João 6
Besta Kabur (ESG) vs NVT
1 अद आता पजा येसु गालिल इनना समुद्रमतुन दाटसि हब्बेर ओड्डुंक होत्तोर.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 बिमार मत्तोर्कुन बेस कीसि येसु इचंत्रम आयाना कबाह्क कीतोर. आ कबाह्कुन हूळसि, वेल्लेन मंदि ओना पज्जो-पज्जो वासेक मत्तुर.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 पजा येसु गुट्टापोर्रो एकसि, अगा ओना सिस्युल्कुनतोनि उद्तोर.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 अव रोजकुने यहुदिल्कुना दाटसि होनना पंडुगु दग्गेर्क एवसि मत्ता.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 पजा येसु अगटाल हूळतोरय्ते, वेल्लेन मंदि ओनहेके वायनद ओन्क दिसतुर. अस्के, “ईरकु अंटोर्क तिनालय तिंडि मनम बगाटाल अस्सि तरकोम?” इंचि पिलिपुन पूसकीतोर.
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 येसुंक अन्नि एर्के मत्ता गानि पिलिपुना परिक्सा हूळालय, ओन इसोंटा सवाल पूसकीतोर.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 अस्के पिलिपु, “ईराहाटीं रोंड नुह्कु एंडि रूपेना हारिं अस्सि तच्चि तासिना, वरो-वरोंक उंद-उंदि मुक्कागुडा एव्वा परो,” इंचि जवाब इत्तोर.
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 — ausente —
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 — ausente —
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 अस्के येसु, “अंटोर लोकुल्कुन उद्दालय वेहाट,” इंचि इत्तोर. अगा वेल्लेन पच्चाटा जाडि मत्ता. अगा उदतोरव्टेटाल दग्गेर-दग्गेर हेय्युं वेय्कुना मंदि मांड्से मत्तुर.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 पजा येसु आ हारिन कय्दे पीसि पेनदुक दन्यवाद कीतोर. पजा आ हारिन उद्तोर अंटोर्क वाटालय ओना सिस्युल्कुंक हीतोर. जिम्मानगुडा अल्हेन कीतोर. अंटोर पीरनिंडा तित्तुर.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 ओर अंटोर पीरनिंडा तित्तंका, “बतंगे उत्तगा पोच्चमन्नि, मिगुल्तव अन्नि जमा कीम्टु,” इंचि येसु सिस्युल्कुंक वेहतोर.
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 तिनालय लोकुल्कुंक हीता हेय्युं हारिनाल मय्तव तुकडें जमा कीते, पन्नेंड तट्टां निंडतां.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 येसु कीता इसोंटा अद्बूतामाता चिन्हतुन हूळसि लोकुल्क, “निजमे! इद दुनियाते वरोर पेनदा कबुरतोर वायानोर मत्तोर, ओर ईरे आंदुर,” इंचि इनालय दल्गुतुर.
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 पजा लोकुल्क ओन राजाल कियालय बल्हैना बल्मि कींतुर, इंचि ओन्क तेळियता. अदुनहाटीं ओर वरोरे मर्रा गुट्टातेके पेय्सि होत्तोर.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 नुल्पेटा वेलाक येसुना सिस्युल्क गालिल समुद्रमता ओड्डुंक होत्तुर.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 हीकट अय्नागानि येसु वायाहिल्लोर इंचि सिस्युल्क उंदि डोंगाते उद्दिस समुद्रमता हब्बेटा बाजुंक मनना कपर्नाहुम इनना सहर होनालय पेय्स्तुर.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 वळि इरगा वासेक मत्ताहेंका समुद्रमते पेद्दा-पेद्दा तडां तेदसेक मत्तां.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 ओरा डोंगा हेय्युं-हारुं किलोमिटर्क मुन्ने होत्ता बारे, अचानक येसु एतापोर्रो ताकसेके डोंगा दग्गेरा वायानद ओर हूळसि, इरगा वेरियतुर.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 गानि येसु, “ननाने आंदुन! वेरियमट,” इंचि ओर्कुन इत्तोर.
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 इत्तारित्ते ओर कूस आसि, येसुन डोंगाते उपिच्कुनालय तयार आतुर. अच्चोटेन ओर बगा अय्ते होनालय पेय्स्तुर अद जेगातगा ओरा डोंगा एवता.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 — ausente —
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 — ausente —
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 पजा आ लोकुल्क येसुन, ओना सिस्युल्कुन पहकतुर, गानि ओर्क बोरे दोर्का हिल्लुर. अदुनहाटीं ओर लोकुल्क अगा मत्ता डोंगाने उद्दिस येसुन पहकालय कपर्नाहुम होत्तुर.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 पजा लोकुल्क हब्बेर ओड्डु एवतंका येसुन अगा हूळसि, “रब्बी! निमे इगे बस्के वातिन?” इंचि पूसकीतुर.
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 अस्के येसु इल्हा वळकालय दल्गतोर: “नना निजम-निजम वेहासेक, नना कीता अद्बूतामाता चिन्हन हूळसि मिमेट नाकुन पह्कसेक हिल्लिर. नना मीकु पीरनिंडा तिंडि तासतन इंचि नाकुन पहकसंतिर.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 हवसोननसोंटा तिंडि पज्जो मिमेट होनमट. दानकु बदुल, बस्केळ्क पिस्सना पिस्वर हियानद, बस्केने हव्वाकोंटा मनना तिंडितुन पह्कट. अदुन हियना अदिकारमता सिक्का पेनबाबाल नापोर्रो वाटतोर, अदुनहाटीं असोंटा तिंडि, मनकना रूपमते पुटतोन नना, मीकु हिया परांतन.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 अस्के लोकुल्क, “अय्ते पेनदा कबळ कियालय, मोमोट बतल कियना?” इंचि येसुन पूसकीतुर.
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 पूसकीतस्के, “पेन बोन अय्ते लोहतनो, ओनपोर्रो मिमेट विस्वासम इर्रट,” इंचि येसु जवाब हीतोर.
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 — ausente —
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 — ausente —
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 अस्के येसु, “नना निजम-निजम वेहासेक, स्वर्गमताल तिंडितुन मीकु हीतोर मूसाल आयोर, नावा बाबाल हीतोर. इंदके नावा बाबाल स्वर्गमताल वायना आ निजमाता तिंडितुन मीकु हीसंतोर.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 बारित्ते पेनबाबाल स्वर्गमताल लोहतदे, इद दुनियातोर्क पिस्वरतुन हींता. पेनबाबाल लोहचीता निजमाता तिंडि अदे आंद,” इंचि वेहतोर.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 अस्के लोकुल्क, “अय्ते अद तिंडितुन माकु बस्केळ्क हीम सामि,” इंचि इत्तुर.
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 अस्के येसु ओर्क इल्हा वेहालय दल्गतोर, “पिस्वर हियना तिंडि ननाने आंदुन. नहगा बोर अय्ते वांतुर, ओर्क बस्केने करवेस्सो. बोर अय्ते नापोर्रो विस्वासम इर्रंतुर, ओर्क बस्केने दूपा आयो.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 गानि नना मीकु मुन्नेन वेहताप, मिमेट नाकुन हूळसिगुडा नावापोर्रो विस्वासम इर्रा हिल्लिर.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 अयना बाबाल बोर-बोर्कुन अय्ते नाकु अप्पजेप्पंतोर, ओरे नहगा वांतुर. नहगा वायानोर्कुन नना बस्केने मलाहचि लोहोन.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 बारित्ते नना नावा इच्चां पूरा कियालय स्वर्गमताल हिळु रेय्सि वाया हिल्लेन. नाकुन लोहतोना इच्चातुन पूरा कियालय नना वातन.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 नाकुन लोहतोना इच्चा बतल इत्ते, नाकु अप्पजेपतोर्कुन वरोरगुडा तप्सोनाकोंटा हूळना आनि आकिरता रोजु ओर्कुन मर्रा जीवाते तेहना.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 नावा बाबाना इच्चा बतल मंता इत्ते, मर्रिनेके हूळसि ओनपोर्रो विस्वासम कियानोर अंटोर्क बस्केळ्क पिस्सना पिस्वर दोर्कना. अल्हा बोर अय्ते विस्वासम इर्रंतुरो, ओर्कुन नना आकिरता रोजुने मर्रा जीवाते तेहांतन,” इंचि येसु ओर्क वेहतोर.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 — ausente —
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 — ausente —
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 अस्के येसु ओर्कुन इल्हा इत्तोर, “मीवद मिमेटे गुल्गकुनमट.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 नाकुन लोहचीता बाबाल, बोना मनसुने अय्ते नहगा वायना इच्चातुन पुटसंतोरो, ओरे नहगा वांतुर. वेरे बोरे वाया परुर. आकिर रोजुने नहगा वातोर्कुन ननाने जीवाते तेहांतन.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 पेनदा कबुरतोरा पुस्तकाल्कुने, अंटोर लोकुल्कुंक पेने कराहंता, इंचि रासि मंता. बोर अय्ते बाबाना पोल्लें केंजांतुर, करियांतुर, ओर अंटोर नहगा वांतुर.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 पेनबाबान बोरे हूळा हिल्लुर. नना अगटाल वातोनांदुन, ननाने हूळतन.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 नना निजम-निजम वेहासेक, नापोर्रो विस्वासम कीतोन्कु बस्केळ्क पिस्सना पिस्वर दोर्कते इनकुंटु.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 पिस्वर हियना तिंडि ननाने आंद.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 मीवा एनकटा पेद्दाल्क बय्लि बूमिते पेन अरहता मन्ना इनना तिंडि तित्तुर गानि हातुर.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 गानि स्वर्गमताल हिळु वाता तिंडितुन तित्तोर, बस्केने हायोर.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 स्वर्गमताल वाता जीवाते मनना तिंडि ननाने आंद. बोर अय्ते ई तिंडितुन तिंतुरो, ओर बस्केळ्क जीवातेन मनांतोर. ई तिंडि ना मेंदुल आंद, नना इद मेंदुलतुन दुनियातोरा पिस्वरताहाटीं हींतन,” इंचि इत्तोर.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 इद केंजसि यहुदिल्क, “ओर मनकल ओना मेंदुलतुन मनाकु तिनालय बल्हा हिया परंतोर आयो?” इंचि ओरद-ओरे वदुरकुनालय दल्गतुर.
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 अस्के येसु, “हिके केंजट, निजम नना वेहांतन. मिमेट, मनकना रूपमते पुट्तोना, मेंदुलतुन तिन्वा, ओना नेत्तुरतुन उन्वा, मीकु पिस्वर हिल्ले.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 गानि बोर अय्ते नावा मेंदुलतुन तिंतुर, नावा नेत्तुरतुन उंटुर, ओर्क बस्केळ्क पिस्सना पिस्वर दोर्कंता. आकिर रोजुने ओर्कुन नना जीवाते तेहांतन.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 बारित्ते नावा मेंदुल निजमाता तिंडि आनि नावा नेत्तुर निजमाता उनानद आंदु.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 बोर अय्ते नावा मेंदुलतुन तिंतुर, नावा नेत्तुरतुन उंटुर, ओर नातोनि, नना ओरतोनि निलसि मनंतन.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 नाकुन लोहता जीवाते मनना नावा बाबाना ताकततोनि, नना जीवाते मंतन. अल्हेन बोर अय्ते नावा मेंदुलतुन तिंतुर, ओर नाहेंदाल जीवाते मनांतुर.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 स्वर्गमताल हिळु वाता निजम तिंडि ननाने आंदुन. मीवा एनकटा पेद्दाल्क मन्ना इनना तिंडि तिंचिगुडा हातुर, गानि इद तिंडितुन तिनानोर मात्रम बस्केळ्क जीवाते मनांतुर,” इंचि येसु ओर्क वेहतोर.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 कपर्नाहुम सहरता दर्मसास्त्रम कराहना लोते, कराहनेंके येसु इव पोल्लें वेहतोर.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 इव पोल्लें केंजसि, येसुना सिस्युल्कुनाल वेल्ले मंदि सिस्युल्क, “इव पोल्लें तेळियालय वेल्लेन कस्टम मंता, इवुन बोर केंजंतुर?” इंचि इनालय दल्गतुर.
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 सिस्युल्क गुल्गकुंचंतुर इंचि येसु एरपाट कीसि ओरतोनि इल्हा वळकालय दल्गतोर, “मीकु इव पोल्लें केंजसि, कस्टमासंतना?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 अय्ते मनकना रूपमते पुटतोन नना, मुन्ने बगा मत्तन अगा मल्सि होननेंके हूळानय्ते, अस्के मिमेट बतल इंदकिरो मरि?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 मेंदुल पिस्वर हिया परो, दानकु बतल विलुवा हिल्ले. सिराप पेनदा आत्मे पिस्वर हींता. नना वेहना पोल्लेंगें आत्मा आनि पिस्वर आंद.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 गानि मीलोप्पो इच्चुर नावा पोल्लेन नमवोरगुडा मंतुर,” इंचि इत्तोर. बारित्ते, ओन नम्मनोर बोर, ओन वेरे लोकुल्कुंक पीसि हियानोर बोर? इत्तद येसुंक मुन्नेटाले एर्का मंता.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 पजा येसु, “नना मीकु वेहचि मत्तन गदा, बाबाल लोहवद बोरे नहगा वाया परुर इंचि. अदुनहाटींगे इव अन्नि पोल्लें नना मीकु वेहतन,” इंचि इत्तोर.
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 अस्केटाल वेल्लेटुर येसुना सिस्युल्क येसुन होळसि मल्सि होत्तुर, मर्रा बस्केने ओना पज्जो होना हिल्लुर.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 अदुनहाटीं येसु पन्नेंड सिस्युल्कुन, “मिमेटगुडा मल्सि होनालय हूळसंतिरा?” इंचि पूसकीतोर.
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 अस्के सिमोन पत्रु, “सामि, मोमोट इंका बोनगा दाकोम? बस्केळ्क पिस्सना पिस्वर हियना पोल्लें अय्ते निहागेन मंतां!
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 पेन लोहता पवित्रुन निमेन आंदिन इंचि मोमोट विस्वासम कीसि एरपाट कीतोम,” इंचि इत्तोर.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 अस्के येसु, “मीकुन पन्नेंड मंदितुन ननाने पेरतन, अय्नागानि मी अव्टे वरोर देय्यम मंतोर,” इंचि सिस्युल्कुन इत्तोर.
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 येसु इद पोल्ले इस्कारियोत नाटेना सिमोनुना मर्रि यहुदाना बारेमते वळ्कतोर. पन्नेंड मंदि सिस्युल्कुनाल ओर वरोरे येसुन पज्जोटाल दोकाते पीसि हियनोर मत्तोर.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.