Atos 7
ITOU NOMO HILOU BEELE (ERI) vs VC
1 Ariya pris mora bagu no Stiven isoki tuwai, “Fai nere ne geete bode beele lede beha ngalenga yo, uwa?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Ono wainga Stiven no benou lewai, “Baabo gane jijei gane, tere isagu. Saini ebere asage Abraham no Mesopotemia langa yafai, no taon Haran goyei uwau langa, ha laluwa nomo Itou no Itou danga anyakaro bagu, no Abraham bagu heigai.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Onodu Itou no Abraham benou letuwai, ‘Ne name oula, name baine gane bagu awa nigidu bonahe, oula ete ji ne abitimu hinonboni waha langa goyau.’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Ono wainga Abraham no Kaldia nebere oula awadu bona goi Haran langa yafai. Onodu saini nomo umamu umainga, Itou no huuru tuwainga maidu, oula elebe tere yafaya langa yafai.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Itou no oula matau waha, menanga mita etenga onou, Abraham tuwei uwa, ono wage wa, oula waha no nogo nomo idau gane nebere tigini inyage. Ariya Itou no lewai, iinga huunta la no oula waha tuwon bona, ono wonga no nogo nomo magana gane bagu nebere tigini inyon bona. Saini Abraham no magana uwau langa, Itou no beele beha lewai.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Itou no Abraham benou letuwai, ‘Ne name magana asane gane bagu goidu fai fereha nebere kantri langa yafodbode. Onodu nere haruwe magana ewe heigodbode, ono wogunga nere inyabamu nigi gogunga goi haga orei 400 langa edo wonbona.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Ariya iinga gonga, fai nere fanyimu onou langa ono nigane waha, kot la tafa nigonboni. Ono wehenga, iinga huunta la nebere magana gane nere kantri waha awadu bode maidu haumu beha langa, ji unyife isou wodbode.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Onodu Itou no Abraham beele agili mala karu fuwai waha abitiwou Itou no gogala karu wonbona letuwai. Onodu huunta la Abraham no Aisak nomo umamu heigai, no bori etenga itaridu bona Aisak gogala karu fuwai. Aisak no Jekop nomo umamu heigai, Jekop no ebere asage gane 12 nebere amenege heigai.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Asage gane nere beha, bainege Josep bode, huwanyanege inyaba wainga haruwe magana ewe dorofe fai ila owonege langa huuru tuwane. Ono wanenga fai nere waha haudu Isip goyane. Ariya Itou no bagu yafai.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Itou no hoyo tudu bona nomo ou oruwa usumu fuwai. Ono wainga saini Josep no Isipha king ngare beele hayare langa, Itou no isou hilobainga tuwai, waha langa king no gau tuwai. Waha bona king no hangada tuwainga Isip nebere gabman amugou yafai, onodu no king nomo mata langa dada oruwanga oofawai.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 “Huunta langa maau saini anyakaro Isip ha oruwa langa, Kenan ha-ha oruwa nebere oula langa heigai, ono wainga fai-aita bagu langa ou anyakaro inyai. Ono gainga asage gane nere da uwau yafane.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Ariya Jekop no Isip langa wit bagu iwou beele isai. Onodu no asage gane huuru nigainga agenege goobu walanga goyane.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Onodu saini nere ege goi nga wane langa, Josep no bemu gane lenigai, ‘Ji Josep we’. Ono wainga iinga la king no fere Josep bemu gane bona isi nigai.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Ono wainga Josep no umamu Jekop, beele huuru fudu no nomo fai-aita bagu 75 onou, nere oruwanga no bagu mayei nomo yaure tuwai.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Ariya Jekop no Isip minai. Onodu iinga gainga no umai, ono wainga asage gane fere nere umeru wane.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Ono wanenga nebere genege gala auledu bode gidu goi Sekem taon langa, amina Abraham no Sekem langa Hamor idau gane moni silwa langa ejiya nigai matmat waha langa u-u kuru nigane.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 “Ariya Itou no amina Abraham beele baara tau fuwai waha edomuwei nomo saini hangada fuwai waha amina heigona juguwai. Onodu Israel fai-aita bagu Isip langa yafane waha nere goi baingaro wane.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Iinga huunta la fai ete no Isip nebere king heigai, no Josep bona alai uwa.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 King waha no ere ebere ilibage gane yaawa nigi bona fanyimu inyaba ono nigai. No nebere magana momodo ayaru nigo gonga, umeruwei nomo bona ono nigai.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Saini waha langa Moses no anya bisi tuwai. No magana hilobainga, Itou no gau tuwai. No ole eei nononga umamu nomo mata langa oofa tuwane.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Onodu iinga gainga no malala langa tafa tuwanenga, king mago no haudu bona nogo nomo magana tigini dorofe oofa tuwai.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ono wainga Moses no Isip nebere isou hilobainga waha oruwanga isisiwou te borodu, no beele danga bagu lewei nomo haruwe danga bagu hogo fere-fere teinomo fai heigai.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Saini Moses nomo haga orei 40 usu wainga, no nomo bemu gane Israel, goidu nerigei nomo bona ninau isai.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Onodu no Isipha fai ete no Israelha fai ete inyabamu tugainga urai. Onodu no Israelha fai waha hoyo tudu bona Isipha fai waha nomo agou tuwai, no Isipha fai waha waridu dukote wainga umai.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Moses no ninau benou isai, bemu gane Israel nere Itou no owo langa hoyohigon bona iwou isodbode. Ariya nere onou isegu uwa.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Inyi hamba, Moses no Israel fai nga wara garenga nerirai. Onodu no neire wara wou usumu narona bona goidu lenirai, ‘Eei, tere bemu-bemu. Tere taate boyare tere tare inyabamu guru yare?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Ono wainga fai oota jaimuwai waha no Moses fetadu kaite tuwainga gidu goyai. Ono bona letuwai, ‘Faiwei ne hangada hinanga ebere jas mora bagu heige naha?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Feyo ne Isipha ete dukote nanga umaha onounga, ne ji dufe kotewau ganga ononi?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Moses no beele waha isidu bona, heige fagawai. No goidu Midian nebere oula langa yafai. Onodu iinga no aita tedu fai magana nga bisi nirai.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “Ariya haga orei 40 usu wainga, ensel ete oula fai uwau, Sainai muju hinemu langa, Moses bagu heigai. Ensel no nauge menakele ete tuwa gamu langa eeya heige gainga gama waha langa yafai.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Moses no uredu, dada heigai waha bona ninau baingaro isai. Onodu ure dewonbona jugu langa goyainga, Anyakaro no benou letuwai,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Ji name asane gane nebere Itou. Ji Abraham nomo Aisak nomo Jekop nomo Itou.’ Ono wainga Moses no horotodu bona, igeiwei nomo umugai.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Ono wainga Anyakaro no letuwai, ‘Ne name su uuluwau, oula ne otoni waha ji yage yame onodu no guuni.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Ji yame fai-aita bagu Isip langa fanyimu inyaba ono nigide waha, ji amina nerigenaha. Ji nere nebere merou amina isinaha, ji elebe nere Isip owonege langa nganege elegei nomo boni menaha. Onou waha bona ne jayau. Ji ne huuru hinehenga Isip goyau ganga.’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “Ngasunga Israel nere Moses fetadu kaite tubode benou letuwane, ‘Ne faiwei hangada hinanga ebere mora bagu jas heige naha?’ Ariya Moses, fai behanga no Itou no mora bagu dorofe gidu hanigei nomo huuru tuwai. Itou no ensel nauge menakele langa heigai waha owo langa dangamu tuwai.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moses no nere hanigedu Isip awadu goibode, dodokawou hogo fere-fere Isip langa, hiiri Girriwou langa, ha fai uwau langa tafangawai wa, haga orei 40 oruwanga.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Moses no behanga Israel benou lenigai, ‘Itou no tebere baitege ete hangada tuwonga, no profet ji yage dorofe heigon bona.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Iinga, ebere asage gane goidu ha fai uwau langa komo wanenga, Moses no behanga nere bagu yafai. Onodu no Sainai muju langa manainga, ensel no beele letuwai. No Itou nomo beele tai, beele waha no ago auma, onodu beele waha ere higai.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Ariya asage gane nere Moses nomo beele isei nomo awane. Uwa. Nere nomo beele feiya wane, onodu nere huwanyanege langa Isip ege gidu goyei nomo gau dewane.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Nere Aron benou letuwane, ‘Taate dada Moses langa heigaha waha ere alai uwa, fai no waha ere Isip langa haigedu mayai. Onou waha bona ne ebere itou ila ati hagahenga, nere edo langa amuge higidu jala langa haigedu goyodbode.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Onodu saini waha langa nere bulumakao magana ete atidu bode, nere yaawa itou waha eeya muru wari tuwane. Onodu dada nere nage owonege langa atane waha bode edega wane.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Ono wanenga Itou no nere moge nigai, nere edo hoonga bagu ole bagu baatu dada onou unyinege isou wodbode, profet nebere buk langa beele inyina dorofe, ‘Tere Israel, saini tere haga orei 40 ha ulisi ewe langa yafa boya, bulumakao bagu sipsip bagu dunege kotedu boya eeya muru wareye waha, ji eeya muru wari hayei yo? Gai uwanga uwa.
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Tere sel mata anyakaro auleye waha ji yame sel mata uwa. Wa yaawa itou Molek nomo. Onodu tere yaawa itou Refan nomo baatu anu fere auleye. Tere yaawa itou anunege atigana weye waha, tere edo unyinege isou wagu ganga boya. Onou waha bona ji tebere kantri langa so tigidu, huuru tigehenga goidu oula ulate kantri Babilon nebere langa yafagu ganga.’
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 “Saini asage gane nere ha fai uwau langa yafane la, nere Itou nomo sel mata bagu. Mata waha langa Itou no nomo beele ngalenga waha heigemugai. Saini nere sel mata tafane wa, Itou no Moses letuwai onounga dada oruwanga ono wane, onodu nomo anu Moses urai, gai tigini onou tafane.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Iinga asage gane nebere magana waha, nere sel mata waha tedu bode, fai ila nebere oula tei nomo bode Josuwa ngate mayane. Ono wanenga Itou no ere asage gane hogonege langa nere waha so nigai. Onodu nere sel mata jaimu wanenga no oula waha langa yafa gainga mai King Devit nomo saini heigai,
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 fai no waha Itou figini tugai. Devit no Itou edo awa tuwonga Jekop asa gane mata hilou ete tau nagonga nere edo walanga goidu bode Itou unyi isouwei nomo hauyawai.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Ariya iinga, Solomon no mata waha tawai.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 “Ariya Itou Gai Ouwe langa no mata fai taude waha langa ada yafa yafana. No profet lewai dorofe,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Anyakaro no benou lena, “Ha laluwa wa ji yame sia king, onodu oula no ji yame afefe jaula langa tafagou haumu. Waha bona tere mata adoha tafa hayagu ganga? Yame houwe tafou haumu alanga inyon bona?
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Ji yage dada beha oruwanga ono wene.” ’
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Ariya Stiven no kaunsel ege benou lenigai, “Tere feeto gou fai. Tere haiden fai dorofe, tebere huwanyatege bagu ninatege bagu fosokowou. Onodu agetege kuli fosokowou, waha boya tere Itou nomo beele ada isi isiya. Tere asatege gane amina onogane dorofe, saini oruwa tere Hauri Guuni nomo beele feta tutuya.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Amina profet faiwei yafa gainga, asatege gane nere onowou inyaba ete ono tuwegu uwa? Amina fai nere Fanyimu Tigini Onogou Fai no mayona bona iwane waha, nere dunege kote wanenga umeru wane. Ariya elebe fai beha no amina mayainga, tere honggoro fai owonege langa tafa tuweinga nere dukote wanenga umai.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Tere Itou nomo nuuni beele ensel owonege langa tei, ariya tere oojo wegu uwa.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Kaunsel nere Stiven nomo beele isidu, no bode hounege danga bagu mayainga manege gidodo wane.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Onou wa Stiven no Hauri Guuni bolo tuwainga, no ha laluwa ouwe langa igeiwai. Onodu Itou nomo lala hilobainga mujari bagu ha laluwa langa urai, Ono bona Yesus no Itou owo hilou langa oto gainga urai.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Onodu Stiven no benou lewai, “Isagu. Ha laluwa helufa waha, Fai Nomo Idau no Itou owo hilou langa oto ganga ureni.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Ono wainga nere beele waha isidu bode inyangaro hiri bode, agenege kuli fosoko wane. Onodu nere arotenga jaidu gurarudu goidu bode Stiven yaasu tuwane.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Onodu nere haudu taon dui langa goidu, dukote wodbode megebu ayaru fuwane. Fai nere amugedu no go bode beele tafane waha, nere nebere kolos ufaroro uuludu magana giila ete unyi Sol tude, no afo hugu langa logosi wanenga otowai.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Saini nere Stiven megebu ayaru fu ganenga, Stiven no benou hauyawai, “Anyakaro Yesus, ne yame anufe tau.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Onodu no afo tuburu kutudu bona inyangaro yaurai, “Anyakaro, ne une beha agou adai gidu nigau.” Stiven no onou ledu bona, umai.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.