Apocalipse 6
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NAA
1 Onsay mi yi'i Baalun kun no hoɓɓita wonnde e ɗen notanɗe jeeɗiɗi. Mi nani wonnde e ɗen tagooje nay wuuruɗe no wowlira wa hawa farɲitere, wi'a: «Aru!»
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Mi ndaari, mi tawi e hino puccu ranewu. Tawi waɗɗinooɗo ngu on no jogii laaɲal, o jonnaa *meetelol, o yaari wa fooloowo e fii foolugol.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 Ɓay kun hoɓɓitii notannde ɗimmere nden, mi nani tagoore ɗimmere wuurunde nden no wi'a: «Aru!»
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Ɗon kadi puccu goo yalti, tawi hingu wojjiri wa yiite. Waɗɗinooɗo ngu on hendii bawgal ittugol ɓuttu ngun ka hoore leydi fii no yimɓe ɓen warindirira. O jonnaa kaafa njana.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 Ɓay Baalun kun hoɓɓitii notannde tammere nden, mi nani tagoore tammere wuurunde nden no wi'a: «Aru!» Mi ndaari, mi tawi e hino puccu ɓalewu. Tawi waɗɗinooɗo ngu on no jogii balansi ka jungo mun.
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Mi nani ko wa'itata wa hawa iwruka e hakkunde ɗen tagooje nay wuuruɗe, no wi'a: «Sariyaare wootere ngawri ko *dinaruuru wooturu, awa kadi sariyaare tati muutiri ko dinaruuru wooturu, kono nebban ɗan e njaram ɗan wota a bonnu!»
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 Ɓay kun hoɓɓitii notannde nayaɓere nden, mi nani hawa tagoore nayaɓere wuurunde nden no wi'a: «Aru!»
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 Mi ndaari, mi tawi e hino puccu fultiingu. Waɗɗinooɗo ngu on no wi'ee Mayde, tawi jahannama no jokki mo. Ɓe jonnaa bawgal e hoore peccun nayaɓun kun ka leydi fii mulirgol yimɓe ɓen kaafa e heege e ɲabbeeli e kulle buruure ɗen ka leydi.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Ɓay kun hoɓɓitii notannde jowaɓere nden, mi yi'i ka ley *layyorde wonkiiji waranooɓe ɓen sabu humagol maɓɓe e daaluyee Alla on e seeditoore nde ɓe waɗi nden.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Tawi hiɗi ewnotonoo ko tiiɗi, wi'a: «Yaa an Joomiraaɗo *Seniiɗo, Goongaajo, e hara ko haa honde tuma nennotoɗaa ɲaawugol hoɗuɓe ka aduna ɓen, yottanoo ƴiiƴan amen ɗan?»
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Mo kala e maɓɓe jonnaa dolokke daneejo, ɓe wi'aa yo ɓe fowto kadi e nder saa'ihun, haa tuma adadu gollidooɓe e maɓɓe ɓen e musiɓɓe maɓɓe wariroyteeɓe wa maɓɓe ɓen timmi.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Onsay mi yi'i Baalun kun no hoɓɓita notannde jeegaɓere nden. Dimbannde leydi tiiɗunde waɗi, naange ngen ɓawliri wa bagi sacciraaɗo leeɓi ɓaleeji, lewru ndun fow kadi wa'i wa ƴiiƴan.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Tawi koode ɗen ka kammu no saamude ka leydi, wa kuraaje wonɗe saamude nde hendu tiiɗundu dimbi kurahi.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Tawi kammu ngun no dira taggora wa gatal, awa kadi pelle ɗen e suriije ɗen fow dirti ka wonnoo ɗon.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Lamɓe aduna ɓen e tedduɓe ɓen e hooreeɓe suufaaɓe ɓen e alɗuɓe ɓen e dolnuɓe ɓen e jiyaaɓe ɓen fow e rimɓe ɓen no suuɗoyii ka pammeeje e ka lombi pete pelle,
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 e hoore hiɓe wi'a pelle ɗen e pete ɗen: «Yanee e hoore amen, suuɗon men gite oo Jooɗiiɗo ka jullere laamu e tikkere Baalun kun!
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Ko fii ɲalaande mawnde tikkere maɓɓe nden arii, e ko hombo waawata nde dartaade?»
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.