Marcos 5
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVI
1 Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ hunɨga hɨvɨ Galili idu avɨli hadi caba limu hen ivovɨmalɨ. Ivo Gelasa kɨlebɨla hɨsɨŋ agɨladɨ fi tɨbɨ hen sisɨvavɨmalɨ.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Sisɨva nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ hunɨga vala iakuavɨdaci kulaŋ sudɨ sɨbɨlɨ daŋ agaŋ sudɨ savu fipɨ agadɨ vala ve Jisasɨ dɨ igamalɨ.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Nɨbu sudɨ savu haca hɨvɨ ivo ivo ani hɨnedami. Kulaŋ mu nudɨ ma mɨŋa lɨmɨn vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ lɨbɨhakavɨdami.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Akape tɨbɨ nudɨ mɨŋamɨŋaŋ hɨcɨ human lɨmɨn vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ hakavɨdaci akape tɨbɨ ifɨlakadami. Kulaŋ mu nudɨ ma mɨŋalɨvadami.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Nɨbu akape tɨbɨ hɨfɨlɨ uaiasɨ sudɨ savu mavavɨdami fipɨ hen hɨnedami. Halu mu hɨvɨ mu hɨvɨ aveji hɨnihɨniŋ hɨdadami. Hɨdahɨdaŋ ula ulaŋ livadivaŋ agala agalaŋ lɨba ilɨŋ daŋ ilɨŋ daŋ agɨladɨ vibiŋ nudɨ hadihɨbɨ agadɨ ikadami.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Nɨbu Jisasɨ ukamaŋ husi vedaci iga haŋɨla haŋɨlaŋ u mavɨn ciaŋ ciaŋ abɨdaŋ aba Jisasɨ dɨ hɨcɨ micɨ hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbɨmalɨ.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Lɨci Jisasɨ nudɨ abacivamalɨ. Nadɨ ibi ani uamalɨ. Lɨci sudɨ sɨbɨlɨ agaŋ abamalɨ. Alaŋ sudɨ sɨbɨlɨ akape uamalɨ. Haman saja aludɨ ibi sagaŋ hɨsɨŋ kulemɨlɨ akape agɨlaŋ uamalɨ.
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Lɨca sudɨ sɨbɨlɨ agaŋ haman aba Jisasɨ saŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ igumalɨ. Igu abamalɨ. Aludɨ fi tɨbɨ agadɨ vala uu saŋ abɨmɨnaŋ uamalɨ.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Haman aba abaŋ hɨnidaci sabaŋ hudɨm akape agɨlaŋ halu micɨ hen na sukɨla sukɨlaŋ hɨdavɨmalɨ.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Lɨhavɨdaci sudɨ sɨbɨlɨ agɨlaŋ Jisasɨ saŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ igu iguŋ abavɨmalɨ. Nama aludɨ lakunaŋ u sabaŋ adagɨladɨ hɨvɨ ivo hɨnidɨlu uavɨmalɨ.
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Lɨhavɨci Jisasɨ alialaŋ uci kulaŋ agadɨ vala sabaŋ hudɨm akape 2,000 haman agɨladɨ hɨvɨ ivo hɨnevɨmalɨ. Ivo hɨnevɨdaci sabaŋ agɨlaŋ haŋɨla haŋɨlaŋ uuŋ avɨli fipɨ sɨbɨlɨ hen havala havalaŋ mɨgumɨguŋ avɨli nahɨmavɨmalɨ.Sudɨ sɨbɨlɨ agɨladɨ Jisasɨ lakuci sabaŋ hɨvɨ ivovɨmalɨ.|alt="Pigs jumping over cliff" src="GW000017.jpg" size="span" copy="Wade" ref="5.13"
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Lɨhavɨci kulaŋ sabaŋ agɨladɨ migɨlavɨdami agɨlaŋ haman agadɨ iga haŋɨla haŋɨlaŋ uuŋ kulaŋ iamɨgali kɨlebɨla hadi hɨsɨŋ agɨladɨ sulavɨmalɨ. Kulaŋ iamɨgali kɨlebɨla hadi agadɨ caba caba hɨvɨ hɨnevɨdami agɨladɨ aveji sulavɨdaci igakɨlavɨmalɨ. Igakɨla acaba acaba iakavɨmalɨ agadɨ amɨŋ igɨbalɨlu aba vehavɨmalɨ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Ve igavɨci kulaŋ aha sudɨ sɨbɨlɨ akape daŋ hɨnedami agaŋ hɨji uavava agaŋ apalɨ lɨci havɨlɨ lɨbu mɨgahɨnidaci igavɨmalɨ. Iga haba lɨdavɨmalɨ.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Lɨdavɨci kulaŋ hɨhɨle Jisasɨ acaba acaba agɨladɨ lɨdaci igavɨmalɨ agɨlaŋ nulɨdɨ sulavɨmalɨ. Jisasɨ sudɨ sɨbɨlɨ agɨladɨ lakuci kulaŋ agadɨ vala sabaŋ 2,000 haman agɨladɨ hɨvɨ ivo hɨnevɨmalɨ agasaŋ sulavɨmalɨ.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Sulavɨci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ igakɨlavɨmalɨ. Igakɨla mavɨn ciaŋ ciaŋ aba Jisasɨ dɨ abavɨmalɨ. Nama aludɨ fi tɨbɨ nagadɨ vala mu fipɨ hɨvɨ uka uavɨmalɨ.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Lɨhavɨci Jisasɨ hunɨga hɨvɨ mɨgumalɨ. Mɨgudaci kulaŋ aha sudɨ sɨbɨlɨ akape daŋ hɨnedami agaŋ nɨbu kulaŋ uu saŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ hɨvɨ nudɨ abamalɨ.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Lɨci Jisasɨ nudɨ abamɨgɨla abamalɨ. Iavaŋ Hadi agaŋ nasaŋ mavɨn hɨne nadɨ ci ukaci lami uamalɨ. Haman saja nama nadɨ ulaŋ hɨvɨ uka uamalɨ. U nadɨ isagalina imahalina agɨladɨdaŋ nadɨ ulaŋ pabiŋ hɨsɨŋ agɨladɨdaŋ sulɨka uamalɨ.
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Lɨci kulaŋ agaŋ Dekapolisɨ fi tɨbɨ hen umalɨ. U Jisasɨ abaman ba lɨdɨŋ nudɨ ukaci lamamalɨ agasaŋ sulamalɨ. Lɨci kulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan agɨlaŋ igakɨla hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamavɨmalɨ.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Jisasɨ hunɨga hɨvɨ Galili idu avɨli hadi alɨkaŋ alɨkaŋ hen cɨku vemalɨ. Ve limu iakɨci kulaŋ iamɨgali akape agɨlaŋ ve mɨgudɨbavɨmalɨ. Galili idu avɨli hadi caba micɨ Jisasɨ hɨnimalɨ hen mɨgudɨbavɨmalɨ.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Mɨgudɨbu hɨnevɨdaci Jailusɨ agaŋ ve Jisasɨ dɨ igamalɨ. Nɨbu nulɨdɨ aŋam ulaŋ agadɨ hali hɨsɨŋ kulaŋ mu. Nɨbu ve iga Jisasɨ dɨ hɨcɨ micɨ hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbu muiaŋ nɨkunɨku lɨbumalɨ.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Lɨbu Jisasɨ dɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ hɨvɨ abamalɨ. Nudɨ nadi agaŋ hɨmiŋ hɨmiŋ hɨmɨmalɨ agasaŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ hɨvɨ abamalɨ. Iadɨ nadi agaŋ amɨŋ ci hɨmɨbali uamalɨ. Nama ve iadɨ nadi agadɨ hɨvɨ human lamɨnaŋ ukaci lɨca hɨnim uamalɨ.
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Haman abɨci Jisasɨ nɨbu kulaŋ umalɨ. Udaci kulaŋ iamɨgali akape agɨlaŋ aveji nɨbu kulaŋ uavɨmalɨ. Hɨbɨŋ hɨbɨŋ hɨninikɨlanikɨlaŋ uavɨmalɨ.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Uavɨdaci iamɨgali mu husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨnedami agaŋ aveji kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ kulaŋ umalɨ. Nɨbu husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨnidaci kualɨ human limu limu sɨkuala hɨcɨ limu akica cɨjɨŋ umalɨ.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Iamɨgali agaŋ nɨbu fim hakahaka hɨsɨŋ agɨladɨ hɨvɨ akape tɨbɨ udami. Nudɨ ukaci lamalama saŋ udami. Agadɨ ala nɨbɨlaŋ lɨdɨŋ nusaŋ avɨŋ avɨŋ hadi iguavɨdami. Nɨbu anɨm kɨlɨsɨ kavɨ kavɨ nulɨsaŋ valadami agadɨ ala husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨnedami agaŋ nudɨ ma valadami. Nudɨ hadihɨbɨ agaŋ sɨkan sɨbɨlɨ lɨdami.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 — ausente —
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Mɨŋaiga igɨci husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨnedami agaŋ ci valamalɨ. Lɨci nudɨ hadihɨbɨ agaŋ ukaci hɨnimalɨ.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Lɨci Jisasɨ dɨ hamunilɨŋ hɨmiŋ hɨmiŋ ifɨlakalaka hɨsɨŋ agaŋ vala mɨgamitamalɨ. Lɨci Jisasɨ haman iga limu cimɨla kulaŋ iamɨgali agɨladɨ abacivamalɨ. Ani agaŋ iadɨ hadi kɨlakɨla hutesɨ agɨladɨ mɨŋaigi uamalɨ.
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Lɨci nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ abavɨmalɨ. Nama ma iganaŋ uavɨmalɨ. Kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ kulaŋ hɨbɨŋ hɨbɨŋ hɨninikɨlanikɨlaŋ ulaŋ agadɨ nama haman iga cɨku acɨ saŋ abacivanaŋ uavɨmalɨ. Iadɨ hadi kɨlakɨla agɨladɨ ani mɨŋaigi aba abanaŋ uavɨmalɨ.
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Agadɨ ala Jisasɨ hɨdɨlɨ igɨdaŋ aba lamɨgaŋ hɨvɨ sukɨlamalɨ.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Lɨci iamɨgali agaŋ igɨci nɨbu husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨnedami agaŋ ci apalɨ lɨmalɨ. Apalɨ lɨci Jisasɨ iadɨ acɨ lɨbali aba lɨdamalɨ. Lɨda lɨdavalavɨkeca u Jisasɨ dɨ hɨcɨ micɨ hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbu muiaŋ nɨkunɨku lɨbumalɨ. Lɨbu nudɨ hadihɨbɨ sɨkasɨkan ukaci lɨmalɨ agasaŋ usi lamadamaŋ abamalɨ.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Lɨci Jisasɨ iamɨgali agadɨ abamalɨ. Ci iganaŋ uamalɨ. Nama iasaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamanaŋ saja Asɨ agaŋ nadɨ hadihɨbɨ agadɨ ci ukaci lami uamalɨ. U humɨgaŋ simɨ hɨninaŋ hɨmiŋ hɨmiŋ nadɨ agaŋ sɨkan sɨvɨlam uamalɨ. Iamɨgali husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨnedami agaŋ Jisasɨ dɨ hadi kɨlakɨla hutesɨ agadɨ mɨŋaigamalɨ.|alt="Woman touching Jesus’ robe" src="gw081.jpg" size="col" copy="Wade" ref="5.27-28"
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Haman aba abaŋ hɨnidaci kulaŋ hɨhɨle Jailusɨ dɨ ulaŋ hɨvɨ hɨnevɨmalɨ agɨlaŋ ve Jailusɨ dɨ abavɨmalɨ. Nama manasɨŋ sikɨ hɨsɨŋ agadɨ kavɨ kavɨ abɨmɨnaŋ uavɨmalɨ. Nadina ci hɨmi uavɨmalɨ.
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Haman abavɨmalɨ agadɨ ala Jisasɨ nɨbɨlaŋ abavɨmalɨ agasaŋ ma hɨji lamamalɨ. Nɨbu Jailusɨ dɨ abamalɨ. Hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamɨmɨnaŋ uamalɨ. Asɨ saŋ pam hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨka uamalɨ.
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Jailusɨ dɨ haman aba kulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨladɨ nɨbu kulaŋ uu saŋ abamɨgɨlamalɨ. Abamɨgɨla nudɨ kulemɨlɨ akica pam agɨlaŋ kulaŋ pam uavɨmalɨ. Mu Pita. Mu Jemɨsɨ. Mu Jon. Jon nɨbu Jemɨsɨ imanu. Nulɨdɨ pam vica umalɨ.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 U Jailusɨ dɨ ulaŋ hen iakuavɨmalɨ. Iakuiakuŋ igakɨlavɨdaci sudɨ ilɨkiŋ ilɨkavɨmalɨ. Ilɨka ilɨkaŋ hutesɨ covɨdaci ilɨkiŋ agaŋ hagɨlu mɨgamalɨ.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Lɨci Jisasɨ haman igakɨla ulen muji ivomalɨ. Ivo kulaŋ iamɨgali agɨladɨ abamalɨ. Namɨlaŋ acɨ saŋ ilɨka ilɨkaŋ ilɨkiŋ hutesɨ codalaŋ ilɨkiŋ agaŋ hagɨlu mɨgadi uamalɨ. Nadi agaŋ ma hɨmɨmaŋ uamalɨ. Nɨbu kavɨ ani hɨnidi uamalɨ.
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Haman abɨci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ nudɨ ciaŋ agasaŋ savɨkavɨmalɨ. Lɨhavɨci kulaŋ iamɨgali agɨladɨ lakuci fikua ivavevɨmalɨ. Ivavevɨci nadi agadɨ iamɨnu iaganu kulaŋ nudɨ kulemɨlɨ akica pam agɨlaŋ kulaŋ pam ulaŋ nadi agaŋ hɨmu hɨnimalɨ hen ivovɨmalɨ.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Ivo Jisasɨ nadi cɨkiŋ agadɨ human mɨŋalɨva Alam ciaŋ hɨvɨ nadi cɨkiŋ agadɨ abamalɨ. Talita kum uamalɨ. Talita kum hana aludɨ ciaŋ sɨbam hɨvɨ nɨman abamalɨ. Nadi cɨkiŋ nama iakɨka uamalɨ.
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Lɨci nadi cɨkiŋ agaŋ iaka hɨdamalɨ. Lɨci iga i uavɨmalɨ. Nadi cɨkiŋ agadɨ kualɨ lugɨlavɨci human limu limu sɨkuala hɨcɨ limu akica cɨjɨŋ iakamalɨ.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Lɨci Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨladɨdaŋ nadi agadɨ iamɨnu iaganu agɨladɨdaŋ abamɨgɨlamalɨ. Nadi agadɨ abɨci hɨki iakamalɨ agasaŋ kulaŋ mu dɨ aba aba saŋ abamɨgɨlamalɨ. Haman aba nadi cɨkiŋ agasaŋ sɨmɨŋ igu igu saŋ aveji abamalɨ.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.