Marcos 7
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ACF
1 Falisi hɨdɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lamalɨfɨlɨfɨ hɨsɨŋ kulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ kulaŋ Jelusalem kɨlebɨla agadɨ vala u Jisasɨ hɨnimalɨ hen mɨgudɨbavɨmalɨ.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Mɨgudɨbu hɨnihɨniŋ igavɨci Jisasɨ dɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ human ma husɨmaŋ lɨdɨŋ sɨmɨŋ navɨmalɨ.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ ave iauacaŋ agɨladɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agɨladɨ vɨdɨvɨdɨŋ sɨbam lɨbiakɨlavɨdami. Nulɨdɨ latɨhiŋ Falisi hɨdɨlɨ agɨlaŋ aveji ave iauacaŋ agɨladɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agɨladɨ vɨdɨvɨdɨŋ sɨbam lɨbiakɨlavɨdami. Lɨbiakɨlakɨlaŋ nɨbɨlaŋ human sikɨvica sɨbam ma husɨmaŋ lɨca sɨmɨŋ ma navɨdami.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Nɨbɨlaŋ mutɨŋ sabɨlɨm u ve ma avɨli sɨmaŋ lɨdɨŋ sɨmɨŋ ma navɨdami. Nulɨdɨ ave iauacaŋ agɨladɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agɨladɨ lɨbiakɨlavɨdami. Lɨbiakɨlakɨlaŋ hɨcɨkaŋ sɨji hunaŋ hadi haman agɨladɨ aveji sɨkasɨkan husavɨdami.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Haman saja Falisi hɨdɨlɨ agɨlaŋ u Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lamalɨfɨlɨfɨ hɨsɨŋ kulaŋ agɨlaŋ kulaŋ Jisasɨ dɨ abacivavɨmalɨ. Acɨ saŋ nadɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ aludɨ ave iauacaŋ agɨladɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agɨladɨ ma lɨbiakɨlahɨdavi uavɨmalɨ. Human ma husɨmaŋ lɨdɨŋ sɨmɨŋ nahɨdavi uavɨmalɨ.
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Lɨhavɨci Jisasɨ nulɨdɨ abamalɨ. Namɨlaŋ mafɨla mafɨlaŋ nalusaŋ nuken nɨman abahɨdalaŋ uamalɨ. Alaŋ kulaŋ ukaci aba abahɨdalaŋ uamalɨ. Asɨ dɨ ciaŋ igalakalaka hɨsɨŋ kulaŋ Aisaia agaŋ namɨlaŋ acaba acaba lɨhɨdalaŋ agɨlasaŋ ala manasɨŋ hɨvɨ nɨman lɨbɨmalɨ uamalɨ. Asɨ agaŋ nɨman abi aba abamalɨ uamalɨ. Kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ sɨbɨsaŋ hɨvɨ pam iadɨ ibi mɨŋaiakahɨdavi aba abi aba abamalɨ uamalɨ. Agadɨ ala nulɨdɨ hɨji humɨgaŋ agɨlaŋ viaŋ kulaŋ ma sɨbam hɨnihɨdavi aba abi aba abamalɨ uamalɨ.
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Lɨhavɨdaci mafɨla mafɨlaŋ kavɨ kavɨ sɨhɨ iakaiakaŋ iadɨ ibi mɨŋaiakahɨdavi aba abi aba abamalɨ uamalɨ. Lɨdɨŋ kulaŋ agɨladɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agɨladɨ sulasulaŋ nɨman abahɨdavi aba abi aba abamalɨ uamalɨ. Na Asɨ dɨ ciaŋ suladalu aba abahɨdavi aba abi aba abamalɨ uamalɨ.
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Haman aba cɨku ala abamalɨ. Namɨlaŋ Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ ci valamadɨlaŋ uamalɨ. Vala kulaŋ agɨladɨ ciaŋ agadɨ vɨdɨvɨdɨŋ sɨbam mɨŋalɨvahɨdalaŋ uamalɨ.
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Namɨlaŋ lɨvɨlu lɨvɨlu Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lulahɨdalaŋ uamalɨ. Naludɨ ave iauacaŋ agɨladɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agɨladɨ lɨbiakɨlɨdaŋ aba Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lulahɨdalaŋ uamalɨ.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Mosesɨ agaŋ nɨman abamalɨ uamalɨ. Namɨlaŋ naludɨ iamiagagalinalu agɨladɨ lɨku hɨvɨ hɨnihɨniŋ nulɨdɨ ciaŋ agɨladɨ lɨbiakɨlɨkalaŋ aba abamalɨ uamalɨ. Kulaŋ mu iamiaganu dɨ cilu lɨkuci ha namɨlaŋ nudɨ ifɨhɨmɨkalaŋ aba abamalɨ uamalɨ.
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 — ausente —
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 — ausente —
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Namɨlaŋ mu ciaŋ mu ciaŋ haman agɨladɨ naludɨ ave iauacagalinalu dɨ hɨvɨ vimadɨlaŋ agɨladɨ lɨbiakɨlakɨlaŋ Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ lulahɨdalaŋ uamalɨ.
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Jisasɨ cɨku kulaŋ iamɨgali agɨladɨ abɨci vehavɨci abamalɨ. Namɨlaŋ sɨkasɨkan ciaŋ iadɨ nagadɨ igakɨla sikɨvica sɨbam hɨji lamɨkalaŋ uamalɨ.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 — ausente —
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 — ausente —
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Haman aba kulaŋ iamɨgali agɨladɨ vala ulen muji ivomalɨ. Ivoci nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ hɨve lamalama ciaŋ sulamalɨ agadɨ ciaŋ hɨdɨlɨ agasaŋ abacivavɨmalɨ.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Abacivavɨci abamalɨ. Namɨlaŋ hɨji apalɨ uacaŋ uamalɨ. Haman saja naludɨ hɨji agɨlaŋ ma touavehɨdi uamalɨ. Sɨmɨŋ acaba acaba fikua hɨne kulaŋ iamɨgali agɨladɨ humɨgaŋ muji hɨvɨ mɨgumɨgu agɨlaŋ lɨhavɨdaci Asɨ igadaci hɨbuŋ daŋ ma hɨnihɨdavi uamalɨ.
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Sɨmɨŋ agɨlaŋ kulaŋ iamɨgali agɨladɨ hɨji humɨgaŋ hɨvɨ ma uhɨdavi uamalɨ. Nɨbɨlaŋ humɨgaŋ hɨvɨ pam uuŋ su ulaŋ hɨvɨ uhɨdavi uamalɨ. Sɨmɨŋ sɨkasɨkan nɨbɨlaŋ hɨbuŋ apalɨ saja haman abamalɨ.
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Haman aba cɨku abamalɨ. Acaba acaba kulaŋ iamɨgali agɨladɨ hɨji humɨgaŋ hɨvɨ hɨne ivave ivave agɨlaŋ pam lɨhavɨdaci Asɨ igadaci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hugɨ daŋ hɨnihɨdavi uamalɨ.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 Acaba acaba kulaŋ iamɨgali agɨladɨ hɨji hɨvɨ iakahɨdavi agɨlaŋ nɨbɨlaŋ nɨman uamalɨ. Hɨji sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ agɨlaŋ uamalɨ. Hɨvɨkalɨ saŋ hɨdahɨda hɨji agaŋ uamalɨ. Acaba acaba makɨm vivi hɨji agaŋ uamalɨ. Kulaŋ mu dɨ ifɨhɨmuhɨmu hɨji agaŋ uamalɨ.
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 Kulaŋ mu iamɨgali lɨbica cɨku iamɨgali mu mu makɨm vivi hɨji agaŋ uamalɨ. Iamɨgali mu muŋaŋ iaku cɨku kulaŋ mu mu makɨm vivi hɨji agaŋ uamalɨ. Kulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ acaba acaba agɨlasaŋ mavɨn iga iga hɨji agaŋ uamalɨ. Lusɨŋ sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ vivi hɨji pam agaŋ uamalɨ. Sɨdaŋ ciaŋ igu iguŋ mafɨliŋ mafɨliŋ ciaŋ aba aba hɨji agaŋ uamalɨ. Hɨbɨ hadi hɨvɨ hɨdahɨda hɨji agaŋ uamalɨ. Mɨkuavɨ lamalama hɨji agaŋ uamalɨ. Kulaŋ hɨhɨle agɨladɨ abacuvacuva hɨji agaŋ uamalɨ. Nudɨ nuken ibi mɨŋaiakaiaka hɨji agaŋ uamalɨ. Uavava hɨji agaŋ uamalɨ.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Lusɨŋ sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ sɨkasɨkan haman agɨlaŋ pam ala kulaŋ iamɨgali agɨladɨ hɨji humɨgaŋ hɨvɨ hɨnihɨniŋ ivavehɨdavi uamalɨ. Lɨhavɨdaci Asɨ igadaci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hugɨ daŋ hɨnihɨdavi uamalɨ.
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Jisasɨ agaŋ kɨlebɨla agadɨ vala cɨku Tailɨ kɨlebɨla micɨ micɨ hen umalɨ. U ulen muji mu hɨvɨ ivo sɨvɨla hɨnidaŋ aba lɨmalɨ agadɨ ala nɨbu sɨvɨla hɨnihɨni agaŋ hɨma.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 Haman saja hɨnidaci iamɨgali mu nudɨ nadi sudɨ sɨbɨlɨ daŋ agaŋ igakɨlamalɨ. Igakɨla ve Jisasɨ dɨ hɨcɨ micɨ hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbu muiaŋ nɨkunɨku lɨbumalɨ.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Iamɨgali agaŋ nɨbu Gɨlikɨ ciaŋ hɨsɨŋ. Nɨbu Fonisia hɨdɨlɨ. Nɨbu Silia fi tɨbɨ hɨsɨŋ. Nɨbu sudɨ sɨbɨlɨ nudɨ nadinu dɨ hɨvɨ hɨnimalɨ agadɨ lakulaku saŋ Jisasɨ dɨ abacivamalɨ.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Lɨci Jisasɨ nusaŋ hɨve lamalama ciaŋ agadɨ abamalɨ. Sɨmɨŋ agadɨ aludɨ ninanadi agɨlaŋ mɨsen navɨm uamalɨ. Nulɨdɨ sɨmɨŋ agɨladɨ vibiŋ iŋam agɨlasaŋ ma igunahɨdalu uamalɨ.
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Lɨci iamɨgali agaŋ hɨji nɨman lamamalɨ. Ninanadi hana Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ hɨve lama abi uamalɨ. Iŋam hana hɨdɨlɨ mu mu alusaŋ hɨve lama abi uamalɨ. Haman hɨji lama iaka Jisasɨ dɨ abamalɨ. Kulaŋ hadi uamalɨ. Iŋam nɨbɨlaŋ padɨm lɨku hɨvɨ hɨdahɨdaŋ ninanadi agɨladɨ sɨmɨŋ suvilɨ suvilɨ agɨladɨ akape nahɨdavi uamalɨ.
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Lɨci Jisasɨ iamɨgali agadɨ abamalɨ. Nama hɨji vɨdɨvɨdɨŋ daŋ hɨne haman abanaŋ saja cɨku uka uamalɨ. Sudɨ sɨbɨlɨ agaŋ nadɨ nadi agadɨ ci vali uamalɨ.
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Lɨci iamɨgali agaŋ cɨku u nudɨ ulaŋ hɨvɨ ivomalɨ. Ivo igɨci sudɨ sɨbɨlɨ agaŋ nudɨ nadi agadɨ vala uci padɨm hɨvɨ ani hɨnimalɨ.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Jisasɨ Tailɨ kɨlebɨla micɨ micɨ hen hɨne Tailɨ kɨlebɨla agadɨ lɨvahala u Saidon kɨlebɨla hen iakumalɨ. Iaku Saidon kɨlebɨla agadɨ vala sɨkan Dekapolisɨ fi tɨbɨ hen umalɨ. U sɨkan Galili idu avɨli hadi caba hen iakumalɨ.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Iakuci kulaŋ mu hɨji uavava selɨvɨŋ sikɨvica ma ciaŋ lɨbadami agadɨ Jisasɨ dɨ micɨ cavevɨmalɨ. Cave kulaŋ agadɨ sabɨ hɨvɨ human lamɨci ukaci lɨlɨ saŋ Jisasɨ dɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ hɨvɨ abavɨmalɨ.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Abavɨci Jisasɨ kulaŋ agadɨ vica hɨtɨŋ hɨvɨ umalɨ. U human cɨjɨŋ akica agɨladɨ kulaŋ agadɨ hɨji limu limu hɨvɨ lamɨci ivovɨmalɨ. Lamɨci ivovɨci human cɨjɨŋ agɨladɨ cɨku vica cibiŋ lama cɨku kulaŋ agadɨ selɨvɨŋ hen lamamalɨ.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Lama Asɨ dɨ kɨlebɨla hen agaiaku igamalɨ. Igadaci ilɨkiŋ mɨdamɨdaŋ lɨmalɨ. Lɨci alu sɨbɨlɨ pam havalamalɨ. Alu sɨbɨlɨ havala kulaŋ agadɨ Alam ciaŋ hɨvɨ abamalɨ. Efata uamalɨ. Efata hana aludɨ ciaŋ sɨbam hɨvɨ nɨman abamalɨ. Hɨji nama lavɨlɨka uamalɨ. Lavɨla touaveka uamalɨ.
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Lɨci kulaŋ agadɨ hɨji agaŋ pɨhɨla vemalɨ. Lɨci selɨvɨŋ aveji ukaci lɨci ciaŋ lɨbɨmalɨ.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Lɨci Jisasɨ kulaŋ iamɨgali agɨladɨ nɨbu kulaŋ agadɨ ukaci lamamalɨ agasaŋ kulaŋ mu dɨ sulasula saŋ abamɨgɨlamalɨ. Abamɨgɨlamalɨ agadɨ ala kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ nudɨ ciaŋ agadɨ sulasula saŋ vɨdɨvɨdɨŋ sɨbam lɨhavɨmalɨ.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Lɨdɨŋ kulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlasaŋ sulavɨdaci kulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ igakɨlakɨlaŋ nɨman abavɨmalɨ. I uavɨmalɨ. Ha nɨbu salaku ukaci sɨbam vi uavɨmalɨ. Lɨdaci kulaŋ hɨji uavava agɨlaŋ ciaŋ igakɨlavi uavɨmalɨ. Kulaŋ ciaŋ ma lɨbulɨbu agɨlaŋ ciaŋ lɨbavi uavɨmalɨ.
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.