Atos 22
ITOU NOMO HILOU BEELE (ERI) vs NVT
1 “Oo baabo gane jijei gane bagu, tere isagu. Ji nyabuluwou ete onowei uwa, waha boni elebe ji beele foodu letigon boni.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ono wainga nere Pol Hibru beele langa beele lewainga isidu, nere beele awadu foinga onou yafane.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Ji Juda fai ete. Ji yame ngaai Tarsus taon, Silisia prowins langa bisi hiyai, ono wainga ji taon beha langa anyakaro wene. Ji Gamaliel nomo sumatin, no ere ebere asage gane nebere nuuni beele oruwanga isisiwou hidewai. Ono wainga ji fanyimu Itou no gau tuna waha dangamuwei nomo haruwe danga bagu tene, elebe tere onoya benou.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ji fai huwanyanege ngalenga ganga jala beha oojode waha inyabamu nigou haruwe tegene, fai bagu aita bagu, onodu dunege kotewoni ono gene. Ji nere sen langa dage nigidu dagou mata langa hanigedu goigene.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Pris mora bagu, mora bagu nebere kaunsel bagu, nere oruwanga fanyimu ji ono gene waha nere alai, nere letigei nomo edo. Nere ebere ilibage gane Damaskus langa yafade waha nebere pas yeregedu hiyane. Ono wanenga ji golodu Damaskus goyene, nere fai-aita bagu taon waha ha huwanyanege ngalenga wainga jala beha oojowane waha dagou mata langa logosi nigei nomo boni goyene. Ji nere hanigedu Jerusalem mayehenga, fai aroro nere inyabamu nigodbode waha bona.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Pol no ege benou lewai, “Ji golodu goi 12 kilok belo langa onou, Damaskus jugu tuwene. Ono genenga fasadu onou lalawou anyakaro ete ha laluwa langa medu bona, ji langa danga bagu lalawai.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ono wainga ji oula langa metaumedu fai bolou ete benou isoki higainga aagu wene, ‘Sol, Sol, ne taate boni inyabamu hiingani?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ono wainga ji lewene, ‘Anyakaro, ne faiwei?’ Ono wenenga no lehiyai, ‘Ji Yesus Nasaretha, ne ji inyabamu hiyou haruwe teni.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Fai nere ji ngate otoweye waha nere lalawou urane, ariya fai no ji beele lehiyai waha nere bolou isegu uwa.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Ono wainga ji isoki tuwene, ‘Anyakaro, elebe ji adadu onowoni?’ Ono wenenga Anyakaro no benou lehiyai, ‘Ne jaidu bonahe Damaskus taon huwanya goyau. Haumu waha langa fai ete no haruwe oruwanga ji hangada hanene waha lehinon bona.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ariya lalawou waha no gai danga bagu lala wainga, ji dada ete urei nomo edo uwa. Waha bona fai nere ji ngate otoweye, nere waha ji owofe yaasudu bode, haifedu Damaskus goyane.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Fai ete Damaskus langa yafai, nomo unyi Ananaias. No Itou nomo huuna la yafabona nuuni beele oojo degou fai. Juda oruwa Damaskus langa yafade waha nere le gane, no fai hilobainga.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 No maidu hinofe langa otobona lehiyai, ‘Baabo Sol, edo agene ege igeiwau.’ Saini waha la tigini agefe ege hilou wainga, igeidu no urene.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Onodu no lewai, ‘Ebere asage gane nebere Itou no, ne nomo gauwou isau ganga bona hangada hinai, onodu ne fai fanyimu tigini onogou waha edo uredu no nogo hurau langa beele le gonga edo isau ganga.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Onodu ne nomo beele malalamudu lebonahe dada ne uredu ne isau ganga waha fai-aita bagu oruwanga lenigau.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ariya ne ege taate boni itarini? Ne jaidu yaage bisou tau. Ne nomo unyi tahenga, yaage bisemu hinidu une uulu hanona bona.’”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Pol no ege fai-aita bagu benou lenigai, “Iinga ji ege Jerusalem gidu maidu boni, ji goidu tempel huwanya langa hauya boni yafa genenga, dada wewewou dorofe
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 ji Anyakaro urene. No benou lehiyai, ‘Ne fasadu jaidu bonahe Jerusalem awadu goyau. Ne taon beha la yame beele malalamudu lewahe wonga, nere ada isode.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ono wainga ji letuwene, ‘Anyakaro, nere nage iside, amina ji bori mata oruwa langa goidu boni fai-aita bagu ne bode huwanyanege ngalenga wane waha dagou mata la logosi nigidu gulati nigene.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Saini nere ne name hilou beele legou fai Stiven, dukote wanenga umai waha, ji nere hinenege langa oto wene, ji agefe la nere fanyimu ono wane waha hilobainga. Ji fai nere dukote wane waha nebere kolos ufaroro oofa nagene.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ariya Anyakaro no benou lehiyai, ‘Ne goyau ganga. Ji huuru hinehenga nere fai-aita bagu fereha nere matane baae langa yafade waha langa goyau ganga.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Saini Pol no fai-aita bagu fereha beele lenigi gainga, Juda nere isidu, nere ege nomo beele isei nomo awane waha bode nere inyangaro yauredu lewane, “Dukote wadenga umona. Fai onouha waha oula beha langa adai yafogu. No ago auma ada yafona.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Nere kejiwe onou yaure bode, nebere saket uuludu kejiwe ayaru bode, amuji geerudu ouwe langa ayaru wane, nere Pol no beele lewai waha tigini gau nigei uwa waha abitimu wane.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ono wanenga oota fai nebere ofisa amugou no lewainga, oota fai nere Pol haudu nebere mata huwanya langa goyane. Onodu ofisa no oota fai no gula bode ou waha nomo hugu bode isoki tuwei nomo bona lenigai. No isi dewonbona, fai-aita bagu taate bode hounege mayanga nere Pol danga bagu ui tuwane.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ono wainga nere Pol owo afo bagu dagane, Pol no nebere kepten hinomu langa oto gainga uredu benou isoki tuwai, “Nuuni beele no tere kantri Romha fai fanyimu beha ono nigei nomo edo ina yo, uwa? Saini tere kot langa tafa hiyei uwa langa gula hi bonade wonga, fanyimu waha hilou yo?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Kepten no beele waha isidu bona goidu ofisa amugou benou letuwai, “Ne elebe adadu onowau ganga? Fai waha no Rom fai.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ono wainga ofisa amugou no Pol bagu maidu letuwai, “Ne lehiyau. Ne Rom fai yo?” Ono wainga Pol letuwai, “Yo.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ono wainga ofisa amugou no letuwai, “Ji moni anyakaro faasudu boni, ji Rom fai heigei nomo ejiya wene.” Ono wainga Pol letuwai, “Ji uwa. Ji yame ngai kantri Rom langa bisi hiyai, ji Rom fai yafani.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ono wainga oota fai nere gula wode ono wane waha, ariya nere umugedu fasadu awa tuwane. Saini ofisa amugou no Pol Rom fai waha isidu bona no fere umugai, taate bona, no oota fai sen langa dage tuwei nomo lenigai.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ofisa amugou no Pol taate tigini nyabulu wainga Juda nere isane waha isi dewonbona onowai. Waha bona inyiba ete langa no Pol sen langa dage tuwane waha futu fuwai. Onodu no pris mora bagu, Juda nebere kaunsel oruwanga komowei nomo bona beele huuru nagai. Onodu no Pol haudu medu bona, nere hogonege langa tafa tuwainga otowai.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.