2 Samuel 18
Ibibiriya: Igambo lya Rurema mu ndeto ye'kifuliiru (FLR) vs NTLH
1 Mwami Dahudi, mbu alangiize bo bâli ririinwi, anabagaba biso-biso, anabiika abakulu baguma boꞌkukizi rongoora abasirikaani kihumbi-kihumbi, naꞌbandi boꞌkurongoora abasirikaani igana-igana.
1 O rei Davi juntou todos os seus soldados, dividiu-os em grupos de mil e em grupos de cem e colocou oficiais para comandá-los.
2 Yabo basirikaani booshi, Dahudi anabagaba mweꞌbiso bishatu. Kiso kiguma, kyanakizi rongoorwa na Yohabu. Ikya kabiri, kyanakizi rongoorwa na Habishaayi mugala Zeruya, mwene wabo Yohabu. Neꞌkya kashatu, kyanakizi rongoorwa na Hitayi, Umugaati. Dahudi anashubi deta: «Ku kasiisa, naani tugagendanwa.»
2 Então mandou que saíssem em três grupos, um comandado por Joabe, outro por Abisai, irmão de Joabe (a mãe deles era Zeruia), e outro por Itai, da cidade de Gate. E o rei disse aos seus homens: — Eu também irei com vocês.
3 Haliko yabo bandu baage, banamúlahirira, banamúbwira kwokuno: «Nanga, e waliha! Wehe, utagende. Twehe, iri twangatibita, batagatulola kwo. Na kundu baguma biitu bangayitwa, batangayishuhiza. Si wehe, mu kati kiitu, ulyagagi naꞌkamaro bweneene ukuhima abandu bihumbi ikumi! Ku yukwo, usigalage haahano mu kaaya, gira ukakizi tutabaala ku magoorwa giitu.»
3 Eles responderam: — O senhor não deve ir. Se formos obrigados a fugir ou se os inimigos matarem a metade do nosso exército, isso não fará nenhuma diferença para eles. Mas o senhor vale por dez mil de nós. Será melhor que o senhor fique aqui na cidade e nos mande socorro.
4 Mwami anabashuvya: «Ngiisi byo mwabona, byo nganagira.»
4 — Eu farei o que vocês acharem melhor! — respondeu o rei. Então ficou ao lado do portão enquanto os seus soldados saíam marchando em grupos de mil e de cem.
5 Haaho, mwami anahamuliza Yohabu, na Habishaayi, na Hitayi, kwokuno: «Namùyinginga, hatagirage úgagendi komeeresa umusore Habusalumu.» Galya magambo go mwami akabwira abakulu baꞌbasirikaani hiꞌgulu lya Habusalumu, abasirikaani booshi bâli gayuvwiti.
5 Ele deu a seguinte ordem a Joabe, Abisai e Itai: — Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza. E toda a tropa ouviu Davi dar essa ordem a todos os oficiais.
6 Balya basirikaani ba Dahudi, banayilagala mwiꞌshamba, gira bagendi lwisa Abahisiraheeri. Yiryo izibo, likalwirwa mu lubako lweꞌHifurahimu.
6 O exército de Davi avançou contra os israelitas no campo e lutou contra eles na floresta de Efraim.
7 Iri hakatama, yabo basirikaani ba Dahudi, banahima Abahisiraheeri. Ku lwolwo lusiku, bakakunguza izibo, hakafwa abasirikaani bihumbi makumi gabiri.
7 E os soldados de Davi derrotaram os israelitas. Foi uma derrota terrível: vinte mil homens foram mortos naquele dia.
8 Yiryo izibo, lyanakwira hooshi mu kihugo. Na ábakafwira mu lubako, bo bingi ku bakayitwa ku ngooti. Habusalumu, umushaku gwahangatiira mu mashako geꞌkiti|src="co01086b.TIF" size="col" copy="David Cook" ref="18.9"
8 A luta se espalhou por toda aquela região, e morreram mais homens na floresta do que no campo de batalha.
9 Ku yikyo kyanya, ulya Habusalumu âli shoniiri ku kiiza kya punda. Lyeryo, anayami hulukira ku bakozi ba Dahudi. Kirya kiiza kya punda, iri kikaba kigweti kigalenga mwiꞌdako lyeꞌkiti kyoꞌmwalooni, umushaku gwoꞌyo Habusalumu gwanayizingira ku matavi gaakyo. Habusalumu anasigala agweti agalembeera. Si ulya punda yehe, anayami yigendera.
9 De repente, Absalão se encontrou com alguns dos soldados de Davi. Absalão ia montado numa mula, e, ao passar por baixo de um grande carvalho, a sua cabeça ficou presa nos galhos. A mula continuou a correr, e Absalão ficou pendurado.
10 Umukozi muguma wa Dahudi, iri akabona kwokwo, anagendi bwira Yohabu, ti: «Nabona Habusalumu agweti agalembeera ku kiti kyoꞌmwalooni.»
10 Um dos homens de Davi viu Absalão e disse a Joabe: — Eu vi Absalão pendurado num carvalho!
11 Yohabu anamúshuvya, ti: «Ka keera wamúbona? Aaho! Kituma kiki utayami múyita, atibukire haashi? Ukimúyite, njuba ngayami kuhemba ibihande ikumi byeꞌharija, kiri noꞌmukaba gweꞌndwani.»
11 Joabe disse: — Você viu? Então por que não o matou ali mesmo? Eu teria dado a você dez barras de prata e um cinto.
12 Uyo mundu anamúshuvya: «Kundu wanganvumbasa ibingorongoro kihumbi byeꞌharija, ndangagira mbu nyite umuluzi. Si ngiisi kwo mwami akutegeka, mwe na Habishaayi na Hitayi, twayiyuvwirwa, ti: “Mukizi langa Habusalumu.”
12 Mas o homem respondeu: — Mesmo que o senhor me desse mil barras de prata, eu não levantaria um dedo contra o filho do rei. Nós todos ouvimos o rei ordenar ao senhor, a Abisai e a Itai: “Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza.”
13 Aaho! Tudetage kwo nangayihindulira mwami, na nyite mugala wage. Igambo mwene yiryo, si ndaakwo lyangabishama! Na mwami angayami ngobooka. Kiri na wenyene wanganyikaraba.»
13 Se eu tivesse desobedecido e matado Absalão, o rei saberia disso — ele sabe de tudo —, e o senhor não me defenderia.
14 Lyeryo, Yohabu anamúnaakira, ti: «Ndangaki teera ikyanya mu kukulindirira.»
14 — Não vou perder mais tempo com você! — disse Joabe. Então Joabe pegou três lanças e as enterrou no peito de Absalão enquanto ele ainda estava vivo, pendurado no carvalho.
15 Abasirikaani baage ikumi ábâli mútwaziizi ibyugi, nabo banayilunda ku Habusalumu, banamúshulika, halinde banamúlungulula.
15 E dez soldados de Joabe cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Ulya Yohabu anayami dihiriza ikibuga, gira abasirikaani booshi bayimange. Yabo booshi, banaleka ukulwa.
16 Aí Joabe tocou a corneta a fim de parar a luta. As suas tropas pararam de perseguir os israelitas e voltaram.
17 Banayabiira kirya kirunda, banakikabulira mu kishimo kihamu, íkyâli riiri mu lubako, banakilunda kwaꞌmabuye mingi.
17 Eles pegaram o corpo de Absalão e o jogaram numa cova funda na floresta e o cobriram com uma enorme pilha de pedras. Então todos os israelitas fugiram, cada um para a sua casa.
18 Ku kyanya Habusalumu âli ki riiri mugumaana, âli mali gwanwa ayishingira inguliro áhali mu buuzibwa Indekeera ya Mwami. Anadeta: «Bwo ndahiiti umwana mutabana, ndaaye úgasigala mwiꞌziina lyani, mbu ngizi kengeerwa.» Iyo nguliro, anagiyinika iziina lyage. Kwokwo, kwo iri mu buuzibwa, halinde zeene.
18 Quando ainda vivia, Absalão construiu um monumento para si mesmo no vale dos Reis porque ele não tinha nenhum filho para manter vivo o seu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento, que até hoje é conhecido como o Monumento de Absalão.
19 Haaho, Ahimaazi mugala Saadoki, anadeta: «Umbanguule ngendi menyeesa mwami, kwo Nahano amúkiza mu maboko gaꞌbagoma baage.»
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse a Joabe: — Deixe que eu vá correndo dar ao rei a notícia de que o
20 Yohabu anamúshuvya: «Utali we gamútwalira umwazi zeene. Ukubika, wangagendi múbikira gwo ulundi lusiku. Si utangagendi múbikira zeene. Mukuba, umuluzi yenyene, keera afwa.»
20 — Não! — respondeu Joabe. — Hoje você não vai levar nenhuma boa notícia. Outro dia você poderá fazer isso, mas hoje não, porque o filho do rei morreu.
21 Haaho, Yohabu anahamagala Umuhendyopiya muguma, anamúbwira: «Wehe, ugendi ganuulira mwami ngiisi byo wabona.» Uyo Muhendyopiya, anatee fukama imbere lya Yohabu, anabuli yami tibitira imunda mwami.
21 Então disse ao seu escravo etíope: — Vá você e diga ao rei o que viu. O escravo curvou-se diante de Joabe e saiu correndo.
22 Uyo Ahimaazi anashubi bwira Yohabu: «Kundu kwokwo, umbanguule naani, njalagire uliira Muhendyopiya.»
22 Aimaás insistiu: — Por favor, deixe-me levar as notícias também, não importa o que aconteça. — Por que você quer fazer isso, meu filho? — perguntou Joabe. — Você não receberá nenhuma recompensa por isso.
23 Ahimaazi, ti: «Kundu ndaabyo, leka ngende naaho.» Yohabu anamúhanguula kwo agende. Ulya Ahimaazi, analenga mu njira ya mwiꞌshamba, anatanga uyo Muhendyopiya.
23 — Aconteça o que acontecer, eu quero ir! — repetiu Aimaás. — Então vá! — respondeu Joabe. Aí ele saiu correndo pela estrada do vale do rio Jordão e passou na frente do escravo etíope.
24 Ku yikyo kyanya, Dahudi âli bwatiiri ha kati keꞌbisimba-lyango byombi byaꞌkaaya. Umulaliizi anashonera ku luzitiro, anagendi yimanga hiꞌgulu, kwiꞌrembo. Iri akalangiiza, anabona umundu agweti agatibita bweneene, ndaanaye úmúyimwiri.
24 Davi estava sentado entre o portão que dá para fora da cidade e o que dá para dentro. O vigia subiu para o alto da muralha e ficou no terraço do portão. Ele olhou para fora e viu um homem correndo sozinho.
25 Uyo mulaliizi anadeta kwiꞌzu lihamu: «E mwami, nabona umundu úgweti úgayija mulindi.»
25 Então avisou o rei. E o rei disse: — Se ele está sozinho, vem trazendo boas notícias. E o corredor veio chegando.
26 Uyo mulaliizi anashubi bona ugundi mundu, anadeta kwiꞌzu lihamu: «E mwami, nabona ugundi mundu úgweti úgayija mulindi. Haliko, naye ali yenyene.» Mwami, ti: «Uyo naye, aleeta ugundi mwazi mwija.»
26 Então o vigia viu outro homem correndo sozinho e gritou para o guarda do portão: — Veja! Vem vindo outro homem correndo! — Esse também está trazendo boas notícias! — respondeu Davi.
27 Uyo mulaliizi anadeta: «Nabona kwoꞌlya úgweti úgatibita bweneene, ali nga Ahimaazi mugala Saadoki.» Mwami anamúbwira: «Uyo Ahimaazi, ali mundu mwija. Atuleetera imyazi miija.»
27 O vigia disse: — Pelo jeito de correr, o primeiro homem deve ser Aimaás, filho de Zadoque! — Ele é um bom rapaz — disse o rei — e deve estar trazendo boas notícias.
28 Lyeryo uyo Ahimaazi anabwira mwami, ti: «E mwami, byoshi, biri bwija.» Ahimaazi, anayami yinama mu kumúsimbaha, anadeta: «E mwami, Rurema Nahamwinyu akizi huuzibwa. Mukuba, ye wakukiza mu maboko gaꞌbagoma baawe.»
28 Aimaás gritou para o rei: — Tudo vai bem! Então ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão, dizendo: — Que o
29 Mwami anamúbuuza: «Mugala wani wa Habusalumu, ka ali mugumaana?» Ahimaazi ti: «E mwami, ndi mukozi wawe! Ikyanya Yohabu anduma, nayuvwa ulubi lwingi inyuma lyani. Haliko, ndamenya lushuba lwa biki.»
29 — O jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. Aimaás respondeu: — No momento em que o seu oficial Joabe me mandou vir, eu vi uma grande agitação, porém não sei dizer o que era.
30 Mwami anashubi deta: «E Ahimaazi, genda uyimange haliira.» Ahimaazi anagendi hayimanga, anaba munyerere.
30 — Fique de lado e espere! — disse o rei. Ele ficou de lado e esperou.
31 Ha nyuma, hiniini, ulya Muhendyopiya anahika. Naye anadeta: «E mwami, nahamwitu, nguhitiiri imyazi miija. Kundu abagoma bashuba mu kuteera, haliko zeene, Nahano akukiza mu maboko gaabo.»
31 Então o mensageiro etíope chegou e disse ao rei: — Ó rei, eu tenho boas notícias para o senhor! Hoje o
32 Mwami anashubi múbuuza: «Ulya mugala wani wa Habusalumu, ka ali mugumaana?»
32 — E o jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. O mensageiro respondeu: — Eu gostaria que o que aconteceu com ele acontecesse com todos os inimigos do senhor e com todos os que se revoltam contra o senhor.
33 — ausente —
33 Então o rei ficou profundamente triste. Subiu à sala que ficava por cima do portão e começou a chorar. Ele andava para lá e para cá e gritava: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho! Eu preferiria ter morrido no seu lugar, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.