Gênesis 41
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs BKJ
1 — ausente —
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 — ausente —
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Lɨhavɨdaci cɨhu igɨci sabaŋ bulɨmakau human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ avɨli hɨvɨ hɨnia iahavɨmi. Sabaŋ bulɨmakau agɨlaŋ hadi valavɨla henaŋ henaŋ la sɨbɨlɨ sɨbaŋ hɨniavɨmi. Nɨbɨlaŋ iahavɨla avɨli caba heŋ sabaŋ bulɨmakau limu hɨhɨle huaci huaci agɨladɨ mikɨ lagulamavɨmi.
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 Lavɨla sabaŋ bulɨmakau henaŋ henaŋ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agɨlaŋ sabaŋ bulɨmakau hadipɨlɨ daŋ agɨladɨ iavaiava na fɨhalavɨmi. Manɨgali agaŋ anisɨhu agadɨ igavɨla iahami.
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 La ani hɨsɨvavɨla cɨhu anisɨhu igɨdaci halɨha cahu uitɨ pɨlɨ pabiŋ heŋ cɨhu cɨma cɨma human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agɨlaŋ iahavɨmi. Halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma agɨlaŋ iaha hekɨlɨ lavɨla hɨlɨcɨ akape daŋ hɨniavɨmi.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Lɨhavɨdaci cɨhu halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ pɨlɨ mu hɨvɨ iahavɨmi. Iahavɨci huŋe avɨŋ daŋ me agaŋ fɨli tɨbɨ kɨlɨ humɨsɨ akuaba akuaba apalɨ heŋ hɨnia vevɨla hɨlahɨmɨci halɨha cahu uitɨ agɨladɨ hɨlɨcɨ agɨlaŋ kusɨ kusɨ lɨdɨŋ sudɨme cɨki cɨki sɨbaŋ hɨniavɨmi.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 La halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma hɨlɨcɨ sudɨme cɨki cɨki daŋ agɨlaŋ halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma hekɨlɨ hekɨlɨ hɨlɨcɨ akape daŋ agɨladɨ na fɨhalavɨmi. Lɨhavɨci manɨgali agaŋ iahavɨla abami. O anisɨhu igin uami.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 La cimɨdaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ igahɨlami. Lavɨla Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hau hubɨla hubɨla hɨsɨŋ agɨlasadaŋ hulaŋ hɨji hutesɨ daŋ agɨlasadaŋ ciaŋ iguci uci nɨbɨlaŋ ahuata hameŋ vehavɨmi. Vehavɨci nudɨ anisɨhu ahica agɨladɨ nulɨsaŋ sulami. Lɨci hulaŋ agɨlaŋ avi nudɨ anisɨhu hɨdɨlɨ agɨladɨ ma igavɨmi sadaŋ ciaŋ ma abavɨmi.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Lɨhavɨci hulaŋ manɨgali saŋ lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ iguadami agaŋ manɨgali agadɨ abami. Viaŋ hulaŋ mu dɨ ciaŋ agadɨ vave nadɨ ma abacin agasaŋ hugɨ daŋ hɨnidin uami.
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Manɨgali uami. Vaka nama nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨlasaŋ igɨvɨ hɨniahanaŋ uami. Lavɨla abɨnaŋ iadɨdaŋ hulaŋ nadɨ maci hɨlanana hɨsɨŋ fipɨ migɨlɨlalɨ agadɨdaŋ via uavalɨ uami. Via uavɨla sagaŋ hali hɨsɨŋ nadɨ ulaŋ migɨlɨlalɨ agadɨ ulaŋ heŋ aludɨ lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨvɨ lamavalɨ uami.
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 La hɨfɨlɨ pabiŋ hɨvɨ laci viaŋ anisɨhu igɨdalɨŋ nɨbu avi anisɨhu igalɨ uami. Aludɨ anisɨhu agɨlaŋ nɨbɨlaŋ hɨdɨlɨ daŋ hɨniavalɨ uami.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Hulaŋ mɨnibɨlɨ mu Ibɨlu ciaŋ hɨsɨŋ agaŋ nɨbu alaŋ hula hɨnilɨ uami. Nɨbu sagaŋ hali hɨsɨŋ nadɨ ulaŋ migɨlɨlalɨ agadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ uami. Alaŋ anisɨhu igahɨlu agadɨ nudɨ hɨvɨ sulahɨlu uami. Sulɨmɨli nɨbu aludɨ anisɨhu hɨdɨlɨ hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨlasaŋ aludɨ abalɨ uami.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Lɨci akuaba akuaba nɨbu abalɨ agɨlaŋ hameŋ laci lɨhavalɨ uami. Viaŋ iadɨ sibɨla uvɨsɨjiŋ cɨhu vicin uami. Hulaŋ nadɨ maci hɨlanana hɨsɨŋ fipɨ migɨlɨlalɨ agadɨ sugɨtaŋ ihalahavɨla hɨda hɨvɨ lagɨlamavalɨ uami.
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Lɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla Josepɨ dɨ lɨhalɨha vavevave saŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ agɨladɨ abɨci lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ uavɨmi. Uavɨla Josepɨ dɨ vavehavɨmi. Vavehavɨci Josepɨ agaŋ alɨmɨnɨ ihalahavɨla hadi hɨlahɨla hɨhi lamɨci heŋ manɨgali agadɨ pɨŋ via ivouavɨmi.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Ivouavɨci manɨgali agaŋ Josepɨ dɨ abami. Viaŋ anisɨhu igiemin agadɨ hulaŋ mu iadɨ anisɨhu hɨdɨlɨ agasaŋ ma abɨmaŋ uami. Hulaŋ mu iadɨ nameŋ abi uami. Nama huaci anisɨhu hɨdɨlɨ agasaŋ abɨbanaŋ aba abi uami.
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Lɨci Josepɨ abami. Viaŋ nukeŋ hɨma uami. Asɨ laci nadɨ anisɨhu hɨdɨlɨ agadɨ sɨhɨvia sulɨci igahɨlavɨla huaci hɨnibanaŋ uami.
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 — ausente —
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 — ausente —
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Nana hɨniavɨdaci cɨhu sabaŋ bulɨmakau human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ hadi valavɨla henaŋ henaŋ la sɨbɨlɨ sɨbaŋ hɨniavalɨ agɨlaŋ sɨvɨ iahaviemi uami. Viaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ neŋ sabaŋ bulɨmakau henaŋ henaŋ hameŋ agɨladɨ ma igɨlan uami.
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Lavɨla sabaŋ bulɨmakau henaŋ henaŋ agɨlaŋ sabaŋ bulɨmakau hadipɨlɨ daŋ hali iahaviemi agɨladɨ iavaiava na fɨhalaviemi uami.
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 Naviemi agadɨ ala cɨhu ma nana me hɨniaviemi uami. Henaŋ henaŋ hɨniavɨdaci igiemin hameŋ laci ala sɨbɨlɨ sɨbaŋ hɨniaviemi uami. Anisɨhu hameŋ agadɨ igavɨla iahiemin uami.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 La cɨhu ani hɨsɨvavɨla anisɨhu mu igiemin uami. Igɨdalɨŋ halɨha cahu uitɨ pɨlɨ pabiŋ heŋ cɨma cɨma human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agɨlaŋ iahaviemi uami. Nɨbɨlaŋ hekɨlɨ lavɨla hɨlɨcɨ akape lamavɨci igiemin uami.
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 La cɨhu halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agɨlaŋ pɨlɨ mu hɨvɨ iahavɨdaci igiemin uami. Igɨdalɨŋ huŋe avɨŋ daŋ me agaŋ fɨli tɨbɨ kɨlɨ humɨsɨ akuaba akuaba apalɨ heŋ hɨnia veci halɨha cahu uitɨ agɨladɨ hɨlɨcɨ agɨlaŋ kusɨ kusɨ lɨdɨŋ sudɨme cɨki cɨki sɨbaŋ hɨniaviemi uami.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 La halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma kusɨ kusɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agɨlaŋ halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ huaci huaci hɨlɨcɨ akape daŋ agɨladɨ na fɨhalaviemi uami. Lɨhavɨci iahavɨla iadɨ anisɨhu hɨdɨlɨ agɨladɨ abavɨci igɨben aba hau hubɨla hubɨla hɨsɨŋ agɨladɨ abɨlɨŋ vehaviemi uami. Vevɨla iadɨ anisɨhu hɨdɨlɨ agɨladɨ ma igaviemi sadaŋ ciaŋ ma abɨmaŋ uami.
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Lɨci Josepɨ agaŋ manɨgali agadɨ abami. Nadɨ anisɨhu agɨladɨ ciaŋ hɨdɨlɨ nɨbu pabiŋ laci uami. Asɨ akuaba akuaba lɨben aba hɨji lamiemi agadɨ nadɨ haiabɨla iaha abalamiemi uami.
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Sabaŋ bulɨmakau huaci huaci human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ ha hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ uami. Halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma huaci huaci human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ han avi hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ uami. Nulɨdɨ hɨdɨlɨ pabiŋ laci uami.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Sabaŋ bulɨmakau henaŋ henaŋ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ sɨvɨ iahaviemi ha hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ uami. Halɨha cahu uitɨ cɨma cɨma human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ pɨlɨ mu hɨvɨ iahavɨci huŋe avɨŋ daŋ me agaŋ vevɨla hɨlahɨmɨci sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ lavɨla hɨlɨcɨ ma lamaviemi han avi hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ uami. Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ hekɨlɨ hɨnidaci hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ ubali uami.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Ha nadɨ ci abin uami. Asɨ akuaba akuaba lɨben aba hɨji lamiemi agadɨ nadɨ abalamiemi uami.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ sɨmɨŋ akape daŋ hɨniavɨdaci hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ ubali uami.
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 — ausente —
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 — ausente —
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Asɨ agaŋ akuaba akuaba agɨladɨ amɨŋ ci sɨbaŋ lɨben aba hɨji lamalɨ uami. Hameŋ sadaŋ akuaba akuaba lɨben aba li agɨladɨ anisɨhu ahica ahica agɨladɨ hɨvɨ nadɨ abalamiemi uami.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 Hulaŋ mu hɨji hutesɨ daŋ hɨji huaci daŋ agadɨ suhɨla igavɨla lɨbɨmɨŋɨnaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ sibɨla akuaba akuaba agɨladɨ migɨlam uami.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Migɨlɨdaci huban limu hɨhɨle avi lɨbɨmɨŋɨnaŋ manɨgali hɨji hutesɨ daŋ lɨbɨmɨŋɨbanaŋ agadɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni Isipɨ fɨli tɨbɨ migɨlavɨm uami. Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hualabɨla sɨmɨŋ akape daŋ hɨniavɨdaci hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ ubali uami. Hualɨ hameŋ udaci sɨmɨŋ vivi human limu fɨhala mɨguŋ lamavɨm uami. Lamavɨci hɨniavɨdaci labɨla labɨla pabiŋ mɨguŋ huban saŋ iguavɨm uami.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Hualɨ huaci huaci heŋ huban agɨlaŋ sɨmɨŋ agɨladɨ mɨgudɨbavɨm uami. Nɨbɨlaŋ nadɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni sibɨla vivi halɨha cahu uitɨ akuaba akuaba agɨladɨ sɨmɨŋ mɨgudɨbalɨba ulaŋ nulɨdɨ haiabɨla hɨtɨŋ hɨtɨŋ heŋ mɨgudɨbavɨm uami.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Lɨhavɨci humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ iahɨci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ huban sɨmɨŋ mɨgudɨbavɨbali heŋ sɨmɨŋ vihavɨbali uami. Hameŋ lɨnaŋ humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ agaŋ iahɨci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ ma haba hɨma fɨhalavɨbali uami.
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Lɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ hulaŋ nusaŋ hɨji igu igu hɨsɨŋ agɨlaŋ hula Josepɨ dɨ ciaŋ igahɨlavɨla abavɨmi. Ha huaci uavɨmi.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 La Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ hulaŋ nusaŋ hɨji igu igu hɨsɨŋ agɨladɨ abami. Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ hulaŋ nagaŋ hula hɨnilalɨ uami. Sibɨla nagadɨ vivi hɨsɨŋ hulaŋ mu ma hɨni uami.
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Hameŋ abavɨla Josepɨ dɨ abami. Asɨ nukeŋ akuaba akuaba iahavɨbali agasaŋ nadɨ ci abalami uami. Aludɨ hulaŋ mu hɨji hutesɨ daŋ hɨji huaci daŋ nama me agaŋ ma hɨni uami.
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Viaŋ lɨlɨŋ nama manɨgali hɨnihɨni iadɨ fɨli tɨbɨ migɨlɨdanaŋ iadɨ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ nadɨ ciaŋ lubiahɨlavɨbali uami. Agadɨ ala viaŋ manɨgali hekɨlɨ sadaŋ naludɨ sɨkasɨkan lalɨgua hɨniben uami.
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Viaŋ nadɨ lɨbɨmɨŋɨlɨŋ manɨgali hɨnihɨni Isipɨ fɨli tɨbɨ nagadɨ sɨkasɨkan migɨlɨbanaŋ uami.
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 La human cɨjɨŋ hɨsɨŋ hajɨŋ nudɨ nukeŋ ibi daŋ nudɨ human cɨjɨŋ hɨvɨ hɨnimi agadɨ mɨŋahubɨlavɨla Josepɨ dɨ human cɨjɨŋ hɨvɨ lamami. Lamavɨla abɨci hadi hɨlahɨla mila mu huaci sɨbaŋ agadɨ via Josepɨ dɨ hɨvɨ lamavɨmi. Lɨhavɨci manɨgali agaŋ sugɨtaŋ hɨsɨŋ hajɨŋ lɨba golɨ hɨvɨ vihavɨmi agadɨ viavɨla Josepɨ dɨ sugɨtaŋ hɨvɨ manilamami.
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Manilamavɨla hulaŋ mu manɨgali agadɨ lɨhu hɨvɨ hɨniadami agadɨ sabaŋ osɨ magɨla magɨla hɨsɨŋ vadɨm agadɨ Josepɨ saŋ valɨci viavɨla hɨdami. Lɨdaci sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ fɨli hɨvɨ hali uu abavɨmi. Manɨgali saŋ huacɨhalaŋ uavɨmi. Manɨgali agaŋ hameŋ lɨci Josepɨ agaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ sɨkasɨkan migɨladami.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Migɨlɨdaci manɨgali agaŋ Josepɨ dɨ abami. Viaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali uami. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ mu agaŋ akuaba akuaba lɨben aba nudɨ nukeŋ hɨji ma lubiahɨlɨbali uami. Ve nadɨ abɨci alia aba abɨnaŋ heŋ akuaba akuaba lɨbali uami.
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 La Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ Josepɨ dɨ ibi mu lamavɨla abami. Nadɨ ibi Safenatɨpanea uami. Lavɨla cɨhu nusaŋ iamɨgali igumi. Iamɨgali agadɨ ibi Asenatɨ. Nɨbu Potifela dɨ nadi. Potifela agaŋ On haiabɨla hɨnihɨni mugɨluŋ saŋ sagalɨ iguadami. Lɨdaci Josepɨ agaŋ ibi daŋ hɨnihɨni Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ migɨladami.
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 Josepɨ numɨgaŋ nudɨ huhɨlɨci iaha hɨnidaci hualɨ 30 umi. Lɨci heŋ hɨdɨlɨ maha Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ migɨlami. La nɨbu manɨgali agadɨ valavɨla Isipɨ fɨli tɨbɨ sɨkasɨkan hɨdami.
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ sɨmɨŋ akape hulihuli vivi navɨdaci hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ umi.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 Lɨhavɨdaci Josepɨ agaŋ migɨlɨdaci huban agɨlaŋ sɨmɨŋ akape mɨgudɨbavɨhadami. Sɨmɨŋ mɨgudɨbalɨba hɨsɨŋ ulaŋ nulɨdɨ haiabɨla hɨtɨŋ hɨtɨŋ hɨniavɨmi heŋ mɨgudɨbavɨhadami.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Halɨha cahu uitɨ akuaba akuaba sɨmɨŋ mɨgudɨbalɨba hɨsɨŋ ulaŋ hɨvɨ mɨgudɨbavɨmi agɨlaŋ akape sɨbaŋ hɨniavɨmi. La hacɨŋ hɨlɨcɨ me hɨniavɨdaci Josepɨ agaŋ abɨci lugɨla lugɨla via uavɨci hɨma lɨci valavɨmi.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ hekɨlɨ agaŋ ma iahɨmaŋ lɨdaci Josepɨ abinu Asenatɨ agaŋ ninaŋ ahica huhɨlami. Asenatɨ nɨbu Potifela dɨ nadi. Potifela agaŋ On haiabɨla hɨnihɨni mugɨluŋ saŋ sagalɨ iguadami.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Lɨdaci Josepɨ agaŋ abami. Asɨ agaŋ iadɨ ahɨliahuci akuaba akuaba vɨhɨlɨ agɨlasaŋ ma igahɨlin uami. Iadɨ iavaŋ dɨ hɨdɨlɨ pam agɨlasaŋ avi ma igahɨlin uami. Nusaŋ igahɨlavɨla ninaŋ Cimegeŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Manase uami.
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 La cɨhu abami. Viaŋ haiabɨla neŋ hɨnihɨni vɨhɨlɨ igacin uami. Hameŋ sadaŋ Asɨ agaŋ ninaŋ Iagɨveŋ agadɨ igui uami. Nusaŋ igahɨlavɨla ninaŋ Iagɨveŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Efɨlaim uami.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 — ausente —
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 — ausente —
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ agaŋ iaha hekɨlɨ lɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ avi humɨgaŋ saŋ hɨmavɨmi. Lavɨla hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ alusaŋ sɨmɨŋ igubali aba manɨgali agadɨ abavɨmi. Lɨhavɨci nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ uavɨla Josepɨ dɨ abɨlaŋ nɨbu nukeŋ naludɨ abɨbali hameŋ laci ala lɨhalaŋ uami.
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Lɨci humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ amɨŋ iahɨci Josepɨ agaŋ sɨmɨŋ ulaŋ agɨladɨ lavɨlɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ veve sɨmɨŋ lavavɨmi.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ agaŋ fɨli tɨbɨ sɨkasɨkan agɨladɨ hɨvɨ iahami. Iahɨci hulaŋ iamɨgali fɨli tɨbɨ mu hɨsɨŋ mu hɨsɨŋ agɨlaŋ avi Josepɨ dɨ pɨŋ veve sɨmɨŋ lavavɨmi.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.