara himo wi'ora ɓe: «No windii: ‹Suudu an ndun ko suudu torordu Alla›, kono onon on wattii ndu fammeere wuyɓe!»
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Tawi kanko Iisaa ɲande woo o jannayno ka juulirde mawnde. Kono hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen e lamɓe jamaa on no ɗaɓɓaynoo no sahinbinira mo.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Kono hari ɓe andaa ko honno ɓe gerdata, sabu hari jamaa on fow no tuɗi noppi mun e makko.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.