Rute 1

Edolo Bible (ETR_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Isilale udia dolö beaha aligilo gini maadeia, gudi mogelo amoliamu beaha nebegi, Yuda segea ami sege eso edefademalä maala sïdë i edefade gelola misi. Amala hamosebegi dolö Yuda fii afädë Bedeleheme ami sulo amo gäheo i odoa sege näiadodi Moaba namolö bobala asi. Dolö asi amoïe udiala ïe dolö malö äudä amola ili biyidia asi.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 Dolö amoïe ëida Elimelege, ïe udiada Naëomi, malö äudä amolele ëida Malonole Gilionole. Ili sosogoda Efalada, Yuda fiiïe gaamu edefade Bedeleheme dibea amilahilä Moaba namolö bobala asi.
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Ili gäheo i nabülasi afädë gadoi ami nelo. Ami nea Elimelege baagoi. Baagosebegi Naëomila, ïe malö äudä amolali, hilido nelo. Hilido nea efegele äudä amolea Moaba udia amogi nii. Dolïsä äudä amolele ëida Obale Uludile. Ele neala ami salea Gilionole Malonole helegela ami baagoi. Egoage efegele äudä amolege baagoibua Naëomi hïdo ami sulo.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 — ausente —
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 — ausente —
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Naëomi e ami salea nabelebe Dafidilo Geloia ïe udia dolö neala obeägïlasila dafidi esoi dilo amo fisila molö naha dialeala säi amo nabi. Amo nabalahilä efege idia didalo äudä amola ili Moaba dïgïla moholöla daiai.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Naëomila efege idia didalo äudä amolali segea ami sulo amo dïgïla, Yuda segea moholö afiai.
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Afiai amo afiahalea gaso, idiafa amila Naëomia efege idia äudä amolema sähalea, Alida hali segea diemebalä samolö obëgëmalo. Alia nemage baagoi amolimage mala hedabi hamosa nelo amo gadola Dafidilo Geloiage alima hedabi hamomolömelë.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Dafidilo Geloia ali ugila negemäia. Dolö elöma fimolö mosalo. Amala hamoseda, Dafidilo Geloia ali hedabola ugila negemolömelëla säla ïahagola säla ï. Amala säla ïaha nelolahilä, Naëomia udia äudä amole helegela neala mimilahilä, ali hä samialola säla ï. Amala säi amole udia äudä amolea dïisa nea Naëomima gelolafalï sähalea, Alïda made obëgëmolö. Dïe sosogo neebea di awäsego gadola nihïlïgïla moholömelëla säi.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 — ausente —
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Amala säsebegi, Naëomia säla obëgësalea, Nïe nidiwi ali-e, alida wila dofä hali mosöa obëgëmäiala helësësamelë. Nebaläda alida edo nea moholö. Ali nimäia na dolö malö elö sogobamolöi gabule. Alida mosöa bahïla obëgëmalo.
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Na walio gasigi dolö fila awäla malö äudä sogobalahilä amea ali nimäiale. Neda sesalebe made gabule. Ali hali segea bahïla obëgëmalo. Malö äudä amea ali nimäialahilä beaha samolöle. Elea ali nimäiala helësëla samolöle. Nïe nidiwi ali-e, Dafidilo Geloia nema edefade baagi ï amo gadola alimage amai amogi bobasësamelëla säi.
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 — ausente —
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Amala säi amo nabalahilä elea bu elö dïi. Dïisa nelolahilä Obaea egoame sali Naëomi gaula mimilahilä, mosalo, hawiola sälahilä hï segea obëgëi. Uludia egoame sali gaula nea, neda dofä obëgëmolö mademelëla säi.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Amala säsebegi, Naëomia ema säla obëgësalea, Dïe disama amoda hä hïle sosogo neebeage hïle gode neebeage obëgëi amo gadola dige obëgëmalola säi.
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Amala säsebegi, Uludia säla obëgësalea, Dia ne bahïla obëgëmalola sämabu. Di awäsego gadola ne moholömelë. Di fisebea amige ne samolömelë. Di sosogo neebe amoge ne sosogo namolömelë. Dïe Gode neebe amoge nïe Gode namolömelë.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Di baagosebea amige ne baagomolömelë. Baagosebea amida baumäiamelë. Baagoeamu alï neala hïdo hïdo hïdolasimäia. Na ado walio säi amo gadola made bëgëla hamoseda, Dafidilo Geloi edefade neebe amea nema yöi ïmäiamelëla säla ï.
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Amala säsebegi, Naëomia beahamelebe, Uludia ebalä moholöla gelosebegi, ea ado säla made,
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 amilasilahilä udia äudä amole awäla Bedeleheme besela galai. Naëomi eda edefademalä bobasëibalä maala, Bedeleheme gaamugi besela galai Besela galasebegi, Bedeleheme udia dolö nefolalo amolia fudugilahilä udiafalï amolia sähalea, E! Goda Naëomi gabule ma, nowëla säi.
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Amala säsebegi, Naëomia säla obëgësalea, Nema Naëomila sämabu. Nema Malala sämo. Gode Edefade Sulubadelaïe Geloi neebe amea nema gamogai yafie hamola, nihïnege neala gamogalasimelë.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Amo gala ne wila awähaleada, neda nelebo yafie nobai asi gaso, walio Dafidilo Geloia sigi obëgësaleada, memalä ne badumu misimelë. Gode Dafidilo Sulubadelaïe Geloi neebe amea yöi amo gadoi ï ameada edoïe nïe ëi Naëomila sämolö gabula säla ï.
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Goweda Naëomi efege idia Uludile Moaba sege dïgïla obëgëla misi amoïe ado dialea. Ele Bedeleheme ami besela galasolo amo gala eladi gadoi ëida bali dafidi sagai dilo amo mi gäwila damusa nebegi besela galai.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.