Marcos 6

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jisasɨ Kapelɨneam kɨlebɨla agadɨ vala nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ nudɨ hɨvɨ Nasaletɨ kɨlebɨla hen vehavɨmalɨ.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ve Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ alusɨsɨ mɨkiŋ hɨvɨ nulɨdɨ aŋam ulaŋ hɨvɨ ivo Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ kulaŋ iamɨgali agɨladɨ lamalɨfɨmalɨ. Lɨci kulaŋ iamɨgali akape agɨlaŋ ciaŋ nudɨ agadɨ igakɨla i aba nɨbɨlaŋ nuken nuken nɨman abavɨmalɨ. Kulaŋ nagaŋ ciaŋ haman agɨladɨ aben vilɨ uavɨmalɨ. Hɨji hutesɨ haman agadɨ ani lamalɨfɨci vilɨ uavɨmalɨ. Vɨdɨvɨdɨŋ haman agadɨ aben vica kulaŋ iamɨgali agɨladɨ hɨvɨ human lamadaci kulaŋ iamɨgali hɨmiŋ hɨmiŋ daŋ agɨlaŋ ukaci lɨhɨdavi uavɨmalɨ.
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Alaŋ nudɨ igahɨdalu uavɨmalɨ. Nɨbu ulaŋ mavamava salaku agadɨ vihɨdi uavɨmalɨ. Nɨbu Malia dɨ ninaŋ Cimegeŋ uavɨmalɨ. Nudɨ imahalinu agɨladɨ ibi nɨman uavɨmalɨ. Mu Jemɨsɨ uavɨmalɨ. Mu Josepɨ uavɨmalɨ. Mu Judasɨ uavɨmalɨ. Mu Saimon uavɨmalɨ. Nudɨ nanadinu humɨgaŋ pabiŋ hɨsɨŋ agɨlaŋ alaŋ kulaŋ naniŋ hɨnihɨdavi uavɨmalɨ. Haman aba abaŋ humɨgaŋ vɨkɨlɨ vihavɨmalɨ.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Lɨhavɨci Jisasɨ nulɨdɨ abamalɨ. Asɨ dɨ ciaŋ igalakalaka hɨsɨŋ kulaŋ agɨlaŋ nulɨdɨ nuken kɨlebɨla hɨnihɨniŋ ciaŋ sulavɨdaci nulɨdɨ hɨvɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ nulɨdɨ ibi ma mɨŋaiakahɨdavi uamalɨ. Nulɨdɨ hɨdɨlɨ pabiŋ agɨlaŋ aveji nulɨdɨ ibi ma mɨŋaiakahɨdavi uamalɨ. Nulɨdɨ ulaŋ pabiŋ hɨsɨŋ agɨlaŋ aveji nulɨdɨ ibi ma mɨŋaiakahɨdavi uamalɨ. Agadɨ ala mu kɨlebɨla mu kɨlebɨla hɨdahɨdaŋ ciaŋ sulavɨdaci nɨbɨlaŋ pam nulɨdɨ ibi mɨŋaiakahɨdavi uamalɨ.
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Haman saja nɨbu vɨdɨvɨdɨŋ hadi hadi hen ma abalamadami. Kulaŋ iamɨgali hɨmiŋ hɨmiŋ daŋ hɨhɨle agɨladɨ hɨvɨ pam human lamadaci ukaci lɨhavɨdami.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Kulaŋ iamɨgali Jisasɨ dɨ kɨlebɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ nusaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ ma lamavɨdami. Lɨhavɨdaci Jisasɨ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamamalɨ.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Lɨdɨŋ nudɨ kulaŋ human limu limu sɨkuala hɨcɨ limu akica cɨjɨŋ haman agɨladɨ abɨci nudɨ micɨ vehavɨmalɨ. Vehavɨci nulɨdɨ abamalɨ. Namɨlaŋ akica akica lɨdɨŋ mu hɨvɨ mu hɨvɨ ukalaŋ uamalɨ. Haman aba nulɨsaŋ sudɨ sɨbɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ iamɨgali agɨladɨ hɨvɨ hɨnevɨdaci lakulaku agasaŋ ibi igumalɨ.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Haman aba abamalɨ. Namɨlaŋ u kɨlebɨla mu hɨvɨ iakulaŋ naludɨ ulaŋ abeba agasaŋ abavɨci ulaŋ hen pam u hɨnikalaŋ uamalɨ. Hɨne kɨlebɨla agadɨ vala udaŋ aba ulaŋ agadɨ hen vala mu kɨlebɨla ukalaŋ uamalɨ.
10 E recomendou-lhes:
11 U kɨlebɨla mu hɨvɨ iaku igɨkalaŋ uamalɨ. Igɨlaŋ naludɨ ciaŋ igakɨlakɨla saŋ vala nalusaŋ ulaŋ ma iguavɨci uamalɨ. Hɨcɨ nibɨlɨ ifɨlaŋ mɨgɨci ukalaŋ uamalɨ. Lɨlaŋ kulaŋ iamɨgali kɨlebɨla hen hɨsɨŋ agɨlaŋ iga hen hɨji lamadamaŋ abavɨdɨ uamalɨ. Ha alaŋ ma abɨmɨli ve aludɨ ulaŋ hɨvɨ hɨnihɨniŋ ciaŋ sulavɨdaci igakɨlalu agasaŋ hɨcɨ nibɨlɨ ifavɨci mɨgɨci uavadi aba abavɨdɨ uamalɨ.
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Lɨci Jisasɨ dɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ u mu kɨlebɨla mu kɨlebɨla hɨdahɨdaŋ kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ valavala saŋ ciaŋ sulasulaŋ hɨdavɨdami.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Hɨdahɨdaŋ sudɨ sɨbɨlɨ akape kulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨladɨ hɨvɨ hɨnevɨdaci lakuavɨdami. Kɨlɨ olivɨ agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ agadɨ vibiŋ kulaŋ iamɨgali hɨmiŋ hɨmiŋ daŋ agɨladɨ sabɨ hɨvɨ mɨŋamijevɨdaci mɨgavɨdaci ukaci lɨhavɨdami.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ Jisasɨ salaku vimalɨ agadɨ iga igaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamavɨmalɨ. Lɨdɨŋ abavɨdaci manɨgali Helotɨ agaŋ ciaŋ hɨjɨ agadɨ igakɨlamalɨ. Igakɨladaci limu hɨhɨle agɨlaŋ nɨman abavɨdami. Ha Jon kulaŋ iamɨgali avɨli hɨvɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiakadami agaŋ uavɨdami. Nɨbu hɨmalɨ agadɨ ala cɨku hɨki iakalɨ uavɨdami. Haman saja vɨdɨvɨdɨŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ abalamahɨdi uavɨdami.
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Limu hɨhɨle agɨlaŋ nɨman abavɨdami. Ha nɨbu Elaija uavɨdami. Limu hɨhɨle agɨlaŋ nɨman abavɨdami. Ha nɨbu Asɨ dɨ ciaŋ igalakalaka aha hɨsɨŋ kulaŋ agɨlaŋ me uavɨdami.
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Haman abavɨdaci Helotɨ igakɨla nɨman abamalɨ. Ha Jon dɨ aha viaŋ abɨlɨŋ sugɨvɨkɨn ikalakavalɨ agaŋ cɨku hɨki iakalɨ uamalɨ.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Lɨhavɨci Helodiasɨ agaŋ ciaŋ Jon abamalɨ agadɨ igakɨla humɨgaŋ vɨkɨlɨ vimalɨ. Vica Jon dɨ ifɨhɨmuhɨmu saŋ igakɨlɨci silu hadi hɨnimalɨ.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Helotɨ agaŋ igadaci Jon nɨbu Asɨ dɨ ciaŋ sikɨvica lɨbiakɨladami. Nɨbu kulaŋ ukaci sɨlɨvɨ pam hɨnedami. Lɨci Helotɨ nusaŋ ala lɨdamalɨ. Lɨdadɨdaŋ nudɨ sikɨvica sɨbam migɨladami. Migɨladaci Jon agaŋ ciaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ suladami. Suladaci Helotɨ agaŋ igakɨlakɨlaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamadami. Hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamadami agadɨ ala Jon dɨ ciaŋ igakɨlakɨla saŋ hɨjɨŋaladami.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 — ausente —
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 — ausente —
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Hɨvɨ hadi uamalɨ. Acaba acaba saŋ abɨnaŋ viaŋ nasaŋ igubalin uamalɨ. Fi tɨbɨ viaŋ migɨlahɨdin agasaŋ abɨnaŋ aveji nasaŋ limu latɨha igubalin uamalɨ.
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Lɨci nadi agaŋ fikua ivo iamɨnu dɨ abamalɨ. Acɨ saŋ abɨlɨŋ igudɨ uamalɨ. Lɨci iamɨnu agaŋ abamalɨ. Jon nɨbu avɨli hɨvɨ kulaŋ iamɨgali agɨladɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiakahɨdi agaŋ uamalɨ. U Helotɨ dɨ abɨnaŋ nɨbu sagaŋ hɨsɨŋ kulemɨlɨ agadɨ abɨci u Jon dɨ sugɨvɨkɨn ikalakam uamalɨ. Ikalaka hali agadɨ vica upɨ hudiŋ hudiŋ me hɨvɨ lama cave nasaŋ igum uamalɨ.
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Lɨci nadi agaŋ cɨku lɨkalɨka ve Helotɨ dɨ abamalɨ. Nɨmaciŋ laci sagaŋ hɨsɨŋ kulemɨlɨ mu abɨnaŋ u Jon dɨ sugɨvɨkɨn ikalakam uamalɨ. Ikalaka nudɨ hali agadɨ vica upɨ hudiŋ hudiŋ me hɨvɨ lama cave iasaŋ igum uamalɨ.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Nadi agaŋ Helotɨ dɨ haman abɨci Helotɨ nɨbu nadi agadɨ ciaŋ agasaŋ ma hɨjɨŋalamalɨ. Agadɨ ala nɨbu hɨvɨ hadi uamalɨ agasaŋ igakɨlamalɨ. Igakɨla viaŋ haman lɨlɨŋ kulaŋ viaŋ abɨlɨŋ ve sɨmɨŋ navi agɨlaŋ iadɨ sɨbɨlɨ igavɨmɨdɨ uamalɨ. Lɨhavɨci viaŋ sɨkumakɨlɨlɨŋ hɨma uamalɨ. Haman aba nadi agadɨ ciaŋ ma lulamalɨ.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 — ausente —
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 — ausente —
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Helotɨ haman lɨci Jon dɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ igakɨla ve Jon dɨ patɨ agadɨ vica co mavavɨmalɨ.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Kulaŋ Jisasɨ lɨbɨmɨŋa abɨci akica akica lɨdɨŋ uavɨmalɨ agɨlaŋ ciaŋ sulasulaŋ hɨdahɨdaŋ cɨku vehavɨmalɨ. Ve Jisasɨ kulaŋ hafala nɨbɨlaŋ salaku vihavɨmalɨ agɨlasaŋ Jisasɨ dɨ sulavɨmalɨ. Kulaŋ iamɨgali saŋ ciaŋ lamalɨfavɨmalɨ agɨlasaŋ aveji sulavɨmalɨ.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Sulavɨdaci kulaŋ iamɨgali akape agɨlaŋ nulɨdɨ pabiŋ tɨbɨ aveji ma vala uavɨmalɨ. Lɨhavɨdaci Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ hɨtɨŋ hɨne alusɨca sɨmɨŋ cɨkiŋ aveji ma navɨmalɨ. Lɨhavɨci Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨladɨ abamalɨ. Hunɨga vica kulaŋ iamɨgali nagɨladɨ vala fi tɨbɨ kulaŋ apalɨ hen u alusɨmɨli uamalɨ.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Haman aba nɨbu nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ hunɨga vica hɨtɨŋ kulaŋ apalɨ hen uavɨmalɨ.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Uavɨdaci kulaŋ iamɨgali kɨlebɨla hadi hadi mu mu hɨsɨŋ agɨlaŋ iga abavɨmalɨ. Nɨbɨlaŋ fipɨ hen uu saŋ uavadi uavɨmalɨ. Haman aba nɨbɨlaŋ mɨsen haŋɨla haŋɨlaŋ u sisɨva hɨnevɨmalɨ.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Hɨnevɨdaci Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ hunɨga hɨvɨ u sisɨvavɨmalɨ. Sisɨva Jisasɨ kulaŋ iamɨgali akape agɨladɨ igɨci sabaŋ sipsipɨ iagaŋ apalɨ agɨlaŋ me hɨnevɨmalɨ. Lɨhavɨci Jisasɨ nulɨsaŋ mavɨn hadi lamamalɨ. Lama ciaŋ akape agɨladɨ nulɨsaŋ hɨdɨlɨ maka lamalɨfɨmalɨ.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Lamalɨfɨdaci hɨnevɨdaci u hɨfɨlɨdaŋ lɨmalɨ. Lɨci Jisasɨ dɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ ve Jisasɨ dɨ abavɨmalɨ. Ci hɨfɨlɨdaŋ lɨdi uavɨmalɨ. Naniŋ ulaŋ kɨlebɨla apalɨ hɨvɨ hɨnidalu uavɨmalɨ.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Kulaŋ iamɨgali agɨladɨ abɨnaŋ ulaŋ kɨlebɨla abeba abeba hɨnevi hen uavɨm uavɨmalɨ. Uuŋ sɨmɨŋ nulɨsaŋ nuken lavɨka lavɨkaŋ navɨm uavɨmalɨ.
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Lɨhavɨci Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨladɨ abamalɨ. Namɨlaŋ nuken nulɨsaŋ sɨmɨŋ igunɨkalaŋ uamalɨ. Lɨci nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ nɨman abavɨmalɨ. Acɨ alaŋ u maci anɨm kɨlɨsɨ 200 hɨvɨ lavɨka nulɨsaŋ igunana saŋ abanaŋ uaku uavɨmalɨ.
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Lɨhavɨci Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨladɨ abacivamalɨ. Naludɨ maci mɨdɨŋ abaman hɨni uamalɨ. U iga ve iadɨ abɨkalaŋ uamalɨ. Lɨci u iga ve Jisasɨ dɨ abavɨmalɨ. Aludɨ maci mɨdɨŋ human limu sɨkuala haman pam hɨnevi uavɨmalɨ. Mumɨnaŋ kulinaŋ akica sɨbam hɨnevi uavɨmalɨ.
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Lɨhavɨci Jisasɨ abamalɨ. Kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ mɨgudɨbudɨbuŋ lɨui ukaci agɨladɨ sabɨ hɨvɨ mɨgahɨnevɨm uamalɨ.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Lɨci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ mɨgudɨbudɨbuŋ hɨnevɨdaci lugɨlavɨci mɨguŋ limu hɨhɨle 100 haman iakamalɨ. Mɨguŋ limu hɨhɨle 50 haman iakamalɨ.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Lɨci Jisasɨ maci mɨdɨŋ human limu sɨkuala agɨladɨdaŋ mumɨnaŋ akica agɨladɨdaŋ vica agaiaku iga igaŋ Asɨ dɨ abamalɨ. Nama sɨmɨŋ nagɨladɨ ukaci lamɨka uamalɨ. Haman aba maci mɨdɨŋ agɨladɨ mɨŋa sɨkɨ sɨkɨ lɨca nudɨ kulemɨlɨ agɨlasaŋ igu abamalɨ. Kulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ igukalaŋ uamalɨ. Lɨca mumɨnaŋ agɨladɨ aveji mɨŋa sɨkɨ sɨkɨ lɨca igudaci kulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ iguavɨmalɨ.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 — ausente —
42 Todos comeram e se fartaram,
43 — ausente —
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Kulaŋ sɨmɨŋ navɨmalɨ agɨladɨ lugɨlavɨci u 5,000 iakamalɨ.Jisasɨ kulaŋ 5,000 haman agɨlasaŋ sɨmɨŋ igunamalɨ.|alt="Feeding people" src="gw083.jpg" size="col" copy="Wade" ref="6.41-44"
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨladɨ hali uu saŋ lɨbɨsɨlɨvasɨlɨvaŋ abamalɨ. Hunɨga vica idu avɨli hadi agadɨ caba limu Betɨsaida kɨlebɨla hen ukalaŋ uamalɨ. Namɨlaŋ hali udalaŋ viaŋ kulaŋ iamɨgali nagɨladɨ abɨlɨŋ nulɨdɨ hɨvɨ uavɨdaci viaŋ naludɨ sɨvɨ udaŋ uamalɨ. Haman abɨci nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ uavɨmalɨ.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Uavɨdaci nɨbu hɨne kulaŋ iamɨgali agɨladɨ abɨci uavɨdaci nɨbu Asɨ dɨ aba aba saŋ halu iakumalɨ.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ hunɨga hɨvɨ u idu avɨli hadi agadɨ alɨkaŋ alɨkaŋ uavɨdaci hɨfɨlɨdaŋ lɨmalɨ. Lɨca uaiaŋ sijaŋ sijaŋ kɨladaci Jisasɨ hɨtɨŋ idu avɨli hadi agadɨ caba hen hɨnimalɨ.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Hɨne igadaci hɨfɨlɨ alɨkaŋ hɨvɨ huŋe hadi agaŋ vemalɨ. Hunɨga hali lama umalɨ hen vedaci nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ hunɨga agadɨ luladulaŋ vɨkɨsi vakɨsi iguavɨmalɨ. Lɨhavɨdaci fi hamɨdaŋ aba lɨdaci Jisasɨ avɨli sabɨ hɨvɨ nɨbɨlaŋ uavɨmalɨ hen lagudaguŋ umalɨ. U nulɨdɨ lɨvahalɨdaŋ aba lɨmalɨ.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Lɨdaci nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ igavɨmalɨ. Igavɨci avɨli sabɨ hɨvɨ lagudaguŋ vemalɨ. Lɨci nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ iga igaŋ sudɨ uacaŋ ua lɨda agalavɨmalɨ.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ sɨkasɨkan haman iga haba lɨdavɨmalɨ. Lɨhavɨci Jisasɨ abamalɨ. Namɨlaŋ vɨdɨvɨdɨŋ hɨnikalaŋ uamalɨ. Lɨdɨmɨlaŋ uamalɨ. Na viaŋ nuken ala uamalɨ.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Lɨca hunɨga hɨvɨ mɨgu nɨbɨlaŋ kulaŋ uavɨdaci huŋe vemalɨ agaŋ valamalɨ. Lɨci nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ iga i uavɨmalɨ.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 I uavɨmalɨ agadɨ ala hɨji ukaci ma vihavɨmalɨ. Jisasɨ kulaŋ 5,000 haman agɨlasaŋ maci mɨdɨŋ igunamalɨ agasaŋ aveji ma hɨji lamavɨmalɨ. Nulɨdɨ hɨji humɨgaŋ agɨlaŋ ci sɨjevɨmalɨ.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ hunɨga hɨvɨ u Genesaletɨ kɨlebɨla agadɨ micɨ hen sisɨvavɨmalɨ. Sisɨva hunɨga lɨbavɨmalɨ.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Lɨbu hunɨga vala uavɨmalɨ. Uavɨdaci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ iga hɨji lamavɨmalɨ. Na Jisasɨ ala uavɨmalɨ.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Lɨca kulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ u hɨdahɨdaŋ kulaŋ iamɨgali Genesaletɨ fi tɨbɨ hen hɨnevɨmalɨ agɨladɨ abavɨmalɨ. Jisasɨ nulɨdɨ hɨvɨ vemalɨ agasaŋ abavɨmalɨ. Abavɨci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ kulaŋ iamɨgali hɨmiŋ hɨmiŋ daŋ agɨladɨ padɨm hɨvɨ lamadamaŋ havuhavuŋ Jisasɨ hɨnimalɨ hen covɨmalɨ.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Kɨlebɨla suiŋ suiŋ hɨsɨŋ kɨlebɨla hadi hadi hɨsɨŋ abeba abeba hɨsɨŋ agɨlaŋ Jisasɨ nulɨdɨ hɨvɨ udaci kulaŋ iamɨgali hɨmiŋ hɨmiŋ daŋ agɨladɨ mɨgudɨbudɨbu fipɨ hɨvɨ covɨdami. Lɨdɨŋ kulaŋ iamɨgali hɨmiŋ hɨmiŋ daŋ agɨlaŋ Jisasɨ dɨ hadi kɨlakɨla hutesɨ agadɨ fɨdɨm hen mɨŋaigaiga saŋ nudɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ abavɨdami. Abavɨdaci kulaŋ iamɨgali hɨmiŋ hɨmiŋ daŋ agɨlaŋ Jisasɨ dɨ hadi kɨlakɨla hutesɨ agadɨ fɨdɨm hen mɨŋaigaigaŋ ukaci lɨhavɨdami.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.