Hebreus 6
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT
1 Ko ɗun waɗi, sutanoɗen jannde ƴoƴunde nden, feƴƴen jannde baggere fii *Almasiihu on nden, hara en fuɗɗitaaki jannugol fii tuubugol kuuɗe nawrayɗe e mayde ɗen, e fii gomɗingol Alla,
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 e *lootagol maande kisiyee, e *fawugol juuɗe, e immitagol mayɓe ɓen, e ɲaawoore poomayankeere nden.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Ko ɗun waɗeten si Allaahu on newnii.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 Fii ndayginananooɓe, mettii dokkal kammuyankewal ngal, tawdaa e hendiiɓe *Ruuhu Seniiɗo on,
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 mettii moƴƴuki daaluyee Alla on wondude e doole aduna aroyoowo on ɓen kan,
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 si ɓe aru e selude gomɗinal ngal, ɓe waawetaake yilteede ka tuubuubuyee han kadi, ko fii haray kamɓe tigi ɓe fempitike *Ɓiɗɗo Alla on, e hoore ɗun ɓe aybinii mo e kene.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Nde leydi yari ndiyan saaƴoojan soono woo, ndi fuɗini puɗi wonduɗi e nafa fii mo ndi remanaa on, haray hindi wondi e barki Alla.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Kono si tawii ko bulle e kebbe ndi funnata, haray hinaa ndi huunde, ko ndi ɓadondirndi e kuddi, sakkitora sunneede.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Hay si men yewtirii nii, yo yiɓɓe amen, haray meɗen hoolii hiɗon e laawol moƴƴol e telen-ma kisiyee on.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Ko fii Alla hinaa mo feewaa, sakko o yejjita kuuɗe mon ɗen, e giggol ngol holluɗon fii innde makko nden, e golle ɗe waɗuɗon ɗen e ɗe waɗanton ɗen kadi yimɓe Alla ɓen.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Kono meɗen faalaa yo mo kala e mon hollir nii wakkilaare wootere nden e telen-ma pellital timmungal fii ko tanƴiniɗen kon haa ka sakkitorun.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Ko ɗun waɗi, wota on wonu aamuɓe, kono ɲembee ɓen heɓirnooɓe ndondi fodaandi ndin gomɗinal e muɲal.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Ko ɗun waɗi, nde Alla waɗannoo Ibraahiima fodaari ndin, o tawno o waawataa woondirde ko ɓuri mo kanko Alla mawnude, o woondiri hoore makko kanko tigi,
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 o wi'i:
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Ko e nder ɗun, ɓay wonii Ibraahiima habbike e nder muɲɲaare, o heɓi non ko o fodanoo kon.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 E hin-le, yimɓe ɓen no woondira ko ɓuri ɓe mawnude, nden woondoore wonana ɓe seedee fii rawnoode kala yeddondiral.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Ko wano non, hakkee ko Alla faalanoo hollude ronooɓe fodaari makko ndin ɓen noone no anniyee makko on firtortaa, o waɗirno ɗun woondoore
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 fii, sabu ɗee kuuɗe ɗiɗi ɗe waylotaako, ɗe tawata gasataa ka Alla fena, no enen fattiiɓe ɓen heɓiren wakkilaare tiiɗunde fii tamagol e tama'u mo Alla weeɓitani en on.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 On tama'u no wa'ani en wa saanirgal tiiɗungal holnii fii ngurndan men ɗan, rewoowo ka *wirngallo fii naatugol ka nder *nokkuure hormorde mawnde nden,
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 ɗun ko ka Almasiihu on naati ɗon fii men wa fertaniiɗo en laawol, o woni *yottinoowo mawɗo sadaka ka Alla haa poomaa, wano *Maaliki-Siddiiqu non.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.