Lucas 24

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hɨniavɨci mɨŋalahɨci iamɨgali agɨlaŋ cimɨdaŋ sɨbaŋ iaha haca abɨla uavɨmi. Jisasɨ dɨ valɨ lɨba haca hɨvɨ via ivoua mɨŋamɨga lamami agadɨ igɨben aba uavɨmi. Cihu savu me hɨsi huaci huaci daŋ sɨhuvavɨmi agɨladɨ via uavɨmi.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Uavɨla igavɨci lɨba kum hekɨlɨ haca ifɨsɨjiavɨmi agadɨ mɨŋalitapalavɨci ua haca caba hɨvɨ hɨnimi.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Lɨci ivouavɨla igavɨci nulɨdɨ Hekɨlɨ Jisasɨ dɨ valɨ agaŋ ma hɨnimi.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Lɨci lamɨgaŋ hɨbɨŋ hɨbɨŋ iga iga hɨniavɨdaci hulaŋ ahica agɨlaŋ ve nulɨdɨ pɨŋ lagulamavɨmi. Hulaŋ ahica agɨladɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ hutesɨ agɨlaŋ mila sɨbaŋ hɨniavɨmi.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Lɨhavɨci iamɨgali agɨlaŋ igavɨla lɨdavɨmi. Lɨdavɨla lɨbuhɨla fɨli igasulasula hɨniavɨmi. Hɨniavɨdaci hulaŋ ahica agɨlaŋ abavɨmi. Hulaŋ hɨhi hɨnidaci akɨ saŋ namɨlaŋ sudɨ haca neŋ ve suhɨlɨlaŋ uavɨmi.
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Nɨbu neŋ ma hɨni uavɨmi. Nɨbu cɨhu hɨhi ci iahiemi uavɨmi. Nudɨ ciaŋ agasaŋ hɨji lamɨhalaŋ uavɨmi. Nɨbu Galili fɨli tɨbɨ hɨnihɨni naludɨ nameŋ abalɨ uavɨmi.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Nɨbɨlaŋ Hulaŋ dɨ Ninaŋ agadɨ mɨŋa via uavɨla hulaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ hɨsɨŋ agɨladɨ human hɨvɨ lamavɨbali aba abalɨ uavɨmi. Lamavɨci kɨlɨ cɨkaŋ hɨlihua lamalama agadɨ hɨvɨ lama henaŋ hɨvɨ ifavɨci uci hɨmɨbali aba abalɨ uavɨmi. Lavɨla anihuliŋ me hɨvɨ cɨhu hɨhi iahɨbali aba abalɨ uavɨmi.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Hameŋ abavɨci cɨhu Jisasɨ dɨ ciaŋ agasaŋ igahɨlavɨmi.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Lavɨla haca abɨla agadɨ valavɨla cɨhu vehavɨmi. Vevɨla hulaŋ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu pabiŋ cɨjɨŋ Jisasɨ lɨbɨmɨŋami agɨladɨdaŋ hulaŋ limu hɨhɨle nɨbɨlaŋ hula hɨniavɨmi agɨladɨdaŋ sulavɨmi. Akuaba akuaba igavɨmi agasaŋ sulavɨmi.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Iamɨgali agɨladɨ ibi nameŋ. Mu Malia Makɨdala haiabɨla hɨsɨŋ. Mu Joana. Mu Malia Jemɨsɨ numɨgaŋ. Nɨbɨlaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ hula ahuata vevɨla sulavɨmi.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Sulavɨci igahɨlavɨla abavɨmi. Namɨlaŋ uava ciaŋ me abadalaŋ uavɨmi. La hɨji vɨdɨvɨdɨŋ ma lamavɨmi.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Lavɨla Pita agaŋ iaha haŋɨla haŋɨla haca abɨla heŋ umi. Ua mɨgalɨfavɨla lɨba haca muji agadɨ iga ivoua igami. Igɨci havɨlɨ mila hutesɨ hutesɨ Jisasɨ dɨ valɨ agadɨ hahavɨmi agɨlaŋ pam hɨniavɨmi. Havɨlɨ agɨladɨ igavɨla i uami. La cɨhu vemi.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Iamɨgali agɨlaŋ Jisasɨ dɨ valɨ igɨben aba uavɨmi mɨhiŋ heŋ ala Jisasɨ dɨ hulemɨlɨ ahica agɨlaŋ Jelusalem haiabɨla valavɨla Emeusɨ haiabɨla saŋ uavɨmi. Emeusɨ haiabɨla ataŋ tagɨlaŋ daŋ hɨnimi.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Hɨbɨ cina uu ciaŋ aba aba uavɨmi. Akuaba akuaba lɨhavɨdaci igavɨmi agɨlasaŋ aba aba uavɨmi.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Hɨbɨŋ hɨbɨŋ abitɨhatɨha uavɨdaci Jisasɨ agaŋ vevɨla hulaŋ ahica agɨlaŋ hula uavɨmi.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Hulaŋ ahica agɨlaŋ Jisasɨ dɨ igavɨmi ala Asɨ nukeŋ lɨci igalavavɨmi.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Lɨhavɨci Jisasɨ abami. Namɨlaŋ akɨ ciaŋ aba aba uadalaŋ uami. Lɨci hulaŋ ahica agɨladɨ mavɨn lɨdaci lagulama hɨniavɨmi.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Lagulama hɨnihɨni Kɨliopasɨ agaŋ abami. Nama Jelusalem haiabɨla hɨnihanaŋ agadɨ ala nama ma igahanaŋ uami. Akuaba akuaba anihuliŋ lɨhavalɨ agɨladɨ ma igahanaŋ uami. Nama akɨ lɨci ma igahanaŋ uami.
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Lɨci Jisasɨ nulɨdɨ abitɨhami. Akɨakɨ lɨhavalɨ uami. Lɨci hulaŋ ahica agɨlaŋ sulavɨmi. Jisasɨ Nasaletɨ haiabɨla hɨsɨŋ agasaŋ abadalu uavɨmi. Nɨbu Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ uavɨmi. Nɨbu Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ sɨhɨvia sulɨlalɨ uavɨmi. Sulasula sibɨla vivi vɨdɨvɨdɨŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ abalamɨlalɨ uavɨmi. Lɨdaci Asɨ nudɨ iga iga abɨlalɨ uavɨmi. Nɨbu huaci aba abɨlalɨ uavɨmi. Hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan agɨlaŋ avi nudɨ iga iga abavɨlalɨ uavɨmi. Nɨbu huaci aba abavɨlalɨ uavɨmi.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 — ausente —
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 — ausente —
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 — ausente —
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Lɨmɨli aludɨ hulaŋ hɨhɨle agɨlaŋ avi igɨben aba uaviemi uavɨmi. Uavɨla iamɨgali agɨlaŋ abaviemi hameŋ laci ala igaviemi uavɨmi. Jisasɨ dɨ ma igaviemi uavɨmi.
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Lɨhavɨci Jisasɨ hulaŋ ahica agɨladɨ abami. Ahica namɨlaŋ hɨji apalɨ uami. Namɨlaŋ akɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ ma lamavɨhelaŋ uami. Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ abavɨmi agasaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ ma lamɨlaŋ uami.
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Asɨ agaŋ hulaŋ agadɨ lɨbɨmɨŋavɨla hulaŋ iamɨgali ahɨliahuiahu saŋ abɨci vemi uami. Nɨbu vevɨla avɨha avɨha iga hɨmavɨla ibi hekɨlɨ vibali uami.
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Hameŋ abavɨla Asɨ dɨ manasɨŋ hekɨlɨ hɨvɨ nusaŋ nukeŋ saŋ abavɨla lɨbavɨmi agadɨ sulami. Hɨdɨlɨ maha ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ hɨvɨ hɨniavɨmi agɨladɨ sulami. Sula fɨhalavɨla Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ lɨbavɨmi agɨladɨ hɨvɨ hɨniavɨmi agɨladɨ avi sɨkasɨkan sulami.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Lavɨla nɨbɨlaŋ uavɨla haiabɨla hulaŋ ahica agɨlaŋ uben aba lɨhavɨmi heŋ mikɨ lavɨla hɨji igahɨlavɨmi. Hulaŋ nagaŋ aludɨ valavɨla hɨbɨ hekɨlɨ hɨvɨ uadi uavɨmi.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Lavɨla abamɨgɨlavɨmi. Nama alaŋ hula hɨniha uavɨmi. Uaiaŋ apalɨ uavɨmi. Ci hɨfɨlɨ ladi uavɨmi. Hameŋ abavɨci Jisasɨ nɨbɨlaŋ hula uavɨla hɨnimi.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Lɨci hulaŋ ahica agɨlaŋ sɨmɨŋ hɨlanavɨla Jisasɨ hula nɨben aba mɨgahɨniavɨmi. Mɨgahɨniavɨdaci Jisasɨ maci viavɨla Asɨ dɨ nameŋ abami. Maci nagadɨ huaci lamɨha uami. La mɨŋacɨkɨlavɨla igumi.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Iguci nulɨdɨ lamɨgaŋ ifɨlahɨci heŋ igavɨla abavɨmi. Hulaŋ nana Jisasɨ uavɨmi. Lɨhavɨci Jisasɨ sɨvɨlɨci hulaŋ ahica agɨlaŋ nudɨ ma igavɨmi.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Lavɨla nɨbɨlaŋ nukeŋ nukeŋ aba aba hɨniavɨmi. Amɨŋ ala uavɨmi. Alaŋ hɨbɨ cina vedamɨli Asɨ dɨ manasɨŋ hekɨlɨ agadɨ ciaŋ sulɨdaci igahɨlɨdamɨli aludɨ mavɨn iahi uavɨmi.
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Hameŋ abavɨla iaha Jelusalem haiabɨla cɨhu ala vehavɨmi. Vevɨla hulaŋ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu pabiŋ cɨjɨŋ Jisasɨ lɨbɨmɨŋami agɨladɨ igavɨmi. Hulaŋ limu hɨhɨle nɨbɨlaŋ hula hɨniavɨmi agɨladɨ avi igavɨmi.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Igavɨci hulaŋ mɨgudɨba hɨniavɨmi agɨlaŋ abavɨmi. Amɨŋ ala uavɨmi. Aludɨ Hekɨlɨ agaŋ cɨhu hɨhi ci iahiemi uavɨmi. Saimon nɨbu igiemi uavɨmi.
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Lɨhavɨci hulaŋ ahica agɨlaŋ avi sulavɨmi. Akuaba akuaba hɨbɨ cina igavɨmi agasaŋ sulavɨmi. Lavɨla abavɨmi. Maci mɨŋacɨkɨla iguci heŋ igalu uavɨmi.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Jisasɨ dɨ hulemɨlɨ agɨlaŋ ciaŋ aba aba hɨniavɨdaci Jisasɨ vevɨla nɨbɨlaŋ hɨniavɨmi agɨladɨ alɨhaŋ alɨhaŋ heŋ lagulamavɨla abami. Naludɨ humɨgaŋ agɨlaŋ simɨ hɨniavɨm uami.
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Lɨci nɨbɨlaŋ sudɨ akua uavɨla nulɨdɨ hɨlɨvi lɨdaci lɨdavɨmi.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Lɨdavɨci abami. Namɨlaŋ akɨ saŋ lɨdalɨda hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamadalaŋ uami.
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Iadɨ hɨcɨ human agɨladɨ igɨhalaŋ uami. Viaŋ sudɨ hɨma uami. Viaŋ Jisasɨ nukeŋ uami. Iadɨ hadipɨlɨ agadɨ mɨŋaigɨhalaŋ uami. Sudɨ agɨlaŋ hadipɨlɨ apalɨ uami. Nɨbɨlaŋ henaŋ apalɨ uami.
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Lavɨla nudɨ hɨcɨ human agɨladɨ abalamami.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Abalamɨci igavɨla hɨjɨŋalavɨmi agadɨ ala hɨji vɨdɨvɨdɨŋ ma lamavɨmi. Hɨji vɨdɨvɨdɨŋ ma lamɨmaŋ lɨdɨŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamavɨmi. Lɨhavɨci abami. Namɨlaŋ sɨmɨŋ hanɨbuŋ uami.
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 — ausente —
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 — ausente —
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Navɨla ciaŋ sulami. Viaŋ namɨlaŋ hula hɨnihɨni naludɨ abacin uami. Ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agaŋ iasaŋ ala abami aba abacin uami. Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ iasaŋ ala abavɨmi aba abacin uami. Sɨhɨ avi iasaŋ ala iahaiaha lɨbavɨmi aba abacin uami. Asɨ abɨdaci akuaba akuaba ciaŋ lɨbavɨmi agɨlaŋ hameŋ laci lɨhavɨbali uami.
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Lavɨla Jisasɨ nukeŋ nulɨdɨ hɨji mɨŋaiahaiaha Asɨ dɨ manasɨŋ hekɨlɨ agadɨ ciaŋ sulɨdaci sɨhɨvia igahɨlavɨmi.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Asɨ dɨ manasɨŋ hekɨlɨ agaŋ nameŋ abami uami. Asɨ lɨbɨmɨŋavɨla hulaŋ iamɨgali ahɨliahuiahu saŋ abɨci vebali agaŋ avɨha avɨha iga hɨmavɨla anihuliŋ me hɨvɨ cɨhu hɨhi iahɨbali aba abami uami.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Lavɨla abɨci nudɨ hulemɨlɨ agɨlaŋ uavɨla nudɨ ciaŋ agadɨ sulavɨbali aba abami uami. Lɨhavɨdaci hulaŋ iamɨgali hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ valavɨdaci Asɨ nulɨdɨ hugɨ agɨladɨ hivɨbali aba abami uami. Namɨlaŋ hɨdɨlɨ maha Jelusalem haiabɨla neŋ ciaŋ sulɨhalaŋ uami.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Akuaba akuaba lɨhavɨdaci igahalaŋ agɨladɨ sulɨhalaŋ uami.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Ci igɨlaŋ uami. Iadɨ Iavaŋ agaŋ nudɨ Amɨŋ agadɨ abɨci ve namɨlaŋ hula hɨnihɨni saŋ ciaŋ mɨguavɨla abami uami. Viaŋ uavɨla abɨlɨŋ nudɨ Amɨŋ agaŋ vebali uami. Namɨlaŋ haiabɨla neŋ hɨnidalaŋ viaŋ Asɨ dɨ abɨlɨŋ vɨdɨvɨdɨŋ agaŋ vevɨla namɨlaŋ hula hɨnibali uami.
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Jisasɨ nudɨ hulemɨlɨ agɨladɨ likɨlavɨla uavɨmi. Uavɨla Betani haiabɨla mikɨ lavɨla human mɨŋaiahavɨla Asɨ dɨ abami. Iadɨ hulemɨlɨ nagɨladɨ huaci lamɨha uami.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Hameŋ abɨdaci Asɨ agaŋ Jisasɨ dɨ viavɨla nudɨ haiabɨla hɨvɨ via iahumi.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Via iahudaci nɨbɨlaŋ nudɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbavɨmi. Lavɨla iaha hɨjɨŋalaŋala cɨhu Jelusalem haiabɨla vehavɨmi.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Vevɨla Asɨ dɨ aŋam ulaŋ hekɨlɨ caba heŋ uavɨmi. Uavɨla Asɨ dɨ ibi mɨŋaiahaiaha hɨniavɨmi. Asɨ agaŋ Jisasɨ dɨ via iahumi.|alt="Ascension" src="WA03935b.jpg" size="col" loc="But is this used in Acts?" copy="Wade" ref="24.51"
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.