Gênesis 41

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 — ausente —
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Lɨhavɨdaci cɨhu igɨci sabaŋ bulɨmakau human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ avɨli hɨvɨ hɨnia iahavɨmi. Sabaŋ bulɨmakau agɨlaŋ hadi valavɨla henaŋ henaŋ la sɨbɨlɨ sɨbaŋ hɨniavɨmi. Nɨbɨlaŋ iahavɨla avɨli caba heŋ sabaŋ bulɨmakau limu hɨhɨle huaci huaci agɨladɨ mikɨ lagulamavɨmi.
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 Lavɨla sabaŋ bulɨmakau henaŋ henaŋ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agɨlaŋ sabaŋ bulɨmakau hadipɨlɨ daŋ agɨladɨ iavaiava na fɨhalavɨmi. Manɨgali agaŋ anisɨhu agadɨ igavɨla iahami.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 La ani hɨsɨvavɨla cɨhu anisɨhu igɨdaci halɨha cahu uitɨ pɨlɨ pabiŋ heŋ cɨhu cɨma cɨma human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agɨlaŋ iahavɨmi. Halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma agɨlaŋ iaha hekɨlɨ lavɨla hɨlɨcɨ akape daŋ hɨniavɨmi.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 Lɨhavɨdaci cɨhu halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ pɨlɨ mu hɨvɨ iahavɨmi. Iahavɨci huŋe avɨŋ daŋ me agaŋ fɨli tɨbɨ kɨlɨ humɨsɨ akuaba akuaba apalɨ heŋ hɨnia vevɨla hɨlahɨmɨci halɨha cahu uitɨ agɨladɨ hɨlɨcɨ agɨlaŋ kusɨ kusɨ lɨdɨŋ sudɨme cɨki cɨki sɨbaŋ hɨniavɨmi.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 La halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma hɨlɨcɨ sudɨme cɨki cɨki daŋ agɨlaŋ halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma hekɨlɨ hekɨlɨ hɨlɨcɨ akape daŋ agɨladɨ na fɨhalavɨmi. Lɨhavɨci manɨgali agaŋ iahavɨla abami. O anisɨhu igin uami.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 La cimɨdaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ igahɨlami. Lavɨla Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hau hubɨla hubɨla hɨsɨŋ agɨlasadaŋ hulaŋ hɨji hutesɨ daŋ agɨlasadaŋ ciaŋ iguci uci nɨbɨlaŋ ahuata hameŋ vehavɨmi. Vehavɨci nudɨ anisɨhu ahica agɨladɨ nulɨsaŋ sulami. Lɨci hulaŋ agɨlaŋ avi nudɨ anisɨhu hɨdɨlɨ agɨladɨ ma igavɨmi sadaŋ ciaŋ ma abavɨmi.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Lɨhavɨci hulaŋ manɨgali saŋ lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ iguadami agaŋ manɨgali agadɨ abami. Viaŋ hulaŋ mu dɨ ciaŋ agadɨ vave nadɨ ma abacin agasaŋ hugɨ daŋ hɨnidin uami.
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Manɨgali uami. Vaka nama nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨlasaŋ igɨvɨ hɨniahanaŋ uami. Lavɨla abɨnaŋ iadɨdaŋ hulaŋ nadɨ maci hɨlanana hɨsɨŋ fipɨ migɨlɨlalɨ agadɨdaŋ via uavalɨ uami. Via uavɨla sagaŋ hali hɨsɨŋ nadɨ ulaŋ migɨlɨlalɨ agadɨ ulaŋ heŋ aludɨ lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨvɨ lamavalɨ uami.
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 La hɨfɨlɨ pabiŋ hɨvɨ laci viaŋ anisɨhu igɨdalɨŋ nɨbu avi anisɨhu igalɨ uami. Aludɨ anisɨhu agɨlaŋ nɨbɨlaŋ hɨdɨlɨ daŋ hɨniavalɨ uami.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Hulaŋ mɨnibɨlɨ mu Ibɨlu ciaŋ hɨsɨŋ agaŋ nɨbu alaŋ hula hɨnilɨ uami. Nɨbu sagaŋ hali hɨsɨŋ nadɨ ulaŋ migɨlɨlalɨ agadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ uami. Alaŋ anisɨhu igahɨlu agadɨ nudɨ hɨvɨ sulahɨlu uami. Sulɨmɨli nɨbu aludɨ anisɨhu hɨdɨlɨ hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨlasaŋ aludɨ abalɨ uami.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Lɨci akuaba akuaba nɨbu abalɨ agɨlaŋ hameŋ laci lɨhavalɨ uami. Viaŋ iadɨ sibɨla uvɨsɨjiŋ cɨhu vicin uami. Hulaŋ nadɨ maci hɨlanana hɨsɨŋ fipɨ migɨlɨlalɨ agadɨ sugɨtaŋ ihalahavɨla hɨda hɨvɨ lagɨlamavalɨ uami.
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 Lɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla Josepɨ dɨ lɨhalɨha vavevave saŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ agɨladɨ abɨci lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ uavɨmi. Uavɨla Josepɨ dɨ vavehavɨmi. Vavehavɨci Josepɨ agaŋ alɨmɨnɨ ihalahavɨla hadi hɨlahɨla hɨhi lamɨci heŋ manɨgali agadɨ pɨŋ via ivouavɨmi.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Ivouavɨci manɨgali agaŋ Josepɨ dɨ abami. Viaŋ anisɨhu igiemin agadɨ hulaŋ mu iadɨ anisɨhu hɨdɨlɨ agasaŋ ma abɨmaŋ uami. Hulaŋ mu iadɨ nameŋ abi uami. Nama huaci anisɨhu hɨdɨlɨ agasaŋ abɨbanaŋ aba abi uami.
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 Lɨci Josepɨ abami. Viaŋ nukeŋ hɨma uami. Asɨ laci nadɨ anisɨhu hɨdɨlɨ agadɨ sɨhɨvia sulɨci igahɨlavɨla huaci hɨnibanaŋ uami.
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 — ausente —
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 — ausente —
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Nana hɨniavɨdaci cɨhu sabaŋ bulɨmakau human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ hadi valavɨla henaŋ henaŋ la sɨbɨlɨ sɨbaŋ hɨniavalɨ agɨlaŋ sɨvɨ iahaviemi uami. Viaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ neŋ sabaŋ bulɨmakau henaŋ henaŋ hameŋ agɨladɨ ma igɨlan uami.
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Lavɨla sabaŋ bulɨmakau henaŋ henaŋ agɨlaŋ sabaŋ bulɨmakau hadipɨlɨ daŋ hali iahaviemi agɨladɨ iavaiava na fɨhalaviemi uami.
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 Naviemi agadɨ ala cɨhu ma nana me hɨniaviemi uami. Henaŋ henaŋ hɨniavɨdaci igiemin hameŋ laci ala sɨbɨlɨ sɨbaŋ hɨniaviemi uami. Anisɨhu hameŋ agadɨ igavɨla iahiemin uami.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 La cɨhu ani hɨsɨvavɨla anisɨhu mu igiemin uami. Igɨdalɨŋ halɨha cahu uitɨ pɨlɨ pabiŋ heŋ cɨma cɨma human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agɨlaŋ iahaviemi uami. Nɨbɨlaŋ hekɨlɨ lavɨla hɨlɨcɨ akape lamavɨci igiemin uami.
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 La cɨhu halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agɨlaŋ pɨlɨ mu hɨvɨ iahavɨdaci igiemin uami. Igɨdalɨŋ huŋe avɨŋ daŋ me agaŋ fɨli tɨbɨ kɨlɨ humɨsɨ akuaba akuaba apalɨ heŋ hɨnia veci halɨha cahu uitɨ agɨladɨ hɨlɨcɨ agɨlaŋ kusɨ kusɨ lɨdɨŋ sudɨme cɨki cɨki sɨbaŋ hɨniaviemi uami.
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 La halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma kusɨ kusɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agɨlaŋ halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ huaci huaci hɨlɨcɨ akape daŋ agɨladɨ na fɨhalaviemi uami. Lɨhavɨci iahavɨla iadɨ anisɨhu hɨdɨlɨ agɨladɨ abavɨci igɨben aba hau hubɨla hubɨla hɨsɨŋ agɨladɨ abɨlɨŋ vehaviemi uami. Vevɨla iadɨ anisɨhu hɨdɨlɨ agɨladɨ ma igaviemi sadaŋ ciaŋ ma abɨmaŋ uami.
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 Lɨci Josepɨ agaŋ manɨgali agadɨ abami. Nadɨ anisɨhu agɨladɨ ciaŋ hɨdɨlɨ nɨbu pabiŋ laci uami. Asɨ akuaba akuaba lɨben aba hɨji lamiemi agadɨ nadɨ haiabɨla iaha abalamiemi uami.
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Sabaŋ bulɨmakau huaci huaci human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ ha hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ uami. Halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma huaci huaci human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ han avi hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ uami. Nulɨdɨ hɨdɨlɨ pabiŋ laci uami.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Sabaŋ bulɨmakau henaŋ henaŋ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ sɨvɨ iahaviemi ha hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ uami. Halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ pɨlɨ mu hɨvɨ iahavɨci huŋe avɨŋ daŋ me agaŋ vevɨla hɨlahɨmɨci sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ lavɨla hɨlɨcɨ ma lamaviemi han avi hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ uami. Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ hekɨlɨ hɨnidaci hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ ubali uami.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 Ha nadɨ ci abin uami. Asɨ akuaba akuaba lɨben aba hɨji lamiemi agadɨ nadɨ abalamiemi uami.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ sɨmɨŋ akape daŋ hɨniavɨdaci hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ ubali uami.
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 — ausente —
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Asɨ agaŋ akuaba akuaba agɨladɨ amɨŋ ci sɨbaŋ lɨben aba hɨji lamalɨ uami. Hameŋ sadaŋ akuaba akuaba lɨben aba li agɨladɨ anisɨhu ahica ahica agɨladɨ hɨvɨ nadɨ abalamiemi uami.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 Hulaŋ mu hɨji hutesɨ daŋ hɨji huaci daŋ agadɨ suhɨla igavɨla lɨbɨmɨŋɨnaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ sibɨla akuaba akuaba agɨladɨ migɨlam uami.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Migɨlɨdaci huban limu hɨhɨle avi lɨbɨmɨŋɨnaŋ manɨgali hɨji hutesɨ daŋ lɨbɨmɨŋɨbanaŋ agadɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni Isipɨ fɨli tɨbɨ migɨlavɨm uami. Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hualabɨla sɨmɨŋ akape daŋ hɨniavɨdaci hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ ubali uami. Hualɨ hameŋ udaci sɨmɨŋ vivi human limu fɨhala mɨguŋ lamavɨm uami. Lamavɨci hɨniavɨdaci labɨla labɨla pabiŋ mɨguŋ huban saŋ iguavɨm uami.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Hualɨ huaci huaci heŋ huban agɨlaŋ sɨmɨŋ agɨladɨ mɨgudɨbavɨm uami. Nɨbɨlaŋ nadɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni sibɨla vivi halɨha cahu uitɨ akuaba akuaba agɨladɨ sɨmɨŋ mɨgudɨbalɨba ulaŋ nulɨdɨ haiabɨla hɨtɨŋ hɨtɨŋ heŋ mɨgudɨbavɨm uami.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Lɨhavɨci humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ iahɨci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ huban sɨmɨŋ mɨgudɨbavɨbali heŋ sɨmɨŋ vihavɨbali uami. Hameŋ lɨnaŋ humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ agaŋ iahɨci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ ma haba hɨma fɨhalavɨbali uami.
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 Lɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ hulaŋ nusaŋ hɨji igu igu hɨsɨŋ agɨlaŋ hula Josepɨ dɨ ciaŋ igahɨlavɨla abavɨmi. Ha huaci uavɨmi.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 La Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ hulaŋ nusaŋ hɨji igu igu hɨsɨŋ agɨladɨ abami. Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ hulaŋ nagaŋ hula hɨnilalɨ uami. Sibɨla nagadɨ vivi hɨsɨŋ hulaŋ mu ma hɨni uami.
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Hameŋ abavɨla Josepɨ dɨ abami. Asɨ nukeŋ akuaba akuaba iahavɨbali agasaŋ nadɨ ci abalami uami. Aludɨ hulaŋ mu hɨji hutesɨ daŋ hɨji huaci daŋ nama me agaŋ ma hɨni uami.
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Viaŋ lɨlɨŋ nama manɨgali hɨnihɨni iadɨ fɨli tɨbɨ migɨlɨdanaŋ iadɨ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ nadɨ ciaŋ lubiahɨlavɨbali uami. Agadɨ ala viaŋ manɨgali hekɨlɨ sadaŋ naludɨ sɨkasɨkan lalɨgua hɨniben uami.
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 Viaŋ nadɨ lɨbɨmɨŋɨlɨŋ manɨgali hɨnihɨni Isipɨ fɨli tɨbɨ nagadɨ sɨkasɨkan migɨlɨbanaŋ uami.
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 La human cɨjɨŋ hɨsɨŋ hajɨŋ nudɨ nukeŋ ibi daŋ nudɨ human cɨjɨŋ hɨvɨ hɨnimi agadɨ mɨŋahubɨlavɨla Josepɨ dɨ human cɨjɨŋ hɨvɨ lamami. Lamavɨla abɨci hadi hɨlahɨla mila mu huaci sɨbaŋ agadɨ via Josepɨ dɨ hɨvɨ lamavɨmi. Lɨhavɨci manɨgali agaŋ sugɨtaŋ hɨsɨŋ hajɨŋ lɨba golɨ hɨvɨ vihavɨmi agadɨ viavɨla Josepɨ dɨ sugɨtaŋ hɨvɨ manilamami.
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Manilamavɨla hulaŋ mu manɨgali agadɨ lɨhu hɨvɨ hɨniadami agadɨ sabaŋ osɨ magɨla magɨla hɨsɨŋ vadɨm agadɨ Josepɨ saŋ valɨci viavɨla hɨdami. Lɨdaci sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ fɨli hɨvɨ hali uu abavɨmi. Manɨgali saŋ huacɨhalaŋ uavɨmi. Manɨgali agaŋ hameŋ lɨci Josepɨ agaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ sɨkasɨkan migɨladami.
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 Migɨlɨdaci manɨgali agaŋ Josepɨ dɨ abami. Viaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali uami. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ mu agaŋ akuaba akuaba lɨben aba nudɨ nukeŋ hɨji ma lubiahɨlɨbali uami. Ve nadɨ abɨci alia aba abɨnaŋ heŋ akuaba akuaba lɨbali uami.
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 La Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ Josepɨ dɨ ibi mu lamavɨla abami. Nadɨ ibi Safenatɨpanea uami. Lavɨla cɨhu nusaŋ iamɨgali igumi. Iamɨgali agadɨ ibi Asenatɨ. Nɨbu Potifela dɨ nadi. Potifela agaŋ On haiabɨla hɨnihɨni mugɨluŋ saŋ sagalɨ iguadami. Lɨdaci Josepɨ agaŋ ibi daŋ hɨnihɨni Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ migɨladami.
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 Josepɨ numɨgaŋ nudɨ huhɨlɨci iaha hɨnidaci hualɨ 30 umi. Lɨci heŋ hɨdɨlɨ maha Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ migɨlami. La nɨbu manɨgali agadɨ valavɨla Isipɨ fɨli tɨbɨ sɨkasɨkan hɨdami.
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ sɨmɨŋ akape hulihuli vivi navɨdaci hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ umi.
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 Lɨhavɨdaci Josepɨ agaŋ migɨlɨdaci huban agɨlaŋ sɨmɨŋ akape mɨgudɨbavɨhadami. Sɨmɨŋ mɨgudɨbalɨba hɨsɨŋ ulaŋ nulɨdɨ haiabɨla hɨtɨŋ hɨtɨŋ hɨniavɨmi heŋ mɨgudɨbavɨhadami.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 Halɨha cahu uitɨ akuaba akuaba sɨmɨŋ mɨgudɨbalɨba hɨsɨŋ ulaŋ hɨvɨ mɨgudɨbavɨmi agɨlaŋ akape sɨbaŋ hɨniavɨmi. La hacɨŋ hɨlɨcɨ me hɨniavɨdaci Josepɨ agaŋ abɨci lugɨla lugɨla via uavɨci hɨma lɨci valavɨmi.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ hekɨlɨ agaŋ ma iahɨmaŋ lɨdaci Josepɨ abinu Asenatɨ agaŋ ninaŋ ahica huhɨlami. Asenatɨ nɨbu Potifela dɨ nadi. Potifela agaŋ On haiabɨla hɨnihɨni mugɨluŋ saŋ sagalɨ iguadami.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 Lɨdaci Josepɨ agaŋ abami. Asɨ agaŋ iadɨ ahɨliahuci akuaba akuaba vɨhɨlɨ agɨlasaŋ ma igahɨlin uami. Iadɨ iavaŋ dɨ hɨdɨlɨ pam agɨlasaŋ avi ma igahɨlin uami. Nusaŋ igahɨlavɨla ninaŋ Cimegeŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Manase uami.
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 La cɨhu abami. Viaŋ haiabɨla neŋ hɨnihɨni vɨhɨlɨ igacin uami. Hameŋ sadaŋ Asɨ agaŋ ninaŋ Iagɨveŋ agadɨ igui uami. Nusaŋ igahɨlavɨla ninaŋ Iagɨveŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Efɨlaim uami.
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 — ausente —
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 — ausente —
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ agaŋ iaha hekɨlɨ lɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ avi humɨgaŋ saŋ hɨmavɨmi. Lavɨla hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ alusaŋ sɨmɨŋ igubali aba manɨgali agadɨ abavɨmi. Lɨhavɨci nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ uavɨla Josepɨ dɨ abɨlaŋ nɨbu nukeŋ naludɨ abɨbali hameŋ laci ala lɨhalaŋ uami.
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Lɨci humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ amɨŋ iahɨci Josepɨ agaŋ sɨmɨŋ ulaŋ agɨladɨ lavɨlɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ veve sɨmɨŋ lavavɨmi.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ agaŋ fɨli tɨbɨ sɨkasɨkan agɨladɨ hɨvɨ iahami. Iahɨci hulaŋ iamɨgali fɨli tɨbɨ mu hɨsɨŋ mu hɨsɨŋ agɨlaŋ avi Josepɨ dɨ pɨŋ veve sɨmɨŋ lavavɨmi.
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.