Marcos 11
Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs BKJ
1 Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia ti rfaseri Yerusalem, na raran lan ahu Betfage ovu Betania. Ahu irua yai rnaꞌa vuar Zaitun. Ba Yesus nsinir tamata irua tali Ni tamata ovi rorang Ia ma rti ula ira.
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 Ia nfalak verin ira ne, “Miti ahu i naꞌa ulu eri. Ti myaran ahu eri, na veka mtyuan lahir keledai isa i wol kaꞌi dawan ia obin. Rkeak teri ia, ovu vali tamata ra wol rata rdoku tetan ratan obin. Mryuvat ni kakeak a ma fyabana ia mya.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Beta ne tamata ra rorat mia ne, ‘Afakinimi mryuvat keledai yai ni kakeak a?’, na fyalak ne, ‘Duilaꞌa nperlu keledai yai, ovu wol mnanat, na veka rtaha ewal rma.’ ”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Tamata irua yai rti ma rtuan keledai yai naꞌa lingaꞌan nelan. Tamata ra rkeak keledai yai naꞌa rahan isa ni falfolat a. Ba irua rti ma raruvat ni kakeak a, na
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 tamata ovi rdiri inyai rorat ira ne, “Afakinimi mryuvat keledai yai ni kakeak a?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Tamata irua yai rfalak wean afa ovi Yesus nfalak lan roak verin ira, ba tamata ovi rnaꞌa inyai rsiꞌik watan ma rfabana keledai yai rti.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Ba rfabana keledai yai rti verin Yesus, ovu rala rira ravit blawat ra ma al raraang tetan ratan a, ma Yesus rata ndoku.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Tamata rivun rvelar rira ravit a blawat ra naꞌa lingaꞌan ralan, na boku vali rfadoku aa sanan tutul ovi retal naꞌa rira vaꞌi ra.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Tamata ovi rbana ula ira ovu ovi rban-muri ra, rafwak ma vairira dawan ne, “Mya ma tfadawang Ubu! Ubu naflahar Ia i nma ovu Duilaꞌa naran a.
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Ubu naflahar ita, tevek Ni fareta i veka nma ini lolin urun, wean i ubud a nusid Raja Daud nfareta! Ubu nanaꞌa wan i karatat lia munuk a, ba traning Ia!”
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Yesus naran roak Yerusalem ma nti Yahudi rira Rahan Dawan Falurut ralan a. Ia nsiꞌik lilit wan yai, na yaꞌi laflofan roak, ba nti Betania ovu Ni tamata vutu rahin irua ovi rorang Ia.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ni ilyan ana, Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia rban-talik Betania, na Yesus nfarnuang Ni balafar roak.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Tali raroa obin, na nsiꞌik aa isa naran ara nafroang roak. Ba nti ma nsiꞌik aa yai al ndava ne, vuan te wahal, naꞌuk wol nrea vuan isa vali. Ia nrea watan aa yai roan ra, tevek wol naran amar i vuan obin.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Ba Yesus nfalak verin aa ara yai ne, “Tali amar ini, na tamata ra wol raꞌan roak vuam a!” Yesus Ni tamata ra rarenar munuk afa i nfalak a.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia rewal ira rti Yerusalem, na nti Yahudi rira Rahan Dawan Falurut ni lean a, ma nalaꞌing vatuk tamata ovi rfedi-rfaha afa naꞌa inyai, beti nir-nar tamata ovi rsikati kubang rira meja ra, ovu vali dakdokwan ovi tamata ra rdoku ma ala rfedi modarlaka.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ia ntab-teri vali tamata ra ma deka rtaha afa ovi rfedi-rfaha ra, ma rahu Rahan Dawan Falurut ni lean a.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Yesus notu wean inyai, beti nair tamata ovi rnaꞌa inyai. Ia nfalak verin ira ne, “Surat Ralan nfalak wean ini: ‘Ning rahan a neluk rahan falurut verin bangsa ra munuk naꞌa lanit ivavan,’ naꞌuk mia myotu ma neluk wan ma tamata barborin ra rnaꞌa.”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Yahudi rira dawan mela falurut ra ovu dawan ovi rair Ubu Ni inukun ra rarenar vaivatul avyai, ba rdava lingaꞌan mane rfedan Yesus, tevek rbobar Ia. Rbobar Ia, tevek tamata rivun ovi rnaꞌa inyai rtalkaka, ovu inar urun ma rarenar afa ovi nfalak ra.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Lera nakduvul ma laflofan roak, na Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia rban-talik kota yai.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Varverak sumatan obin, na Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia rban-ewal rti Yerusalem ma raran aa ara yai. Aa yai nangaran munuk roak ma ti naran ni waꞌar ra.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Petrus nangnanang ewal afa i Yesus nfalak lan roak verin ira naꞌa aa yai, ba nfalak verin Ia ne, “Tuan Guru, eka msiꞌik! Aa i inravin mear fwasoba yai nangaran munuk roak!”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Yesus nfalak verin ira ne, “Myorang urun Ubu!
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Afa i ufalak verin mia ini, kena urun! Wean i tamata iki watan wol ralan raruan al norang Ubu, na ia veka nfalak verin vuar isa ne, ‘Mlaun talik wam kikyai ma roal mtuba tahat ralan!’, na vuar yai veka nlaun lahir ma roal ntuba tahat.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Wean inyai, bi ufalak verin mia ne, wean i myorang ne, afa ovi myera tali Ubu naꞌa bira falurut ra, Ia nala roak verin mia, na Ia veka nala afa avyai verin mia.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Naꞌut i miflurut, na wean i ralabira sian tamata isa, na myabun ia veki, boma Yamabira i nleal lanit ratan veka naꞌi vatuk vali bira salasilan ra. [
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Naꞌuk wean i wol myabun tamata ra, na Yamabira naꞌa lanit ratan veka wol naꞌi vatuk vali bira salasilan ra.”]
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia rewal ira rma Yerusalem. Ia nbana naꞌa Yahudi rira Rahan Dawan Falurut ni lean a, na Yahudi rira dawan mela falurut ra ovu rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra, ovu vali Yahudi rira dawan ra rma ma rtuan Ia,
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 ma rorat ne, “Oa Mu ngrebat aka ma al motu afa ovi? Iki nala ngrebat yai verin Oa ma motu afa avyai?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Yesus nfalak ne, “Yaꞌa mane orat mia naꞌa afa isa, ba byalat Yaꞌa veki, beti ufalak vali verin mia ne, iki nala ngrebat verin Yaꞌa ma otu afa avyai.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Yohanes nbaptis tamata ra ovu ngrebat tali iki? Ngrebat tali lanit ratan, te tali tamata? Eka fyalak kikyai!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Ba rsifalak afa verin ira ne, “Wean i tfalak ne, ‘Yohanes ni ngrebat ntali lanit ratan,’ na Ia veka nfalak ne, ‘Notu afakinimi wol myorang ia?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Naꞌuk susa vali ma tfalak ne, ‘Ngrebat tali tamata!’ ” Ira rbobar, tevek tamata rivun rorang roak ne, Yohanes nabi mngaꞌun ia.
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Ba rfalak verin Yesus ne, “Ami wol amkaꞌa.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.