Lucas 14

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 E *aseweere goo, ɗun ko *ɲalaande fowteteende nden, Iisaa naati e suudu hooreejo Fariisiyaaɓe ɓen fii nafagol, tawi ɓen Fariisiyaaɓe no tenƴina mo.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Tawi aaden ɓuutuɗo no yeeso makko ɗon.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Onsay Iisaa landii waawuɓe fii Sariya ɓen e Fariisiyaaɓe ɓen, o wi'i: «Hara no dagii ka ɲawndee e aseweere kaa dagaaki?»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Kono ɓe fow ɓe deƴƴi. Onsay o ƴetti on ɲawɗo, o sellini, o acciti mo, on yahi.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Onsay o wi'i ɓe: «Ko hombo e mon, si ɓiɗɗo mun maa nagge mun aru e yanude e nder woyndu, salotoo nge ƴawnude maa ƴawna mo ɗon kisan fii nden ɲande ko asewe?»
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Laatii ɓe waawaali jaabaade hay huunde e ɗun.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Ɓay o yi'ii no ɓen saatinanooɓe suɓoraynoo ndaɗɗule yeesooje ɗen, o waɗani ɓe ngal misal ɗoo, o wi'i ɓe:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 «Si on aru e saatineede e peera, wota on wonu ka ndaɗɗule yeesooje fii hita taw ɓurɗo on hittude no saatinaa ɗon
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 haa saatinɗo on on ara wi'a on: ‹Accanee oo ɗoo ndaɗɗudi ndin.› Onsay on hersay ruttagol ka ndaɗɗudi ɓaawoori.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Kono tuma saatinaɗon woo, wontiree ɓaawo fii tuma nde saatinɗo on on ari woo, yo o wi'u on: ‹Giɗo an, aru wonaa yeeso gaa.› Onsay ɗun wonanay on teddungal e tawnde ɓen ɓe saatindinaɗon fow.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Ko fii kala mawnintiniiɗo jippinoyte, awa kadi kala jippinɗo hoore mun mawninoyte.»
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Onsay kanko Iisaa o wi'i saatinɗo mo on: «Nde hiɗa soƴƴina maa hirtina woo, wota a saatin yiɓɓe maa ɓen maa neene-gootooɓe maa ɓen maa musiɓɓe maa ɓen maa kawtalɓe maa alɗuɓe ɓen, fii wota kamɓe kadi ɓe saatine ɲande goo, ɗun wonane njoddi.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Kono nde waɗataa caatal woo, saatin miskinɓe ɓen e jukkunnaaɓe ɓen, e maanaa boofooɓe ɓen e bumɓe ɓen.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Ɗun a wonoyay malaaɗo, ko fii ɓen alaa ko yoɓitire, a yoɓitoyte ɲande ummutal feewuɓe ɓen.»
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Ɓay goɗɗo e ɓe o nafodaynoo ɓen nanii ɗin konguɗi makko kanko Iisaa, o wi'i mo: «Maloore wonanoyay on nafoytooɗo ka *laamateeri Alla!»
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Ɲande goo goɗɗo waɗuno caatal moolanaangal, o saatini yimɓe buy.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ɓay nafagol ngol fewndike, o nuli kurkaadu makko ndun yo on yahu wi'a ɓe o saatinnoo ɓen yo ɓen aru, ko fii hebulaama.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 «Kono ɓe fow ɓe kuylitidi. Arano on e maɓɓe wi'i ndun kurkaadu: ‹Miɗo soodi ngesa, bee mi yaha mi ndaaroya mba. Mi torike mo yo o yaafo lan.›
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Goɗɗo on wi'i: ‹Miɗo soodi kalali sappo, miɗo yahude mi lasindoo ɗi, mi torike mo yo o yaafo lan.›
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Goɗɗo goo kadi wi'i: ‹Miɗo jombi neeɓaali, ko ɗun haɗata mi yaha.›
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 «Ɓay kurkaadu ndun hewtitii, o yottintini e jom makko ko o nulaa kon fow. Onsay jom galle on tikki, o wi'i ndun kurkaadu makko: ‹Yahu kisan e ɗate ɗen fow, njane e tosooke, addanoyaa mi miskinɓe ɓen e jukkunnaaɓe ɓen e bumɓe ɓen e boofooɓe ɓen fow.›
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 «Kurkaadu ndun wi'i: ‹Jom an, ko yamirɗon kon waɗaama, kono haa jooni ka jooɗee no lutti.›
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 «Onsay jom galle ɗen wi'i kurkaadu ndun: ‹Yahu haa ka fulawaa, takkoɗaa kowle ɗen fow, rewaa e ɗatoy koy fow, etoɗaa no yimɓe ɓen arda fii no ka an heewira.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ko fii mi andinii on, hay gooto e ɓee ɓe mi saatinnoo aranun mettotaako oo nafakka an!› »
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tawi jamaa moolanaaɗo no jokkondirnoo e Iisaa. O fewtiti ɓe, o wi'i:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 «Si goɗɗo arii e an, hara o woniraa selugol ben makko e yumma makko e ɓeyngu makko e ɓiɓɓe makko ɓen e neene-gootooɓe makko ɓen worɓe e rewɓe haa naɓani wonkii makko kin tigi, haray onɗon waawataa wonude taalibaajo an.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Awa kadi kala mo ƴettaali *leggal mun altindiraangal ngal jokkimmi, haray ontigi waawataa wonude taalibaajo an.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 «Hara ko hombo e mon si no faalaa darnude koore, ronkata jooɗaade taho, taskoo fii ko o eɓɓi kon si ko ko yonata?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Kulol wota ootigi fuɗɗo ronka gaynude, fii wota yi'uɓe mo e ɗun ɓen fow jalu mo,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 wi'a: ‹Oo neɗɗo fuɗɗino darnude, kono o waawaali lannitaade!›
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 «Maa hara ko lanɗo hombo fokkitanta haɓidoygol e lanɗo goo mo konu mun woni embere yimɓe guluuje noogayo, hara kanko ngu makko ngun ko embere yimɓe guluuje sappo, ronkata jooɗaade taho, taskoo si o heɓoyay kutu maɓɓe?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Si o tawii non o heɓoytaa kutu maɓɓe ɓay oya no woɗɗitii mo taho, o nelay e on fii yo on waɗan mo sartiiji no ɓuttu on tabitira.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ko ɗun waɗi, kala e mon mo woniraa seedugol e ko o jeyi kon, haray gasataa wonde taalibaajo an.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 «Lanɗan ko huunde moƴƴere, kono si dakamme majjan on iwii, haray ko honno dakamme majjan on wattirtee?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Haray ɗan alaa nafa ka leydi maa ka ɲolu, ko hawkoyteeɗan ka yaasi.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.