Marcos 15
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT
1 Cimɨdaŋ ci kulaŋ ciku tɨbaŋ daŋ agɨlaŋ sɨkasɨkan lɨkulavɨmalɨ. Limu hɨhɨle Asɨ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agɨlaŋ. Limu hɨhɨle Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ kulaŋ hadi hadi agɨlaŋ. Limu hɨhɨle Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lamalɨfɨlɨfɨ hɨsɨŋ kulaŋ agɨlaŋ. Nɨbɨlaŋ sɨkasɨkan mɨgudɨbu acaba acaba lɨhavɨdɨ agasaŋ sikɨvica abaigakɨlavɨmalɨ. Abaigakɨla abavɨci Jisasɨ dɨ lɨmɨn vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ lɨbɨhaka Pailatɨ dɨ micɨ covɨmalɨ. Co Pailatɨ dɨ human hɨvɨ lamavɨmalɨ.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Lɨhavɨci Pailatɨ agaŋ Jisasɨ dɨ abacivamalɨ. Nama Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ manɨgali uamalɨ. Lɨci Jisasɨ nudɨ abamalɨ. Ha nama nuken ci abanaŋ uamalɨ.
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Lɨci Pailatɨ igakɨladaci Asɨ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agɨlaŋ Jisasɨ dɨ lɨbɨmɨgumɨgu ciaŋ abavɨmalɨ.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Lɨhavɨci Pailatɨ cɨku Jisasɨ dɨ abacivamalɨ. Nama ciaŋ lɨbɨmɨgumɨguŋ nadɨ abavadi agadɨ hɨbɨŋ ma abanaŋ uamalɨ.
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Lɨci Jisasɨ ciaŋ ma lɨbɨmalɨ. Lɨci Pailatɨ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamamalɨ.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Kualɨ pabiŋ pabiŋ hɨvɨ mɨkiŋ hadi agaŋ iakadami. Mɨkiŋ hadi hana Asɨ agaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ valɨci ukaci hɨnevɨmalɨ agasaŋ hɨji lamadamaŋ alusɨsɨŋ sɨmɨŋ navɨdami. Mɨkiŋ hadi hen Pailatɨ agaŋ kulaŋ lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨvɨ hɨnevɨdami agɨladɨ pabiŋ pabiŋ lɨdɨŋ valadaci uavɨdami. Kualɨ pabiŋ pabiŋ hɨvɨ kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ kulaŋ pabiŋ pabiŋ lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨvɨ hɨnevɨdami agɨladɨ ibi luvɨlavɨdami. Luvɨlavɨdaci nulɨdɨ valadaci kulaŋ iamɨgali agɨladɨ hɨvɨ uavɨdami.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Hadɨku kulaŋ limu hɨhɨle huban kulaŋ sagaŋ maka kulaŋ limu hɨhɨle ifɨhɨmavɨmalɨ agɨladɨ lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨvɨ lamavɨci hɨnevɨmalɨ. Nulɨdɨ kulaŋ mu agadɨ ibi Balabasɨ.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Hadɨku kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ ve Pailatɨ dɨ aha lɨdami haman lɨlɨ saŋ abavɨmalɨ.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Lɨhavɨci Pailatɨ nulɨdɨ abacivamalɨ. Namɨlaŋ viaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ manɨgali agadɨ valɨlɨŋ naludɨ hɨvɨ uu saŋ abalaŋ uamalɨ.
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Pailatɨ hɨji nɨman lamamalɨ. Jisasɨ salaku vihɨdi agɨladɨ ciaŋ hɨjɨ agaŋ hadi lɨdaci Asɨ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agɨlaŋ igakɨlahɨdavi uamalɨ. Igakɨla nusaŋ humɨgaŋ vɨkɨlɨ vica ciaŋ hɨvɨ lamalama saŋ iadɨ micɨ cavevi uamalɨ.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Lɨci Asɨ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agɨlaŋ kulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ hɨji iguavɨmalɨ. Igu iguŋ abavɨmalɨ. Jisasɨ dɨ valɨci veve saŋ abɨmɨlaŋ uavɨmalɨ. Balabasɨ dɨ valɨci veve saŋ abɨkalaŋ uavɨmalɨ.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Lɨhavɨci Pailatɨ nulɨdɨ abacivamalɨ. Ale kulaŋ namɨlaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ manɨgali aba abahɨdalaŋ nagadɨ acɨ lɨdaŋ uamalɨ.
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Lɨci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ livadivaŋ abavɨmalɨ. Kɨlɨ cɨgaŋ kɨlikua lama ifɨci uu hɨvɨ nudɨ lama haneŋ hɨvɨ ifɨhɨlɨpɨlaŋ uci hɨmɨm uavɨmalɨ.
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Lɨhavɨci Pailatɨ cɨku abacivamalɨ. Nɨbu acɨ lusɨŋ sɨbɨlɨ vilɨ uamalɨ. Lɨci cɨku ala livadivaŋ abavɨmalɨ. Kɨlɨ cɨgaŋ kɨlikua lama ifɨci uu hɨvɨ lama haneŋ hɨvɨ ifɨhɨlɨpɨlaŋ uci hɨmɨm uavɨmalɨ.
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Lɨhavɨci Pailatɨ nulɨsaŋ humɨgaŋ simɨ igu igu saŋ Balabasɨ dɨ valɨci nulɨdɨ hɨvɨ umalɨ. Uci Pailatɨ agaŋ sagaŋ hɨsɨŋ kulemɨlɨ agɨladɨ abamalɨ. Jisasɨ dɨ vɨgɨla vica co kɨlɨ cɨgaŋ kɨlikua lama ifɨci uu hɨvɨ lama haneŋ hɨvɨ ifɨhɨlɨpɨlaŋ uci hɨmɨm uamalɨ. Lɨci vɨgɨla vica uavɨmalɨ.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Sagaŋ hɨsɨŋ kulemɨlɨ agɨlaŋ Jisasɨ dɨ vica huban dɨ ulaŋ kɨlebɨla agadɨ lua muji hen covɨmalɨ. Co sagaŋ hɨsɨŋ kulemɨlɨ limu hɨhɨle agɨladɨ abavɨci vehavɨmalɨ.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ve havɨlɨ inɨvɨŋ cɨbɨŋ agadɨ Jisasɨ dɨ hɨvɨ huda lamavɨmalɨ. Huda lama lɨmɨn haneŋ daŋ agadɨ vica manɨgali dɨ mɨlaŋ lɨpɨlɨpɨ me lama Jisasɨ dɨ hali hɨvɨ lamavɨmalɨ.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Lama nudɨ abacuvacuva ciaŋ iguavɨmalɨ. Igu iguŋ abavɨmalɨ. Uaiasɨ uavɨmalɨ. Nama Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ manɨgali uavɨmalɨ.
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Haman aba sukan tɨmɨ mu vica nudɨ hali hɨvɨ ifavɨmalɨ. Ifɨ ifɨŋ cibiŋ lamalavɨlavɨmalɨ. Lɨdɨŋ mafɨla mafɨlaŋ nudɨ ibi mɨŋaiakadalu aba mɨgalɨfɨlɨbavɨmalɨ.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Nudɨ abacuvacuva saŋ haman lɨca sɨkuala hadi kɨlakɨla hutesɨ inɨvɨŋ cɨbɨŋ agadɨ cɨku mɨŋahubɨlavɨmalɨ. Mɨŋahubɨla vica cɨku hadi kɨlakɨla hutesɨ hutesɨ nudɨ nuken agɨladɨ lamavɨmalɨ. Lama kɨlɨ cɨgaŋ kɨlikua lama ifɨci uu hɨvɨ lama haneŋ hɨvɨ ifɨhɨlɨpavɨci uci hɨmuhɨmu saŋ vica uavɨmalɨ.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Kulaŋ mu nudɨ ibi Saimon. Nɨbu Sailini kɨlebɨla hɨsɨŋ. Nɨbu nudɨ kualabɨla hen hɨne Jelusalem kɨlebɨla ivo ivo saŋ vemalɨ. Nɨbu Alekɨsadelɨ dɨ Lufusɨ dɨ iaganɨlu. Nɨbu Jelusalem kɨlebɨla ivodaŋ aba udaci sagaŋ hɨsɨŋ kulemɨlɨ agɨlaŋ kɨlɨ cɨgaŋ kɨlikua lama ifɨci uu agadɨ nusaŋ iguavɨci havɨmalɨ.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Havɨci akuata Golɨgota fipɨ hen uavɨmalɨ. Kulaŋ hali haneŋ fipɨ agasaŋ Ibɨlu ciaŋ hɨvɨ Golɨgota uavɨdami.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Hen u Jisasɨ saŋ ciku savɨ me mu agadɨ ibi mea uavɨdami agadɨdaŋ lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ agadɨdaŋ aneŋala iguavɨmalɨ. Iguavɨci ma namalɨ. Ciku savɨ me mu agadɨ ibi mea uavɨdami hana avɨŋ avɨŋ ma iga iga saŋ igudaŋ aba lɨhavɨmalɨ.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Lɨca sagaŋ hɨsɨŋ kulemɨlɨ agɨlaŋ kɨlɨ cɨgaŋ kɨlikua lama ifɨci uu hɨvɨ Jisasɨ dɨ lama haneŋ hɨvɨ ifɨhɨlɨpavɨci umalɨ. Ifɨhɨlɨpavɨci uci mɨŋaiaka lalɨlamavɨmalɨ. Lɨca nudɨ hadi kɨlakɨla agɨladɨ vihavɨmalɨ. Vica ani ani vibalɨhavi aba kɨlɨ kɨlɨsɨ salaŋ iakuavɨmalɨ.Kɨlɨ cɨgaŋ kɨlikua lama ifɨci uu hɨvɨ Jisasɨ dɨ lama haneŋ hɨvɨ ifɨhɨlɨpavɨci umalɨ.|alt="Jesus on cross" src="gw117.jpg" size="col" copy="Wade" ref="15.24"
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Cimɨdaŋ uaiasɨ hɨvɨ kɨlɨ cɨgaŋ kɨlikua lama ifɨci uu hɨvɨ lama haneŋ hɨvɨ ifɨhɨlɨpavɨci uci mɨŋaiaka lalɨlamavɨmalɨ.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ciaŋ mu kɨlɨ cɨgaŋ hɨvɨ lɨbavɨmalɨ agadɨ vica iaku kɨlɨ fɨdɨm Jisasɨ hali lamɨci iakumalɨ hen lama ifavɨci umalɨ. Ciaŋ lɨbavɨmalɨ agaŋ nɨbu nɨman abamalɨ. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ manɨgali uamalɨ. Ciaŋ haman agasaŋ ala nudɨ ifɨhɨmavɨmalɨ.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 — ausente —
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Lɨhavɨci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ uuŋ vebeŋ Jisasɨ dɨ agaiaku iga igaŋ nulɨdɨ hali mɨŋaiakaiakaŋ abacuvacuvaŋ abavɨmalɨ. Alia uavɨmalɨ. Nama nɨman abahɨdanaŋ uavɨmalɨ. Viaŋ aŋam ulaŋ hadi agadɨ mɨŋacivɨkala cɨku mavɨlɨŋ mɨgudɨ aba abahɨdanaŋ uavɨmalɨ. Mavɨlɨŋ mɨguci aniluŋ me hɨvɨ sɨkualɨdaŋ aba abahɨdanaŋ uavɨmalɨ.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Nama nadɨ nuken akɨliaku kɨlɨ cɨgaŋ kɨlikua lamalama agadɨ vala mɨgɨka uavɨmalɨ.
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Asɨ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agɨlaŋ nɨbɨlaŋ nuken nuken aba abaŋ Jisasɨ dɨ abacuvacuva ciaŋ me abavɨmalɨ. Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lamalɨfɨlɨfɨ hɨsɨŋ kulaŋ agɨlaŋ aveji Jisasɨ dɨ abacuvacuva ciaŋ me abavɨmalɨ. Lɨdɨŋ abavɨmalɨ. Kulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨladɨ akɨliakumalɨ uavɨmalɨ. Nudɨ nuken hɨma uavɨmalɨ.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Asɨ agaŋ nudɨ lɨbɨmɨŋa kulaŋ iamɨgali agɨladɨ akɨliakuiaku saŋ abɨci vemalɨ uavɨmalɨ. Nɨbu Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ manɨgali lɨci kɨlɨ cɨgaŋ kɨlikua lamalama agadɨ vala mɨgam uavɨmalɨ. Lɨci alaŋ iga hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨdɨlu uavɨmalɨ. Kulaŋ akica Jisasɨ dɨ micɨ hɨvɨ kɨlɨ cɨgaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ kɨlikua lamadamaŋ ifavɨci uu hɨvɨ lamadamaŋ haneŋ hɨvɨ ifɨhɨlɨpavɨci uavɨdaci mɨŋaiakaiakaŋ lalɨlamavɨmalɨ agɨlaŋ aveji nudɨ abacuvavɨmalɨ.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Ifɨhɨlɨpavɨci uci hɨnidaci uaiaŋ huva hɨvɨ uaiaŋ hɨmɨci hɨsɨŋ lɨbɨmalɨ. Hɨsɨŋ lɨbu hɨnidaci hɨfɨlɨdaŋ uaiaŋ hɨvɨ uaiaŋ cɨku lavɨkamalɨ.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Lɨci hɨfɨlɨdaŋ uaiaŋ hɨvɨ Jisasɨ nudɨ nuken ciaŋ sɨbam hɨvɨ ula nɨman abamalɨ. Eloi lema sabakɨtani uamalɨ. Alam ciaŋ hɨvɨ haman abamalɨ hana nɨbu nɨman abamalɨ. Asɨ uamalɨ. Viaŋ nadɨ salaku hɨsɨŋ uamalɨ. Iadɨ acɨ saŋ valanaŋ uamalɨ.
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Lɨci kulaŋ micɨ hɨnevɨmalɨ agɨlaŋ igakɨla abavɨmalɨ. Kaka uavɨmalɨ. Elaija dɨ uladi uavɨmalɨ.
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Lɨhavɨci kulaŋ mu haŋɨla haŋɨlaŋ u lalabaŋ me agadɨ vimalɨ. Vica lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ akɨŋ daŋ agadɨ hɨvɨ lɨbɨvisamalɨ. Lɨbɨvisɨci lalabaŋ me agaŋ lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ akɨŋ daŋ agadɨ vimalɨ. Vici lalabaŋ me agadɨ vica sukan tɨmɨ hɨvɨ hakamalɨ. Haka Jisasɨ nɨdɨ uabaŋ igumalɨ. Lɨci kulaŋ mu agaŋ abamalɨ. Vana igɨmɨli uamalɨ. Elaija ve nudɨ vica mɨgɨdɨ uacaŋ uamalɨ.
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Lɨci Jisasɨ vɨdɨvɨdɨŋ ula hɨmɨmalɨ.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Hɨmɨci havɨlɨ mila hadi Asɨ dɨ aŋam ulaŋ hadi agadɨ muji sɨbam hen hɨsihala hɨnedami agaŋ fɨdɨm iaku hɨvɨ hen hɨne sɨkɨla mɨgu sɨkan limu fɨdɨm hɨvɨ mɨgumalɨ. Mɨguci akica cɨgaŋ hɨnimalɨ.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Lɨci sagaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ Jisasɨ hɨmɨmalɨ agadɨ iga abamalɨ. Amɨŋ ala sɨbam uamalɨ. Kulaŋ nanaŋ Asɨ dɨ Ninaŋ uamalɨ.
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Iamɨgali limu hɨhɨle ukamaŋ mitaŋ hɨnihɨniŋ iga igaŋ hɨnevɨmalɨ. Mu Malia Makɨdala kɨlebɨla hɨsɨŋ. Mu Salome. Mu Malia Jemɨsɨ suiŋ agadɨ iamɨnu. Nudɨ ninaŋ mu Josepɨ.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Jisasɨ Galili fi tɨbɨ hɨnihɨniŋ hɨdadaci iamɨgali agɨlaŋ nɨbu kulaŋ hɨdahɨdaŋ nudɨ akɨliakuavɨdami. Iamɨgali limu hɨhɨle Jisasɨ Jelusalem kɨlebɨla udaci akuata uavɨmalɨ agɨlaŋ aveji akuata iga igaŋ hɨnevɨmalɨ.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 — ausente —
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Lɨci Pailatɨ Jisasɨ ci hɨmi ua hɨma uacaŋ aba hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamamalɨ. Hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lama sagaŋ hali hɨsɨŋ agadɨ abɨci vemalɨ. Veci abacivamalɨ. Jisasɨ ci hɨmi uaku uamalɨ.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Lɨci sagaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ abamalɨ. Ci hɨmi uamalɨ. Lɨci Pailatɨ agaŋ Josepɨ dɨ alia uamalɨ.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Alia uci Josepɨ u havɨlɨ mila hutesɨ agadɨ lavɨkamalɨ. Lavɨka vica cavemalɨ. Cave Jisasɨ dɨ patɨ agadɨ camɨga havɨlɨ mila hutesɨ agadɨ hɨvɨ hakamalɨ. Haka patɨ agadɨ vica u lɨba haca hɨvɨ cevo lamamalɨ. Lɨba haca agadɨ mavavɨci kavɨ hɨnedami hen vica cevo lamamalɨ. Lama Josepɨ lɨba kum hadi mu agadɨ mɨŋatepalɨci ve lɨba haca agadɨ ifɨhapɨmalɨ.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Lɨdaci Malia Makɨdala kɨlebɨla hɨsɨŋ agaŋ kulaŋ Malia mu Josepɨ iamɨnu agaŋ kulaŋ hɨnihɨniŋ igavɨmalɨ. Igavɨdaci Jisasɨ dɨ patɨ agadɨ lɨba haca mavavɨmalɨ hen lamamalɨ.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.