Lucas 17
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT
1 Lavɨla Jisasɨ nudɨ hulemɨlɨ agɨladɨ abami. Akuaba akuaba mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨlaŋ iahaiaha hulaŋ iamɨgali agɨladɨ hɨji mɨŋaiahavɨdaci lusɨŋ sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ vihavɨlalɨ uami. Lusɨŋ sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ vihavɨlalɨ agɨlaŋ vɨhɨlɨ igavɨbali uami. Agadɨ ala aniaba hulaŋ nulɨdɨ aiamagɨlamagɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ vɨhɨlɨ hekɨlɨ hekɨlɨ igavɨbali uami.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Hulaŋ mu agaŋ vevɨla hɨji humɨgaŋ aiamagɨlamagɨla saŋ akuaba akuaba lɨci hulaŋ mu iasaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ cɨki daŋ hɨnilalɨ agaŋ igavɨla lusɨŋ sɨbɨlɨ vici uami. Ha hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ lɨba kum hekɨlɨ vihavɨm uami. Viavɨla aiamagɨlamagɨla hɨsɨŋ hulaŋ agadɨ sugɨtaŋ hɨvɨ lɨbɨhaha havalavɨci avɨli hekɨlɨ hɨvɨ mɨgua nahɨmam uami. Nahɨmɨci ha nɨbu huaci uami. Lusɨŋ hameŋ agaŋ cɨhu cɨhu ma iahɨbali uami.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Namɨlaŋ nukeŋ avi sɨhɨvia sɨbaŋ migɨlɨhalaŋ uami. Nadɨ isaima me agaŋ nama hula hugɨ daŋ hɨnidaci uami. Nama nudɨ abɨnaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ agadɨ valam uami. Hameŋ lɨnaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ valɨci ha nama nudɨ abɨha uami. Viaŋ nama hula ciaŋ apalɨ aba abɨha uami.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Hulaŋ mu agaŋ nama hula hugɨ daŋ hɨnibali uami. Lavɨla nadɨ pɨŋ vevɨla abɨbali uami. Viaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ agadɨ vala ci ven aba abɨbali uami. Lɨci nudɨ abɨha uami. Viaŋ nama hula ciaŋ apalɨ aba abɨha uami. Lɨnaŋ nɨbu uaiaŋ heŋ laci ala cɨhu vevɨla lusɨŋ sɨbɨlɨ mu vibali agasaŋ hameŋ laci ala abɨbali uami. Lɨci nama avi hameŋ laci ala abɨha uami. Lɨnaŋ nɨbu cɨhu tɨbɨ cɨhu tɨbɨ veve lusɨŋ sɨbɨlɨ mu mu vibali agɨlasaŋ abɨdaci nama hameŋ laci hameŋ laci aba aba lugɨlɨdanaŋ human limu fɨhala ubali uami.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Lɨci hulaŋ lɨbɨmɨŋami agɨlaŋ Jisasɨ dɨ abavɨmi. Nama alusaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ hekɨlɨ sɨbaŋ iguha uavɨmi.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Lɨhavɨci Jisasɨ abami. Naludɨ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ agɨlaŋ isabɨlaŋ masɨtetɨ agadɨ hɨlɨcɨ sudɨme cɨki sɨbaŋ hɨnilalɨ hameŋ avi hɨniavɨci uami. Ha namɨlaŋ kɨlɨ hekɨlɨ agadɨ huaci abɨlaŋ hɨdɨlɨ daŋ hubɨlavɨla iaha uavɨla avɨli hekɨlɨ sabɨ hɨvɨ lagulamɨbali uami.
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Lavɨla Jisasɨ cɨhu abami. Naludɨ hulaŋ mu agaŋ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ daŋ hɨnivi uami. Lavɨla nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ agadɨ abɨvi uami. Nama uavɨla sibɨla viha aba abɨvi uami. Hualabɨla fɨli mavɨha ua sabaŋ sipsipɨ sakɨlɨha aba abɨvi uami. Lɨci uavɨla sibɨla via fɨhalavɨla cɨhu vevi uami. Veci manɨgali agaŋ nameŋ ma abɨvi uami. Lɨhalɨha ve mɨgahɨniavɨla sɨmɨŋ nɨha aba ma abɨvi uami.
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Nɨbu nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ agadɨ nameŋ abɨvi uami. Nama iasaŋ sɨmɨŋ hɨlana sɨhuvɨha aba abɨvi uami. La sɨmɨŋ agadɨ vaveben aba havɨlɨ huaci agadɨ lɨbɨha aba abɨvi uami. Lɨbavɨla sɨmɨŋ iasaŋ mɨse lula vaveha aba abɨvi uami. Lɨnaŋ viaŋ mɨse nɨlɨŋ ala nama heŋ nɨbanaŋ aba abɨvi uami.
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Manɨgali sibɨla saŋ abɨci vi fɨhalɨvi agasaŋ nameŋ ma abɨvi uami. Nama iadɨ sibɨla hɨsɨŋ huaci aba ma abɨvi uami.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Asɨ akuaba akuaba sibɨla vivi saŋ naludɨ abɨci namɨlaŋ sibɨla vivi nameŋ abɨhalaŋ uami. Alaŋ havɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ pam aba abɨhalaŋ uami. Asɨ nukeŋ abɨci alaŋ nudɨ sibɨla agadɨ vilalu aba abɨhalaŋ uami.
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Jisasɨ Jelusalem haiabɨla uben aba fɨli tɨbɨ ahica agɨladɨ alɨhaŋ heŋ umi. Limu Galili fɨli tɨbɨ. Limu Samalia fɨli tɨbɨ.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 — ausente —
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 — ausente —
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Lɨhavɨci nulɨdɨ igasulavɨla abami. Namɨlaŋ uavɨla naludɨ hadipɨlɨ agɨladɨ Asɨ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ hulaŋ agɨlasaŋ abalamɨhalaŋ uami. Hameŋ abɨci uavɨdaci nulɨdɨ lɨpɨlɨm lɨpɨlɨm agɨlaŋ heŋ haba sɨvɨlavɨmi.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Haba sɨvɨlavɨci hulaŋ agɨlaŋ nɨbɨlaŋ nukeŋ nukeŋ nulɨdɨ hadipɨlɨ agɨladɨ igavɨci huaci lɨhavɨmi. Lɨhavɨci nulɨdɨ hulaŋ mu agaŋ limu cimɨlavɨla Asɨ dɨ ibi mɨŋaiahaiaha ula ula cɨhu vemi.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Vevɨla Jisasɨ dɨ hɨcɨ mikɨ pɨŋ fɨli hɨvɨ sɨkasɨkan mɨgavɨla ipalɨci mɨguci ani valɨ hɨnimi. Hɨnihɨni nusaŋ ciaŋ huaci huaci igumi. Hulaŋ cɨhu vemi agaŋ Samalia fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Lɨci Jisasɨ hulaŋ agadɨ igavɨla i uami. Viaŋ hulaŋ human limu limu fɨhala agɨladɨ huaci lamin uami. Hulaŋ human limu fɨhala human limu limu ahica limu ahica cɨjɨŋ huaci lamin agɨlaŋ abeŋ hɨniavadi uami.
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ hulaŋ lɨpɨlɨm lɨpɨlɨm daŋ agɨlaŋ huaci lɨhavi uami. Agadɨ ala nɨbɨlaŋ cɨhu vevɨla Asɨ dɨ ibi ma mɨŋaiahavi uami. Hulaŋ fɨli tɨbɨ mu hɨsɨŋ nagaŋ laci Asɨ dɨ ibi mɨŋaiahi uami.
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Lavɨla hulaŋ agadɨ abami. Nama hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨnaŋ sadaŋ Asɨ nadɨ huaci lamɨci nadɨ lɨpɨlɨm lɨpɨlɨm agaŋ sɨkasɨkan ci sɨvɨli uami. Iahavɨla uha uami.
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Falisi hɨdɨlɨ agɨlaŋ Jisasɨ dɨ abitɨhavɨmi. Abadɨhu Asɨ hulaŋ iamɨgali likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨniavɨbali uavɨmi. Lɨhavɨci Jisasɨ nulɨdɨ abami. Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ Asɨ nulɨdɨ likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨniavɨbali agasaŋ migɨlavɨbali uami. Agadɨ ala akuaba akuaba ma igavɨbali uami.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 La nameŋ ma abavɨbali uami. Neŋ igɨhalaŋ aba ma abavɨbali uami. Adeŋ igɨhalaŋ aba ma abavɨbali uami. Ci igɨlaŋ uami. Asɨ naludɨ likɨlɨci namɨlaŋ nudɨ lɨhu hɨvɨ ci hɨnidalaŋ uami.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Lavɨla nudɨ hulemɨlɨ agɨladɨ abami. Mufɨli namɨlaŋ Hulaŋ dɨ Ninaŋ vebali agadɨ mɨhiŋ iga iga saŋ mavɨn hɨnibalaŋ uami. Agadɨ ala ma igɨbalaŋ uami.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Lɨdalaŋ naludɨ nameŋ abavɨbali uami. Adeŋ hɨnidi aba abavɨbali uami. Neŋ hɨnidi aba abavɨbali uami. Hameŋ abavɨdaci umɨlaŋ uami. Abeba abeba suhɨla suhɨla hɨdɨmɨlaŋ uami.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Imamulaŋ mɨŋapalɨdaci abɨlu nudɨ agaŋ uaiaŋ susu hɨvɨ sɨkasɨkan ulalɨ velalɨ uami. Hulaŋ dɨ Ninaŋ vebali heŋ hameŋ laci ala lɨbali uami. Vedaci hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan agɨlaŋ nudɨ igavɨbali uami.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Agadɨ ala sebɨlɨ mɨse hulaŋ iamɨgali iabi neŋ hɨniavɨlalɨ agɨlaŋ Hulaŋ dɨ Ninaŋ agadɨ huligalavɨbali uami. Huligalavɨci Hulaŋ dɨ Ninaŋ agaŋ avɨha avɨha hekɨlɨ igɨbali uami.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 — ausente —
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 — ausente —
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Lotɨ hɨniadami hadɨhu Sodom haiabɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ hameŋ ala lɨhavɨhadami uami. Sɨmɨŋ nana avɨli nana hɨniavɨhadami uami. Akuaba akuaba mutɨŋ lamavɨdaci lavavɨhadami uami. Hualɨ huliavɨhadami uami. Ulaŋ hafiavɨhadami uami.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Hameŋ lɨdɨŋ hɨniavɨdaci Lotɨ agaŋ Sodom haiabɨla agadɨ vala udaci avɨŋ sɨbaŋ daŋ lɨba avɨŋ daŋ uaiaŋ susu hɨvɨ hɨnihɨni avɨli me mɨgavɨmi uami. Mɨgamɨga Sodom haiabɨla agadɨdaŋ hulaŋ iamɨgali agɨladɨdaŋ hɨlɨdaci sɨkasɨkan lɨhucabɨla fɨhalavɨmi uami.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Iabi neŋ avi hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ akuaba akuaba hameŋ agɨladɨ lɨhavɨdaci Hulaŋ dɨ Ninaŋ agaŋ ve iahɨci igavɨbali uami.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Hulaŋ dɨ Ninaŋ veve mɨhiŋ agaŋ iahɨci hulaŋ mu agaŋ uleŋ muji vala iahua sabɨ huŋe vivi hɨsɨŋ fipɨ heŋ hɨniavɨla uami. Nɨbu nudɨ akuaba akuaba uleŋ muji hɨniavɨbali agɨladɨ mɨgavɨla vivi saŋ igahɨlɨmɨdɨ uami. Nɨbu havɨ vala um uami. Hulaŋ mu hualabɨla hɨnidaci mɨhiŋ agaŋ iahɨci uami. Hulaŋ agaŋ nudɨ akuaba akuaba agɨladɨ vivi saŋ limu cimɨla vemɨdɨ uami. Nɨbu havɨ vala um uami.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Vɨhɨlɨ Lotɨ abinu dɨ hɨvɨ iahami agasaŋ igahɨlɨhalaŋ uami.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Hulaŋ mu nudɨ hadipɨlɨ hɨhi hɨnihɨni agasaŋ pam hɨji lamalama hɨnidaci uami. Nudɨ amɨŋ agaŋ huaci ma hɨnibali uami. Agadɨ ala hulaŋ mu nudɨ hadipɨlɨ agadɨ vana sɨbɨlɨ lɨm aba abɨci uami. Ha nudɨ amɨŋ agaŋ huaci hameŋ laci hameŋ laci hɨnibali uami.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Viaŋ naludɨ abadin agadɨ igahɨlɨhalaŋ uami. Hulaŋ ahica vadɨm pabiŋ hɨvɨ laci hɨsɨvavɨdaci uami. Asɨ agaŋ hulaŋ mu agadɨ viavɨla mu agadɨ valɨbali uami.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 — ausente —
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 — ausente —
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Lɨci nudɨ hulemɨlɨ agɨlaŋ igahɨlavɨla Jisasɨ dɨ abitɨhavɨmi. Aludɨ Hekɨlɨ uavɨmi. Akuaba akuaba agɨlaŋ abeŋ iahavɨbali uavɨmi. Lɨhavɨci Jisasɨ hɨve lama abami. Havaŋ pujipaji agɨlaŋ akuaba akuaba valɨ hɨniavɨlalɨ heŋ veve hɨbɨlɨ hahavɨlalɨ uami.
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.