Lucas 15

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Huban saŋ anɨm hɨlɨcɨ vivi hɨsɨŋ akape agɨlaŋ hula hulaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ hɨsɨŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ hula Jisasɨ dɨ pɨŋ vehavɨmi. Nudɨ ciaŋ agadɨ igahɨlɨbalu aba vehavɨmi.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ve hɨniavɨdaci Falisi hɨdɨlɨ agɨlaŋ hula Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lamalubilubi hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ hula Jisasɨ dɨ hulɨpɨŋ ciaŋ nameŋ abavɨmi. Hulaŋ nagaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ hula pam hafala hafala sɨmɨŋ navɨlalɨ uavɨmi.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Lɨhavɨci Jisasɨ nulɨdɨ hɨve lama abami.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 Naludɨ hulaŋ mu agaŋ nɨbu sabaŋ sipsipɨ 100 daŋ hɨnivi uami. Lɨci sabaŋ sipsipɨ mu agaŋ ua sɨvɨlɨvi uami. Sɨvɨlɨci sabaŋ sipsipɨ 99 agɨladɨ heŋ valɨci hɨniavɨdaci uavɨla sabaŋ sipsipɨ mu agadɨ suhɨla suhɨla hɨda vivi uami.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 — ausente —
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 — ausente —
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Lavɨla abami. Viaŋ naludɨ abadin agadɨ igahɨlɨhalaŋ uami. Hulaŋ 99 Asɨ dɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlavɨlalɨ agɨlaŋ abavɨvi uami. Alaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ apalɨ hɨnilu aba abavɨvi uami. Lɨhavɨci Asɨ dɨ haiabɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ nulɨsaŋ hɨjɨŋalavɨvi uami. Agadɨ ala hulaŋ mu lusɨŋ sɨbɨlɨ hɨsɨŋ agaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ agɨladɨ valɨci uami. Asɨ dɨ haiabɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ hekɨlɨ sɨbaŋ hɨjɨŋalavɨvi uami. Sabaŋ sipsipɨ sɨvɨlɨci suhɨla suhɨla hɨda vici hɨjɨŋalavɨvi hameŋ ala hɨjɨŋalavɨvi uami. Sabaŋ sipsipɨ agadɨ suhɨla suhɨla hɨda vivi uami.|alt="Lost sheep" src="JL014.jpg" size="col" copy="Lear" ref="15.4"
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Lavɨla Jisasɨ cɨhu abami. Iamɨgali mu anɨm hɨlɨcɨ human limu limu fɨhala agɨladɨ via hɨnivi uami. Lɨci anɨm hɨlɨcɨ mu uleŋ muji mɨga sɨvɨlɨci akɨ lɨvi uami. Nɨbu iaha unɨ lubilama ludɨliŋ viavɨla lulalula sɨhɨvia sɨbaŋ suhɨlɨvi uami. Suhɨla suhɨla hɨda viavɨla heŋ valɨvi uami.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Anɨm hɨlɨcɨ agadɨ viavɨla nudɨ haiabɨla pam hɨsɨŋ agɨladɨdaŋ nudɨ nagɨlihalinu huaci huaci agɨladɨdaŋ abɨci vehavɨci abɨvi uami. Namɨlaŋ viaŋ hula hɨjɨŋalɨhalaŋ aba abɨvi uami. Iadɨ anɨm hɨlɨcɨ mɨga sɨvɨlɨci ala suhɨla suhɨla hɨda cɨhu ci vin aba abɨvi uami.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Lavɨla cɨhu abami. Viaŋ naludɨ abadin agadɨ igahɨlɨhalaŋ uami. Hulaŋ mu nudɨ lusɨŋ sɨbɨlɨ agɨladɨ valɨci Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agɨlaŋ hameŋ laci ala hɨjɨŋalavɨvi uami.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Lavɨla Jisasɨ cɨhu abami. Hulaŋ mu agaŋ ninaŋ ahica daŋ hɨnivi uami.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Lɨci nudɨ ninaŋ mu Iagɨveŋ agaŋ iahavɨla iaganu dɨ abɨvi uami. Iavaŋ aba abɨvi uami. Iadɨ isaŋ sadaŋ iasadaŋ akuaba akuaba agɨladɨ labɨlavɨla iguha aba abɨvi uami. Akuaba akuaba iasaŋ igubanaŋ agɨladɨ malɨciŋ sɨbaŋ iguha aba abɨvi uami. Lɨci iaganɨlu agaŋ nudɨ akuaba akuaba agɨladɨ labɨlavɨla nudɨ ninaŋ ahica agɨlasaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ iguvi uami.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Lɨci hɨnimitavɨla Iagɨveŋ agaŋ akuaba akuaba agɨladɨ mutɨŋ hɨvɨ lama anɨm hɨlɨcɨ vivi uami. Anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ viavɨla iaha mu haiabɨla ataŋ uvi uami. La lusɨŋ sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ vivi hɨnivi uami. Hameŋ lɨdɨŋ nudɨ anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ ahɨlɨci u fɨhalɨvi uami.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ahɨlɨci u fɨhalɨci hɨnidaci fɨli tɨbɨ nɨbu hɨnivi heŋ humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ hekɨlɨ agaŋ iahɨvi uami. Lɨci nɨbu hɨdɨlɨ maha akuaba akuaba apalɨ sɨbaŋ hɨnivi uami.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Lavɨla iaha hulaŋ mu fɨli tɨbɨ heŋ hɨsɨŋ agadɨ hɨvɨ anɨm hɨlɨcɨ sibɨla viben aba lɨvi uami. Lɨci hulaŋ agaŋ nudɨ abɨci uavɨla sabaŋ agɨladɨ migɨla hɨnihɨni nulɨsaŋ sɨmɨŋ igunana hɨnivi uami.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 La igɨdaci sabaŋ agɨlaŋ akuaba akuaba sɨmɨŋ agɨladɨ sɨgɨtɨ navɨvi uami. Navɨdaci nɨbu avi akuaba akuaba sɨmɨŋ agɨladɨ sɨgɨtɨ nɨben aba lɨvi uami. Hulaŋ mu nusaŋ sɨmɨŋ ma igunavɨvi uami. Sabaŋ dɨ sɨmɨŋ nɨben aba lɨvi uami.|alt="Feeding pigs" src="GW103.jpg" size="span" copy="Wade" ref="15.16"
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Lɨhavɨci iaha hɨji huaci viavɨla abɨvi uami. Iadɨ iavaŋ dɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨlaŋ sɨmɨŋ akape daŋ hɨniavɨlalɨ aba abɨvi uami. Agadɨ ala viaŋ neŋ hɨnihɨni sɨmɨŋ saŋ hɨmɨlan aba abɨvi uami.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Viaŋ iadɨ iavaŋ dɨ hɨvɨ cɨhu ala uben aba abɨvi uami. Uavɨla nameŋ abɨben aba abɨvi uami. Iavaŋ aba abɨben aba abɨvi uami. Viaŋ nama hula hugɨ daŋ hɨnidin aba abɨben aba abɨvi uami. Asɨ hula avi hugɨ daŋ hɨnidin aba abɨben aba abɨvi uami.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Viaŋ huaci hɨnilan lɨci nama iadɨ ninaŋ aba abɨvanaŋ aba abɨben aba abɨvi uami. Iadɨ valɨnaŋ viaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ me hɨnilɨŋ aba abɨben aba abɨvi uami.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Hameŋ abavɨla iaha iaganu hɨnivi heŋ cɨhu vevi uami. Ataŋ vedaci iaganu agaŋ ninanu dɨ igoua igɨvi uami. Igavɨla mavɨn hekɨlɨ lamalama haŋɨla haŋɨla uvi uami. Uavɨla alahafia ninanu dɨ mɨhum iavɨvi uami.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Lɨci ninanu agaŋ abɨvi uami. Iavaŋ aba abɨvi uami. Viaŋ nama hula hugɨ daŋ hɨnidin aba abɨvi uami. Asɨ hula avi hugɨ daŋ hɨnidin aba abɨvi uami. Iavaŋ viaŋ huaci hɨnilan lɨci nama iadɨ ninaŋ aba abɨvanaŋ aba abɨvi uami.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Hameŋ abɨci ala iaganu agaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨladɨ ulɨci vehavɨci abɨvi uami. Uavɨla iadɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ huaci sɨbaŋ agadɨ vavevɨhevɨla nudɨ hadipɨlɨ hɨvɨ ahualɨhalaŋ aba abɨvi uami. La human cɨjɨŋ hɨsɨŋ hajɨŋ agadɨ vave nudɨ human cɨjɨŋ hɨvɨ lamɨhalaŋ aba abɨvi uami. Hɨcɨ sɨgɨtɨ agadɨ avi vave nudɨ hɨcɨ hɨvɨ lamɨhalaŋ aba abɨvi uami.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 La uavɨla sabaŋ bulɨmakau ninaŋ huaci sɨbaŋ agadɨ vavevɨla ifɨhɨmɨhalaŋ aba abɨvi uami. Lɨlaŋ nudɨ hɨlanana hɨjɨŋalɨmɨli aba abɨvi uami.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Viaŋ iadɨ ninaŋ nagaŋ ci akua hɨmami aba igahɨlahɨla hɨnilan aba abɨvi uami. Agadɨ ala ma hɨmɨmaŋ aba abɨvi uami. Ua sɨvɨlami agadɨ ala nɨbu nukeŋ hɨdahɨda ve cɨhu ci iahi aba abɨvi uami. Lavɨla abɨci sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanavɨla nana hɨjɨŋalavɨvi uami. Ninanu dɨ mɨhum iavɨvi uami.|alt="prodigal son returning" src="Gw104.jpg" size="col" copy="wade" ref="15.20"
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Lɨhavɨdaci nudɨ ninaŋ Cimegeŋ agaŋ hualabɨla hɨnia cɨhu vevi uami. Ve ulaŋ mikɨ lavɨla igahɨlɨvi uami. Igahɨlɨci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ sai mahɨla mahɨla sɨhɨ iahaiaha sɨcisɨci hɨniavɨvi uami.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Lɨhavɨdaci iaganu dɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ agadɨ ulɨci veci abɨvi uami. Ha akɨ lɨhavadi aba abɨvi uami.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Lɨci sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ agaŋ abɨvi uami. Nadɨ imana cɨhu ci ve iahi aba abɨvi uami. Lɨci nadɨ iagana nudɨ ninaŋ Iagɨveŋ huaci hɨnia ve agasaŋ abɨci sabaŋ bulɨmakau ninaŋ huaci sɨbaŋ agadɨ ifɨhɨmavi aba abɨvi uami.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Lɨci nudɨ ninaŋ Cimegeŋ agaŋ igahɨlɨci igɨvɨ lɨci nɨbu uleŋ muji ma ivouvi uami. Lɨci nudɨ iaganu agaŋ haiabɨla ivavevɨla ninanu dɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ abɨvi uami.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Lɨci iaganu dɨ abɨvi uami. Ci igɨnaŋ aba abɨvi uami. Hualɨ akape viaŋ nadɨ sibɨla agadɨ havɨ sɨbaŋ vilan aba abɨvi uami. Viaŋ nadɨ ciaŋ agadɨ ma lulɨlan aba abɨvi uami. Pabiŋ tɨbɨ avi iasaŋ sabaŋ meme ninaŋ ma iguahanaŋ aba abɨvi uami. Lɨnaŋ viaŋ iadɨ nagɨlihali huaci huaci agɨlaŋ hula ma nana hɨjɨŋalahɨlu aba abɨvi uami. Hɨma sɨbaŋ aba abɨvi uami.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Nadɨ ninana agaŋ nɨbu nadɨ akuaba akuaba agɨladɨ via uavɨla hɨbɨ pɨlɨ hɨsɨŋ iamɨgali agɨlasaŋ fɨhalalɨ aba abɨvi uami. Agadɨ ala malɨciŋ cɨhu veci nusaŋ hɨjɨŋalɨben aba lɨnaŋ sabaŋ bulɨmakau ninaŋ huaci sɨbaŋ agadɨ ifɨhɨmavi aba abɨvi uami.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Lɨci iaganu agaŋ abɨvi uami. Ninaŋ aba abɨvi uami. Nama viaŋ hula laci hɨnilanaŋ aba abɨvi uami. Akuaba akuaba iadɨ agɨlaŋ nadɨ laci hɨniavɨlalɨ aba abɨvi uami.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Agadɨ ala malɨciŋ sɨmɨŋ nana hɨjɨŋalɨmɨli aba abɨvi uami. Viaŋ iadɨ imana ci akua hɨmami aba igahɨlahɨla hɨnilan aba abɨvi uami. Agadɨ ala ma hɨmɨmaŋ aba abɨvi uami. Ua sɨvɨlami agadɨ ala nɨbu nukeŋ hɨdahɨda ve cɨhu ci iahi aba abɨvi uami.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.