Marcos 4

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mu tɨbɨ Jisasɨ idu avɨli hadi caba hen cɨku hɨdɨlɨ maka kulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ ciaŋ sulamalɨ. Lɨdaci kulaŋ iamɨgali akape agɨlaŋ nudɨ micɨ vehavɨmalɨ. Vehavɨdaci Jisasɨ hunɨga mu idu avɨli hadi hen hɨnimalɨ agadɨ hɨvɨ mɨgu mɨgahɨnimalɨ. Mɨgahɨnidaci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ idu avɨli hadi agadɨ caba hen hɨnevɨmalɨ.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Hɨnevɨdaci Jisasɨ hɨve lamalama ciaŋ akape sulasulaŋ lamalɨfɨmalɨ. Lamalɨfɨdɨfɨŋ abamalɨ.
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 Nen igakɨlɨkalaŋ uamalɨ. Kulaŋ mu upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ agɨladɨ havala havala saŋ kualabɨla uvi uamalɨ.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 U havaladaci upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ hɨhɨle agɨlaŋ hɨbɨ hadi hɨvɨ mɨgalakɨlavɨdaci havaŋ agɨlaŋ vebeŋ na sɨkualavɨvi uamalɨ.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ hɨhɨle fi lɨba daŋ hen mɨgalakɨlavɨvi uamalɨ. Fi suiŋ cɨkiŋ lɨba sabɨ hen mɨgalakɨlavɨvi uamalɨ. Mɨgalakɨla iakavɨkevɨvi uamalɨ.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Agadɨ ala upɨ kɨlɨsɨ uitɨ hɨdɨlɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ muji ma mɨguavɨvi uamalɨ. Haman saja uaiaŋ agaŋ kɨlacabɨladaci sɨkasɨkan haba hɨmavɨvi uamalɨ.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ hɨhɨle lɨbulɨbu haneŋ daŋ haneŋ daŋ agɨlaŋ hɨnievɨvi hen mɨgalakɨlavɨvi uamalɨ. Mɨgalakɨladakɨlaŋ iakavɨdaci lɨbulɨbu haneŋ daŋ haneŋ daŋ agɨlaŋ iaka upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agɨladɨ lalɨguavɨci upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agɨlaŋ amɨŋ ma lamavɨvi uamalɨ.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ hɨhɨle fi ukaci hɨvɨ mɨgalakɨla iakaiakaŋ hadi lɨdɨŋ amɨŋ lamavɨvi uamalɨ. Limu hɨhɨle amɨŋ 30 haman lamavɨvi uamalɨ. Limu hɨhɨle amɨŋ 60 haman lamavɨvi uamalɨ. Limu hɨhɨle amɨŋ 100 haman lamavɨvi uamalɨ.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Jisasɨ haman aba abamalɨ. Kulaŋ iamɨgali hɨji daŋ lɨci ciaŋ nagadɨ sikɨvica sɨbam igakɨlavɨm uamalɨ. Kulaŋ mu upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ agɨladɨ kualabɨla hɨvɨ havalavi.|alt="Sower in field GW 52" src="GW052.jpg" size="col" copy="Wade" ref="4.3"
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Kulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ uavɨdaci Jisasɨ dɨ kulemɨlɨ human limu limu sɨkuala hɨcɨ limu akica cɨjɨŋ agɨlaŋ nɨbu kulaŋ hɨnevɨmalɨ. Kulaŋ iamɨgali hɨhɨle Jisasɨ kulaŋ hɨdavɨdami agɨlaŋ aveji nɨbɨlaŋ akuata hɨnevɨmalɨ. Hɨne hɨve lamalama ciaŋ sulamalɨ agadɨ ciaŋ hɨdɨlɨ agasaŋ Jisasɨ dɨ abacivavɨmalɨ.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Abacivavɨci Jisasɨ nulɨdɨ abamalɨ. Viaŋ naludɨ abadalɨŋ Asɨ nalusaŋ hɨji igudaci namɨlaŋ ci igakɨlahɨdalaŋ uamalɨ. Lɨdɨŋ Asɨ kulaŋ iamɨgali agɨladɨ akɨlɨci nudɨ lɨku hɨvɨ hɨnevɨdɨ agadɨ ciaŋ hɨdɨlɨ sɨvɨla hɨnedami agadɨ ci igakɨlahɨdalaŋ uamalɨ. Agadɨ ala kulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlasaŋ hɨve lamalama ciaŋ agadɨ pam suladalɨŋ igakɨlahɨdavi uamalɨ.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Asɨ dɨ manasɨŋ hadi agaŋ nɨman abamalɨ uamalɨ. Asɨ agaŋ abi aba abamalɨ uamalɨ. Viaŋ lɨdalɨŋ nɨbɨlaŋ igasulahɨdavi agadɨ ala acaba acaba ma igahɨdavi aba abi aba abamalɨ uamalɨ. Ciaŋ igakɨlahɨdavi agadɨ ala nulɨdɨ hɨji ma touavehɨdi aba abi aba abamalɨ uamalɨ. Haman ma lɨca ha kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hɨji ukaci vica cɨku lusɨŋ sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ agɨladɨ vala iadɨ micɨ vehavɨvi aba abi aba abamalɨ uamalɨ. Vehavɨci ha viaŋ nulɨdɨ hugɨ agɨladɨ civavin aba abi aba abamalɨ uamalɨ.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨladɨ hɨve lamalama ciaŋ hɨdɨlɨ agasaŋ abacivamalɨ. Namɨlaŋ ciaŋ hɨdɨlɨ agadɨ ma igahɨdalaŋ uamalɨ. Haman lɨca namɨlaŋ abaman lɨca hɨve lamalama ciaŋ hɨdɨlɨ hɨhɨle agɨladɨ igɨbalɨlaŋ uamalɨ.
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Asɨ dɨ ciaŋ sulasula agaŋ nɨbu kulaŋ upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ agɨladɨ kualabɨla hɨvɨ havala havala me uamalɨ.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ hɨbɨ hadi hɨvɨ mɨgalakɨlavɨvi hana kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ ciaŋ igakɨlavɨvi agadɨ ala Satan agaŋ lɨkalɨka pam ve ciaŋ nulɨdɨ hɨji hɨvɨ hɨnivi agadɨ mɨŋaikuiku lɨvi uamalɨ.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Kulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ nɨbɨlaŋ upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ agɨlaŋ fi lɨba daŋ hɨvɨ mɨgalakɨla iakavɨci nulɨdɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ muji ma mɨguavɨvi me uamalɨ. Nɨbɨlaŋ ciaŋ igakɨla vica ikuikuiŋ laci hɨjɨŋalavɨvi agadɨ ala uamalɨ.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Nɨbɨlaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ apalɨ uamalɨ. Nɨbɨlaŋ ilɨmiŋ ilɨmiŋ pam hɨnevɨvi uamalɨ. Nɨbɨlaŋ Asɨ dɨ ciaŋ lɨbiakɨlavɨvi agasaŋ kulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ nulɨdɨ sɨbɨlɨ lamadamaŋ vɨkɨlɨ iguavɨvi uamalɨ. Lɨhavɨci nulɨdɨ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ agɨladɨ sɨkasɨkan valavɨvi uamalɨ.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Kulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle nɨbɨlaŋ upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ agɨlaŋ lɨbulɨbu haneŋ daŋ haneŋ daŋ agɨladɨ alɨkaŋ alɨkaŋ hɨvɨ mɨgalakɨlavɨvi me uamalɨ. Nɨbɨlaŋ ciaŋ igakɨlavɨvi agadɨ ala uamalɨ.
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Nɨbɨlaŋ acaba acaba fi nen hɨsɨŋ agɨlasaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamahɨdavi uamalɨ. Nɨbɨlaŋ anɨm kɨlɨsɨ daŋ hɨnihɨni saŋ igakɨlahɨdavi uamalɨ. Mu mavɨn mu mavɨn saŋ lɨhɨdavi uamalɨ. Haman lɨhavɨdaci nulɨdɨ hɨji agɨladɨ mɨŋaikuiku lɨhɨdavi uamalɨ. Mɨŋaikuiku lɨhavɨdaci nɨbɨlaŋ Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ ma lɨbiakɨlahɨdavi me uamalɨ.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Kulaŋ iamɨgali hɨhɨle nɨbɨlaŋ upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ agɨlaŋ fi ukaci hɨvɨ mɨgalakɨlavɨvi me uamalɨ. Nɨbɨlaŋ ciaŋ igakɨla vica vɨdɨvɨdɨŋ mɨŋalɨvahɨdavi uamalɨ. Mɨŋalɨvadɨvaŋ lusɨŋ ukaci vihɨdavi agɨlaŋ upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agɨlaŋ amɨŋ lamahɨdavi me vihɨdavi uamalɨ. Limu hɨhɨle 30 haman amɨŋ lamahɨdavi me uamalɨ. Limu hɨhɨle 60 haman amɨŋ lamahɨdavi me uamalɨ. Limu hɨhɨle 100 haman amɨŋ lamahɨdavi me uamalɨ.
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨladɨ abamalɨ. Kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ unɨ vica cave sɨji vica unɨ agadɨ hɨvɨ ma iupalavɨci mɨguhɨdi uamalɨ. Padɨm lɨku hɨvɨ aveji ma sɨvɨlavɨci hɨnihɨdavi uamalɨ. Unɨ aica unɨ lamalama hɨsɨŋ padɨm sabɨ hen pam lamahɨdavi uamalɨ.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Acaba acaba sɨvɨla hɨnihɨdavi agɨlaŋ Asɨ lɨdaci mufi usi iakɨbalɨhavi uamalɨ. Kulaŋ iamɨgali acaba acaba agɨladɨ hafilamavɨci hɨnihɨdavi agɨlaŋ aveji mufi usi iakɨbalɨhavi uamalɨ.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Kulaŋ iamɨgali hɨji daŋ lɨci ciaŋ nagadɨ sikɨvica sɨbam igakɨlavɨm uamalɨ.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Haman aba cɨku ala nɨman abamalɨ. Ciaŋ igakɨlalaŋ agasaŋ sikɨvica hɨji lamɨkalaŋ uamalɨ. Namɨlaŋ kulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ abaman ba iguhɨdalaŋ haman laci ala Asɨ agaŋ nalusaŋ igubali uamalɨ. Nɨbu nalusaŋ limu hɨhɨle lɨvahalamita igubali uamalɨ.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Kulaŋ mu acaba acaba daŋ hɨnidaci Asɨ agaŋ acaba acaba hɨhɨle agɨladɨ aveji nusaŋ igubali uamalɨ. Agadɨ ala kulaŋ mu acaba acaba apalɨ agaŋ nɨbu hɨji hɨvɨ nɨman abɨbali uamalɨ. Viaŋ acaba cɨkiŋ daŋ hɨnidin aba abɨbali uamalɨ. Hɨji hɨvɨ haman abɨbali agadɨ ala Asɨ agaŋ nudɨ acaba cɨkiŋ agadɨ sɨkan vibali uamalɨ.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jisasɨ cɨku hɨve lamalama ciaŋ mu nɨman abamalɨ. Asɨ agaŋ nudɨ kulaŋ iamɨgali agɨladɨ vici nudɨ lɨku hɨvɨ hɨnibalɨhavi agaŋ kulaŋ upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ agɨladɨ kualabɨla hɨvɨ havalavi me uamalɨ.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Havala sɨkuala kulaŋ agaŋ hɨfɨlɨ hɨvɨ ani hɨnivi me uamalɨ. Uaiasɨ hɨvɨ iaka u hɨdahɨdaŋ nudɨ upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ kualabɨla hɨvɨ havala havala salaku agadɨ vivi me uamalɨ. Vidaci upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agɨlaŋ abaman ba abaman ba iakavɨdɨ agadɨ nɨbu nuken ma igavi me uamalɨ.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Fi agaŋ lɨdaci kɨlɨŋ iakahɨdavi me uamalɨ. Acɨ sebɨlɨ kɨlɨŋ iaka asɨŋ lamahɨdavi me uamalɨ. Asɨŋ lamadamaŋ amɨŋ lamahɨdavi me uamalɨ.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Amɨŋ lama mɨdɨ lɨkuhɨdavi me uamalɨ. Mɨdɨ lɨkuavɨci nana hɨmiŋ hɨvɨ kulaŋ agaŋ hedɨm hutesɨ hɨvɨ ikalakadakaŋ akɨlavi me uamalɨ.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Jisasɨ hɨve lamalama ciaŋ mu cɨku abamalɨ. Asɨ agaŋ nudɨ kulaŋ iamɨgali agɨladɨ akɨlɨci nudɨ lɨku hɨvɨ hɨnevɨdɨ agasaŋ hɨve lama abɨdaŋ uamalɨ.
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Nɨbu isabɨlaŋ masɨtetɨ kɨlɨsɨ me uamalɨ. Isabɨlaŋ masɨtetɨ kɨlɨsɨ nɨbu acaba acaba isabɨlaŋ fi nen hɨsɨŋ agɨladɨ kɨlɨsɨ me hɨma uamalɨ. Nulɨdɨ kɨlɨsɨ hadi hadi uamalɨ. Isabɨlaŋ masɨtetɨ kɨlɨsɨ nɨbɨlaŋ suiŋ cɨkiŋ cɨkiŋ sɨbam uamalɨ. Kulaŋ mu nulɨdɨ vibiŋ fi hɨvɨ havalahɨdi uamalɨ.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Havaladaci iakaiakaŋ hadi lɨdɨŋ isabɨlaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ lɨvahala lɨvahalaŋ kɨlɨ cɨkiŋ cɨkiŋ me hɨnihɨdavi uamalɨ. Nulɨdɨ makaŋ hadi hadi uamalɨ. Nɨbɨlaŋ hɨbi hadi daŋ uamalɨ. Havaŋ agɨlaŋ ukaci vebeŋ nulɨdɨ makaŋ makaŋ hen ulaŋ lamavɨvi uamalɨ.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Jisasɨ kulaŋ iamɨgali agɨladɨ hɨji agɨladɨ iga igaŋ hɨve lamalama ciaŋ akape suladami. Hɨve lamalama ciaŋ nɨbɨlaŋ sɨmi igakɨlakɨla agɨladɨ pam suladami.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ciaŋ hɨdɨlɨ agɨladɨ kulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ ma suladami. Nɨbu hɨve lamalama ciaŋ pam suladami. Agadɨ ala nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ pam nɨbu kulaŋ hɨnevɨdaci hen ciaŋ hɨdɨlɨ agɨladɨ nulɨsaŋ suladami.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Sijaŋ uaiaŋ kɨladaci Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨladɨ abamalɨ. Idu avɨli hadi nagadɨ limu caba aden ivomɨli uamalɨ.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Lɨci nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ iamɨgali agɨladɨ vala hunɨga Jisasɨ mɨgahɨnimalɨ hen mɨguavɨmalɨ. Mɨgu Jisasɨ niniŋ akuata uavɨmalɨ. Hunɨga hɨhɨle aveji nɨbɨlaŋ kulaŋ uavɨmalɨ.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Uavɨdaci huŋe sagaŋ hadi vemalɨ. Vedaci avɨli agaŋ minugulagulaŋ hunɨga muji hɨvɨ mɨgumɨguŋ imɨlɨdaŋ aba lɨmalɨ.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Lɨdaci Jisasɨ hunɨga ciji agadɨ tulɨ hen ani hɨnimalɨ. Hali saguŋ hɨvɨ hali lama ani hɨnimalɨ. Ani hɨnidaci nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ mɨŋaiualavɨmalɨ. Mɨŋaiuala abavɨmalɨ. Iavaŋ uavɨmalɨ. Alaŋ hɨmɨba naŋ lɨdalu uavɨmalɨ. Nama alaŋ akuata sɨkasɨkan hɨmɨbalɨlu agasaŋ hɨji lamadanaŋ uaku uavɨmalɨ.
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Haman abavɨci Jisasɨ iaka huŋe agadɨ vɨdɨvɨdɨŋ sɨbam hen abamalɨ. Aba avɨli agadɨ aveji vɨdɨvɨdɨŋ hen abamalɨ. Ci uamalɨ. Valɨkalaŋ uamalɨ. Lɨci huŋe agaŋ valamalɨ. Valɨci avɨli agaŋ aveji vala simɨ kavɨ hɨnimalɨ.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Lɨhavɨci Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨladɨ abacivamalɨ. Namɨlaŋ acɨ saŋ lɨdalaŋ uamalɨ. Naludɨ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ agɨlaŋ aben hɨnevɨdaci lɨdalaŋ uamalɨ.
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Lɨci nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ haba lɨdadɨdaŋ nɨbɨlaŋ nuken nuken aba abaŋ igakɨlavɨmalɨ. Aba abaŋ igakɨlakɨlaŋ abavɨmalɨ. Kulaŋ nana ani sɨbam uavɨmalɨ. Haman saja nɨbu huŋe agadɨdaŋ avɨli agadɨdaŋ abɨci valavi uavɨmalɨ. Valavɨci avɨli agaŋ kavɨ me sɨbam hɨnidi uavɨmalɨ.
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.