Lucas 14

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 E *aseweere goo, ɗun ko *ɲalaande fowteteende nden, Iisaa naati e suudu hooreejo Fariisiyaaɓe ɓen fii nafagol, tawi ɓen Fariisiyaaɓe no tenƴina mo.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Tawi aaden ɓuutuɗo no yeeso makko ɗon.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Onsay Iisaa landii waawuɓe fii Sariya ɓen e Fariisiyaaɓe ɓen, o wi'i: «Hara no dagii ka ɲawndee e aseweere kaa dagaaki?»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Kono ɓe fow ɓe deƴƴi. Onsay o ƴetti on ɲawɗo, o sellini, o acciti mo, on yahi.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Onsay o wi'i ɓe: «Ko hombo e mon, si ɓiɗɗo mun maa nagge mun aru e yanude e nder woyndu, salotoo nge ƴawnude maa ƴawna mo ɗon kisan fii nden ɲande ko asewe?»
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Laatii ɓe waawaali jaabaade hay huunde e ɗun.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ɓay o yi'ii no ɓen saatinanooɓe suɓoraynoo ndaɗɗule yeesooje ɗen, o waɗani ɓe ngal misal ɗoo, o wi'i ɓe:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 «Si on aru e saatineede e peera, wota on wonu ka ndaɗɗule yeesooje fii hita taw ɓurɗo on hittude no saatinaa ɗon
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 haa saatinɗo on on ara wi'a on: ‹Accanee oo ɗoo ndaɗɗudi ndin.› Onsay on hersay ruttagol ka ndaɗɗudi ɓaawoori.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Kono tuma saatinaɗon woo, wontiree ɓaawo fii tuma nde saatinɗo on on ari woo, yo o wi'u on: ‹Giɗo an, aru wonaa yeeso gaa.› Onsay ɗun wonanay on teddungal e tawnde ɓen ɓe saatindinaɗon fow.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ko fii kala mawnintiniiɗo jippinoyte, awa kadi kala jippinɗo hoore mun mawninoyte.»
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Onsay kanko Iisaa o wi'i saatinɗo mo on: «Nde hiɗa soƴƴina maa hirtina woo, wota a saatin yiɓɓe maa ɓen maa neene-gootooɓe maa ɓen maa musiɓɓe maa ɓen maa kawtalɓe maa alɗuɓe ɓen, fii wota kamɓe kadi ɓe saatine ɲande goo, ɗun wonane njoddi.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Kono nde waɗataa caatal woo, saatin miskinɓe ɓen e jukkunnaaɓe ɓen, e maanaa boofooɓe ɓen e bumɓe ɓen.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Ɗun a wonoyay malaaɗo, ko fii ɓen alaa ko yoɓitire, a yoɓitoyte ɲande ummutal feewuɓe ɓen.»
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Ɓay goɗɗo e ɓe o nafodaynoo ɓen nanii ɗin konguɗi makko kanko Iisaa, o wi'i mo: «Maloore wonanoyay on nafoytooɗo ka *laamateeri Alla!»
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Ɲande goo goɗɗo waɗuno caatal moolanaangal, o saatini yimɓe buy.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ɓay nafagol ngol fewndike, o nuli kurkaadu makko ndun yo on yahu wi'a ɓe o saatinnoo ɓen yo ɓen aru, ko fii hebulaama.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 «Kono ɓe fow ɓe kuylitidi. Arano on e maɓɓe wi'i ndun kurkaadu: ‹Miɗo soodi ngesa, bee mi yaha mi ndaaroya mba. Mi torike mo yo o yaafo lan.›
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Goɗɗo on wi'i: ‹Miɗo soodi kalali sappo, miɗo yahude mi lasindoo ɗi, mi torike mo yo o yaafo lan.›
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Goɗɗo goo kadi wi'i: ‹Miɗo jombi neeɓaali, ko ɗun haɗata mi yaha.›
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 «Ɓay kurkaadu ndun hewtitii, o yottintini e jom makko ko o nulaa kon fow. Onsay jom galle on tikki, o wi'i ndun kurkaadu makko: ‹Yahu kisan e ɗate ɗen fow, njane e tosooke, addanoyaa mi miskinɓe ɓen e jukkunnaaɓe ɓen e bumɓe ɓen e boofooɓe ɓen fow.›
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 «Kurkaadu ndun wi'i: ‹Jom an, ko yamirɗon kon waɗaama, kono haa jooni ka jooɗee no lutti.›
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 «Onsay jom galle ɗen wi'i kurkaadu ndun: ‹Yahu haa ka fulawaa, takkoɗaa kowle ɗen fow, rewaa e ɗatoy koy fow, etoɗaa no yimɓe ɓen arda fii no ka an heewira.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ko fii mi andinii on, hay gooto e ɓee ɓe mi saatinnoo aranun mettotaako oo nafakka an!› »
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tawi jamaa moolanaaɗo no jokkondirnoo e Iisaa. O fewtiti ɓe, o wi'i:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 «Si goɗɗo arii e an, hara o woniraa selugol ben makko e yumma makko e ɓeyngu makko e ɓiɓɓe makko ɓen e neene-gootooɓe makko ɓen worɓe e rewɓe haa naɓani wonkii makko kin tigi, haray onɗon waawataa wonude taalibaajo an.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Awa kadi kala mo ƴettaali *leggal mun altindiraangal ngal jokkimmi, haray ontigi waawataa wonude taalibaajo an.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 «Hara ko hombo e mon si no faalaa darnude koore, ronkata jooɗaade taho, taskoo fii ko o eɓɓi kon si ko ko yonata?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Kulol wota ootigi fuɗɗo ronka gaynude, fii wota yi'uɓe mo e ɗun ɓen fow jalu mo,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 wi'a: ‹Oo neɗɗo fuɗɗino darnude, kono o waawaali lannitaade!›
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 «Maa hara ko lanɗo hombo fokkitanta haɓidoygol e lanɗo goo mo konu mun woni embere yimɓe guluuje noogayo, hara kanko ngu makko ngun ko embere yimɓe guluuje sappo, ronkata jooɗaade taho, taskoo si o heɓoyay kutu maɓɓe?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Si o tawii non o heɓoytaa kutu maɓɓe ɓay oya no woɗɗitii mo taho, o nelay e on fii yo on waɗan mo sartiiji no ɓuttu on tabitira.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ko ɗun waɗi, kala e mon mo woniraa seedugol e ko o jeyi kon, haray gasataa wonde taalibaajo an.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 «Lanɗan ko huunde moƴƴere, kono si dakamme majjan on iwii, haray ko honno dakamme majjan on wattirtee?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Haray ɗan alaa nafa ka leydi maa ka ɲolu, ko hawkoyteeɗan ka yaasi.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.