Lucas 24
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NAA
1 Hɨniavɨci mɨŋalahɨci iamɨgali agɨlaŋ cimɨdaŋ sɨbaŋ iaha haca abɨla uavɨmi. Jisasɨ dɨ valɨ lɨba haca hɨvɨ via ivoua mɨŋamɨga lamami agadɨ igɨben aba uavɨmi. Cihu savu me hɨsi huaci huaci daŋ sɨhuvavɨmi agɨladɨ via uavɨmi.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Uavɨla igavɨci lɨba kum hekɨlɨ haca ifɨsɨjiavɨmi agadɨ mɨŋalitapalavɨci ua haca caba hɨvɨ hɨnimi.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Lɨci ivouavɨla igavɨci nulɨdɨ Hekɨlɨ Jisasɨ dɨ valɨ agaŋ ma hɨnimi.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Lɨci lamɨgaŋ hɨbɨŋ hɨbɨŋ iga iga hɨniavɨdaci hulaŋ ahica agɨlaŋ ve nulɨdɨ pɨŋ lagulamavɨmi. Hulaŋ ahica agɨladɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ hutesɨ agɨlaŋ mila sɨbaŋ hɨniavɨmi.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Lɨhavɨci iamɨgali agɨlaŋ igavɨla lɨdavɨmi. Lɨdavɨla lɨbuhɨla fɨli igasulasula hɨniavɨmi. Hɨniavɨdaci hulaŋ ahica agɨlaŋ abavɨmi. Hulaŋ hɨhi hɨnidaci akɨ saŋ namɨlaŋ sudɨ haca neŋ ve suhɨlɨlaŋ uavɨmi.
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Nɨbu neŋ ma hɨni uavɨmi. Nɨbu cɨhu hɨhi ci iahiemi uavɨmi. Nudɨ ciaŋ agasaŋ hɨji lamɨhalaŋ uavɨmi. Nɨbu Galili fɨli tɨbɨ hɨnihɨni naludɨ nameŋ abalɨ uavɨmi.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Nɨbɨlaŋ Hulaŋ dɨ Ninaŋ agadɨ mɨŋa via uavɨla hulaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ hɨsɨŋ agɨladɨ human hɨvɨ lamavɨbali aba abalɨ uavɨmi. Lamavɨci kɨlɨ cɨkaŋ hɨlihua lamalama agadɨ hɨvɨ lama henaŋ hɨvɨ ifavɨci uci hɨmɨbali aba abalɨ uavɨmi. Lavɨla anihuliŋ me hɨvɨ cɨhu hɨhi iahɨbali aba abalɨ uavɨmi.
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Hameŋ abavɨci cɨhu Jisasɨ dɨ ciaŋ agasaŋ igahɨlavɨmi.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Lavɨla haca abɨla agadɨ valavɨla cɨhu vehavɨmi. Vevɨla hulaŋ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu pabiŋ cɨjɨŋ Jisasɨ lɨbɨmɨŋami agɨladɨdaŋ hulaŋ limu hɨhɨle nɨbɨlaŋ hula hɨniavɨmi agɨladɨdaŋ sulavɨmi. Akuaba akuaba igavɨmi agasaŋ sulavɨmi.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Iamɨgali agɨladɨ ibi nameŋ. Mu Malia Makɨdala haiabɨla hɨsɨŋ. Mu Joana. Mu Malia Jemɨsɨ numɨgaŋ. Nɨbɨlaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ hula ahuata vevɨla sulavɨmi.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Sulavɨci igahɨlavɨla abavɨmi. Namɨlaŋ uava ciaŋ me abadalaŋ uavɨmi. La hɨji vɨdɨvɨdɨŋ ma lamavɨmi.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Lavɨla Pita agaŋ iaha haŋɨla haŋɨla haca abɨla heŋ umi. Ua mɨgalɨfavɨla lɨba haca muji agadɨ iga ivoua igami. Igɨci havɨlɨ mila hutesɨ hutesɨ Jisasɨ dɨ valɨ agadɨ hahavɨmi agɨlaŋ pam hɨniavɨmi. Havɨlɨ agɨladɨ igavɨla i uami. La cɨhu vemi.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Iamɨgali agɨlaŋ Jisasɨ dɨ valɨ igɨben aba uavɨmi mɨhiŋ heŋ ala Jisasɨ dɨ hulemɨlɨ ahica agɨlaŋ Jelusalem haiabɨla valavɨla Emeusɨ haiabɨla saŋ uavɨmi. Emeusɨ haiabɨla ataŋ tagɨlaŋ daŋ hɨnimi.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Hɨbɨ cina uu ciaŋ aba aba uavɨmi. Akuaba akuaba lɨhavɨdaci igavɨmi agɨlasaŋ aba aba uavɨmi.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Hɨbɨŋ hɨbɨŋ abitɨhatɨha uavɨdaci Jisasɨ agaŋ vevɨla hulaŋ ahica agɨlaŋ hula uavɨmi.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Hulaŋ ahica agɨlaŋ Jisasɨ dɨ igavɨmi ala Asɨ nukeŋ lɨci igalavavɨmi.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Lɨhavɨci Jisasɨ abami. Namɨlaŋ akɨ ciaŋ aba aba uadalaŋ uami. Lɨci hulaŋ ahica agɨladɨ mavɨn lɨdaci lagulama hɨniavɨmi.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Lagulama hɨnihɨni Kɨliopasɨ agaŋ abami. Nama Jelusalem haiabɨla hɨnihanaŋ agadɨ ala nama ma igahanaŋ uami. Akuaba akuaba anihuliŋ lɨhavalɨ agɨladɨ ma igahanaŋ uami. Nama akɨ lɨci ma igahanaŋ uami.
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Lɨci Jisasɨ nulɨdɨ abitɨhami. Akɨakɨ lɨhavalɨ uami. Lɨci hulaŋ ahica agɨlaŋ sulavɨmi. Jisasɨ Nasaletɨ haiabɨla hɨsɨŋ agasaŋ abadalu uavɨmi. Nɨbu Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ uavɨmi. Nɨbu Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ sɨhɨvia sulɨlalɨ uavɨmi. Sulasula sibɨla vivi vɨdɨvɨdɨŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ abalamɨlalɨ uavɨmi. Lɨdaci Asɨ nudɨ iga iga abɨlalɨ uavɨmi. Nɨbu huaci aba abɨlalɨ uavɨmi. Hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan agɨlaŋ avi nudɨ iga iga abavɨlalɨ uavɨmi. Nɨbu huaci aba abavɨlalɨ uavɨmi.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 — ausente —
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 — ausente —
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Lɨmɨli aludɨ hulaŋ hɨhɨle agɨlaŋ avi igɨben aba uaviemi uavɨmi. Uavɨla iamɨgali agɨlaŋ abaviemi hameŋ laci ala igaviemi uavɨmi. Jisasɨ dɨ ma igaviemi uavɨmi.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Lɨhavɨci Jisasɨ hulaŋ ahica agɨladɨ abami. Ahica namɨlaŋ hɨji apalɨ uami. Namɨlaŋ akɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ ma lamavɨhelaŋ uami. Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ abavɨmi agasaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ ma lamɨlaŋ uami.
25 Então ele lhes disse:
26 Asɨ agaŋ hulaŋ agadɨ lɨbɨmɨŋavɨla hulaŋ iamɨgali ahɨliahuiahu saŋ abɨci vemi uami. Nɨbu vevɨla avɨha avɨha iga hɨmavɨla ibi hekɨlɨ vibali uami.
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Hameŋ abavɨla Asɨ dɨ manasɨŋ hekɨlɨ hɨvɨ nusaŋ nukeŋ saŋ abavɨla lɨbavɨmi agadɨ sulami. Hɨdɨlɨ maha ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ hɨvɨ hɨniavɨmi agɨladɨ sulami. Sula fɨhalavɨla Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ lɨbavɨmi agɨladɨ hɨvɨ hɨniavɨmi agɨladɨ avi sɨkasɨkan sulami.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Lavɨla nɨbɨlaŋ uavɨla haiabɨla hulaŋ ahica agɨlaŋ uben aba lɨhavɨmi heŋ mikɨ lavɨla hɨji igahɨlavɨmi. Hulaŋ nagaŋ aludɨ valavɨla hɨbɨ hekɨlɨ hɨvɨ uadi uavɨmi.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Lavɨla abamɨgɨlavɨmi. Nama alaŋ hula hɨniha uavɨmi. Uaiaŋ apalɨ uavɨmi. Ci hɨfɨlɨ ladi uavɨmi. Hameŋ abavɨci Jisasɨ nɨbɨlaŋ hula uavɨla hɨnimi.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Lɨci hulaŋ ahica agɨlaŋ sɨmɨŋ hɨlanavɨla Jisasɨ hula nɨben aba mɨgahɨniavɨmi. Mɨgahɨniavɨdaci Jisasɨ maci viavɨla Asɨ dɨ nameŋ abami. Maci nagadɨ huaci lamɨha uami. La mɨŋacɨkɨlavɨla igumi.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Iguci nulɨdɨ lamɨgaŋ ifɨlahɨci heŋ igavɨla abavɨmi. Hulaŋ nana Jisasɨ uavɨmi. Lɨhavɨci Jisasɨ sɨvɨlɨci hulaŋ ahica agɨlaŋ nudɨ ma igavɨmi.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Lavɨla nɨbɨlaŋ nukeŋ nukeŋ aba aba hɨniavɨmi. Amɨŋ ala uavɨmi. Alaŋ hɨbɨ cina vedamɨli Asɨ dɨ manasɨŋ hekɨlɨ agadɨ ciaŋ sulɨdaci igahɨlɨdamɨli aludɨ mavɨn iahi uavɨmi.
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Hameŋ abavɨla iaha Jelusalem haiabɨla cɨhu ala vehavɨmi. Vevɨla hulaŋ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu pabiŋ cɨjɨŋ Jisasɨ lɨbɨmɨŋami agɨladɨ igavɨmi. Hulaŋ limu hɨhɨle nɨbɨlaŋ hula hɨniavɨmi agɨladɨ avi igavɨmi.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Igavɨci hulaŋ mɨgudɨba hɨniavɨmi agɨlaŋ abavɨmi. Amɨŋ ala uavɨmi. Aludɨ Hekɨlɨ agaŋ cɨhu hɨhi ci iahiemi uavɨmi. Saimon nɨbu igiemi uavɨmi.
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Lɨhavɨci hulaŋ ahica agɨlaŋ avi sulavɨmi. Akuaba akuaba hɨbɨ cina igavɨmi agasaŋ sulavɨmi. Lavɨla abavɨmi. Maci mɨŋacɨkɨla iguci heŋ igalu uavɨmi.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Jisasɨ dɨ hulemɨlɨ agɨlaŋ ciaŋ aba aba hɨniavɨdaci Jisasɨ vevɨla nɨbɨlaŋ hɨniavɨmi agɨladɨ alɨhaŋ alɨhaŋ heŋ lagulamavɨla abami. Naludɨ humɨgaŋ agɨlaŋ simɨ hɨniavɨm uami.
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Lɨci nɨbɨlaŋ sudɨ akua uavɨla nulɨdɨ hɨlɨvi lɨdaci lɨdavɨmi.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Lɨdavɨci abami. Namɨlaŋ akɨ saŋ lɨdalɨda hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamadalaŋ uami.
38 Mas ele lhes disse:
39 Iadɨ hɨcɨ human agɨladɨ igɨhalaŋ uami. Viaŋ sudɨ hɨma uami. Viaŋ Jisasɨ nukeŋ uami. Iadɨ hadipɨlɨ agadɨ mɨŋaigɨhalaŋ uami. Sudɨ agɨlaŋ hadipɨlɨ apalɨ uami. Nɨbɨlaŋ henaŋ apalɨ uami.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Lavɨla nudɨ hɨcɨ human agɨladɨ abalamami.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Abalamɨci igavɨla hɨjɨŋalavɨmi agadɨ ala hɨji vɨdɨvɨdɨŋ ma lamavɨmi. Hɨji vɨdɨvɨdɨŋ ma lamɨmaŋ lɨdɨŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamavɨmi. Lɨhavɨci abami. Namɨlaŋ sɨmɨŋ hanɨbuŋ uami.
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 — ausente —
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 — ausente —
43 e ele comeu na presença deles.
44 Navɨla ciaŋ sulami. Viaŋ namɨlaŋ hula hɨnihɨni naludɨ abacin uami. Ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agaŋ iasaŋ ala abami aba abacin uami. Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ iasaŋ ala abavɨmi aba abacin uami. Sɨhɨ avi iasaŋ ala iahaiaha lɨbavɨmi aba abacin uami. Asɨ abɨdaci akuaba akuaba ciaŋ lɨbavɨmi agɨlaŋ hameŋ laci lɨhavɨbali uami.
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Lavɨla Jisasɨ nukeŋ nulɨdɨ hɨji mɨŋaiahaiaha Asɨ dɨ manasɨŋ hekɨlɨ agadɨ ciaŋ sulɨdaci sɨhɨvia igahɨlavɨmi.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Asɨ dɨ manasɨŋ hekɨlɨ agaŋ nameŋ abami uami. Asɨ lɨbɨmɨŋavɨla hulaŋ iamɨgali ahɨliahuiahu saŋ abɨci vebali agaŋ avɨha avɨha iga hɨmavɨla anihuliŋ me hɨvɨ cɨhu hɨhi iahɨbali aba abami uami.
46 E disse-lhes:
47 Lavɨla abɨci nudɨ hulemɨlɨ agɨlaŋ uavɨla nudɨ ciaŋ agadɨ sulavɨbali aba abami uami. Lɨhavɨdaci hulaŋ iamɨgali hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ valavɨdaci Asɨ nulɨdɨ hugɨ agɨladɨ hivɨbali aba abami uami. Namɨlaŋ hɨdɨlɨ maha Jelusalem haiabɨla neŋ ciaŋ sulɨhalaŋ uami.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Akuaba akuaba lɨhavɨdaci igahalaŋ agɨladɨ sulɨhalaŋ uami.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Ci igɨlaŋ uami. Iadɨ Iavaŋ agaŋ nudɨ Amɨŋ agadɨ abɨci ve namɨlaŋ hula hɨnihɨni saŋ ciaŋ mɨguavɨla abami uami. Viaŋ uavɨla abɨlɨŋ nudɨ Amɨŋ agaŋ vebali uami. Namɨlaŋ haiabɨla neŋ hɨnidalaŋ viaŋ Asɨ dɨ abɨlɨŋ vɨdɨvɨdɨŋ agaŋ vevɨla namɨlaŋ hula hɨnibali uami.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Jisasɨ nudɨ hulemɨlɨ agɨladɨ likɨlavɨla uavɨmi. Uavɨla Betani haiabɨla mikɨ lavɨla human mɨŋaiahavɨla Asɨ dɨ abami. Iadɨ hulemɨlɨ nagɨladɨ huaci lamɨha uami.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Hameŋ abɨdaci Asɨ agaŋ Jisasɨ dɨ viavɨla nudɨ haiabɨla hɨvɨ via iahumi.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Via iahudaci nɨbɨlaŋ nudɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbavɨmi. Lavɨla iaha hɨjɨŋalaŋala cɨhu Jelusalem haiabɨla vehavɨmi.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Vevɨla Asɨ dɨ aŋam ulaŋ hekɨlɨ caba heŋ uavɨmi. Uavɨla Asɨ dɨ ibi mɨŋaiahaiaha hɨniavɨmi. Asɨ agaŋ Jisasɨ dɨ via iahumi.|alt="Ascension" src="WA03935b.jpg" size="col" loc="But is this used in Acts?" copy="Wade" ref="24.51"
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.