Apocalipse 6
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs BKJ
1 Onsay mi yi'i Baalun kun no hoɓɓita wonnde e ɗen notanɗe jeeɗiɗi. Mi nani wonnde e ɗen tagooje nay wuuruɗe no wowlira wa hawa farɲitere, wi'a: «Aru!»
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Mi ndaari, mi tawi e hino puccu ranewu. Tawi waɗɗinooɗo ngu on no jogii laaɲal, o jonnaa *meetelol, o yaari wa fooloowo e fii foolugol.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Ɓay kun hoɓɓitii notannde ɗimmere nden, mi nani tagoore ɗimmere wuurunde nden no wi'a: «Aru!»
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Ɗon kadi puccu goo yalti, tawi hingu wojjiri wa yiite. Waɗɗinooɗo ngu on hendii bawgal ittugol ɓuttu ngun ka hoore leydi fii no yimɓe ɓen warindirira. O jonnaa kaafa njana.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ɓay Baalun kun hoɓɓitii notannde tammere nden, mi nani tagoore tammere wuurunde nden no wi'a: «Aru!» Mi ndaari, mi tawi e hino puccu ɓalewu. Tawi waɗɗinooɗo ngu on no jogii balansi ka jungo mun.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Mi nani ko wa'itata wa hawa iwruka e hakkunde ɗen tagooje nay wuuruɗe, no wi'a: «Sariyaare wootere ngawri ko *dinaruuru wooturu, awa kadi sariyaare tati muutiri ko dinaruuru wooturu, kono nebban ɗan e njaram ɗan wota a bonnu!»
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Ɓay kun hoɓɓitii notannde nayaɓere nden, mi nani hawa tagoore nayaɓere wuurunde nden no wi'a: «Aru!»
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Mi ndaari, mi tawi e hino puccu fultiingu. Waɗɗinooɗo ngu on no wi'ee Mayde, tawi jahannama no jokki mo. Ɓe jonnaa bawgal e hoore peccun nayaɓun kun ka leydi fii mulirgol yimɓe ɓen kaafa e heege e ɲabbeeli e kulle buruure ɗen ka leydi.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Ɓay kun hoɓɓitii notannde jowaɓere nden, mi yi'i ka ley *layyorde wonkiiji waranooɓe ɓen sabu humagol maɓɓe e daaluyee Alla on e seeditoore nde ɓe waɗi nden.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Tawi hiɗi ewnotonoo ko tiiɗi, wi'a: «Yaa an Joomiraaɗo *Seniiɗo, Goongaajo, e hara ko haa honde tuma nennotoɗaa ɲaawugol hoɗuɓe ka aduna ɓen, yottanoo ƴiiƴan amen ɗan?»
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Mo kala e maɓɓe jonnaa dolokke daneejo, ɓe wi'aa yo ɓe fowto kadi e nder saa'ihun, haa tuma adadu gollidooɓe e maɓɓe ɓen e musiɓɓe maɓɓe wariroyteeɓe wa maɓɓe ɓen timmi.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Onsay mi yi'i Baalun kun no hoɓɓita notannde jeegaɓere nden. Dimbannde leydi tiiɗunde waɗi, naange ngen ɓawliri wa bagi sacciraaɗo leeɓi ɓaleeji, lewru ndun fow kadi wa'i wa ƴiiƴan.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Tawi koode ɗen ka kammu no saamude ka leydi, wa kuraaje wonɗe saamude nde hendu tiiɗundu dimbi kurahi.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Tawi kammu ngun no dira taggora wa gatal, awa kadi pelle ɗen e suriije ɗen fow dirti ka wonnoo ɗon.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Lamɓe aduna ɓen e tedduɓe ɓen e hooreeɓe suufaaɓe ɓen e alɗuɓe ɓen e dolnuɓe ɓen e jiyaaɓe ɓen fow e rimɓe ɓen no suuɗoyii ka pammeeje e ka lombi pete pelle,
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 e hoore hiɓe wi'a pelle ɗen e pete ɗen: «Yanee e hoore amen, suuɗon men gite oo Jooɗiiɗo ka jullere laamu e tikkere Baalun kun!
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Ko fii ɲalaande mawnde tikkere maɓɓe nden arii, e ko hombo waawata nde dartaade?»
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.