Marcos 5
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT
1 Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ hunɨga hɨvɨ Galili idu avɨli hadi caba limu hen ivovɨmalɨ. Ivo Gelasa kɨlebɨla hɨsɨŋ agɨladɨ fi tɨbɨ hen sisɨvavɨmalɨ.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Sisɨva nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ hunɨga vala iakuavɨdaci kulaŋ sudɨ sɨbɨlɨ daŋ agaŋ sudɨ savu fipɨ agadɨ vala ve Jisasɨ dɨ igamalɨ.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Nɨbu sudɨ savu haca hɨvɨ ivo ivo ani hɨnedami. Kulaŋ mu nudɨ ma mɨŋa lɨmɨn vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ lɨbɨhakavɨdami.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Akape tɨbɨ nudɨ mɨŋamɨŋaŋ hɨcɨ human lɨmɨn vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ hakavɨdaci akape tɨbɨ ifɨlakadami. Kulaŋ mu nudɨ ma mɨŋalɨvadami.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Nɨbu akape tɨbɨ hɨfɨlɨ uaiasɨ sudɨ savu mavavɨdami fipɨ hen hɨnedami. Halu mu hɨvɨ mu hɨvɨ aveji hɨnihɨniŋ hɨdadami. Hɨdahɨdaŋ ula ulaŋ livadivaŋ agala agalaŋ lɨba ilɨŋ daŋ ilɨŋ daŋ agɨladɨ vibiŋ nudɨ hadihɨbɨ agadɨ ikadami.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Nɨbu Jisasɨ ukamaŋ husi vedaci iga haŋɨla haŋɨlaŋ u mavɨn ciaŋ ciaŋ abɨdaŋ aba Jisasɨ dɨ hɨcɨ micɨ hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbɨmalɨ.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Lɨci Jisasɨ nudɨ abacivamalɨ. Nadɨ ibi ani uamalɨ. Lɨci sudɨ sɨbɨlɨ agaŋ abamalɨ. Alaŋ sudɨ sɨbɨlɨ akape uamalɨ. Haman saja aludɨ ibi sagaŋ hɨsɨŋ kulemɨlɨ akape agɨlaŋ uamalɨ.
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Lɨca sudɨ sɨbɨlɨ agaŋ haman aba Jisasɨ saŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ igumalɨ. Igu abamalɨ. Aludɨ fi tɨbɨ agadɨ vala uu saŋ abɨmɨnaŋ uamalɨ.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Haman aba abaŋ hɨnidaci sabaŋ hudɨm akape agɨlaŋ halu micɨ hen na sukɨla sukɨlaŋ hɨdavɨmalɨ.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Lɨhavɨdaci sudɨ sɨbɨlɨ agɨlaŋ Jisasɨ saŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ igu iguŋ abavɨmalɨ. Nama aludɨ lakunaŋ u sabaŋ adagɨladɨ hɨvɨ ivo hɨnidɨlu uavɨmalɨ.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Lɨhavɨci Jisasɨ alialaŋ uci kulaŋ agadɨ vala sabaŋ hudɨm akape 2,000 haman agɨladɨ hɨvɨ ivo hɨnevɨmalɨ. Ivo hɨnevɨdaci sabaŋ agɨlaŋ haŋɨla haŋɨlaŋ uuŋ avɨli fipɨ sɨbɨlɨ hen havala havalaŋ mɨgumɨguŋ avɨli nahɨmavɨmalɨ.Sudɨ sɨbɨlɨ agɨladɨ Jisasɨ lakuci sabaŋ hɨvɨ ivovɨmalɨ.|alt="Pigs jumping over cliff" src="GW000017.jpg" size="span" copy="Wade" ref="5.13"
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Lɨhavɨci kulaŋ sabaŋ agɨladɨ migɨlavɨdami agɨlaŋ haman agadɨ iga haŋɨla haŋɨlaŋ uuŋ kulaŋ iamɨgali kɨlebɨla hadi hɨsɨŋ agɨladɨ sulavɨmalɨ. Kulaŋ iamɨgali kɨlebɨla hadi agadɨ caba caba hɨvɨ hɨnevɨdami agɨladɨ aveji sulavɨdaci igakɨlavɨmalɨ. Igakɨla acaba acaba iakavɨmalɨ agadɨ amɨŋ igɨbalɨlu aba vehavɨmalɨ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Ve igavɨci kulaŋ aha sudɨ sɨbɨlɨ akape daŋ hɨnedami agaŋ hɨji uavava agaŋ apalɨ lɨci havɨlɨ lɨbu mɨgahɨnidaci igavɨmalɨ. Iga haba lɨdavɨmalɨ.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Lɨdavɨci kulaŋ hɨhɨle Jisasɨ acaba acaba agɨladɨ lɨdaci igavɨmalɨ agɨlaŋ nulɨdɨ sulavɨmalɨ. Jisasɨ sudɨ sɨbɨlɨ agɨladɨ lakuci kulaŋ agadɨ vala sabaŋ 2,000 haman agɨladɨ hɨvɨ ivo hɨnevɨmalɨ agasaŋ sulavɨmalɨ.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Sulavɨci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ igakɨlavɨmalɨ. Igakɨla mavɨn ciaŋ ciaŋ aba Jisasɨ dɨ abavɨmalɨ. Nama aludɨ fi tɨbɨ nagadɨ vala mu fipɨ hɨvɨ uka uavɨmalɨ.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Lɨhavɨci Jisasɨ hunɨga hɨvɨ mɨgumalɨ. Mɨgudaci kulaŋ aha sudɨ sɨbɨlɨ akape daŋ hɨnedami agaŋ nɨbu kulaŋ uu saŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ hɨvɨ nudɨ abamalɨ.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Lɨci Jisasɨ nudɨ abamɨgɨla abamalɨ. Iavaŋ Hadi agaŋ nasaŋ mavɨn hɨne nadɨ ci ukaci lami uamalɨ. Haman saja nama nadɨ ulaŋ hɨvɨ uka uamalɨ. U nadɨ isagalina imahalina agɨladɨdaŋ nadɨ ulaŋ pabiŋ hɨsɨŋ agɨladɨdaŋ sulɨka uamalɨ.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Lɨci kulaŋ agaŋ Dekapolisɨ fi tɨbɨ hen umalɨ. U Jisasɨ abaman ba lɨdɨŋ nudɨ ukaci lamamalɨ agasaŋ sulamalɨ. Lɨci kulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan agɨlaŋ igakɨla hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamavɨmalɨ.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Jisasɨ hunɨga hɨvɨ Galili idu avɨli hadi alɨkaŋ alɨkaŋ hen cɨku vemalɨ. Ve limu iakɨci kulaŋ iamɨgali akape agɨlaŋ ve mɨgudɨbavɨmalɨ. Galili idu avɨli hadi caba micɨ Jisasɨ hɨnimalɨ hen mɨgudɨbavɨmalɨ.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Mɨgudɨbu hɨnevɨdaci Jailusɨ agaŋ ve Jisasɨ dɨ igamalɨ. Nɨbu nulɨdɨ aŋam ulaŋ agadɨ hali hɨsɨŋ kulaŋ mu. Nɨbu ve iga Jisasɨ dɨ hɨcɨ micɨ hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbu muiaŋ nɨkunɨku lɨbumalɨ.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Lɨbu Jisasɨ dɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ hɨvɨ abamalɨ. Nudɨ nadi agaŋ hɨmiŋ hɨmiŋ hɨmɨmalɨ agasaŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ hɨvɨ abamalɨ. Iadɨ nadi agaŋ amɨŋ ci hɨmɨbali uamalɨ. Nama ve iadɨ nadi agadɨ hɨvɨ human lamɨnaŋ ukaci lɨca hɨnim uamalɨ.
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Haman abɨci Jisasɨ nɨbu kulaŋ umalɨ. Udaci kulaŋ iamɨgali akape agɨlaŋ aveji nɨbu kulaŋ uavɨmalɨ. Hɨbɨŋ hɨbɨŋ hɨninikɨlanikɨlaŋ uavɨmalɨ.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Uavɨdaci iamɨgali mu husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨnedami agaŋ aveji kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ kulaŋ umalɨ. Nɨbu husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨnidaci kualɨ human limu limu sɨkuala hɨcɨ limu akica cɨjɨŋ umalɨ.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Iamɨgali agaŋ nɨbu fim hakahaka hɨsɨŋ agɨladɨ hɨvɨ akape tɨbɨ udami. Nudɨ ukaci lamalama saŋ udami. Agadɨ ala nɨbɨlaŋ lɨdɨŋ nusaŋ avɨŋ avɨŋ hadi iguavɨdami. Nɨbu anɨm kɨlɨsɨ kavɨ kavɨ nulɨsaŋ valadami agadɨ ala husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨnedami agaŋ nudɨ ma valadami. Nudɨ hadihɨbɨ agaŋ sɨkan sɨbɨlɨ lɨdami.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Mɨŋaiga igɨci husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨnedami agaŋ ci valamalɨ. Lɨci nudɨ hadihɨbɨ agaŋ ukaci hɨnimalɨ.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Lɨci Jisasɨ dɨ hamunilɨŋ hɨmiŋ hɨmiŋ ifɨlakalaka hɨsɨŋ agaŋ vala mɨgamitamalɨ. Lɨci Jisasɨ haman iga limu cimɨla kulaŋ iamɨgali agɨladɨ abacivamalɨ. Ani agaŋ iadɨ hadi kɨlakɨla hutesɨ agɨladɨ mɨŋaigi uamalɨ.
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Lɨci nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ abavɨmalɨ. Nama ma iganaŋ uavɨmalɨ. Kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ kulaŋ hɨbɨŋ hɨbɨŋ hɨninikɨlanikɨlaŋ ulaŋ agadɨ nama haman iga cɨku acɨ saŋ abacivanaŋ uavɨmalɨ. Iadɨ hadi kɨlakɨla agɨladɨ ani mɨŋaigi aba abanaŋ uavɨmalɨ.
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Agadɨ ala Jisasɨ hɨdɨlɨ igɨdaŋ aba lamɨgaŋ hɨvɨ sukɨlamalɨ.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Lɨci iamɨgali agaŋ igɨci nɨbu husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨnedami agaŋ ci apalɨ lɨmalɨ. Apalɨ lɨci Jisasɨ iadɨ acɨ lɨbali aba lɨdamalɨ. Lɨda lɨdavalavɨkeca u Jisasɨ dɨ hɨcɨ micɨ hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbu muiaŋ nɨkunɨku lɨbumalɨ. Lɨbu nudɨ hadihɨbɨ sɨkasɨkan ukaci lɨmalɨ agasaŋ usi lamadamaŋ abamalɨ.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Lɨci Jisasɨ iamɨgali agadɨ abamalɨ. Ci iganaŋ uamalɨ. Nama iasaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamanaŋ saja Asɨ agaŋ nadɨ hadihɨbɨ agadɨ ci ukaci lami uamalɨ. U humɨgaŋ simɨ hɨninaŋ hɨmiŋ hɨmiŋ nadɨ agaŋ sɨkan sɨvɨlam uamalɨ. Iamɨgali husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨnedami agaŋ Jisasɨ dɨ hadi kɨlakɨla hutesɨ agadɨ mɨŋaigamalɨ.|alt="Woman touching Jesus’ robe" src="gw081.jpg" size="col" copy="Wade" ref="5.27-28"
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Haman aba abaŋ hɨnidaci kulaŋ hɨhɨle Jailusɨ dɨ ulaŋ hɨvɨ hɨnevɨmalɨ agɨlaŋ ve Jailusɨ dɨ abavɨmalɨ. Nama manasɨŋ sikɨ hɨsɨŋ agadɨ kavɨ kavɨ abɨmɨnaŋ uavɨmalɨ. Nadina ci hɨmi uavɨmalɨ.
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Haman abavɨmalɨ agadɨ ala Jisasɨ nɨbɨlaŋ abavɨmalɨ agasaŋ ma hɨji lamamalɨ. Nɨbu Jailusɨ dɨ abamalɨ. Hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamɨmɨnaŋ uamalɨ. Asɨ saŋ pam hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨka uamalɨ.
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Jailusɨ dɨ haman aba kulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨladɨ nɨbu kulaŋ uu saŋ abamɨgɨlamalɨ. Abamɨgɨla nudɨ kulemɨlɨ akica pam agɨlaŋ kulaŋ pam uavɨmalɨ. Mu Pita. Mu Jemɨsɨ. Mu Jon. Jon nɨbu Jemɨsɨ imanu. Nulɨdɨ pam vica umalɨ.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 U Jailusɨ dɨ ulaŋ hen iakuavɨmalɨ. Iakuiakuŋ igakɨlavɨdaci sudɨ ilɨkiŋ ilɨkavɨmalɨ. Ilɨka ilɨkaŋ hutesɨ covɨdaci ilɨkiŋ agaŋ hagɨlu mɨgamalɨ.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Lɨci Jisasɨ haman igakɨla ulen muji ivomalɨ. Ivo kulaŋ iamɨgali agɨladɨ abamalɨ. Namɨlaŋ acɨ saŋ ilɨka ilɨkaŋ ilɨkiŋ hutesɨ codalaŋ ilɨkiŋ agaŋ hagɨlu mɨgadi uamalɨ. Nadi agaŋ ma hɨmɨmaŋ uamalɨ. Nɨbu kavɨ ani hɨnidi uamalɨ.
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Haman abɨci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ nudɨ ciaŋ agasaŋ savɨkavɨmalɨ. Lɨhavɨci kulaŋ iamɨgali agɨladɨ lakuci fikua ivavevɨmalɨ. Ivavevɨci nadi agadɨ iamɨnu iaganu kulaŋ nudɨ kulemɨlɨ akica pam agɨlaŋ kulaŋ pam ulaŋ nadi agaŋ hɨmu hɨnimalɨ hen ivovɨmalɨ.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ivo Jisasɨ nadi cɨkiŋ agadɨ human mɨŋalɨva Alam ciaŋ hɨvɨ nadi cɨkiŋ agadɨ abamalɨ. Talita kum uamalɨ. Talita kum hana aludɨ ciaŋ sɨbam hɨvɨ nɨman abamalɨ. Nadi cɨkiŋ nama iakɨka uamalɨ.
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Lɨci nadi cɨkiŋ agaŋ iaka hɨdamalɨ. Lɨci iga i uavɨmalɨ. Nadi cɨkiŋ agadɨ kualɨ lugɨlavɨci human limu limu sɨkuala hɨcɨ limu akica cɨjɨŋ iakamalɨ.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Lɨci Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨladɨdaŋ nadi agadɨ iamɨnu iaganu agɨladɨdaŋ abamɨgɨlamalɨ. Nadi agadɨ abɨci hɨki iakamalɨ agasaŋ kulaŋ mu dɨ aba aba saŋ abamɨgɨlamalɨ. Haman aba nadi cɨkiŋ agasaŋ sɨmɨŋ igu igu saŋ aveji abamalɨ.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.