Atos 7

ITOU NOMO HILOU BEELE (ERI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ariya pris mora bagu no Stiven isoki tuwai, “Fai nere ne geete bode beele lede beha ngalenga yo, uwa?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Ono wainga Stiven no benou lewai, “Baabo gane jijei gane, tere isagu. Saini ebere asage Abraham no Mesopotemia langa yafai, no taon Haran goyei uwau langa, ha laluwa nomo Itou no Itou danga anyakaro bagu, no Abraham bagu heigai.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Onodu Itou no Abraham benou letuwai, ‘Ne name oula, name baine gane bagu awa nigidu bonahe, oula ete ji ne abitimu hinonboni waha langa goyau.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ono wainga Abraham no Kaldia nebere oula awadu bona goi Haran langa yafai. Onodu saini nomo umamu umainga, Itou no huuru tuwainga maidu, oula elebe tere yafaya langa yafai.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Itou no oula matau waha, menanga mita etenga onou, Abraham tuwei uwa, ono wage wa, oula waha no nogo nomo idau gane nebere tigini inyage. Ariya Itou no lewai, iinga huunta la no oula waha tuwon bona, ono wonga no nogo nomo magana gane bagu nebere tigini inyon bona. Saini Abraham no magana uwau langa, Itou no beele beha lewai.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Itou no Abraham benou letuwai, ‘Ne name magana asane gane bagu goidu fai fereha nebere kantri langa yafodbode. Onodu nere haruwe magana ewe heigodbode, ono wogunga nere inyabamu nigi gogunga goi haga orei 400 langa edo wonbona.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Ariya iinga gonga, fai nere fanyimu onou langa ono nigane waha, kot la tafa nigonboni. Ono wehenga, iinga huunta la nebere magana gane nere kantri waha awadu bode maidu haumu beha langa, ji unyife isou wodbode.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Onodu Itou no Abraham beele agili mala karu fuwai waha abitiwou Itou no gogala karu wonbona letuwai. Onodu huunta la Abraham no Aisak nomo umamu heigai, no bori etenga itaridu bona Aisak gogala karu fuwai. Aisak no Jekop nomo umamu heigai, Jekop no ebere asage gane 12 nebere amenege heigai.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Asage gane nere beha, bainege Josep bode, huwanyanege inyaba wainga haruwe magana ewe dorofe fai ila owonege langa huuru tuwane. Ono wanenga fai nere waha haudu Isip goyane. Ariya Itou no bagu yafai.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Itou no hoyo tudu bona nomo ou oruwa usumu fuwai. Ono wainga saini Josep no Isipha king ngare beele hayare langa, Itou no isou hilobainga tuwai, waha langa king no gau tuwai. Waha bona king no hangada tuwainga Isip nebere gabman amugou yafai, onodu no king nomo mata langa dada oruwanga oofawai.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Huunta langa maau saini anyakaro Isip ha oruwa langa, Kenan ha-ha oruwa nebere oula langa heigai, ono wainga fai-aita bagu langa ou anyakaro inyai. Ono gainga asage gane nere da uwau yafane.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Ariya Jekop no Isip langa wit bagu iwou beele isai. Onodu no asage gane huuru nigainga agenege goobu walanga goyane.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Onodu saini nere ege goi nga wane langa, Josep no bemu gane lenigai, ‘Ji Josep we’. Ono wainga iinga la king no fere Josep bemu gane bona isi nigai.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Ono wainga Josep no umamu Jekop, beele huuru fudu no nomo fai-aita bagu 75 onou, nere oruwanga no bagu mayei nomo yaure tuwai.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ariya Jekop no Isip minai. Onodu iinga gainga no umai, ono wainga asage gane fere nere umeru wane.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Ono wanenga nebere genege gala auledu bode gidu goi Sekem taon langa, amina Abraham no Sekem langa Hamor idau gane moni silwa langa ejiya nigai matmat waha langa u-u kuru nigane.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “Ariya Itou no amina Abraham beele baara tau fuwai waha edomuwei nomo saini hangada fuwai waha amina heigona juguwai. Onodu Israel fai-aita bagu Isip langa yafane waha nere goi baingaro wane.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Iinga huunta la fai ete no Isip nebere king heigai, no Josep bona alai uwa.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 King waha no ere ebere ilibage gane yaawa nigi bona fanyimu inyaba ono nigai. No nebere magana momodo ayaru nigo gonga, umeruwei nomo bona ono nigai.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Saini waha langa Moses no anya bisi tuwai. No magana hilobainga, Itou no gau tuwai. No ole eei nononga umamu nomo mata langa oofa tuwane.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Onodu iinga gainga no malala langa tafa tuwanenga, king mago no haudu bona nogo nomo magana tigini dorofe oofa tuwai.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ono wainga Moses no Isip nebere isou hilobainga waha oruwanga isisiwou te borodu, no beele danga bagu lewei nomo haruwe danga bagu hogo fere-fere teinomo fai heigai.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Saini Moses nomo haga orei 40 usu wainga, no nomo bemu gane Israel, goidu nerigei nomo bona ninau isai.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Onodu no Isipha fai ete no Israelha fai ete inyabamu tugainga urai. Onodu no Israelha fai waha hoyo tudu bona Isipha fai waha nomo agou tuwai, no Isipha fai waha waridu dukote wainga umai.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moses no ninau benou isai, bemu gane Israel nere Itou no owo langa hoyohigon bona iwou isodbode. Ariya nere onou isegu uwa.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Inyi hamba, Moses no Israel fai nga wara garenga nerirai. Onodu no neire wara wou usumu narona bona goidu lenirai, ‘Eei, tere bemu-bemu. Tere taate boyare tere tare inyabamu guru yare?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Ono wainga fai oota jaimuwai waha no Moses fetadu kaite tuwainga gidu goyai. Ono bona letuwai, ‘Faiwei ne hangada hinanga ebere jas mora bagu heige naha?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Feyo ne Isipha ete dukote nanga umaha onounga, ne ji dufe kotewau ganga ononi?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Moses no beele waha isidu bona, heige fagawai. No goidu Midian nebere oula langa yafai. Onodu iinga no aita tedu fai magana nga bisi nirai.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Ariya haga orei 40 usu wainga, ensel ete oula fai uwau, Sainai muju hinemu langa, Moses bagu heigai. Ensel no nauge menakele ete tuwa gamu langa eeya heige gainga gama waha langa yafai.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Moses no uredu, dada heigai waha bona ninau baingaro isai. Onodu ure dewonbona jugu langa goyainga, Anyakaro no benou letuwai,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ji name asane gane nebere Itou. Ji Abraham nomo Aisak nomo Jekop nomo Itou.’ Ono wainga Moses no horotodu bona, igeiwei nomo umugai.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Ono wainga Anyakaro no letuwai, ‘Ne name su uuluwau, oula ne otoni waha ji yage yame onodu no guuni.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Ji yame fai-aita bagu Isip langa fanyimu inyaba ono nigide waha, ji amina nerigenaha. Ji nere nebere merou amina isinaha, ji elebe nere Isip owonege langa nganege elegei nomo boni menaha. Onou waha bona ne jayau. Ji ne huuru hinehenga Isip goyau ganga.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Ngasunga Israel nere Moses fetadu kaite tubode benou letuwane, ‘Ne faiwei hangada hinanga ebere mora bagu jas heige naha?’ Ariya Moses, fai behanga no Itou no mora bagu dorofe gidu hanigei nomo huuru tuwai. Itou no ensel nauge menakele langa heigai waha owo langa dangamu tuwai.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moses no nere hanigedu Isip awadu goibode, dodokawou hogo fere-fere Isip langa, hiiri Girriwou langa, ha fai uwau langa tafangawai wa, haga orei 40 oruwanga.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Moses no behanga Israel benou lenigai, ‘Itou no tebere baitege ete hangada tuwonga, no profet ji yage dorofe heigon bona.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Iinga, ebere asage gane goidu ha fai uwau langa komo wanenga, Moses no behanga nere bagu yafai. Onodu no Sainai muju langa manainga, ensel no beele letuwai. No Itou nomo beele tai, beele waha no ago auma, onodu beele waha ere higai.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Ariya asage gane nere Moses nomo beele isei nomo awane. Uwa. Nere nomo beele feiya wane, onodu nere huwanyanege langa Isip ege gidu goyei nomo gau dewane.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Nere Aron benou letuwane, ‘Taate dada Moses langa heigaha waha ere alai uwa, fai no waha ere Isip langa haigedu mayai. Onou waha bona ne ebere itou ila ati hagahenga, nere edo langa amuge higidu jala langa haigedu goyodbode.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Onodu saini waha langa nere bulumakao magana ete atidu bode, nere yaawa itou waha eeya muru wari tuwane. Onodu dada nere nage owonege langa atane waha bode edega wane.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ono wanenga Itou no nere moge nigai, nere edo hoonga bagu ole bagu baatu dada onou unyinege isou wodbode, profet nebere buk langa beele inyina dorofe, ‘Tere Israel, saini tere haga orei 40 ha ulisi ewe langa yafa boya, bulumakao bagu sipsip bagu dunege kotedu boya eeya muru wareye waha, ji eeya muru wari hayei yo? Gai uwanga uwa.
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Tere sel mata anyakaro auleye waha ji yame sel mata uwa. Wa yaawa itou Molek nomo. Onodu tere yaawa itou Refan nomo baatu anu fere auleye. Tere yaawa itou anunege atigana weye waha, tere edo unyinege isou wagu ganga boya. Onou waha bona ji tebere kantri langa so tigidu, huuru tigehenga goidu oula ulate kantri Babilon nebere langa yafagu ganga.’
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Saini asage gane nere ha fai uwau langa yafane la, nere Itou nomo sel mata bagu. Mata waha langa Itou no nomo beele ngalenga waha heigemugai. Saini nere sel mata tafane wa, Itou no Moses letuwai onounga dada oruwanga ono wane, onodu nomo anu Moses urai, gai tigini onou tafane.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Iinga asage gane nebere magana waha, nere sel mata waha tedu bode, fai ila nebere oula tei nomo bode Josuwa ngate mayane. Ono wanenga Itou no ere asage gane hogonege langa nere waha so nigai. Onodu nere sel mata jaimu wanenga no oula waha langa yafa gainga mai King Devit nomo saini heigai,
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 fai no waha Itou figini tugai. Devit no Itou edo awa tuwonga Jekop asa gane mata hilou ete tau nagonga nere edo walanga goidu bode Itou unyi isouwei nomo hauyawai.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ariya iinga, Solomon no mata waha tawai.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Ariya Itou Gai Ouwe langa no mata fai taude waha langa ada yafa yafana. No profet lewai dorofe,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Anyakaro no benou lena, “Ha laluwa wa ji yame sia king, onodu oula no ji yame afefe jaula langa tafagou haumu. Waha bona tere mata adoha tafa hayagu ganga? Yame houwe tafou haumu alanga inyon bona?
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ji yage dada beha oruwanga ono wene.” ’
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Ariya Stiven no kaunsel ege benou lenigai, “Tere feeto gou fai. Tere haiden fai dorofe, tebere huwanyatege bagu ninatege bagu fosokowou. Onodu agetege kuli fosokowou, waha boya tere Itou nomo beele ada isi isiya. Tere asatege gane amina onogane dorofe, saini oruwa tere Hauri Guuni nomo beele feta tutuya.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Amina profet faiwei yafa gainga, asatege gane nere onowou inyaba ete ono tuwegu uwa? Amina fai nere Fanyimu Tigini Onogou Fai no mayona bona iwane waha, nere dunege kote wanenga umeru wane. Ariya elebe fai beha no amina mayainga, tere honggoro fai owonege langa tafa tuweinga nere dukote wanenga umai.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Tere Itou nomo nuuni beele ensel owonege langa tei, ariya tere oojo wegu uwa.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Kaunsel nere Stiven nomo beele isidu, no bode hounege danga bagu mayainga manege gidodo wane.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Onou wa Stiven no Hauri Guuni bolo tuwainga, no ha laluwa ouwe langa igeiwai. Onodu Itou nomo lala hilobainga mujari bagu ha laluwa langa urai, Ono bona Yesus no Itou owo hilou langa oto gainga urai.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Onodu Stiven no benou lewai, “Isagu. Ha laluwa helufa waha, Fai Nomo Idau no Itou owo hilou langa oto ganga ureni.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Ono wainga nere beele waha isidu bode inyangaro hiri bode, agenege kuli fosoko wane. Onodu nere arotenga jaidu gurarudu goidu bode Stiven yaasu tuwane.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Onodu nere haudu taon dui langa goidu, dukote wodbode megebu ayaru fuwane. Fai nere amugedu no go bode beele tafane waha, nere nebere kolos ufaroro uuludu magana giila ete unyi Sol tude, no afo hugu langa logosi wanenga otowai.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Saini nere Stiven megebu ayaru fu ganenga, Stiven no benou hauyawai, “Anyakaro Yesus, ne yame anufe tau.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Onodu no afo tuburu kutudu bona inyangaro yaurai, “Anyakaro, ne une beha agou adai gidu nigau.” Stiven no onou ledu bona, umai.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.