Apocalipse 6
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARIB
1 Onsay mi yi'i Baalun kun no hoɓɓita wonnde e ɗen notanɗe jeeɗiɗi. Mi nani wonnde e ɗen tagooje nay wuuruɗe no wowlira wa hawa farɲitere, wi'a: «Aru!»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Mi ndaari, mi tawi e hino puccu ranewu. Tawi waɗɗinooɗo ngu on no jogii laaɲal, o jonnaa *meetelol, o yaari wa fooloowo e fii foolugol.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ɓay kun hoɓɓitii notannde ɗimmere nden, mi nani tagoore ɗimmere wuurunde nden no wi'a: «Aru!»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ɗon kadi puccu goo yalti, tawi hingu wojjiri wa yiite. Waɗɗinooɗo ngu on hendii bawgal ittugol ɓuttu ngun ka hoore leydi fii no yimɓe ɓen warindirira. O jonnaa kaafa njana.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ɓay Baalun kun hoɓɓitii notannde tammere nden, mi nani tagoore tammere wuurunde nden no wi'a: «Aru!» Mi ndaari, mi tawi e hino puccu ɓalewu. Tawi waɗɗinooɗo ngu on no jogii balansi ka jungo mun.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Mi nani ko wa'itata wa hawa iwruka e hakkunde ɗen tagooje nay wuuruɗe, no wi'a: «Sariyaare wootere ngawri ko *dinaruuru wooturu, awa kadi sariyaare tati muutiri ko dinaruuru wooturu, kono nebban ɗan e njaram ɗan wota a bonnu!»
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ɓay kun hoɓɓitii notannde nayaɓere nden, mi nani hawa tagoore nayaɓere wuurunde nden no wi'a: «Aru!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Mi ndaari, mi tawi e hino puccu fultiingu. Waɗɗinooɗo ngu on no wi'ee Mayde, tawi jahannama no jokki mo. Ɓe jonnaa bawgal e hoore peccun nayaɓun kun ka leydi fii mulirgol yimɓe ɓen kaafa e heege e ɲabbeeli e kulle buruure ɗen ka leydi.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Ɓay kun hoɓɓitii notannde jowaɓere nden, mi yi'i ka ley *layyorde wonkiiji waranooɓe ɓen sabu humagol maɓɓe e daaluyee Alla on e seeditoore nde ɓe waɗi nden.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Tawi hiɗi ewnotonoo ko tiiɗi, wi'a: «Yaa an Joomiraaɗo *Seniiɗo, Goongaajo, e hara ko haa honde tuma nennotoɗaa ɲaawugol hoɗuɓe ka aduna ɓen, yottanoo ƴiiƴan amen ɗan?»
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Mo kala e maɓɓe jonnaa dolokke daneejo, ɓe wi'aa yo ɓe fowto kadi e nder saa'ihun, haa tuma adadu gollidooɓe e maɓɓe ɓen e musiɓɓe maɓɓe wariroyteeɓe wa maɓɓe ɓen timmi.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Onsay mi yi'i Baalun kun no hoɓɓita notannde jeegaɓere nden. Dimbannde leydi tiiɗunde waɗi, naange ngen ɓawliri wa bagi sacciraaɗo leeɓi ɓaleeji, lewru ndun fow kadi wa'i wa ƴiiƴan.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Tawi koode ɗen ka kammu no saamude ka leydi, wa kuraaje wonɗe saamude nde hendu tiiɗundu dimbi kurahi.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Tawi kammu ngun no dira taggora wa gatal, awa kadi pelle ɗen e suriije ɗen fow dirti ka wonnoo ɗon.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Lamɓe aduna ɓen e tedduɓe ɓen e hooreeɓe suufaaɓe ɓen e alɗuɓe ɓen e dolnuɓe ɓen e jiyaaɓe ɓen fow e rimɓe ɓen no suuɗoyii ka pammeeje e ka lombi pete pelle,
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 e hoore hiɓe wi'a pelle ɗen e pete ɗen: «Yanee e hoore amen, suuɗon men gite oo Jooɗiiɗo ka jullere laamu e tikkere Baalun kun!
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Ko fii ɲalaande mawnde tikkere maɓɓe nden arii, e ko hombo waawata nde dartaade?»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.