João 4
Fulfulde Borgu NT (FUE_SIM) vs NTLH
1 Farisaaɓe nanii Yeesu e waɗa batisi, e heɓa aahiiɓe ɗuuɓɓe faa ɓuri Yuhaana.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 To gooŋa nun, Yeesu e hoore mum waɗay batisi, amma aahiiɓe makko nun waɗannoo ɗum.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 No Yeesu nani ka Farisaaɓe bati, ummii leydi Yahudiya, witti leydi Galili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 E haani bo o falta leydi Samariya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 O wari e siire Samariya bi'eteene Sikar, takkol gesa ŋa Yaakuubu hokki ɓiyum Yusufu.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ɗon ɓunnu Yaakuubu woni. No Yeesu somi yaadu, jooɗii gaɓɓuɗe ɓunnu ŋol. Caka nyaalooma nun.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Samariyaajo debbo wari ƴoogugo. Yeesu wi'i mo: «Hokkoram diyam, mi yara!»
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Tawi aahiiɓe makko yahii siire soodoygo ko nyaametee.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Debbo on wi'i Yeesu: «Ee, noy an Yahuduujo, eelirtaa am diyam jaraa, min samariyaajo debbo?» Nani bo potal walaa hakkune Yahuduuɓe e Samariyaaɓe.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Yeesu toontii mo, wi'i: «To aa annunoo no dokkal Alla foti, e moy wi'i maa: “Hokkoram diyam, mi yara!” an nun eelatano mo, o hokkee diyam yonki.»
10 Então Jesus disse:
11 Debbo on wi'i mo: «Moodibbo, a walaa cawgal. Ɓunnu nun bo e luggi. Toy keɓataa diyam yonki ɗam?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 A ɓuru nun maama amen Yaakuubu, kokkuɗo men ɓunnu ŋol manŋu na? Kanko e ɓiɓɓe makko, e bisaaji makko fu, ɓe jarii e maggol.»
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Yeesu toontii mo, wi'i: «Neɗɗo fu jarɗo diyam ɗam, ɗonɗete kade,
13 Então Jesus disse:
14 amma jarɗo diyam ɗam kokkanmi ɗum, ɗonɗataake faa abada. Gam diyam kokkanmi ɗum, laatanto ɗum ɓuldude diyam kokkoojam yonki tabitiiki.»
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Debbo on wi'i: «Moodibbo, hokkoram diyam ɗam, to mi ɗonɗee kade, to mi wittaa bo ƴoogugo.»
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Yeesu wi'i mo: «Yahu noddoy gorko maa, garidon!»
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Debbo on toontii mo: «Mi walaa gorko.» Yeesu wi'i mo: «Aa woodi gooŋa no bi'uɗaa a walaa gorko.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 A ettayno maa worɓe joyo. Gorko gonduɗaa jooni on bo, gorko maa bane. A batii gooŋa.»
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Debbo on wi'i mo: «Moodibbo, laaɓanii am, a laati nun Annabiijo.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Maamiraaɓe amen saafiino Alla dow waanne nee, amma onon, oon bi'a: ‟Urusaliima nun Alla haani saafeego”.»
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Yeesu wi'i mo: «Banniraawo debbo, hoola ko batan maa mi. Wakkati e wara, dow waanne nee ɗo bane, Urusaliima bo bane caafoton Baaba.
21 Jesus disse:
22 Onon Samariyaaɓe, oon caafa ko on annaa, menen Yahuduuɓe, ko men anni men caafata, gam kisidam to Yahuduuɓe nun ƴiwata.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Amma wakkati e wara, ki yottike du, de saafooɓe gooŋakuuɓe saafirta Baaba e ruuhu e gooŋa. Iri saafooɓe ɓee ɗon nun Baaba daartata.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Alla laati nun Ruuhu. Gam majjum, e haani saafooɓe, saafira mo e ruuhu e gooŋa.»
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Debbo on wi'i: «Mii anni Almasiihu, bi'eteeɗo Cuɓaaɗo, waran. To o warii, o humpitanan men kujje fu.»
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Yeesu wi'i mo: «Min, baddoowo e maa, woni kanko.»
26 Então Jesus afirmou:
27 Dow kaa ɗon, aahiiɓe makko yottii to maɓɓe. No Yeesu baddata e debbo on, ɗum haaynii ɓe, amma baa gooto maɓɓe wi'ay: «Ko daartataa?» Naa: «Gam ume baddataa e makko?»
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Den debbo on resi ƴoogirgal mum, witti siire, bati himɓe, wi'i:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 «Garee, daaree gorko batuɗo am ko gaɗunoomi fu. Kanko bane woni Almasiihu on?»
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ɓe burti siire nen, ɓe jahi to makko.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Wakkati den aahiiɓe e sawrina mo, e wi'a: «Moodibbo, nyaamu!»
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 O toontii ɓe: «Mii woodi ko nyaamaanmi, ko on annaa.»
32 Jesus respondeu:
33 Aahiiɓe ɓen e ƴamontira: «Moy waddani mo ko nyaametee?»
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Yeesu wi'i ɓe: «Nyaamdu am laati nun waɗugo sago lilɗo am, e heennyitingo golle ɗe o hokkimmi.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Onon, oon bi'a: ‟Faa hanne lebbi naay horii go dugge yottoo?” Amma min, mii wi'a on: ɓantee gite mon, daaree, gese ɓennii, ɗe potii ruggeego.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Dugguɗo heɓan joddi, hawritan ɓiɓɓe gam yonki tabitiiki, gam aawuɗo e dugguɗo seyodoo.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Ɗum ɗon e tabbitina ballool ŋol ɗo: ‟Gooto e aawa, gooto e rugga.”
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Mi lilii on duggoon to on gollay. Woɓɓe gollii, onon, on nafitoroo golle maɓɓe.»
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Der siire nen, Samariyaaɓe ɗuuɓɓe goonɗinii Yeesu gam haala debbo ceediiɗo, wi'i: «O batii am ko gaɗunoomi fu.»
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Gam majjum no Samariyaaɓe yottii to Yeesu, ɓe eeli mo o jooɗoo to maɓɓe. O waɗi ɗon balɗe ɗiɗi.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Himɓe ɗuuɓɓe, faa ɓuri no arande, goonɗini mo, no nani haala makko.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Ɓe bi'i debbo on: «Jooni, hinaa gam ka batuɗaa men tan acci men goonɗini. Amma menen e ko'e amen, men nanii haala makko, emen anni kanko woni Kisinoowo duuniyaaru lalley.»
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 No Yeesu waɗi ton balɗe ɗiɗi, o witti Galili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Kanko e hoore makko o seedike, o wi'i: «Annabiijo teddintaake der leydi mum.»
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 No o yottii Galili, Galilinkeeɓe jaɓɓorii mo juuɗe ɗiɗi, gam kamɓe bo ɓe jahiino juulɗe Urusaliima, ɓe ji'iino ko o waɗi ton fu.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Den Yeesu warti Kana, der leydi Galili to o waylitinnoo diyam laatii jaram. Tawi ɓii gorko semmenteejo gom, yanɗaa, e fukkii Kafarnahum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Semmenteejo on nani Yeesu ƴiwii Yahudiya, warii Galili. O yahi to makko, o eeli mo o yaha o nyawtaa ɓiyiiko ɓadiiɗo maayugo.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yeesu wi'i mo: «Abada on goonɗintaa, to on ji'ay kaayeefiiji e haaynaareeji.»
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Semmenteejo on wi'i mo: «Moodibbo, en jahu diga ɓiyam maayay.»
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Yeesu wi'i mo: «Hootu, ɓiya e wuuri.» Gorko on goonɗini ko Yeesu bati ɗum, witti.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 E laawol, gollooɓe makko fotti e makko, wi'i mo ɓiyiiko yoofike.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 O ƴami ɓe: «Wakkati dey o yoofii?» Ɓe toontii mo, ɓe bi'i: «Keenya juura jonte ɗen yoofi mo.»
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Baabiiko anniti wakkati oo ɗon nun lalley Yeesu wi'i mo: «Ɓiya yoofike!» Kanko e getti makko fu, ɓe goonɗini Yeesu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Ɗum ɗon woni kaayeefi ɗiɗaɓi ki Yeesu waɗi Galili, no ƴiwunoo Yahudiya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.