Atos 22
ITOU NOMO HILOU BEELE (ERI) vs ARA
1 “Oo baabo gane jijei gane bagu, tere isagu. Ji nyabuluwou ete onowei uwa, waha boni elebe ji beele foodu letigon boni.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ono wainga nere Pol Hibru beele langa beele lewainga isidu, nere beele awadu foinga onou yafane.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Ji Juda fai ete. Ji yame ngaai Tarsus taon, Silisia prowins langa bisi hiyai, ono wainga ji taon beha langa anyakaro wene. Ji Gamaliel nomo sumatin, no ere ebere asage gane nebere nuuni beele oruwanga isisiwou hidewai. Ono wainga ji fanyimu Itou no gau tuna waha dangamuwei nomo haruwe danga bagu tene, elebe tere onoya benou.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ji fai huwanyanege ngalenga ganga jala beha oojode waha inyabamu nigou haruwe tegene, fai bagu aita bagu, onodu dunege kotewoni ono gene. Ji nere sen langa dage nigidu dagou mata langa hanigedu goigene.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Pris mora bagu, mora bagu nebere kaunsel bagu, nere oruwanga fanyimu ji ono gene waha nere alai, nere letigei nomo edo. Nere ebere ilibage gane Damaskus langa yafade waha nebere pas yeregedu hiyane. Ono wanenga ji golodu Damaskus goyene, nere fai-aita bagu taon waha ha huwanyanege ngalenga wainga jala beha oojowane waha dagou mata langa logosi nigei nomo boni goyene. Ji nere hanigedu Jerusalem mayehenga, fai aroro nere inyabamu nigodbode waha bona.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Pol no ege benou lewai, “Ji golodu goi 12 kilok belo langa onou, Damaskus jugu tuwene. Ono genenga fasadu onou lalawou anyakaro ete ha laluwa langa medu bona, ji langa danga bagu lalawai.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ono wainga ji oula langa metaumedu fai bolou ete benou isoki higainga aagu wene, ‘Sol, Sol, ne taate boni inyabamu hiingani?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ono wainga ji lewene, ‘Anyakaro, ne faiwei?’ Ono wenenga no lehiyai, ‘Ji Yesus Nasaretha, ne ji inyabamu hiyou haruwe teni.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Fai nere ji ngate otoweye waha nere lalawou urane, ariya fai no ji beele lehiyai waha nere bolou isegu uwa.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Ono wainga ji isoki tuwene, ‘Anyakaro, elebe ji adadu onowoni?’ Ono wenenga Anyakaro no benou lehiyai, ‘Ne jaidu bonahe Damaskus taon huwanya goyau. Haumu waha langa fai ete no haruwe oruwanga ji hangada hanene waha lehinon bona.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ariya lalawou waha no gai danga bagu lala wainga, ji dada ete urei nomo edo uwa. Waha bona fai nere ji ngate otoweye, nere waha ji owofe yaasudu bode, haifedu Damaskus goyane.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Fai ete Damaskus langa yafai, nomo unyi Ananaias. No Itou nomo huuna la yafabona nuuni beele oojo degou fai. Juda oruwa Damaskus langa yafade waha nere le gane, no fai hilobainga.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 No maidu hinofe langa otobona lehiyai, ‘Baabo Sol, edo agene ege igeiwau.’ Saini waha la tigini agefe ege hilou wainga, igeidu no urene.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Onodu no lewai, ‘Ebere asage gane nebere Itou no, ne nomo gauwou isau ganga bona hangada hinai, onodu ne fai fanyimu tigini onogou waha edo uredu no nogo hurau langa beele le gonga edo isau ganga.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Onodu ne nomo beele malalamudu lebonahe dada ne uredu ne isau ganga waha fai-aita bagu oruwanga lenigau.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ariya ne ege taate boni itarini? Ne jaidu yaage bisou tau. Ne nomo unyi tahenga, yaage bisemu hinidu une uulu hanona bona.’”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Pol no ege fai-aita bagu benou lenigai, “Iinga ji ege Jerusalem gidu maidu boni, ji goidu tempel huwanya langa hauya boni yafa genenga, dada wewewou dorofe
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 ji Anyakaro urene. No benou lehiyai, ‘Ne fasadu jaidu bonahe Jerusalem awadu goyau. Ne taon beha la yame beele malalamudu lewahe wonga, nere ada isode.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ono wainga ji letuwene, ‘Anyakaro, nere nage iside, amina ji bori mata oruwa langa goidu boni fai-aita bagu ne bode huwanyanege ngalenga wane waha dagou mata la logosi nigidu gulati nigene.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Saini nere ne name hilou beele legou fai Stiven, dukote wanenga umai waha, ji nere hinenege langa oto wene, ji agefe la nere fanyimu ono wane waha hilobainga. Ji fai nere dukote wane waha nebere kolos ufaroro oofa nagene.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Ariya Anyakaro no benou lehiyai, ‘Ne goyau ganga. Ji huuru hinehenga nere fai-aita bagu fereha nere matane baae langa yafade waha langa goyau ganga.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Saini Pol no fai-aita bagu fereha beele lenigi gainga, Juda nere isidu, nere ege nomo beele isei nomo awane waha bode nere inyangaro yauredu lewane, “Dukote wadenga umona. Fai onouha waha oula beha langa adai yafogu. No ago auma ada yafona.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Nere kejiwe onou yaure bode, nebere saket uuludu kejiwe ayaru bode, amuji geerudu ouwe langa ayaru wane, nere Pol no beele lewai waha tigini gau nigei uwa waha abitimu wane.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ono wanenga oota fai nebere ofisa amugou no lewainga, oota fai nere Pol haudu nebere mata huwanya langa goyane. Onodu ofisa no oota fai no gula bode ou waha nomo hugu bode isoki tuwei nomo bona lenigai. No isi dewonbona, fai-aita bagu taate bode hounege mayanga nere Pol danga bagu ui tuwane.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Ono wainga nere Pol owo afo bagu dagane, Pol no nebere kepten hinomu langa oto gainga uredu benou isoki tuwai, “Nuuni beele no tere kantri Romha fai fanyimu beha ono nigei nomo edo ina yo, uwa? Saini tere kot langa tafa hiyei uwa langa gula hi bonade wonga, fanyimu waha hilou yo?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Kepten no beele waha isidu bona goidu ofisa amugou benou letuwai, “Ne elebe adadu onowau ganga? Fai waha no Rom fai.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ono wainga ofisa amugou no Pol bagu maidu letuwai, “Ne lehiyau. Ne Rom fai yo?” Ono wainga Pol letuwai, “Yo.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ono wainga ofisa amugou no letuwai, “Ji moni anyakaro faasudu boni, ji Rom fai heigei nomo ejiya wene.” Ono wainga Pol letuwai, “Ji uwa. Ji yame ngai kantri Rom langa bisi hiyai, ji Rom fai yafani.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ono wainga oota fai nere gula wode ono wane waha, ariya nere umugedu fasadu awa tuwane. Saini ofisa amugou no Pol Rom fai waha isidu bona no fere umugai, taate bona, no oota fai sen langa dage tuwei nomo lenigai.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ofisa amugou no Pol taate tigini nyabulu wainga Juda nere isane waha isi dewonbona onowai. Waha bona inyiba ete langa no Pol sen langa dage tuwane waha futu fuwai. Onodu no pris mora bagu, Juda nebere kaunsel oruwanga komowei nomo bona beele huuru nagai. Onodu no Pol haudu medu bona, nere hogonege langa tafa tuwainga otowai.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.