Gênesis 18
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NTLH
1 La mu tɨbɨ Ebɨlam agaŋ Mamɨle dɨ kɨlɨ hekɨlɨ hekɨlɨ hɨniavɨhadami heŋ hɨnidaci Asɨ Iaue agaŋ nudɨ pɨŋ iahami. Uaiaŋ vɨdɨvɨdɨŋ sɨbaŋ hɨlɨdaci Ebɨlam agaŋ nudɨ havɨlɨ ulaŋ hɨbɨ ivu ivu heŋ mɨgahɨnimi.
1 O Senhor Deus apareceu a Abraão no bosque sagrado de Manre. Era a hora mais quente do dia, e Abraão estava sentado na entrada da sua barraca.
2 — ausente —
2 Ele olhou para cima e viu três homens, de pé na sua frente. Quando os viu, correu ao encontro deles. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
3 — ausente —
3 e disse: — Senhores, se eu mereço a sua atenção, não passem pela minha humilde casa sem me fazerem uma visita.
4 Viaŋ hulaŋ mu dɨ abɨlɨŋ avɨli vaveci naludɨ hɨcɨ husɨbalaŋ uami. Husavɨla kɨlɨ hekɨlɨ nagadɨ lɨhu hɨvɨ mɨgahɨnia alusɨhalaŋ uami.
4 Vou mandar trazer água para lavarem os pés, e depois os senhores descansarão aqui debaixo da árvore.
5 Heŋ alusɨsɨ hɨnidalaŋ viaŋ nalusaŋ sɨmɨŋ cɨki igulɨŋ navɨla humɨgaŋ laguavɨla heŋ uhalaŋ uami. Namɨlaŋ iadɨ ulaŋ hɨvɨ velaŋ sadaŋ viaŋ naludɨ ahɨliahuben uami. Viaŋ naludɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ uami. Lɨci nudɨ abavɨmi. Ha huaci uavɨmi. Nama nukeŋ abɨnaŋ hameŋ ala lɨha uavɨmi.
5 Também vou trazer um pouco de comida, e assim terão forças para continuar a viagem. Os senhores me honraram com a sua visita; portanto, deixem que eu os sirva. Eles responderam: — Está bem, nós aceitamos.
6 Lɨhavɨci Ebɨlam agaŋ nudɨ havɨlɨ ulaŋ heŋ lɨhalɨha uavɨla abinu Sela dɨ abami. Maci huaci sɨbaŋ agadɨ hunaŋ hɨvɨ ahica pam tɨbɨ liciavɨla mɨŋamɨjinaŋ mɨguci eŋalavɨla hɨlavɨheha uami.
6 Abraão correu para dentro da barraca e disse a Sara: — Depressa! Pegue uns dez quilos de farinha e faça pão.
7 La Ebɨlam agaŋ haŋɨla haŋɨla uavɨla sabaŋ bulɨmakau ninaŋ huaci sɨbaŋ agadɨ vimi. Viavɨla nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agasaŋ iguci ifɨhɨma vɨhavɨhevɨla hɨlami.
7 Em seguida ele correu até onde estava o gado, escolheu um bom bezerro novo e o entregou a um dos empregados, que o preparou para ser comido.
8 Hɨlɨci sabaŋ bulɨmakau hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ agɨlaŋ lɨhuavɨci ci lɨci sabaŋ bulɨmakau hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ agɨladɨdaŋ amaŋ mɨtɨ agadɨdaŋ vimi. Viavɨla amaŋ mɨtɨ hɨsi iajɨ me agadɨ avi via vavevɨla hulaŋ ahica pam agɨlasaŋ igumi. Iguci nana hɨniavɨdaci Ebɨlam agaŋ kɨlɨ agadɨ lɨhu hɨvɨ nulɨdɨ mikɨ heŋ lagulama hɨnimi.
8 Abraão pegou coalhada, leite e a carne preparada e pôs tudo diante dos visitantes. Ali, debaixo da árvore, ele mesmo serviu a comida e ficou olhando.
9 Navɨci ci lɨci Ebɨlam dɨ abavɨmi. Nadɨ abina Sela abeŋ hɨnidi uavɨmi. Lɨhavɨci Ebɨlam abami. Nɨbu havɨlɨ uleŋ muji adan hɨnidi uami.
9 Então eles perguntaram: — Onde está Sara, a sua mulher? — Está na barraca — respondeu Abraão.
10 Lɨci nulɨdɨ hulaŋ mu agaŋ abami. Hualɨ mu adeŋ abina Sela agaŋ ninaŋ huhɨlavɨla hɨnidaci viaŋ cɨhu veben uami. Hulaŋ agaŋ havɨlɨ ulaŋ agadɨ huligala hɨnihɨni abɨdaci Sela agaŋ havɨlɨ uleŋ muji hɨbɨ ivu ivu hɨvɨ hɨnihɨni igahɨlami.
10 Um deles disse: — No ano que vem eu virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara, a sua mulher, terá um filho. Sara estava atrás dele, na entrada da barraca, escutando a conversa.
11 Ebɨlam hula Sela hula ci hadi hadi sɨbaŋ lɨhavɨmi. Sela agaŋ husɨŋ hɨbɨ hɨnihɨni agadɨ ci valami.
11 Abraão e Sara eram muito velhos, e Sara já havia passado da idade de ter filhos.
12 La humɨgaŋ hɨvɨ lɨnilɨni hɨji hɨvɨ nameŋ abami. Viaŋ ci hadi hadi sɨbaŋ lin uami. Iadɨ hulaŋ agaŋ avi ci hadi hadi sɨbaŋ li uami. Akɨ me la viaŋ iadɨ hulaŋ hula hɨnihɨni saŋ hɨjɨŋalavin uami.
12 Por isso riu por dentro e pensou assim: — Como poderei ter prazer sexual agora que eu e o meu senhor estamos velhos?
13 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ Ebɨlam dɨ abami. Sela akɨ saŋ lɨniavɨla nameŋ abi uami. Viaŋ ci hadi hadi sɨbaŋ lin sadaŋ akɨ me la ninaŋ huhɨlɨben aba abi uami.
13 Então o Senhor perguntou a Abraão: — Por que Sara riu? Por que disse que está velha demais para ter um filho?
14 Ci igɨnaŋ uami. Viaŋ Asɨ Iaue uami. Akuaba akuaba halu me hɨniavɨlalɨ agɨladɨ igɨlɨŋ halu me ma hɨniavɨlalɨ uami. Viaŋ avaŋ ci lamin uami. Hualɨ mu adeŋ Sela agaŋ ninaŋ huhɨlavɨla hɨnidaci viaŋ cɨhu veben uami.
14 Será que para o Senhor há alguma coisa impossível? Pois, como eu disse, no ano que vem virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara terá um filho.
15 Lɨci Sela lɨdavɨla analɨ abami. Viaŋ ma lɨnin uami. Lɨci abami. Amɨŋ abin uami. Nama lɨninaŋ uami.Asɨ Iaue agaŋ Sela ninaŋ huhɨla huhɨla saŋ abɨci Sela agaŋ humɨgaŋ hɨvɨ lɨnimi.|src="C-015.jpg" size="col" copy="NTM" ref="18.12"
15 Ao escutar isso, Sara ficou com medo e quis negar. — Eu não estava rindo — disse ela. Mas o — Não é verdade; você riu mesmo.
16 La hulaŋ ahica pam agɨlaŋ ubalu aba lɨhavɨci Ebɨlam agaŋ nulɨdɨ via ua hɨbɨ cina lamɨben aba nɨbɨlaŋ hula umi. Uavɨla lagulamavɨla Sodom haiabɨla agadɨ igamɨgua igavɨmi.
16 Depois os visitantes se levantaram e foram para um lugar de onde podiam ver a cidade de Sodoma. E Abraão os acompanhou para lhes mostrar o caminho.
17 Lɨhavɨci Asɨ Iaue agaŋ hɨji nameŋ lamami. Viaŋ akuaba akuaba lɨben aba lin agasaŋ Ebɨlam dɨ mɨŋasɨvɨlɨmagaŋ uami.
17 Aí o Senhor Deus disse a si mesmo: “Não vou esconder de Abraão o que pretendo fazer.
18 Nudɨ iamɨlɨhalinu agɨlaŋ iaha habɨlavɨla hɨdɨlɨ hekɨlɨ vɨdɨvɨdɨŋ daŋ hɨniavɨbali uami. Viaŋ Ebɨlam saŋ igahɨlahɨla hulaŋ iamɨgali hɨdɨlɨ mu mu sɨkasɨkan fɨli neŋ hɨniavɨlalɨ agɨladɨ huaci lamɨben uami.
18 Os seus descendentes se tornarão uma nação grande e poderosa, e por meio dele eu abençoarei todas as nações da terra.
19 Viaŋ ciaŋ mɨguavɨla nudɨ ci abacin uami. Lɨlɨŋ nudɨ ninanadinu ajihalinu agɨlasaŋ iadɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ abɨdaci lubiahɨlavɨbali uami. La huaci hɨnihɨni iadɨ ciaŋ lubiahɨlahɨla sibɨla huaci huaci vihavɨbali uami. Lɨhavɨdaci viaŋ nudɨ hɨvɨ akuaba akuaba lɨben aba ciaŋ mɨguavɨla abacin hameŋ ala lɨben uami.
19 Eu o escolhi para que ele mande que os seus filhos e os seus descendentes obedeçam aos meus ensinamentos e façam o que é correto e justo. Se eles obedecerem, farei por Abraão tudo o que prometi.”
20 Lavɨla Asɨ Iaue agaŋ Ebɨlam dɨ abami. Sodom haiabɨla hɨsɨŋ Gomola haiabɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ vihavɨdaci hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ iadɨ abavɨlalɨ uami.
20 Aí o Senhor disse a Abraão: — Há terríveis acusações contra Sodoma e Gomorra, e o pecado dos seus moradores é muito grave.
21 Hameŋ sadaŋ viaŋ mɨguavɨla hulaŋ iamɨgali lusɨŋ sɨbɨlɨ hameŋ vihavɨlalɨ agɨladɨ igɨben uami. Ciaŋ hɨjɨ igahɨlɨlan ha amɨŋ ua analɨ agadɨ sɨhɨvia igɨben uami.
21 Preciso descer até lá para ver se as acusações que tenho ouvido são verdadeiras ou não.
22 Lɨci cɨhu hulaŋ ahica agɨlaŋ Sodom haiabɨla uavɨmi. Uavɨdaci Ebɨlam agaŋ Asɨ Iaue hula lagulama hɨniavɨmi.
22 Então dois dos visitantes saíram, indo na direção de Sodoma; porém Abraão ficou ali com Deus, o Senhor .
23 La Ebɨlam agaŋ Asɨ Iaue dɨ mikɨ pɨŋ uavɨla nudɨ abami. Nama hulaŋ iamɨgali sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ agɨladɨ sɨbɨlɨ lamɨbavɨla hulaŋ iamɨgali huaci huaci agɨladɨdaŋ sɨbɨlɨ lamɨbanaŋ uami.
23 Abraão chegou um pouco mais perto e perguntou: — Será que vais destruir os bons junto com os maus?
24 Hulaŋ iamɨgali huaci huaci 50 agɨlaŋ haiabɨla heŋ hɨniavɨdaci nulɨdɨdaŋ hulaŋ iamɨgali sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ agɨladɨdaŋ sɨbɨlɨ lamɨbanaŋ uami. Nama hulaŋ iamɨgali huaci huaci 50 agɨlasaŋ igahɨlavɨla haiabɨla agadɨ valɨnaŋ huaci hɨnibali uami.
24 Talvez haja cinquenta pessoas direitas na cidade. Nesse caso, vais destruir a cidade? Será que não a perdoarias por amor aos cinquenta bons?
25 Hameŋ lɨmɨnaŋ sɨbaŋ uami. Nama hulaŋ iamɨgali fɨli neŋ hɨniavɨlalɨ agɨladɨ ciaŋ hihɨlɨlanaŋ uami. Hihɨlɨdanaŋ huaci laci hɨniavɨlalɨ uami. La hulaŋ iamɨgali sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ agɨladɨ ifɨhɨmɨben aba hulaŋ iamɨgali huaci huaci agɨladɨdaŋ ma ifɨhɨmɨlanaŋ uami.
25 Não é possível que mates os bons junto com os maus, como se todos tivessem cometido os mesmos pecados. Não faças isso! Tu és o juiz do mundo inteiro e por isso agirás com justiça.
26 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ abami. Viaŋ igɨlɨŋ hulaŋ iamɨgali huaci huaci 50 agɨlaŋ Sodom haiabɨla heŋ hɨniavɨdaci nulɨsaŋ igahɨlavɨla haiabɨla agadɨ valɨlɨŋ huaci hɨnibali uami.
26 O Senhor Deus respondeu: — Se eu achar cinquenta pessoas direitas em Sodoma, perdoarei a cidade inteira por causa delas.
27 Lɨci Ebɨlam agaŋ cɨhu abami. Iadɨ Hekɨlɨ uami. Viaŋ ibi apalɨ uami. Nama iadɨ ciaŋ mu mu agɨlasaŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ vimɨnaŋ uami.
27 Abraão voltou a dizer: — Perdoa o meu atrevimento de continuar falando contigo, pois tu és o Senhor, e eu sou um simples mortal.
28 La hulaŋ iamɨgali huaci huaci 50 agɨlaŋ ma hɨniavɨdaci human limu fɨhala agasaŋ tɨbɨ mɨga hulaŋ iamɨgali huaci huaci 45 agɨlaŋ laci haiabɨla heŋ hɨniavɨdaci nulɨdɨ sɨbɨlɨ lamɨbanaŋ uami. Lɨci Asɨ Iaue agaŋ abami. Viaŋ igɨlɨŋ hulaŋ iamɨgali huaci huaci 45 agɨlaŋ hɨniavɨdaci haiabɨla agadɨ ma sɨbɨlɨ lamɨben uami.
28 Pode acontecer que haja apenas quarenta e cinco pessoas direitas. Destruirás a cidade por causa dessa diferença de cinco? Deus respondeu: — Se eu achar quarenta e cinco, não destruirei a cidade.
29 Lɨci Ebɨlam agaŋ cɨhu abami. Hulaŋ iamɨgali huaci huaci 40 agɨlaŋ hɨniavɨdaci ha akɨ lɨbanaŋ uami. Lɨci Asɨ Iaue abami. Viaŋ igɨlɨŋ hulaŋ iamɨgali huaci huaci 40 agɨlaŋ hɨniavɨdaci nulɨsaŋ igahɨlavɨla haiabɨla agadɨ ma sɨbɨlɨ lamɨben uami.
29 Abraão continuou: — E se houver somente quarenta bons? — Por amor a esses quarenta, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
30 Lɨci Ebɨlam abami. Iadɨ Hekɨlɨ uami. Viaŋ cɨhu ciaŋ cɨki abɨben agasaŋ iasaŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ vimɨnaŋ uami. Hulaŋ iamɨgali huaci huaci 30 agɨlaŋ hɨniavɨdaci ha akɨ lɨbanaŋ uami. Lɨci Asɨ Iaue abami. Viaŋ igɨlɨŋ hulaŋ iamɨgali huaci huaci 30 agɨlaŋ hɨniavɨdaci haiabɨla agadɨ ma sɨbɨlɨ lamɨben uami.
30 Abraão disse: — Não fiques zangado comigo, Senhor, por eu continuar a falar. E se houver só trinta? Deus respondeu: — Se houver trinta, eu perdoarei a cidade.
31 Lɨci Ebɨlam cɨhu abami. Iadɨ Hekɨlɨ uami. Nama iadɨ ciaŋ mu mu agɨlasaŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ vimɨnaŋ uami. Hulaŋ iamɨgali huaci huaci 20 agɨlaŋ hɨniavɨdaci ha akɨ lɨbanaŋ uami. Lɨci Asɨ Iaue abami. Viaŋ igɨlɨŋ hulaŋ iamɨgali huaci huaci 20 agɨlaŋ hɨniavɨdaci nulɨsaŋ igahɨlavɨla haiabɨla agadɨ ma sɨbɨlɨ lamɨben uami.
31 Abraão tornou a insistir: — Estou sendo atrevido, mas me perdoa, Senhor. E se houver somente vinte? — Por amor a esses vinte, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
32 Lɨci Ebɨlam cɨhu abami. Iadɨ Hekɨlɨ uami. Viaŋ ciaŋ sijaŋ cɨki abɨben agasaŋ iasaŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ vimɨnaŋ uami. Hulaŋ iamɨgali huaci huaci human limu limu fɨhala agɨlaŋ hɨniavɨdaci ha akɨ lɨbanaŋ uami. Lɨci Asɨ Iaue abami. Viaŋ igɨlɨŋ hulaŋ iamɨgali huaci huaci human limu limu fɨhala agɨlaŋ hɨniavɨdaci nulɨsaŋ igahɨlavɨla haiabɨla agadɨ ma sɨbɨlɨ lamɨben uami.
32 Finalmente Abraão disse: — Não fiques zangado, Senhor, pois esta é a última vez que vou falar. E se houver só dez? — Por causa desses dez, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
33 La Asɨ Iaue agaŋ Ebɨlam hula ciaŋ abavɨci ci lɨci cɨhu umi. Udaci Ebɨlam agaŋ nudɨ havɨlɨ ulaŋ heŋ cɨhu vemi.
33 Quando o Senhor Deus acabou de falar com Abraão, ele foi embora, e Abraão voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.