Lucas 14
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs BKJ
1 E *aseweere goo, ɗun ko *ɲalaande fowteteende nden, Iisaa naati e suudu hooreejo Fariisiyaaɓe ɓen fii nafagol, tawi ɓen Fariisiyaaɓe no tenƴina mo.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Tawi aaden ɓuutuɗo no yeeso makko ɗon.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Onsay Iisaa landii waawuɓe fii Sariya ɓen e Fariisiyaaɓe ɓen, o wi'i: «Hara no dagii ka ɲawndee e aseweere kaa dagaaki?»
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Kono ɓe fow ɓe deƴƴi. Onsay o ƴetti on ɲawɗo, o sellini, o acciti mo, on yahi.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Onsay o wi'i ɓe: «Ko hombo e mon, si ɓiɗɗo mun maa nagge mun aru e yanude e nder woyndu, salotoo nge ƴawnude maa ƴawna mo ɗon kisan fii nden ɲande ko asewe?»
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Laatii ɓe waawaali jaabaade hay huunde e ɗun.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Ɓay o yi'ii no ɓen saatinanooɓe suɓoraynoo ndaɗɗule yeesooje ɗen, o waɗani ɓe ngal misal ɗoo, o wi'i ɓe:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 «Si on aru e saatineede e peera, wota on wonu ka ndaɗɗule yeesooje fii hita taw ɓurɗo on hittude no saatinaa ɗon
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 haa saatinɗo on on ara wi'a on: ‹Accanee oo ɗoo ndaɗɗudi ndin.› Onsay on hersay ruttagol ka ndaɗɗudi ɓaawoori.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Kono tuma saatinaɗon woo, wontiree ɓaawo fii tuma nde saatinɗo on on ari woo, yo o wi'u on: ‹Giɗo an, aru wonaa yeeso gaa.› Onsay ɗun wonanay on teddungal e tawnde ɓen ɓe saatindinaɗon fow.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Ko fii kala mawnintiniiɗo jippinoyte, awa kadi kala jippinɗo hoore mun mawninoyte.»
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Onsay kanko Iisaa o wi'i saatinɗo mo on: «Nde hiɗa soƴƴina maa hirtina woo, wota a saatin yiɓɓe maa ɓen maa neene-gootooɓe maa ɓen maa musiɓɓe maa ɓen maa kawtalɓe maa alɗuɓe ɓen, fii wota kamɓe kadi ɓe saatine ɲande goo, ɗun wonane njoddi.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Kono nde waɗataa caatal woo, saatin miskinɓe ɓen e jukkunnaaɓe ɓen, e maanaa boofooɓe ɓen e bumɓe ɓen.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Ɗun a wonoyay malaaɗo, ko fii ɓen alaa ko yoɓitire, a yoɓitoyte ɲande ummutal feewuɓe ɓen.»
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Ɓay goɗɗo e ɓe o nafodaynoo ɓen nanii ɗin konguɗi makko kanko Iisaa, o wi'i mo: «Maloore wonanoyay on nafoytooɗo ka *laamateeri Alla!»
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Ɲande goo goɗɗo waɗuno caatal moolanaangal, o saatini yimɓe buy.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Ɓay nafagol ngol fewndike, o nuli kurkaadu makko ndun yo on yahu wi'a ɓe o saatinnoo ɓen yo ɓen aru, ko fii hebulaama.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 «Kono ɓe fow ɓe kuylitidi. Arano on e maɓɓe wi'i ndun kurkaadu: ‹Miɗo soodi ngesa, bee mi yaha mi ndaaroya mba. Mi torike mo yo o yaafo lan.›
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Goɗɗo on wi'i: ‹Miɗo soodi kalali sappo, miɗo yahude mi lasindoo ɗi, mi torike mo yo o yaafo lan.›
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Goɗɗo goo kadi wi'i: ‹Miɗo jombi neeɓaali, ko ɗun haɗata mi yaha.›
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 «Ɓay kurkaadu ndun hewtitii, o yottintini e jom makko ko o nulaa kon fow. Onsay jom galle on tikki, o wi'i ndun kurkaadu makko: ‹Yahu kisan e ɗate ɗen fow, njane e tosooke, addanoyaa mi miskinɓe ɓen e jukkunnaaɓe ɓen e bumɓe ɓen e boofooɓe ɓen fow.›
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 «Kurkaadu ndun wi'i: ‹Jom an, ko yamirɗon kon waɗaama, kono haa jooni ka jooɗee no lutti.›
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 «Onsay jom galle ɗen wi'i kurkaadu ndun: ‹Yahu haa ka fulawaa, takkoɗaa kowle ɗen fow, rewaa e ɗatoy koy fow, etoɗaa no yimɓe ɓen arda fii no ka an heewira.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ko fii mi andinii on, hay gooto e ɓee ɓe mi saatinnoo aranun mettotaako oo nafakka an!› »
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tawi jamaa moolanaaɗo no jokkondirnoo e Iisaa. O fewtiti ɓe, o wi'i:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 «Si goɗɗo arii e an, hara o woniraa selugol ben makko e yumma makko e ɓeyngu makko e ɓiɓɓe makko ɓen e neene-gootooɓe makko ɓen worɓe e rewɓe haa naɓani wonkii makko kin tigi, haray onɗon waawataa wonude taalibaajo an.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Awa kadi kala mo ƴettaali *leggal mun altindiraangal ngal jokkimmi, haray ontigi waawataa wonude taalibaajo an.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 «Hara ko hombo e mon si no faalaa darnude koore, ronkata jooɗaade taho, taskoo fii ko o eɓɓi kon si ko ko yonata?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Kulol wota ootigi fuɗɗo ronka gaynude, fii wota yi'uɓe mo e ɗun ɓen fow jalu mo,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 wi'a: ‹Oo neɗɗo fuɗɗino darnude, kono o waawaali lannitaade!›
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 «Maa hara ko lanɗo hombo fokkitanta haɓidoygol e lanɗo goo mo konu mun woni embere yimɓe guluuje noogayo, hara kanko ngu makko ngun ko embere yimɓe guluuje sappo, ronkata jooɗaade taho, taskoo si o heɓoyay kutu maɓɓe?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Si o tawii non o heɓoytaa kutu maɓɓe ɓay oya no woɗɗitii mo taho, o nelay e on fii yo on waɗan mo sartiiji no ɓuttu on tabitira.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Ko ɗun waɗi, kala e mon mo woniraa seedugol e ko o jeyi kon, haray gasataa wonde taalibaajo an.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 «Lanɗan ko huunde moƴƴere, kono si dakamme majjan on iwii, haray ko honno dakamme majjan on wattirtee?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Haray ɗan alaa nafa ka leydi maa ka ɲolu, ko hawkoyteeɗan ka yaasi.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.