Romanos 9
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT
1 Viaŋ Jisasɨ Kɨlaisɨ hula hɨji humɨgaŋ pam hɨnilan sadaŋ ciaŋ amɨŋ laci abɨlan uami. Analɨ ciaŋ ma abɨlan uami. Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ iadɨ hɨji mɨŋaiahɨlalɨ uami. Lɨdaci iadɨ hɨji tovedaci ciaŋ abɨlan agadɨ igɨdalɨŋ ciaŋ agaŋ nɨbu amɨŋ laci hɨnilalɨ uami.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Viaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ igahɨlahɨla hameŋ laci hameŋ laci mavɨn mɨŋamɨŋa ilɨhɨben aba lɨlan uami.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Asɨ agaŋ iadɨ hɨdɨlɨ pam Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ cɨhu vim aba mavɨn mɨŋamɨŋa hɨnilan uami. Lɨdɨŋ hɨji nameŋ lamɨlan uami. Viaŋ Asɨ dɨ abɨlɨŋ nɨbu iadɨ lahuci avɨŋ hɨvɨ uavɨla Jisasɨ Kɨlaisɨ dɨ hulemɨlɨ ma hɨniben aba abɨlan uami. Lɨlɨŋ iadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ iadɨ uvɨsɨjiŋ huaci vihavɨbali aba abɨlan uami.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Nɨbɨlaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ uami. Asɨ agaŋ nulɨdɨ nameŋ abɨlalɨ uami. Iadɨ hulaŋ iamɨgali sɨbaŋ aba abɨlalɨ uami. Nɨbɨlaŋ Asɨ dɨ abɨlu hekɨlɨ vɨdɨvɨdɨŋ daŋ agadɨ igavɨhadami uami. Lɨhavɨdaci Asɨ agaŋ mu tɨbɨ mu tɨbɨ ciaŋ mɨgumɨgu nulɨdɨ abadami uami. Nudɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ nulɨdɨ abadami uami. Nudɨ ibi mɨŋaiahaiaha sibɨla vivi saŋ abadami uami. Cɨhu tɨbɨ cɨhu tɨbɨ nulɨsaŋ akuaba akuaba igu igu saŋ abadami uami.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Nulɨdɨ iamɨlɨhalinɨlu agɨlaŋ ibi hekɨlɨ daŋ hɨniavɨhadami uami. Nulɨdɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ hɨvɨ ala Jisasɨ Kɨlaisɨ agaŋ hulaŋ sɨbaŋ iahami uami. Jisasɨ Kɨlaisɨ nɨbu Asɨ uami. Hameŋ sadaŋ nɨbu akuaba akuaba agɨladɨ migɨla migɨla manɨgali hɨnilalɨ uami. Alaŋ nudɨ ibi agadɨ pam hameŋ laci hameŋ laci mɨŋaiahaiaha hɨnibalu uami. Ha amɨŋ sɨbaŋ uami.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Viaŋ iadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlasaŋ hameŋ laci hameŋ laci mavɨn mɨŋamɨŋa hɨnilan uami. Agadɨ ala viaŋ igɨlan uami. Asɨ nulɨdɨ abami agaŋ havɨ ma sɨvɨlami uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ limu hɨhɨle agɨladɨ igɨdamɨli Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ hadipɨlɨ me hɨniavɨlalɨ uami. Agadɨ ala nulɨdɨ hɨji humɨgaŋ agɨlaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ hɨji humɨgaŋ me ma hɨniavɨlalɨ uami.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Alaŋ nameŋ abɨmagalu uami. Nɨbɨlaŋ Ebɨlam dɨ mɨdɨ hɨvɨ iahavalɨ sadaŋ Ebɨlam dɨ ninanadi aba abɨmagalu uami. Vaka Asɨ agaŋ nameŋ abami uami. Nadɨ ninana Aisakɨ dɨ hɨvɨ lɨlɨŋ nadɨ iamɨlɨhalina agɨlaŋ iaha habɨlavɨbali aba abami uami.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ciaŋ agadɨ hɨdɨlɨ nɨbu nameŋ uami. Ninanadi hulaŋ dɨ mɨdɨ hɨvɨ iahavɨlalɨ agɨlaŋ Asɨ dɨ ninanadi hɨma uami. Asɨ agaŋ ciaŋ mɨguavɨla abɨci ninanadi iahavɨlalɨ agɨlaŋ pam Ebɨlam dɨ hɨdɨlɨ pam hɨniavɨlalɨ uami.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Asɨ agaŋ ciaŋ mɨguavɨla Ebɨlam dɨ nameŋ abami uami. Hualɨ mu adeŋ Sela agaŋ ninaŋ huhɨlavɨla hɨnidaci viaŋ cɨhu veben aba abami uami.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Asɨ dɨ ciaŋ mu agasaŋ avi hɨji lamɨhalaŋ uami. Lebeka ninaŋ ahica agɨladɨ uaiaŋ pabiŋ hɨvɨ huhɨlami uami. Ninaŋ ahica agɨladɨ iaganɨlu Aisakɨ uami. Nɨbu aludɨ iamɨlɨ uami.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Agadɨ ala Asɨ agaŋ nudɨ nukeŋ hɨji agadɨ lubiahɨlavɨla ninaŋ ahica agɨladɨ mu lɨbɨmɨŋami uami. Ninaŋ lɨbɨmɨŋami agaŋ sibɨla huaci ma vici igavɨla lɨbɨmɨŋami uami. Lusɨŋ sɨbɨlɨ avi ma vici igavɨla lɨbɨmɨŋami uami. Nɨbu nudɨ nukeŋ hɨji lubiahɨlavɨla lɨbɨmɨŋami uami. Lebeka agaŋ ninaŋ ahica agɨladɨ ma huhɨlɨmaŋ lɨdaci Asɨ agaŋ ninaŋ mu agadɨ lɨbɨmɨŋami uami.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 Ninaŋ ahica agɨlaŋ sibɨla ma vimaŋ lɨhavɨdaci Asɨ agaŋ Lebeka dɨ nameŋ abami uami. Ninaŋ hali huhɨlɨbanaŋ agaŋ nɨbu ninaŋ sɨvɨ huhɨlɨbanaŋ agadɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibali aba abami uami.
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Asɨ dɨ manasɨŋ hekɨlɨ agaŋ nameŋ abami uami. Asɨ agaŋ abi aba abami uami. Viaŋ Jekopɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilan aba abi aba abami uami. Iso saŋ mavɨn hekɨlɨ ma hɨnilan aba abi aba abami uami.
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Hameŋ sadaŋ alaŋ nameŋ abɨmagalu uami. Asɨ agaŋ akɨ saŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ hameŋ agadɨ vimi aba abɨmagalu uami.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Asɨ agaŋ Mosesɨ dɨ nameŋ abami uami. Viaŋ hulaŋ mu saŋ mavɨn hɨniavɨla nudɨ huaci lamɨbavɨla aba abami uami. Ha viaŋ nusaŋ mavɨn hɨniavɨla nudɨ huaci lamɨben aba abami uami. Viaŋ hulaŋ mu saŋ mavɨn hekɨlɨ mɨŋavɨla nudɨ huaci lamɨbavɨla aba abami uami. Ha nusaŋ mavɨn hekɨlɨ mɨŋavɨla nudɨ huaci lamɨben aba abami uami.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Hameŋ sadaŋ Asɨ agaŋ hulaŋ lɨbɨmɨŋɨben aba hulaŋ agadɨ sibɨla akuaba akuaba agɨlasaŋ ma igahɨlɨlalɨ uami. Hulaŋ agadɨ hɨji humɨgaŋ huaci agasaŋ ma igahɨlɨlalɨ uami. Asɨ nɨbu nukeŋ hulaŋ agadɨ iga iga mavɨn hɨnihɨni nudɨ huaci lamalama lɨbɨmɨŋɨlalɨ uami.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Asɨ dɨ manasɨŋ hekɨlɨ agaŋ nameŋ abami uami. Asɨ agaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agadɨ abi aba abami uami. Nama manɨgali hɨnihɨni saŋ viaŋ nadɨ lɨbɨmɨŋamin aba abi aba abami uami. Lɨlɨŋ nama manɨgali hɨnidanaŋ iadɨ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ abalamɨdalɨŋ igɨbanaŋ aba abi aba abami uami. Igɨdanaŋ hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ iadɨ ibi agasaŋ fɨli tɨbɨ mu hɨvɨ mu hɨvɨ sulasula hɨdavɨbali aba abi aba abami uami.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Hameŋ sadaŋ alaŋ igɨlalu uami. Asɨ agaŋ nudɨ nukeŋ hɨji lubiahɨlahɨla hulaŋ mu dɨ iga iga abɨlalɨ uami. Viaŋ nusaŋ mavɨn hɨniben aba abɨlalɨ uami. Lɨdɨŋ hameŋ laci ala lɨlalɨ uami. Hulaŋ mu dɨ iga iga abɨlalɨ uami. Hulaŋ nagaŋ iadɨ ciaŋ lulɨbali aba abɨlalɨ uami. Lɨci hulaŋ agaŋ hameŋ ala lɨlalɨ uami.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Naludɨ hulaŋ mu agaŋ iadɨ nameŋ abɨbali uami. Asɨ hameŋ lɨlalɨ sadaŋ aludɨ nameŋ abɨmɨdɨ aba abɨbali uami. Namɨlaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ viavɨla hugɨ daŋ hɨnidalaŋ aba abɨmɨdɨ aba abɨbali uami. Aniaba hulaŋ agaŋ Asɨ dɨ hɨji agadɨ ma lulɨbali aba abɨbali uami.
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Asɨ hameŋ lɨlalɨ agasaŋ aniaba hulaŋ nama nudɨ abɨmɨnaŋ uami. Hulaŋ mu fɨli sɨji vivi hɨsɨŋ maŋa agadɨ vivi fɨli sɨji vilalɨ uami. Vidaci fɨli sɨji agaŋ hulaŋ agadɨ nameŋ ma abɨlalɨ uami. Nama iadɨ akɨ saŋ hameŋ vinaŋ aba ma abɨlalɨ uami.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Hulaŋ fɨli sɨji vivi hɨsɨŋ agaŋ nɨbu ibi daŋ sadaŋ fɨli sɨji vivi hɨsɨŋ maŋa agadɨ viavɨla nudɨ nukeŋ hɨji lubiahɨlavɨla fɨli sɨji ahica agɨladɨ vivi uami. Fɨli sɨji mu nɨbu mɨhiŋ hekɨlɨ hɨvɨ sibɨla huaci huaci vivi hɨsɨŋ agadɨ vivi uami. Fɨli sɨji mu nɨbu huaci sɨbaŋ hɨma uami. Nɨbu uaiaŋ pabiŋ pabiŋ sibɨla cɨki cɨki vivi hɨsɨŋ agadɨ vivi uami.Fɨli sɨji vivi hɨsɨŋ hulaŋ|alt="potter and pots" src="LB00138C.jpg" size="col" loc="Arumu 9.21" copy="Bass" ref="9.21"
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Asɨ avi nɨbu hameŋ ala lɨlalɨ uami. Iadɨ igɨvɨ agadɨ haiabɨla lamɨdalɨŋ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ iadɨ vɨdɨvɨdɨŋ hekɨlɨ agadɨ igavɨbali aba hameŋ lɨlalɨ uami. Fɨli sɨji sɨbɨlɨ lɨlɨ hɨsɨŋ agɨladɨ ifɨcɨkɨcɨkɨ lɨben aba hɨji lamadi uami. Agadɨ ala vakala makamɨŋamɨŋa hɨnidi uami.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ iadɨ abɨlu hekɨlɨ vɨdɨvɨdɨŋ daŋ agadɨ igavɨbali aba nameŋ lɨlalɨ uami. Nudɨ fɨli sɨji agɨlasaŋ mavɨn hɨnihɨni nulɨdɨ huaci lamalama saŋ ci mɨŋahihɨlami sadaŋ nulɨdɨ valɨci abɨlu hekɨlɨ vɨdɨvɨdɨŋ daŋ hɨniavɨbali uami.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Fɨli sɨji nulɨsaŋ mavɨn hɨnilalɨ ha hulaŋ iamɨgali lɨbɨmɨŋɨci hɨniavɨlalɨ agɨlaŋ me uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ alaŋ pam hɨma uami. Hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ avi uami.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ Hosea agaŋ manasɨŋ hɨvɨ ciaŋ lɨbami uami. Asɨ agaŋ nameŋ abi aba abami uami. Vaka hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ iadɨ hulaŋ iamɨgali ma hɨniavɨhadami aba abi aba abami uami. Agadɨ ala nulɨdɨ abɨben aba abi aba abami uami. Ha iadɨ hulaŋ iamɨgali aba abɨben aba abi aba abami uami. Viaŋ nulɨsaŋ mavɨn hekɨlɨ ma hɨnilan aba abi aba abami uami. Agadɨ ala mufɨli nulɨdɨ abɨben aba abi aba abami uami. Viaŋ nalusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilan aba abɨben aba abi aba abami uami.
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Fipɨ mu heŋ hɨniavɨdaci viaŋ nulɨdɨ nameŋ abamin aba abi aba abami uami. Namɨlaŋ iadɨ hulaŋ iamɨgali ma hɨnilalaŋ aba abamin aba abi aba abami uami. Fipɨ heŋ ala hɨniavɨdaci viaŋ nulɨdɨ cɨhu abɨben aba abi aba abami uami. Viaŋ Asɨ hameŋ laci hameŋ laci hɨnilan aba abɨben aba abi aba abami uami. Namɨlaŋ iadɨ ninanadi hɨnibalaŋ aba abɨben aba abi aba abami uami.
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 — ausente —
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 — ausente —
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 La cɨhu nameŋ abami uami. Aludɨ Hekɨlɨ nɨbu vɨdɨvɨdɨŋ hekɨlɨ daŋ sadaŋ aludɨ hɨdɨlɨ limu hɨhɨle agɨladɨ ma ifɨhɨma fɨhalami aba abami uami. Ifɨhɨma fɨhalɨci iabi alaŋ ma hɨnivɨlu aba abami uami. Sodom haiabɨla Gomola haiabɨla sɨbɨlɨ lɨhavɨmi hameŋ ala sɨbɨlɨ lɨvɨlu aba abami uami. Akuaba akuaba vaka Aisaia abami agɨlaŋ hameŋ laci ala lɨhavɨmi uami.
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Alaŋ nameŋ agasaŋ abɨlalu uami. Hulaŋ iamɨgali hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ vɨsɨvasi igu igu Asɨ dɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlahɨla saŋ ma igahɨlavɨhadami uami. Agadɨ ala Asɨ nulɨdɨ abami uami. Namɨlaŋ hulaŋ iamɨgali huaci aba abami uami. Nɨbɨlaŋ Asɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨci Asɨ nulɨdɨ abami uami. Namɨlaŋ hulaŋ iamɨgali huaci aba abami uami.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ sɨhɨvia lubiahɨlahɨla huaci hɨnihɨni saŋ lɨhavɨmi uami. Agadɨ ala nɨbɨlaŋ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ sɨhɨvia ma lubiahɨlavɨmi uami.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Nɨbɨlaŋ Asɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamalama saŋ ma igahɨlavɨmi uami. Nulɨdɨ nukeŋ hɨji lubiahɨlahɨla sibɨla huaci huaci vivi hulaŋ iamɨgali huaci hɨnibalu aba lɨhavɨhadami uami. Agadɨ ala nɨbɨlaŋ lɨba kum hekɨlɨ me agadɨ hɨvɨ hɨcɨ lɨbɨdɨbɨ lalakubɨlakubɨla uavɨhadami uami.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Asɨ dɨ manasɨŋ hekɨlɨ agaŋ abami uami. Asɨ agaŋ nameŋ abi aba abami uami. Ci igɨlaŋ aba abi aba abami uami. Viaŋ lɨba kum hekɨlɨ me agadɨ Saion haiabɨla heŋ lamɨlɨŋ hɨnilalɨ aba abi aba abami uami. Heŋ hɨnidaci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ uu hɨcɨ lɨbɨdɨbɨ lalakubɨlakubɨla uavɨlalɨ aba abi aba abami uami. Limu hɨhɨle agɨlaŋ lɨba kum hekɨlɨ me agadɨ hɨvɨ lɨdɨdɨhulɨhu mɨgaifavɨlalɨ aba abi aba abami uami. Hulaŋ iamɨgali lɨba kum hekɨlɨ me agasaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨlalɨ agɨlaŋ ma sɨhumahɨlavɨbali aba abi aba abami uami.
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.