1 Samuel 25
Ibibiriya: Igambo lya Rurema mu ndeto ye'kifuliiru (FLR) vs NVT
1 Ku yikyo kyanya, Samweri anashaaja. Kwokwo, Abahisiraheeri booshi banakuumana, banamúziika ha mwage mu kaaya keꞌRama, banamúgandaara.
1 Samuel morreu, e todo o Israel se reuniu para lamentar sua morte. Foi sepultado em Ramá, onde tinha vivido. Então Davi desceu para o deserto de Maom.
2 — ausente —
2 Havia um homem rico em Maom, que tinha propriedades perto da região do Carmelo. Possuía três mil ovelhas e mil cabras, e era época da tosquia das ovelhas.
3 — ausente —
3 O homem se chamava Nabal; sua esposa, Abigail, era uma mulher inteligente e bonita. Mas Nabal, descendente de Calebe, era um homem rude e perverso em tudo que fazia.
4 Ikyanya Dahudi âli riiri mwiꞌshamba, anabwirwa kwo Nabaali akola i Karimeeri, agweti agaakema ibibuzi byage ubwoya.
4 Quando Davi soube que Nabal estava tosquiando as ovelhas,
5 Kwokwo, Dahudi anatuma imisore ikumi i Karimeeri, imunda Nabaali, kwo bagendi múlamusa,
5 chamou dez rapazes e lhes disse: “Subam ao Carmelo e vão a Nabal; enviem saudações em meu nome.
6 banamúbwire: «Ukizi lama! Ukizi gashaanirwa kuguma neꞌmbaga yawe, neꞌbindu byawe byoshi.
6 E digam a ele: ‘Paz e prosperidade ao senhor e à sua família, e a tudo que é seu.
7 «Nayuvwa kwo ugweti ugaakema ibibuzi ubwoya. Ikyanya abangere baawe bâli riiri ha kati kiitu, ndaalyo igambo libi lyo tukabagirira. Na ku kyanya kyoshi bâli riiri i Karimeeri, ndaakyo kindu kyo bakabula.
7 Disseram-me que é época da tosquia. Enquanto seus pastores estiveram entre nós perto do Carmelo, nunca lhes fizemos mal, e nada foi roubado deles.
8 Neꞌri wangababuuza boonyene, kwokwo kwo bagakubwira. Aaho! Uyakiirage iyi misore. Na bwoꞌlusiku lukulu lukola hoofi, nakuyinginga kwo ngiisi hyoshi hyo wangalonga, ubaheereze hyo. Si bali bakozi baawe! Na naani, nie Dahudi, ndi mugala wawe.»
8 Pergunte a seus homens, e eles lhe dirão que isso é verdade. Diante disso, pedimos que o senhor seja bondoso conosco, pois chegamos numa época de celebração. Por favor, reparta conosco e com seu amigo Davi o que puder dos seus mantimentos’”.
9 Ikyanya iyo misore ikahika imunda Nabaali, yanamúbwira ngiisi kwo Dahudi akabatuma, banatee linda hiniini.
9 Os rapazes transmitiram essa mensagem a Nabal em nome de Davi e esperaram pela resposta.
10 Haliko, ulya Nabaali anabanaakira kwokuno: «Uyo Dahudi ali nga nyandagi? Uyo mugala Yese, ye nyandi? Si zino siku, abakozi bingi bagweti bagatibita banahamwabo.
10 “Quem é esse tal de Davi?”, perguntou-lhes Nabal. “Quem esse filho de Jessé pensa que é? Hoje em dia, há muitos servos que fogem de seus senhores.
11 Na buno abakozi baani bagweti bagangemera ibibuzi ubwoya. Aaho! Ka nyabiire imikate, naꞌmagoloovi, neꞌnyama zo nababaagira, mbu mbiheereze imindamenywa? Nanga, maashi!»
11 Devo pegar meu pão, minha água e a carne dos animais que abati para meus tosquiadores e entregar a um bando que vem não se sabe de onde?”
12 Yabo bakozi ba Dahudi, iri bakayuvwa kwokwo, banagalukira imunda ali, banamúmenyeesa ngiisi kwo Nabaali abanaakira.
12 Então os rapazes enviados por Davi voltaram e lhe contaram tudo que Nabal tinha dito.
13 Ulya Dahudi anayami bwira abaabo: «Ngiisi mundu, ahagate ingooti yage.» Dahudi naye, anahagata iyeꞌmwage. Abandu nga magana gana, banamúkulikira. Naꞌbandi bandu magana gabiri, banasigala ha miteekerwa.
13 “Peguem suas espadas!”, disse Davi, e pôs sua espada à cintura, e seus homens fizeram a mesma coisa. Quatrocentos deles partiram com Davi, enquanto duzentos ficaram para guardar a bagagem.
14 Mukozi muguma wa Nabaali, anagendi bwira mukaage Habigahiri: «Dahudi ali mwiꞌshamba. Atuma umusingo imwa nahamwitu. Haliko, mu kubashuvya, abanaakira iri anabatuka.
14 Enquanto isso, um dos servos de Nabal foi até Abigail e lhe disse: “Davi enviou mensageiros do deserto para saudar nosso senhor, mas ele lhes respondeu com insultos.
15 Kundu kwokwo, yabo bandu bâli kizi tugirira amiija bweneene. Ikyanya twâli tuliinwi yaho mwiꞌshamba, ndaalyo igambo libi lyo bakatugirira. Ndaanakyo kindu kyo tukabula.
15 Os homens de Davi foram muito bons conosco e nunca nos fizeram mal. Nada foi roubado de nós durante o tempo em que estiveram conosco no campo.
16 Ku kyanya twâli kizi ba turagiiri ibibuzi, ubwakya-ubwayira, bâli kizi ba nga luzitiro mu kutusiikira.
16 Na verdade, dia e noite eles foram como um muro de proteção para nós e para as ovelhas.
17 «Aaho! Wenyene umenyage ngiisi kwo ugaagira. Yiryo igambo lyangakengeera lyayiji leetera nahamwitu amakayu, kiri neꞌmbaga yage. Na wenyene ubwini kwo ali mudali-daali, ndaanaye úwangamúshungula.»
17 É bom que a senhora leve esses fatos em consideração e resolva o que fazer, pois haverá problemas para nosso senhor e para toda a sua família. Nabal é um homem tão cruel que ninguém consegue conversar com ele!”.
18 Ulya Habigahiri anayami yabiira imikate magana gabiri, neꞌndaha zibiri zeꞌdivaayi. Anayabiira neꞌbibuzi bitaanu, banabideeka bwija, banayabiira neꞌbilo bitaanu byeꞌngano ngalange, neꞌmihuli igana yeꞌmizabibu myumu, neꞌmikate magana gabiri íkagirwa mu mitiini myumu. Yibyo byokulya byoshi, anabiboha-boha, anabishoneza ku bapunda.
18 Sem perder tempo, Abigail providenciou duzentos pães, duas vasilhas de couro cheias de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco cestos de grãos tostados, cem bolos de passas e duzentos bolos de figo. Colocou tudo em jumentos
19 Anabwira abakozi baage: «Mugwanwe ha mbere. Na naani ngamùshalagira.» Yibyo byoshi byoꞌyo mukazi akagira, atanabibwira yiba.
19 e disse aos servos: “Vão adiante, e logo os seguirei”. Mas não contou a seu marido, Nabal, o que estava fazendo.
20 Uyo mukazi anashona ku punda wage. Neꞌri akaba akola mu manukira inyuma lyoꞌmugazi, anayami hulukira ku Dahudi naꞌbaabo, baloziri uluhande ahuluka.
20 Quando Abigail entrava num desfiladeiro montada em seu jumento, avistou Davi e seus homens vindo em sua direção.
21 Ku yikyo kyanya, Dahudi âli mali gwanwa adeta, ti: «Uyo Nabaali, kundu nâli kizi mútabaala, haliko bikaboneka kwo ndaabyo nꞌgagira. Si nâli kizi langa ibindu byage yaho mwiꞌshamba, ndaanakyo kindu kyage íkikateereka. Kundu ngamúgirira amiija, haliko yehe, ambemba amabi.
21 Davi tinha acabado de dizer: “De nada adiantou ajudarmos esse sujeito. Protegemos seus rebanhos no deserto, e nenhum de seus bens se perdeu ou foi roubado. Mas ele me pagou o bem com o mal.
22 Kusheezi shesheezi, ngaaba keera naminika abashosi booshi ba mu mbaga yage. Iri bitangaba kwokwo, Rurema anyite.»
22 Que Deus me castigue severamente se eu deixar um homem ou menino vivo na casa de Nabal até amanhã de manhã!”.
23 Ulya Habigahiri, iri akabonaga Dahudi, anayami shonooka ku punda, anafukama imbere lyage, anahisa amalanga haashi.
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e se curvou diante de Davi com o rosto em terra.
24 Anagwa mu magulu gaage, anadeta kwokuno: «E nahamwitu, yaga mahube gooshi, gabe hiꞌgulu lyani. Nakuyinginga ndonge ukukuganuuza hiniini.
24 Caiu a seus pés e disse: “A culpa é toda minha, meu senhor! Por favor, ouça o que sua serva tem a dizer.
25 Utakizi twaza ulya nakuhambwa Nabaali. Balya bakozi bo ukatuma, ndakababona. Uyo Nabaali akayinikwa iziina Muhwija, linamúkwaniini, bwoꞌbuhwija bumúyamiri mwo.
25 Nabal é um homem perverso; não dê atenção ao que ele disse. Ele é um insensato, como seu nome indica. Mas eu nem sequer vi os rapazes que o senhor enviou.
26 «E nahamwitu, buno, ukoli bwinagi ngiisi kwo Nahano akubuza kwo utayone umuko, utanayihoole naꞌmaboko gaawe wenyene. Ku yukwo, nga kwo Rurema ayamiri ho, na nga kwo naawe uli ho, abagoma baawe, na ngiisi ábali mu looza ukukuyita, ubalekere mu buhwija úbuli nga bwa Nabaali.
26 “Agora, meu senhor, tenha certeza de que, tão certo como vive o S enhor , e tão certo como a sua própria vida, foi o S enhor que o impediu de matar e se vingar com as próprias mãos! Que todos os seus inimigos e os que procuram matá-lo acabem como Nabal!
27 «E nahamwitu, ndi muja-kazi wawe. Nakuleetera bino bihembo, nakuyinginga ubiyakiire. Ubiheereze yaba bandu bo muliriinwi.
27 Aqui está um presente que sua serva trouxe para o senhor e seus companheiros.
28 Iri nangaba nakuhubira, nakuyinginga ungoge. Nabona kwo uli mu kizi gira izibo lya Nahano. Kwokwo, agakizi kugashaanira, halinde abandu beꞌmbaga yawe bakizi twala. Ku kyanya ukiri mugumaana, utakizi yemeera mbwaꞌmahube gaboneke ha kati kaawe.
28 Por favor, perdoe-me se o ofendi de algum modo. Que o S enhor lhe conceda uma dinastia duradoura, pois está lutando as batalhas do S enhor . Que ele o livre de fazer o mal durante toda a sua vida!
29 «Kundu abandu bangakizi kuhiiva mbu bakuyite, haliko Rurema Nahamwinyu agakizi kulanga, analange na booshi bo muliriinwi. Si abagoma baawe boohe, bakizi fwira ku mbinga. Bakizi ba ngiꞌbuye íryavugumulwa naꞌkahobola.
29 “Mesmo quando for perseguido por aqueles que procuram matá-lo, sua vida estará segura sob o cuidado do S enhor , seu Deus, protegida como um tesouro. Mas a vida de seus inimigos desaparecerá como pedras atiradas de uma funda!
30 «Nga kwo Nahano keera akakulagaania, agakuhemba amiija, anakuyimike ube mwami waꞌBahisiraheeri.
30 Quando o S enhor tiver feito tudo que prometeu e o tiver colocado como líder de Israel,
31 E nahamwitu, ku yikyo kyanya, utakizi ba neꞌngerania mbu ukayona umuko mu kuyihoola. Neꞌkyanya Nahano agaaba keera akugirira amiija, ukakizi ngengeera, nie muja-kazi wawe.»
31 não haverá em sua consciência a tristeza e o peso de ter derramado sangue e se vingado sem necessidade. E, quando o S enhor tiver feito grandes coisas em seu favor, lembre-se de sua serva!”.
32 Dahudi anamúshuvya kwokuno: «E mugoli, Nahano Rurema waꞌBahisiraheeri, ye wakuleeta hano zeene, gira tuyiji bonaana. Akizi huuzibwa!
32 Davi respondeu a Abigail: “Louvado seja o S enhor , Deus de Israel, que hoje a enviou ao meu encontro!
33 Ye kanakuheereza ubwitegeereze, halinde wayiji mbangirira, ndayone umuko mu kuyihoola.
33 Graças a Deus por seu bom senso! Que você seja abençoada por me impedir de matar e me vingar com minhas próprias mãos.
34 Ee! Nahano Rurema waꞌBahisiraheeri ayamiri ho, ye wanambangirira kwo ndakuyite. Útaki vwaruke, tunayami gwanana, kusheezi shesheezi, mu beene Nabaali booshi, ndaaye kiri noꞌmushosi muguma úwangasigiiri.»
34 Pois, tão certo como vive o S enhor , o Deus de Israel, que me impediu de lhe fazer mal, se você não tivesse vindo depressa ao meu encontro, amanhã pela manhã não haveria nenhum homem ou menino vivo na casa de Nabal”.
35 Lyeryo, Dahudi anayakiira birya byokulya bya Habigahiri, anamúbwira: «Ugalukire i kaaya mu kati koꞌmutuula. Ngiisi byo wambwira, nabiyuvwa, nanabiyemeera.»
35 Então Davi aceitou o presente de Abigail e lhe disse: “Volte para casa em paz. Ouvi o que você disse e farei o que me pediu”.
36 Habigahiri, iri akahika ha kaaya, anagwanana Nabaali ali noꞌlusiku lukulu mu nyumba yage, nga lwa mwami. Âli kola mulalwe, anâli koli shambiiri. Iyo ndalwe, yanatuma mukaage agatee hulika.
36 Quando Abigail chegou em casa, viu que Nabal estava oferecendo um banquete digno de rei. Ele se divertia e já estava muito bêbado, de modo que ela só lhe contou sobre o encontro com Davi na manhã seguinte.
37 Iri hakaba shesheezi, Habigahiri anabona kwo yiba, indalwe keera yamúlyoka ku masu. Neꞌkyanya akamúbwira byoshi íbikakoleka, lyeryo, Nabaali anayami tigalala ngiꞌbuye.
37 Pela manhã, quando Nabal estava sóbrio, sua esposa lhe contou o que havia acontecido. Como consequência, ele teve um mal súbito e ficou completamente paralisado.
38 Ulya Nabaali, ha nyuma lyeꞌsiku ikumi, Nahano anamúyitiisa.
38 Passados cerca de dez dias, o S enhor o feriu, e ele morreu.
39 Dahudi, iri akabwirwa kwo Nabaali keera afwa, anadeta: «Nahano ahuuzibwe! Ulya Nabaali, kundu akangayiriza, haliko Nahano akambangirira kwo ndayihoole. Na bwo ndi mukozi wage, akanyitangiira, gira ndagwanwe nagira amabi. Si Nabaali yehe, bwo akagira amabi, keera Rurema amúhana.»
39 Quando Davi soube que Nabal estava morto, disse: “Louvado seja o S enhor , que vingou o insulto que recebi de Nabal e me impediu de fazer o mal. O S enhor retribuiu a Nabal o castigo por seu pecado”. Então Davi enviou mensageiros a Abigail para pedir que se tornasse sua esposa.
40 Abakozi baage, iri bakagenda imunda Habigahiri i Karimeeri, banamúbwira: «Dahudi atutuma kwo tuyiji kuyabiira, gira ugendi ba mukaage.»
40 Quando os mensageiros chegaram ao Carmelo, disseram a Abigail: “Davi mandou buscá-la para que se case com ele”.
41 Uyo Habigahiri anayami fukama imbere lyabo, anahisa amalanga haashi, anadeta kwokuno: «Ndi mukozi winyu. Ngola ibiringiini ukumùkolera, na ngizi karaba amagulu gaꞌbakozi ba nahamwitu.»
41 Ela se curvou com o rosto em terra e respondeu: “Eu, sua serva, ficarei contente em me casar com Davi e, como uma serva, lavar os pés de seus servos!”.
42 Ku kyekyo kyanya, Habigahiri anayitegaanura, anayabiira bakashoshole baage bataanu, anashonera ku punda wage, banakulikira abakozi ba Dahudi. Neꞌri bakahika imunda ali, Dahudi anamúyanga.
42 Sem demora, Abigail montou num jumento e, levando consigo cinco moças que a serviam, voltou com os mensageiros de Davi. E assim se tornou esposa dele.
43 Dahudi anashubi yanga Ahinwamu weꞌYezereheri. Yabo bakazi bombi, banaba bakaage.
43 Davi também se casou com Ainoã, de Jezreel, e ambas foram suas esposas.
44 Ku yikyo kyanya, kundu Dahudi âli mali yanga Mikaali munyere Sahuli, haliko Sahuli anashubi múyangiisa na Paliti mugala Lahishi wa mu kaaya keꞌGaliimu.
44 Nesse meio-tempo, Saul tinha dado sua filha Mical, esposa de Davi, a um homem de Galim chamado Palti, filho de Laís.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.