2 Samuel 13
Ibibiriya: Igambo lya Rurema mu ndeto ye'kifuliiru (FLR) vs NAA
1 Hâli riiri mugala Dahudi muguma, iziina lyage Habusalumu úwâli hiiti mwali wage muguma, ye Tamaari. Uyo Tamaari âli buyahiri bweneene, halinde ugundi mugala Dahudi, Hamunooni, anamúvunikira.
1 Passado algum tempo, aconteceu o seguinte. Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã muito bonita, cujo nome era Tamar. Amnom, filho de Davi, apaixonou-se por ela.
2 Uyo Tamaari atâli zaazi menyana noꞌmushosi. Kwokwo, uyo Hamunooni atanalonga ubulyo bwoꞌkugira nga kwo âli loziizi. Na bwo âli múvunikiiragi bweneene, kyanatuma agayilwaza.
2 Amnom ficou angustiado por causa de Tamar, sua irmã, a ponto de adoecer, pois, sendo ela virgem, parecia impossível para ele fazer alguma coisa com ela.
3 Uyo Hamunooni âli mwira wa Yonadaabu mugala Shaama, mukulu wa Dahudi. Uyo Yonadaabu âli riiri mwenge bweneene,
3 Mas Amnom tinha um amigo que se chamava Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi. Jonadabe era um homem muito esperto.
4 anabuuza Hamunooni: «E yaga, si uli muluzi! Kundu kwokwo, ugenderiiri ukunyota. Ngiisi íbikugooziri, ka utangabimbwehuka?»
4 E ele disse a Amnom: — Por que você está emagrecendo tanto dia após dia, ó filho do rei? Por que não me conta o que está acontecendo? Então Amnom disse: — Estou apaixonado por Tamar, irmã de Absalão, meu irmão por parte de pai.
5 Uyo Yonadaabu, ti: «E Hamunooni, utee yigira nga úlwaziri, unalambame ku ngingo. Neꞌkyanya yisho agayiji kutanduula, unamúbwire, ti: “E daata, ubwire mwali wani wa Tamaari kwo ayiji ngolera ibyokulya. Abikolere hano ha butambi lyani. Na mango byahya, anabingombeke.”»
5 Jonadabe respondeu: — Deite-se na sua cama e finja que está doente. Quando o seu pai vier visitá-lo, diga-lhe: “Por favor, permita que a minha irmã Tamar venha e me dê de comer. Que ela prepare a comida diante de mim, para que eu coma de sua mão.”
6 Kwokwo, uyo Hamunooni anayilwaza, anagwejera. Neꞌkyanya mwami akayiji mútanduula, anamúbwira kwokuno: «E daata, ndoziizi kwo Tamaari ayiji ngirira ibitumbula bibiri hano. Na mango byahya, abingombeke.»
6 E assim Amnom deitou-se e fingiu que estava doente. Quando o rei foi visitá-lo, Amnom lhe disse: — Por favor, permita que a minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos diante de mim, para que eu coma de sua mão.
7 Dahudi anayami tuma indumwa imunda Tamaari: «E munyere wani, ugende imwa mushija wawe wa Hamunooni, gira ugendi múkolera ibyokulya.»
7 Então Davi mandou dizer a Tamar em seu palácio: — Por favor, vá à casa de seu irmão Amnom e prepare alguma comida para ele.
8 Uyo Tamaari, iri akahikaga mu nyumba ya Hamunooni, anamúgwana agwejiiri. Kwokwo, Tamaari anayabiira umushyano, anagukandira ha butambi lya Hamunooni, anaguyokya mweꞌbitumbula.
8 Tamar foi à casa de Amnom, seu irmão, e ele estava deitado. Ela pegou a massa e a amassou, fez bolos diante dele e os assou.
9 Yibyo bitumbula, iri bikahya, anabikondoola, anabiheereza Hamunooni. Haliko, analahira, ti: «Abandu booshi batee hulukira imbuga.»
9 Pegou a assadeira e tirou os bolos diante dele, mas ele não quis comer. Amnom disse: — Mandem que todos saiam da minha presença. E todos saíram.
10 Neꞌri bakaba keera bahuluka, ulya Hamunooni anabwira Tamaari: «Yibyo bitumbula, ubindeetere hano mu kisiika, unabingombeke.» Tamaari anabitwalira mushija wage mu kisiika.
10 E Amnom disse a Tamar: — Traga a comida ao meu quarto, e comerei da sua mão. Tamar pegou os bolos que havia feito e os levou a Amnom, seu irmão, no quarto.
11 Uyo Tamaari, iri akaba akola mu múkombeka, Hamunooni anayami múbirigisha, ti: «Uyemeerage ngugwejere.»
11 Quando ela oferecia os bolos para que ele comesse, Amnom agarrou-a e lhe disse: — Venha, deite-se comigo, minha irmã.
12 Na wa Tamaari, ti: «E maashi, mushija wani! Utangolere kwiꞌbala. Mukuba ibala mwene yiri, litangaakolwa mu Bahisiraheeri. Utakolwe kwo waligira.
12 Porém ela respondeu: — Não, meu irmão, não me force, porque não se faz uma coisa dessas em Israel. Não faça essa loucura!
13 Kiri na naani, kuti kwo bigambeera? Ibikoleere mwene yibi, si biteeziri ishoni bweneene! Naawe, mu Bahisiraheeri booshi, ugaboneka kwo we muhwija, unali munabikoleere. Ku yukwo, nakuyinginga maashi, uganuuze mwami. Atagakulahirira kwo utanyange.»
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E você seria como um dos loucos de Israel. Agora, por favor, fale com o rei; ele não impedirá que eu case com você.
14 Kundu Tamaari akamúyinginga kwokwo, haliko Hamunooni atanamútwaza. Na bwo ali múhimiri imisi, kyanatuma agamúshuleha.
14 Mas Amnom não quis dar ouvidos ao que Tamar dizia; pelo contrário, sendo mais forte do que ela, forçou-a e teve relações com ela.
15 Uyo Hamunooni, iri akayusa ukumúshuleha, anayami múshomba bweneene. Yukwo kumúshomba, kwanahima kwo âli múkuuziri ubwa mbere. Kwokwo, anayami bwira uyo Tamaari: «Yimukaga, undyoke mu masu.»
15 Depois Amnom sentiu por ela grande aversão, e maior era a aversão que sentiu por ela do que o amor com que a tinha amado. Então disse: — Levante-se e saia daqui!
16 Tamaari, ti: «E mushija wani, nanga, maashi! Yiki kyaha kyoꞌkunyimula, kyo kibi bweneene ku yiki kyo keera wangirira.»
16 Mas Tamar respondeu: — Não, meu irmão! Porque mandar-me embora seria um mal maior do que o outro que você me fez. Porém ele não a quis ouvir.
17 anahamagala umukozi, ti: «Uyu mukazi, umúlyose mu masu gaani. Noꞌlwivi luyami hamikwa.»
17 Chamou o moço que o servia e lhe disse: — Ponha esta mulher para fora e tranque a porta.
18 Uyo mukozi anayami lasha Tamaari imbuga, anahamika ulwivi. Ku yikyo kyanya, Tamaari âli yambiiti ikanju lyeꞌkishingo, lyeꞌndobe-ndobe. Imirondo mwene iyo, yo yâli kizi yambalwa naꞌbaluzi-nyere.
18 Tamar vestia uma túnica talar de mangas compridas, porque assim se vestiam as filhas do rei que ainda eram virgens. O servo a pôs para fora e trancou a porta.
19 Uyo Tamaari anayami yibuga umunyota-kiiko mwiꞌtwe. Niꞌkanju lyage, analilalaanula, anagenda akoli betwiri amaboko kwiꞌtwe, iri anabululuka.
19 Então Tamar colocou cinza sobre a cabeça, rasgou a túnica talar de mangas compridas que vestia, pôs as mãos sobre a cabeça e saiu, andando e clamando.
20 Mushija wage wa Habusalumu, iri akamúbona, anamúbuuza kwokuno: «Mushija wawe wa Hamunooni, ka ye wakugirira kweꞌbikoleere? E mwali wani, uholeere! Hamunooni naye, ali mushija wawe. Yibi akugirira, utabibiike mu mutima.» Kwokwo, Tamaari anagendi tuula imwa mushija wage wa Habusalumu, anakizi jengeerwa, mu kati kaꞌkahumbwe.
20 Absalão, seu irmão, lhe disse: — Foi o seu irmão Amnom que esteve com você? Agora, minha irmã, fique calada; ele é seu irmão. Que o seu coração não fique angustiado por causa disso. E assim Tamar, desolada, ficou na casa de Absalão, seu irmão.
21 Yugwo mwazi, iri mwami Dahudi akaguyuvwa, anaraakara bweneene.
21 Quando o rei Davi soube de tudo isso, ficou furioso.
22 Habusalumu naye, atanakizi ki desa Hamunooni, anayami múshomba bweneene, bwo akateeza mwali wage wa Tamaari ishoni.
22 Porém Absalão não falou com Amnom nem mal nem bem, porque odiava Amnom, por ter este violentado Tamar, sua irmã.
23 Ha nyuma lyeꞌmyaka ibiri, Habusalumu âli gweti agakemeesa ibibuzi ubwoya mu kaaya keꞌBaali-Hazoori, hoofi naꞌkaaya keꞌHifurahimu, analaalika abaluzi booshi.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava as suas ovelhas em Baal-Hazor, perto de Efraim, e convidou todos os filhos do rei para irem até lá.
24 Uyo Habusalumu anagendera mwami Dahudi, anamúbwira kwokuno: «Ndi mukozi wawe. Buno ngweti ngaakema ibibuzi ubwoya. Kwokwo, nakuyinginga uyije naꞌbakozi baawe, gira tushambaalire kuguma.»
24 Absalão foi falar com o rei e disse: — Eis que este seu servo está fazendo a tosquia das ovelhas. Peço que o rei e os seus servidores acompanhem este seu servo.
25 Mwami, ti: «E mugala wani, nanga! Tutangagenda tweshi, gira tutakuzidohere.» Habusalumu, kundu akayinginga yishe kwo bagendanwe, haliko analahira, anamúgashaanira.
25 O rei, porém, disse a Absalão: — Não, meu filho, não vamos todos juntos, para não sermos pesados a você. Absalão insistiu, mas o rei não quis ir; contudo, o abençoou.
26 Uyo Habusalumu anashubi múbwira: «Bwo walahiraga kwo tutagagendanwa, uhanguule mwene witu wa Hamunooni abe ye tugagendanwa.» Mwami, ti: «Kituma kiki wadeta kwo mugendanwe?»
26 Então Absalão disse: — Se o rei não quer ir, pelo menos deixe que meu irmão Amnom nos acompanhe. Porém o rei lhe disse: — Por que ele iria com você?
27 Kundu kwokwo, Habusalumu anakaviiriza ukumúyinginga. Neꞌri hakatama, mwami anahanguula Hamunooni kwo bagendanwe ku lusiku lukulu.
27 Absalão insistiu, e o rei deixou que Amnom e todos os filhos do rei fossem com ele.
28 Ulya Habusalumu anagwanwa abwira abakozi baage, ti: «Ikyanya Hamunooni agaaba keera alaluka, mango namùbwira kwo mumúshulike, munayami múyita. Mutayobohe! Si nie wamùhanguula. Kwokwo, mukanie imitima, munabe bikalage.»
28 Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: — Fiquem atentos! Quando o coração de Amnom estiver alegre de vinho, e eu der uma ordem para matá-lo, então matem-no. Não tenham medo, pois sou eu quem está ordenando. Sejam fortes e valentes.
29 Balya bakozi ba Habusalumu, banagira Hamunooni nga kwo Habusalumu âli mali gwanwa ababwira. Neꞌri bakaba keera bamúyita, lyeryo mu baluzi, ngiisi muguma wabo anashonera ku kiiza kya punda, anayami puumuka.
29 E os moços de Absalão fizeram com Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram, cada um montou a sua mula, e fugiram.
30 Yabo baluzi, iri bakaba bakiri mu njira, umwazi gwanahikira mwami, kwo Habusalumu keera ayita abaluzi booshi.
30 Estavam eles ainda a caminho, quando chegou a Davi esta notícia: “Absalão matou todos os filhos do rei, e nenhum deles escapou.”
31 Mwami anayami yimuka, anabera ibyambalwa byage, anagwejera mu luvu hiꞌgulu lyoꞌmwizingeerwe. Kiri naꞌbakozi baage ábâli riiri ho, nabo banabera ibyambalwa byabo.
31 Então o rei se levantou, rasgou as suas roupas e se lançou por terra. E todos os seus servos que estavam presentes rasgaram também as suas roupas.
32 Haliko, Yonadaabu mugala Shaama, mukulu wa Dahudi, yehe anayiji bwira Dahudi kwokuno: «E nahamwitu, utajengeerwe bweneene, mbwaꞌbaana baawe booshi bayitwa. Si Hamunooni naaho, ye wayitwa. Yukwo kuyitwa kwage, Habusalumu âli mali gwanwa amúhigira, ukulyokera ku lusiku lwo akashuleha mwali wage wa Tamaari ku misi.
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, tomou a palavra e disse: — Não pense o meu senhor que mataram todos os jovens, filhos do rei, porque somente Amnom morreu. Absalão tinha resolvido fazer isso, desde o dia em que a sua irmã Tamar foi violentada por Amnom.
33 E maashi, nahamwitu! Utajengeerwe bweneene, mbwaꞌbaluzi booshi bafwa. Si Hamunooni naaho, ye wayitwa!»
33 Portanto, que o rei, meu senhor, não ponha na cabeça essa ideia de que todos os filhos do rei morreram, porque só Amnom morreu.
34 Ku yikyo kyanya, Habusalumu âli mali gwanwa apuumuka. Lyeryo, musore muguma mulaliizi, anabona ikigugu kyaꞌbandu, bagweti bagamanuka ku mugazi. Uyo mulaliizi anagendi bwira mwami: «Nabona abashosi bagweti bagamanuka ku mugazi, mu mutalimbwa úgulyosiri i Horonayimu.»
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. O moço que estava de guarda, levantando os olhos, viu que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 Uyo Yonadaabu anabwira Dahudi: «E mwami, ndi mukozi wawe! Langiizagya, abaluzi baliira bagweti bagayija, nga kwo ndámali gwanwa nakubwira.»
35 Então Jonadabe disse ao rei: — Eis aí vêm os filhos do rei! Como este seu servo falou, assim aconteceu.
36 Mbu ayuse ukudeta kwokwo, yabo baluzi banayingira mu nyumba, banalira bweneene ku kimombo. Mwami naꞌbakozi baage booshi, nabo banagwatwa neꞌkifufu, banalira bweneene.
36 Mal tinha ele acabado de falar, chegaram os filhos do rei e, levantando a voz, choraram. Também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 Uyo Habusalumu anapumukira imwa Talimaayi mugala mwami Hamihudi, weꞌGeshuuri. Mwami Dahudi anahisa isiku nyingi, agandiiri mugala wage wa Hamunooni.
37 Absalão, porém, fugiu e foi ficar com Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi pranteava por seu filho todos os dias.
38 Uyo Habusalumu, ikyanya akapuumuka, anabeera yeyo imyaka ishatu.
38 Assim, Absalão fugiu, indo para Gesur, onde ficou três anos.
39 Mwami Dahudi, ikyanya akaba keera aholeera hiꞌgulu lyoꞌkufwa kwa Hamunooni, anatondeera ukukumbula Habusalumu.
39 Então o rei Davi cessou de perseguir Absalão, porque já tinha se consolado a respeito de Amnom, que era morto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.